Apolo sexa conmigo Vallo de Porras, Bernardo Beis Silva, Sandra Beis Silva, Sandra González Seoane, Ernesto Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Ministerio de Economía y Competitividad (FFI2013-47589-P) Instituto da Lingua Galega Santiago de Compostela 2017

Distribuído baixo Creative Commons Attribution Non-Commercial 3.0 Unported License

Gondomar. Corpus dixital de textos galegos da Idade Moderna Bernardo Vallo de Porras Apolo seja conmigo Galego Ioseph Varela y Vasadre Fiestas Minervales, y aclamacion perpetua de las Musas, à la inmortal memoria de el Ilustrissimo, y Excelentissimo Señor D. Alonso de Fonseca El Grande, Arzobispo de Toledo, y de Santiago, por sv escvela, y vniversidad Santiago de Compostela Antonio Frayz 1697 22, 239 p. p. 43-45 Galego, Castelán, Latín

Ofrécese unha transcrición conservadora do texto, que mantén grafías, puntuación e separación de palabras orixinais, e unha edición interpretativa, que regulariza e moderniza estes aspectos cando non teñen relevancia lingüística.

1697 Galego Impresa Poesía culta Textos públicos Textos compilados
DE DON BERNARDO VALLO DE PORRAS. ROMANCE GALLEGO.
APolo seja conmigo Neste caso do Certamen, Porque en groria de Fonseca Botar poda ò pe diante. O caso, que aqui se pon E si està Fonseca ò Grande Mais à Cidade obrigado, Ou lle està mais à Cidade. Ela ten moito dereito, Que pode sua Nay chamarse, Pois de todos seus Abòs nela tèn à tronquidade. Nela foy seu nacemento, Do que el ben pode entonarse, Porque nacer na boa terra E dita para estimarse. Pois todos din que na mà Fruto bò non pode darse, Moito ben se debe logo A terra donde se nace. Logo si Fillo Fonseca Debe desta nomearse, Como Fillo està obrigado: E mais non pudo obrigarse. E verda que foi seu Fillo, Mais tamen è gran verdade, Que non tuvo à terra Pay De quen mellor se amparase. Seu Fillo foi moi sabido, Dò que ela debe groriarse, Porque vn Fillo gran Doutor E sempre à groria do Padre. El ò serviço ordinario Alcançou que non se pague En que non librou ò Pobo De pouca cautiuidade. Por esto ben mereceu, Que redemptor lle chamassen, Que quen libra de serviço, Ven à dar à libertade. Mais à millor da suas obras Foi esta Vniversidade, Para que estudiando os homes, Fosen homes, non salvajes. Esto è craro, pois se vè, como fala quen non sabe, E que ninguen sin estudio Fala con autoridade. Cos estudios que fundou Moitos saìron, è sayen Por Arçobispos, è Obispos, E moitos mais por Abades. E si os Estudios aqui Non chegaran a fundarse, Non tuveran os Galegos No saber tanta ventaje. Que alumea entendementos Se pode dezer en parte, Pois còs Estudios que pujo Nos libra de escuridades. De mais desto aqui fundou Casas para Colejales, Deixando bastante renta, para que à estudiar non falten. De todo ò Reyno entran nelas, Que todos queren honrarse, Porque dán as Vecas honra Anque seja à nobre sangre. Outras cousas moitas fijo, Que nõ digo, anque son grãdes, Porque as que digo, sòmente Obrigan mais que ò bastante. As que dixen son tan boas, Que non poden mellorarse, E por mercede as conocen Non sò esta, as mais Cidades. Nesta por mais obrigada Sempre alabanzas lle canten, Anque non ò alaban todo Anque mais è mais ò alaben.