| Ref. 555146 | |
| Campo temático: | <MEDIGAL.4.1/4.1.Química orgánica> |
| Definición: | Diamida do ácido carbónico de fórmula CO(NH2)2, cristalina e incolora, que se comporta como unha base débil. Está presente na urina e, en pequenas cantidades, no sangue, na linfa, etc., e constitúe o principal composto de eliminación do amoníaco formado no catabolismo dos aminoácidos e das proteínas. Sintetízaa o fígado, pasa ó sangue e é excretada pola urina. - [DGTM] |
| Termo GL: | urea |
| Categoría: | f |
| Morfosintaxe: | urea/urea_NCFS0 |
| Variante: | com |
| Frecuencia relativa: | 10.100295938671 |
| Contexto de uso: | A dermatite producida na área do cueiro consiste nunha queimadura leve producida polo amoníaco (xerado pola degradación da urea por bacterias fecais), de aí a súa maior frecuencia en pacientes con diarrea; de feito, a pel tende a normalizarse cando se corrixe a función gastrointestinal. [189] |
| Máis exemplos: | No CTG (algún dos exemplos do termo no corpus poden non corresponder ao concepto da ficha) |
| Inicio | Sobre a Termoteca | Corpus Técnico do Galego | Corpus CLUVI | Descargar |
