Arcos mío, deseo Cernadas y Castro, Diego Antonio Xoubanova Montero, Florentina González Seoane, Ernesto Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Ministerio de Economía y Competitividad (FFI2013-47589-P) Instituto da Lingua Galega Santiago de Compostela 2018

Distribuído baixo Creative Commons Attribution Non-Commercial 3.0 Unported License

Gondomar. Corpus dixital de textos galegos da Idade Moderna España Pontevedra Museo de Pontevedra Papeis Cabeza de León Caixa 10-2 (rex. 1315-202) fol. 1r-1v Diego Antonio Cernadas y Castro, cura de Fruíme Arcos mio, desèo Galego, castelán Papel Prego solto

Boa

Texto a unha soa columna

Unha soa man

Propiedade de Salvador Cabeza de León, o texto pasou tras a súa morte ás mans de Xesús Carro García, que o legou ao Museo de Pontevedra.

Ofrécese unha transcrición conservadora do texto, que mantén grafías, puntuación e separación de palabras orixinais, e unha edición interpretativa, que regulariza e moderniza estes aspectos cando non teñen relevancia lingüística.

1777a Galego Manuscrita Poesía culta Textos semipúblicos Textos non autónomos
Arcos mio, desèo, tengas las Pascuas mui alegres, mui chuscas y almivbaradas; Pero te advierto, que n'o Hipocràs non pases deo medio neto. De turrones, de Cascas y mazapanes por allà te contemplo mui abundante: Probe de un Vello, a quen faltan os dentes tanto coma eso. Mas cuidado conmigo, no te dè gana de pegarte alos dulces de mi Catanla. Que es mucha gula quieras tambien privarme de sus dulzuras. Ten pues del año nuevo feliz la entrada, que a mi no se me olvida como te llamas. Dios te dè vida por tantos años quantos son hoi tus Dias.
De su mercè ò mais fino Paiso
O Vello de Fruime