| 1 |
Pintos: Gaita / 1853
|
[...] de S . Francisco a Ermida arrodeada de muitos santos sobre un muro tesos . Campo S . Roque , |
fertunado vive quen túa delicia goza e o teu recreo ! O adiós recibe derradeiro a un triste que seique [...] |
| 2 |
Pintos: Álbum / 1858
|
[...] por lo teu proveito ; Que a xulgar de o meu nadal por lo que contan os vellos debo ser |
afertunado porque a meus pais non coñezo ; por lo de agora xa conto con un camarada pequeno que si [...] |
| 3 |
Pintos: Álbum / 1858
|
[...] intención mala ; Si refúga- la fertuna que en a túa porta chama , outra con menos enoxos será máis |
afortunada ; Ben sei que de arrepentidas se chegan a facer santas , anque hai poucas Madalenas entre as que [...] |
| 4 |
Fernández Morales: Ensayos / 1861
|
oír ben a guedella , ia de unha , ia de outra orella con os dediños apartaba . O rapaz |
afortunao de tras de o beirón aquel saliu en esto de contao , i antes qu ' ela fuxa de [...] |
| 5 |
Sánchez Santamaría: Evanxeo / 1861
|
[...] con o corazón , por medo de que , chegando a convertiren se , eu lles dé a salú . |
Afortunados os vosos ollos , porque ven , e felices os vosos oídos , porque oien . Pois con verdá [...] |
| 6 |
Rosalía: Cantares 1 / 1863
|
[...] en algo ... si ben de unha maneira débil e froxa . ¡ Queira o ceo qu ' outro máis |
afertunado qu ' eu , poida describir con os seus cores verdadeiros , os cuadros encantadores que por aquí s [...] |
| 7 |
Rosalía: Cantares 2 / 1872
|
[...] en algo ... si ben de unha maneira débil e froxa . ¡ Queira o ceo qu ' outro máis |
afertunado qu ' eu , poida describir con os seus cores verdadeiros , os cuadros encantadores que por aquí s [...] |
| 8 |
García Mosquera: Poesías / 1874
|
[...] , ou o pequeno chibo que de o lobo fresca trai en o cernizo a mordedura ; ¡ Oh mesa |
afortunada ! E ¡ cánto prace , entre tanta fortuna , ver baixar as ovellas de a encorgada cando xa [...] |
| 9 |
OTM I,39 / 1877
|
[...] , Ou o pequeno chibo que de o lobo Fresca trai en o cernizo a mordedura ; ¡ Oh mesa |
afortunada ! E ¡ cánto prace , Entre tanta fortuna , Ver baixar as ovellas de a encorgada Cando xa [...] |
| 10 |
Rosalía: Follas / 1880
|
[...] lo menos , pero cand ' un busca un Xan , casi sempre atopa un Pedro . Pepa , a |
fertunada Pepa , muller de o Xan que sabemos , mentras seu home traballa , ela lava os pés en [...] |
| 11 |
Rosalía: Follas / 1880
|
[...] de a simple poesía , qu ' encontr ' a as veces en unha espresión feliz , en unha idea |
afertunada , aquela cousa sin nome que vai direita como frecha , traspasa as nosas carnes , fai nos estremecer [...] |
| 12 |
OTM II,2 / 1883
|
[...] , Ou o pequeno chibo que de o lobo Fresca trai en o cernizo a mordedura . ¡ Oh mesa |
afortunada ! E ¡ cánto prace , Entre tanta fortuna , Ver baixar as ovellas de a encorgada Cando xa [...] |
| 13 |
OTM II,27 / 1884
|
[...] compañeiros de monteira que poñendo se de moda as costumes de San Bugallo , chegaremos a ser os homes máis |
afortuados de a terra ? por lo pouco que vos amostrei de este camiño , xa vendes a onde imos [...] |
| 14 |
Barreiro: Muestras / 1884
|
[...] che soilo ademirar , E a túa perda chorar , I o teu nome bendecir ; Qu ' outros máis |
afertunados Xa che dirán tenras cousas En versiños inspirados ... I estes meus imprevisados Bo é si en a cova [...] |
| 15 |
Galiciano 81 / 1886
|
[...] levado comigo en un fardel . a as seis de a tarde xa non lle podía dar conta , tan |
afertunado estiven . Pro os meus votos eran de outra cras , cicais de moito menos mérito qu ' os [...] |
| 16 |
Galiciano 72 / 1886
|
[...] , por lo menos . Pero cando un busca un Xan cuase sempre atopa un Pedro . Pepa , a |
fertunada Pepa , muller de o Xan que sabemos , mentras seu home traballa ela lava os pés en o [...] |
| 17 |
Galiciano 90 / 1886
|
[...] cento por un , por lo xeito de aquiles milagres que nosos avós nos aseguran houbo en outros tempos máis |
afertunados ; pro en a imposibridá de fagué- lo , conformarei me , como todo bo labrego , en poñer [...] |
| 18 |
Novo Galiciano 15 / 1888
|
[...] ese teu amo , a quén serviche , que quero ir a serví- lo eu , por ver se máis |
afortunado son que fuche ti . Van s ' alá os dous irmáns ; axustou se Pedro baixo as condicións [...] |
| 19 |
Vázquez Taboada: Noites / 1888
|
[...] de ela salía . Alí estaban sentados en un sofá e agarimados un a outro súa noiva e o galán |
afertunado , e esgomitado siñor D . C . T . , quen a o ver a autitú de aquel [...] |
| 20 |
Novo Galiciano 18 / 1888
|
[...] i esquirbidores que decote nos veñen deixando en ridícolo a os ollos de outras rexiós , en custiós literáreas máis |
afertunadas qu ' a nosa ? Si , meu amigo , moito se pode faguer sin apelar a remédeos estranos [...] |
| 21 |
Novo Galiciano 19 / 1888
|
[...] a sempáteca e virtuosa siñurita Joaquina Fernandes , i o laborioso e intelixente farmacéutico don Sebastián Maquieira . A tan |
afertunada parexa desea lle O Novo Galiciano , interminable felicidá . Felices páscoas , leutor , e Dios che dea [...] |
| 22 |
Fuliada 22 / 1888
|
[...] de ela salía . Alí estaban sentados en un sofá e agarimados un a outro súa noiva e o galán |
afertunado , o esgomitado siñor D . C . T . , quen a o ver a autitú de aquel [...] |
| 23 |
Valladares: Contos / 1888
|
[...] ese teu amo , a quen serviche , que quero ir a serví- lo eu , por ver se máis |
afortunado son que fuche ti . Van se alá os dous irmáns ; axustou se Pedro baixo as condicións mismas [...] |
| 24 |
Monteira 4 / 1889
|
[...] en o derradeiro domingo , asistiu algunha máis xente que os outros días . en a execución estiveron todos bastante |
afertunados , motivo por lo que o púbrico deu craras mostras de satisfaución , pidindo que se repitisen algunhas partes [...] |
| 25 |
Monteira 8 / 1889
|
[...] qu ' estou lend ' unha novela esquirta por Xulio Verne . S ' as cousas siguen así en o |
afertunado cantón , como en a terra de a xauxa han chover logo xamós . O Duque de Tetuán , [...] |
| 26 |
Vázquez Taboada: Fiandón / 1889
|
[...] ' a teus amantes brazos , E xuro che qu ' é o últemo viaxe Si en a América son |
afortunado . en esta triste conversa , o sol chegando Foi a modo de o mar a o anch ' [...] |
| 27 |
ATC 11 / 1891
|
[...] traléfego , veñen a faguer me auga en a boca e me sirven de cubiza de outras mulleres hoxe máis |
afertunadas qu ' esta que , con respeito , se repite de vostés . A Tía Catuxa . PALIQUE O [...] |
| 28 |
ATC 11 / 1891
|
[...] qu ' o amor é cego e tolo . I é verdá . Pois non quero decir qu ' o |
afertunado mozo fose o máis feo e raro de o lugar , pro o que sí é verdá , é [...] |
| 29 |
Murguía: Discurso / 1891
|
[...] outros recordos , e sobre todo qu ' haxan feito de o noso gallego , un idioma nacional . Máis |
afertunado qu ' o provenzal , encerrado en a súa comarca propia , non morrerá . en o outro lado [...] |
| 30 |
Barcia: Rimas / 1891
|
[...] de elas ben considero canto che debo , miña xoíña . Vexo túa axuda en a casta dona qu ' |
afertunado topei un día ; túa man vexo en os anxeliños que fan as miñas doces delicias . E en [...] |
| 31 |
Barcia Caballero: Rimas / 1891
|
[...] de elas ben considero canto che debo , miña xoíña . Vexo túa axuda en a casta dona qu ' |
afertunado topei un día ; túa man vexo en os anxeliños que fan as miñas doces delicias . E en [...] |
| 32 |
Álvarez de Nóvoa: Barbana / 1894
|
[...] as que , enfurruñado e choroso fuxía de a casa pra ir tras de os meus irmaus que , máis |
afortunados por ser maores , iban con unha escopeta a o río de os Gatos pr ' acechá- los merlos [...] |
| 33 |
López Ferreiro: Castelo / 1895
|
[...] erguer lles estatuas e o trebutar lles tóda- las laudes e encomios ! ¡ Ai ! sociedá escelsa , sociedá |
afertunada que vas a estalar con a túa sabencia e con a túa cultura ¿ a quén mellor que a [...] |
| 34 |
Pérez Placer: Terriña / 1895
|
[...] de o exército , dando vivas entuseasmados . A groria espallou se por lo espacio a o redor de o |
afortunado xeneral , pero ¡ ai ! mal sabían que a o invicto , a o grorioso e victoreado , [...] |
| 35 |
Carré Aldao: Brétemas / 1896
|
[...] para esculcar se con a súa lús podía atopar un home . Un día que querendo vere se era máis |
afertunado camiñaba a o achou , tivo de pasar por diante de a eirexa de a Caridade , onde veu [...] |
| 36 |
Vaamonde: Prosas / 1896
|
[...] eu tamén de curioso e collín a o chou un de aqueles decantados volumes . Por certo que fun máis |
afortunado que os meus compañeiros , pois o meu atitulaba se : Colección de poesías de un cancionero inédito del [...] |
| 37 |
Sández: Coroa / 1897
|
[...] , Unha páxina inmortal , en a túa grandiosa hestoria Chea de feitos sin par . Compostela , Compostela , |
Afortunada cidá , Bendecida por lo Apóstol Que che dou lus celestial , Troula , miña xoia , troula , [...] |
| 38 |
Vaamonde: Traducións / 1898
|
[...] respondeu me : Pastor , fai apastá- las túas xuvencas , cría os teus bois coma denantes . Melibeo Vello |
afortunado ! Ti conservará- los teus campos . Eles abondarán a os teus deseos , aínda que toda esta terra [...] |
| 39 |
Vaamonde: Traducións / 1898
|
[...] prestas a parir , non sufrirán o troque de o pasto nen o contaxio de un rebaño viciño . Vello |
afortunado ! Ti virás aínda buscá- la sombra e o frescor a o longo de este río e en o [...] |
| 40 |
Masma: Besta / 1899
|
[...] o brazo — añadeu — qu ' eu son o máis vello aquí . — E por consiguente o máis |
afertunado — interrumpeu rindo se o señor cura . — O máis afertunado non , que nin vosté coma crego [...] |
| 41 |
Masma: Besta / 1899
|
[...] aquí . — E por consiguente o máis afertunado — interrumpeu rindo se o señor cura . — O máis |
afertunado non , que nin vosté coma crego , nin eu coma vello , temos falla de mulleres , po [...] |
| 42 |
Portela: Sursum / 1900
|
[...] de Galicia D . Manuel Castro López Pra maor comodidá i atender mellor o moito servíceo que demandan os numerosos |
afortunados que se atopan en as rexións celestiales , acurriu se lle a o Noso Señor dividí- los en seucións [...] |
| 43 |
Nan: Peneda / 1900
|
[...] un amor puro e acendrado , cariño que si era correspondido , non era en verdade plenamente recompensado por lo |
afortunado galán , de o coal Rosa tiña sospeitas según se poide apreciar por la entrevista narrada . Cambeadas que [...] |
| 44 |
López Ferreiro: Niño / 1905
|
[...] que fose , que non se contase por moi favorecido en ousequiar conforme poidese con a súa dádiva a os |
afertunados festeiros ? Non tén , pois , nada de particular que aqueles días , en aquela casa noubease a [...] |
| 45 |
Otero Pimentel: Campanas / 1906
|
[...] máis que un tesouro ! ¡ quedades vós , campaniñas ! XX Quedades , por gracia grande , en o |
afortunado quinteiro , vendo tanta novedade en Duxame i en Outeiro . XXI ¡ Quedás , e inda cantades hinos [...] |
| 46 |
Lugrís: Esclavitú / 1906
|
[...] que seas cumprido ... Toribio . — Isidro nunca me hizo daño . Román . — É certo , eres |
afortunado . ¿ Por qué non lle vés a dar serenata con a guitarra ? Unhas peteneras demostrarían mellor a [...] |
| 47 |
Otero Pimentel: Campaña / 1908
|
[...] máis . Eu son a reina de as fadas ... » — « ¿ Entonces eu son o home máis |
afortunado de a terra ? » — dixen . — « Eso xa non ten duda , Luisiño ... » [...] |
| 48 |
Otero Pimentel: Campaña / 1908
|
[...] . Xa estaba eu a cabalo , cando vin chegar un rei de armas , e dixo me : « |
Afortunado galán ; levas a millor lanza de a armería imperial , que ten a virtude de pelexar sola ... [...] |
| 49 |
Otero Pimentel: Campaña / 1908
|
[...] que pensando chegar a tempo pra parrafear e ruar a o lado de as mozas ; viron que outros máis |
afertunados lles colleran a vês . Por eso , eu excramei : ¡ Ai de os mozos de o muíño [...] |
| 50 |
Otero Pimentel: Campaña / 1908
|
[...] que non venzamos , batallas que non ganemos , enemigos que non matemos » . « Xa somos os máis |
afortunados de a humanidade : as montañas baixan se a o noso paso , as feras fuxen cando nos ven [...] |
