Ai do Allo, ai do Allo Cernadas y Castro, Diego Antonio Beis Silva, Sandra Beis Silva, Sandra González Seoane, Ernesto Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Ministerio de Economía y Competitividad (FFI2013-47589-P) Instituto da Lingua Galega Santiago de Compostela 2017

Distribuído baixo Creative Commons Attribution Non-Commercial 3.0 Unported License

Gondomar. Corpus dixital de textos galegos da Idade Moderna Diego Antonio Cernadas y Castro, cura de Fruíme Ay do Allo, ay do Allo Galego Diego Antonio Cernadas y Castro, cura de Fruíme Obras en prosa y verso del cura de Fruime D. Diego Antonio Cernadas y Castro, natural de Santiago de Galicia Madrid Joachin Ibarra, impresor de camara de S.M. 1779 XVIII, 404 p. vol. IV, p. 191-192 Galego, Castelán, Latín

Ofrécese unha transcrición conservadora do texto, que mantén grafías, puntuación e separación de palabras orixinais, e unha edición interpretativa, que regulariza e moderniza estes aspectos cando non teñen relevancia lingüística.

1752 Galego Impresa Poesía culta Textos públicos Textos compilados
Ay do Allo, ay do Allo, ay do Allo, ay da Cebola, ay do Allo, ay do Allo, nunca che eu do Allo fora.
GLOSA.
Meu Anton, nó que parolas, en Copras mal coziñadas, facendo mil enversadas, mezcras Allos con Cebolas: deyxate de ideas tolas, que perdes tempo, é traballo, é non sexas mal Vasallo, pois eres do Allo, Anton, nin te piques, que si non ay do Allo, ay do Allo. Non fagas Copras mordentes, que no teu frio gaspallo, ben conocemos ó Allo, sin que nos mostres os dentes: son moytos os ingredentes, de que se fay unha ola, é anque na tua Cachola, ó Allo porreta bóte, ben sabes que en qualquer póte ay do Allo, ay da Cebola. Nunca piques á ninguen, nin fies de mosca morta, que qualquer na sua horta sua punta de Allo ten: revolver caldos non he ben, meu Anton, cara de Almallo, é sabe pó lo meu fallo, que para dar picazon, donde se pensa, que non ay do Allo, ay do Allo. Eu non che quero negar, que, ó ser Rioboo, he bó, é que en escoller Abó, non me quixera Malvar: eu ben sey, que ó meu Solar non ten moyta forma agora, mais en fin, chanzas afora, no habendo, así como así, de ser eu mellor, que tí, nunca che eu do Allo fora.