Prantos da ninfa Zigalia Feijoo y Montenegro, Benito Jerónimo Xoubanova Montero, Florentina Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Ministerio de Economía y Competitividad (FFI2013-47589-P) Instituto da Lingua Galega Santiago de Compostela 2017

Distribuído baixo Creative Commons Attribution Non-Commercial 3.0 Unported License

Gondomar. Corpus dixital de textos galegos da Idade Moderna España Pontevedra Museo de Pontevedra Papeis de Salvador Cabeza de León Manuscritos 1-21 Anónimo Llanto dela Ninfa Zigalia Galego, castelán (título) Papel 4 páxinas

Boa

Texto a unha soa columna

Unha soa man

Ofrécese unha transcrición conservadora do texto, que mantén grafías, puntuación e separación de palabras orixinais, e unha edición interpretativa, que regulariza e moderniza estes aspectos cando non teñen relevancia lingüística.

1702 Galego Manuscrita Poesía culta Textos semipúblicos Textos autónomos Llantos dela Ninfa Zigalia
Poys que sempre algun mal fsin, tacha amiña boa ley, deyjenme chorar sin fin, desgrazias conque naçin, nalengua en que me criey. Querenme finjir culpada en que a frota se perdeu; pr que con pena dobrada, ela ardida, I eu tiznada duas perdas choro eu. Ô Peyto o dor metraspassa, bendo amiña sorte dura, quevnavez que sin tassa beu riqueça amiña cassa, beu pr miña desbentura. Din. que non quijen façer, nada, os, jngreses, que entraron, eu ben quijen pareçer, mais como pudenVençer a quen nin ber me deyjaron? Tuberonme, ô yeloses bir, pressa, donde non podia nin pelejar, nin fuguir, si me deyjaran sayr, Deus ten dito ôque seria. Non sey, quen contra diereito consinrazons ben âtroçes me culpa; mays Já sospeito, queaquel que ten pior preito, he quen nesto dá mais boçes. Todo o mundo me hé testigo, canto chorey esintin, cando estaua pressaenVigo, bendo solto ô enemigo, eberme çerrada amin. Chorey ober amanada, de diYngreses, que abian saydo, bendo deJente malbada, amiña terra pissada, etodo ó çeo ófindido. Chorey ober pelejar, tanto françes deInportançia, que balian ó meu ôllar, cada ome pr vn par, aunque fose ô par de francia. Mortos queali padeçeron, millor queNos na contenda quedaron, aunque morreron, que hieles avida perderon, eu, â, onrra, Iafaçenda. Chorey, cando bin defora, ganadas as batarias, aynda ô bronçe delas chora, bendo perder nuha ôra, traballo detantos dias. Chorey cando bin quebrada, efeyta acadea peças, elafoy bem fabricada, mays a deser ben dobrada, porta que garde as riquezas. Eu mais lagrimas deRamey, cando a frota sequeymou, mirei mais nada mirey, pr que o moyto que chorey, ambos ôllos me cegou. Mirey os nabios arder, bin bolto en bolcan ó mar, lume na auga açender, ômes mo bento correr, leños no lume nadar. Todo este daño causou, nun momento ô enemigo, fee detodo agora doyu, que o principe me chamou, solo pra ser testigo. So tres bos sayronfora, pr non andar ás pancadas eme enganaron dezendo hiban abuscar petadas Son petadas panes de borona pequeños.