| Contexto de uso: | Xa se dixo que a disartria, o mesmo que e seu grao máis acentuada, a anartria, preséntanse a consecuencia de lesións dos centros e vías motores que inervan os músculos do aparato fonador, ou a consecuencia de lesións primitivas destes; pero, de tódolos xeitos, convén saber que á afasia poden asociarse trastornos anártricos en todos aqueles xasos en que os focos patolóxicos destrúen simultáneamente o centro motor da linguaxe e a neurona supranuclear destinada á inervación dos músculos que interveñen na articulación da palabra. [187] |
