Romancillo da cea do cordeiro Anónimo Xoubanova Montero, Florentina Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto González Seoane, Ernesto Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Ministerio de Economía y Competitividad (FFI2013-47589-P) Instituto da Lingua Galega Santiago de Compostela 2017

Distribuído baixo Creative Commons Attribution Non-Commercial 3.0 Unported License

Gondomar. Corpus dixital de textos galegos da Idade Moderna España Madrid Biblioteca Nacional de España Mss. 4103 Poesías varias escritas principalmente por jesuitas p. 205 Anónimo Vira gallegiña Galego Latín, español, catalán, galego Papel IV fol. + 248 pp. 22 15

Partes

A obra ten un índice en tres folios, seguidos dun folio en branco, todos eles numerados con romanos (numeración non orixinal). Segue o corpo de textos, que está formado por 248 páxinas, numeradas con arábigos no recto e no verso. A numeración é orixinal e concordante co índice. Hai dous saltos na paxinación: non existen as pp. 25 e 58; foi arrincada a folla correspondente ás pp. 209-210.

Bo

O texto está disposto en dúas columnas, salvo excepcións

Existe unha man principal, que copia a maior parte do manuscrito e a xeneralidade do índice. Unha segunda man introduce algúns poemas en ocos en branco deixados pola primeira man e fai anotacións no índice. Ao final do volume engádense pezas doutras procedencias.

Volume cosido encadernado en pergameo

1680 Hibridación galego-castelán Manuscrita Poesía culta Textos semipúblicos Textos compilados

Vira Gallegiña vira pera a messa donde o Corderiño todo mundo oçena No fogo de Amores Assado teño decha o mellor que tevbe deos na su hacenda Nao fara proveito si non fore a ceigas quando coma o corpo e da sangue beba como neve es elo corderiño eteñer o vasta brancura de armiño en o pan arde alumbreira bastalle estar desu amor na fogueira Da lindura faze estanco vastalle vir vestidiño de branco quein o proba chispa logo e porque ianta braseiro defogo. Alma miña a comer chega que esu mensa rica, mensa galega Nela en carna cíon as maís facen festa con muitas cantiñgas de suas canta deiras deste vocadiño o pan se cozera nelo branco forno de su mai forneira sonan as frautiñas tronan castañetas quando deos en corpo prato faz na mensa