Fala o corvo, escoiten todos Torrado, Juan Antonio Beis Silva, Sandra Beis Silva, Sandra González Seoane, Ernesto Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Ministerio de Economía y Competitividad (FFI2013-47589-P) Instituto da Lingua Galega Santiago de Compostela 2017

Distribuído baixo Creative Commons Attribution Non-Commercial 3.0 Unported License

Gondomar. Corpus dixital de textos galegos da Idade Moderna Ivan Antonio Torrado Fala o corbo, escoyten todos Galego Ioseph Varela y Vasadre Fiestas Minervales, y aclamacion perpetua de las Musas, à la inmortal memoria de el Ilustrissimo, y Excelentissimo Señor D. Alonso de Fonseca El Grande, Arzobispo de Toledo, y de Santiago, por sv escvela, y vniversidad Santiago de Compostela Antonio Frayz 1697 22, 239 p. p. 49-52 Galego, Castelán, Latín

Ofrécese unha transcrición conservadora do texto, que mantén grafías, puntuación e separación de palabras orixinais, e unha edición interpretativa, que regulariza e moderniza estes aspectos cando non teñen relevancia lingüística.

1697 Galego Impresa Poesía culta Textos públicos Textos compilados

DE DON IVAN ANTONIO TORRADO. Gramatico. Aunque este Romanze tenia su lugar en el Septi-mo Assumpto, donde fue premiado, se pone en el Se-gundo, por la consonancia de la lengua, y su compo-sicion.

ROMANZE GALLEGO.
FAla o corbo, escoyten todos: Eu veño con asas negras Cortando os ventos de longe Para chegar à estas festas. Oge Apolo me tornou En brancas as negras penas, Para cantar como o Cisne As grandezas de Fonseca. Cantarei como souper, Pois vejo da miña aldea Cisnes que parecen corbos; Corbos que lles asomellan. Drias do rio ajudame, Que o Pegaso è mala vesta, E se me acerta dous couces En ma dia sò Poeta. Escollo o Segundo Assunto, Según ò Certamen resa, Si èl mais lle debe à Cidade, Ou Fonseca debe à ela. Argomento desta sorte, Començo desta maneira: O home en si no està sojeito Cando nace à sua estrela? Non foi fillo de veziño? E sua Nay de aqui non era? Ela aqui nono pareu En boas pallas con limpeza? Este lugar non foi berzo Na sua idade mais tenra? Non lle debeu à crianza, Todo ò seu ser, è à sabenza? Logo ben podo dezer Falando coa boca chea, Mais lle debe èl à Cidade, Que à Cidade ò gran Fonseca. Confesso en canto ò primeiro, Ende, nego à consequencia: El non librou òs veziños De trabucos, è canseiras? Non fijo ja tres Colejos Con tantas fayjas bermellas? Vn deles para rapazes Para incrinalos as letras. Oubo Caualeyro algun, Ou nazeu na faz da terra, Que mais honrase òs galegos Debayjo dessas Estrelas? Se non fora este Fidalgo, Esta Cidade quen era? Quitando à Igreje, è ò Santo; Fora peor, que Caldelas. Viñeran os Estudiantes? Craro està, que non viñeran: Que avia de ser dos jastres, e tamen das taberneyras? Donde se gasta, è conforme Milleyros de carabelas, Como cada dia entran Por essas portas faxeyras. Estou crendo certamente, Se non nacera Fonseca, Couberan dandar roubando O pan è ò millo nas eyras. Moitos que foron Doutores, Cregos, Famulos Colegas, Anduberan po lo monte Gardando cabras è obellas. Moitos Letrados passados, Que ganaron gran moeda, Avian dandar coa liña No mar pescando as fanecas. O que tantos feitos fijo Està no Ceu de cabeça: Buscame outro, como el; Ideo fazer à debesa. Logo ben probado leuo, E ò dirà a miña besta Mais debedora è a Cidade A Fonseca, que Fonseca.