Dicionario de dicionarios

· Consultar o Dicionario de dicionarios

Está a procurar a expresión zafado entre os lemas no Dicionario de dicionarios


- Número de acepcións atopadas: 11
- Distribución por dicionarios: Sarmiento (1746-1755c) (2), Valladares (1884) (1), Porto (1900c) (1), Filgueira (1926) (1), Franco (1972) (2), AO (1977) (2), Carré (1979) (1), CGarcía (1985) (1)

Martín Sarmiento (1746-1755c): Catálogo de voces y frases de la lengua gallega, ed. de J. L. Pensado Tomé (U. de Salamanca en 1973)
zafado

También se toma por fozado, v. g.: este pan está fozado o zafado de los cochinos, esta pera ya está zafada, por maceada y casi podrida. CatálogoVF 1745-1755

zafado çafado

O acaso safádo. Significa en gallego a un picarón, bribón, agudo y reservado. Comento de Rabelais, libr. IV, capítulo 51, pág. 211, dice que safre y safret significa lo mismo; de saporus, saporetus. Yo digo de saporatus por gracioso. CatálogoVF 1745-1755

Marcial Valladares Núñez (1884): Diccionario gallego-castellano, Santiago, Imp. Seminario Conciliar
ZAFADO

Dícese del que tiene la cara sucia, manchada con tizne, ú otra cosa puerca.

Francisco Porto Rey (1900c): Diccionario gallego-castellano, ed. de María Xesús Bugarín e Begoña González Rei;, A Coruña, Real Academia Galega, 2000
zafado,-da p. p.

de zafar.

X. Filgueira Valverde, L. Tobío Fernandes, A. Magariños Negreira e X. Cordal Carús (1926): Vocabulario popular galego-castelán (publicado por entregas en El Pueblo Gallego)
ZAFADO adx.

Manchado, tiznado. Abofeteado.

X. L. Franco Grande (1972): Diccionario galego-castelán, 2ª ed., Galaxia, Vigo
zafado ,-a p. p.

de zafar y zafarse

____adj.

Dícese de la persona que tiene la cara sucia con tizne o cosa puerca.

Aníbal Otero Álvarez (1977): Vocabulario de San Jorge de Piquín, Universidade de Santiago, 1977 (Verba anexo 7)
zafado,-aadj.

Aplícase a la res que tiene manchas en la cabeza de distinto color que el resto del cuerpo.

________

En Mestre es zafada la caballería y bigarada la oveja. Zafado, sucio de comida alrededor de la boca, en Martín. Zafado, manchado, sucio, tiznado, en C. Safado, gasto ou deteriorado pelo uso; cotiado, en CF. (VSP)

Leandro Carré Alvarellos (1979): Diccionario galego-castelán e Vocabulario castelán -galego, A Coruña, Moret
Zafado p. p.

de Zafar o zafarse.

Constantino García González (1985): Glosario de voces galegas de hoxe, Universidade de Santiago, Verba, anexo 27
zafado adj.

(Mon.) sinvergüenza.