| 1295 | TC 1/ 3 | El rrey dõ Rramiro ouue nouas et sabedoria desto en Castella, hu estaua fazẽdo seu casamẽto; et, quando aquillo soube çertamente, leyxou todolos outros feytos et tornouse para Leõ o mays agina que el pode. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 5 | Et, polo grã pesar que ende ouue, achegou sua corte et, auẽdo seu cõselo, ssacou logo sua oste, et nõ deu aos mouros resposta nẽhũa daquilo que lle demãdauã. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 11 | Et depoys disto aquelles guerreyros daquellas frotas, desque aquillo ouuerõ feyto, tornarõ de cabo a Sseuilla et chegarõ de cabo Alyazira, et cõbaterõna tres dias, et tomarõna et queymarõna, et leuarõ della grãde auer. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 19 | Et este rey dõ Ordono outrosi, quando aquillo soube, apoderouse de muyta bõa gente d ' armas et foy çercar hũu castello a que diziã entõçe Albeyda, que Muça tollera a cristãos, et uio muy bem laurado et bem cercado ( et) de muy bõo murro cõ suas torres. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 19 | Muça, quando aquillo vio, a[co]rdou sua oste. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 33 | Et el, quando aquillo oyo, apoderousse muyto agina et guissouse et foy contra elles. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 34 | Et Bernaldo, quando aquillo uyo, nõ quiso seruir a el rrey dalj adeant[e]. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 35 | El rrey, quando aquillo ouvyo, ouve ende muy gran pessar et dissolle que o nõ ffaria, ca nõ queria britar a jura que (d)el rrey dom Affonso, o Casto, fezera. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 35 | Bernaldo, quando aquillo ouuyo, foyse para el rrey chorando dos ollos et pideulle merçee que le desse seu padre. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 35 | Quando el rrey aquillo le oyo dizer foy muy sanudo contra el et dissole: - | [+] |
| 1295 | TC 1/ 35 | Bernaldo, quando aquillo oyo, ouve ende muy grã pesar et disse: - | [+] |
| 1295 | TC 1/ 35 | Quãdo aquillo virõ tres rricos omes que andauã y na corte del rrey -huu auja nume Valasquo Mẽend[e]z et o outro auja nume Suer Ualasquez et o terceyro dom Nuno de Leom, et erã todos tres parẽtes muy chegados de Bernaldo - beyiarõ a mao a el rrey et espidironse logo del et foronse cõ Bernaldo, cõ grã cauallaria, para Saldana. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 47 | Et ẽnos xxij ãnos mandou Mahomat, rrey de Cordoua, fazer naues y en sua cidade et en Siuilla et ẽnos outros lugares du soube que auja avondo de madeyra que para aquillo fosse mester; ca oyra dizer que auja en Galiza cidades et castellos et villas muy bõas que nõ aujã enparança de castell[o] nẽ de çerca nẽ doutra fortelleza nẽhũa. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 47 | Et os da villa, quando aquillo virõ, ouverõ muy gram medo delle(s) et ouuerõxele a meter ẽnas mãos; et prometeronlle et jurarõlle que nũca dalj endeante sse lle alçariã, et que lles perdoasse(m) et que nũca fariã coussa contra sseu senorjo. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 52 | Os de Seuilla outrossi, que sse alçaram cõ este aluoroço, quando aquillo souberõ, ouverõ ontre si cõtenda huus cõ outros et pelleiarõ muy mal, asi que ouve y muytos mortos de cada parte. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 55 | Et mandou que dalj endeante que le dissesem Camora, ca ante daquillo Nomãçiam lle diziã. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 55 | Loys, quando aquillo ouvyo, ssayo contra el muy esforçadament[e], et ouve cõ elle sua batalla muy grande et muy forte, et vençeu Loys ao enperador et matou muytos delles et ffezo fugir do canpo, mal et desonradamente et correu cõ el. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 71 | Et aynda diz dõ Lucas de Tuy que, quando aquillo oyo el rrey don Ordono, que enviou dizer aos condes de Castella que se guyssassem et sse ueessen para el, en guisa que se fosem cõ el en aquella oste. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 81 | Don Rramiro, logo que aquillo ouyo, vẽeuse para Camora cõ grã cauallaria. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 81 | Et meteusse allj mũge por seruir a Deus et por cõprir aquillo que prometera. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 89 | Et en todo aquillo do alleo senpre gãanarõ et do seu nũca perderõ. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 100 | Onde auemos mester que aquillo que uirmos que nos estara bem que llo digamos. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 100 | Et isto dito, escollerõ hũu caualeyro, a que diziã Nunu Laynes, que dissese ao conde aquillo que aujã acordado. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 100 | Quãdo o conde Ffernã Gonçaluez ouve acabada sua razõ, teuerõ todos que disera muy bẽ et que aquillo era o mellor. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 105 | Et, quando o conde aquillo ouvyo, pesoulle muyto de curacom, et entrou ena jgleia et ficou os geollos ante o altar de Sam Pero, et fezo sua. oraçõ desta maneyra, chorãdo muy forte dos ollos. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 233 | Et aquel Mahomade Almoadj, quando aquillo uio, sacou da priiõ a Ysẽ, el rrey que dissemos suso que fezera creer [a]as gentes Mahomat que era morto, et demostroo a todos, consellandolles que tomassẽ el ante por rey ca Çuleyma. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 233 | Mays tã grande foy o medo que ouuerõ todos aquelles que aquillo oyrõ dizer que por nẽhũa cousa nõ llo poderom fazer creer que aquel era Ysem Almohadj, (et) quando ysto uio, foy et ascondeuse en casa de hũu alaraue, que auia nume Mahomad, o Toledão, todo ia com̃o desapoderado et desasperado, et fugiu de noyte, et uẽosse cõ Mafomad a Toledo. Çuleyma tomou entõ a çidade de Cordoua per força et assenorousse do alcaçer et apoderousse do rreyno vijte meses. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 244 | Et todoslos que o assy uijã yr apressurado por batalla, marauill[au]ãse ende muyto por aquillo, ca sempre o virã iazer ençerrado en seu alcaçer, et que enviaua todoslos mays dos dias seus mandadeyros aos berberis prometerllj muy grandes dões et muyto algo, se llj quisesẽ obedeeçer seu senorio. Çuleyma, en hũu cõ os berberis que erã cõ el, enviauã cada dia dizer a Ysem que llis peytasse et llis desse de seu auer dõde elles fossem pagados, senõ que se nõ partiriã de fazerllj mal. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 281 | A rreyna mesurou en ello et teuo que poderia seer aquillo que o caualleyro dizia, et nõ deu o caualo ao fillo. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 281 | O jnfant[e] dõ Garçia, quando aquillo soube, foy muy sanudo contra ella, et ouue seu consello cõ seu yrmão dõ Fernando que a miscrass[ẽ] cõ el rrey en preito [que auia amizade con] aquel caualleyro que o estoruaua cõ ela que lli nõ desse o caualo. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 299 | Et el rey, quando aquillo uio, deytousse en prezes en oraçõ et rogou aa piadade de Sancto Antolim, confessor, de todo curaçõ, que llj ouuesse merçee et que llj tollesse aquell mal. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 335 | Et el rrey foy muy espãtado polo muy fremo[so] miragre et arrepeedeuse polo que lles auia dicto et quiserallo tomar; mays nõno pode fazer, ca, tal ora com̃o o pensou, nõno pode mays veer, et foy mouudo seu entendemento en al, et seu daquilo que coydou. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 455 | Et os mouros, quando souberõ com̃o vij̃na el rrey sanudo et yrado cõ muy grã pesar et que queria fazer mal a la rreyna et al esleyto, entenderõ que, se el acabasse aquilo que queria fazer que sse arrepenteria depoys et que ficaua muy grande eemjz(id)ade ontre elles et a rreyna et os que della veesem et o [e]sleyto. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 477 | Et el rrey, veendo que era muy grande ajuda para a sua conquista aquillo que lle a rreyna daua, et que auer[i]a por ende muy mellor Toledo, ouue seu cõsello cõnos rricos omes et cono Çide et cõ todos os outros rricos omes et onrrados, et mostroulles com̃o lle era muy grande ajuda aquillo que lle a Çayda daua para sua cõquista. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 490 | Et o Çide disellj que nõ poderia aquilo seer, que el llj desse consello nẽno ajudasse, seendo a villa del rrey dõ Afonso, seu senor; et que el rrey de Valença de sua mão a tĩjna et que el lla dera en que viuesse, et que por nj̃hũa guisa nõna poderia auer se lla el rrey nõ desse; mays que a gaanasse del rrey don Afonso et depoys que lla ajudaria a gãanar, senõ doutra maneyra que llj estaria muy mal. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 502 | Et el rrey da vila era ia são, pero que nõ caualgaua nẽ daua por aquillo nada. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 506 | Et elles enviarõ dizer que fariã quanto el mandasse, saluo Abueça et Abalurõ que o nõ quiserõ fazer, por que erã omes entendudos et entendiã muy bẽ ao que llis auia de recudir aquillo, ca elles nõ queriã auer contenda cõ nengũu senõ uiuer en paz cõ sua cõpana. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 532 | Et Abeniafa nõno entendeu et enuioulhi demãdar que era aquilo que lhi enuiaua dizer, ou en qual lugar seria aquela torre. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 533 | Et, quando Abeniafa ouuio este rruydo, ouue medo et pregũtou a todos que era aquilo. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 574 | Et el rrey, quando o oyu, prouguillj muyto cõ aquillo que llj o Çide enuiaua dizer. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 619 | Et elles baratarõ quanto poderõ et enviaronllo, en guisa que se conpriu a entrega ata os quinze dias; ca coydarõ que o Çide non demandaria mays daquillo. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 806 | Et catiuarõ mouros que aujam guareçido cõ seus mayores, et daquelles ouuerõ lenguage çerta de com̃o a çidad[e] de Cordoua estaua muy segurada, et se nõ uelaua nẽ se guardaua por medo que ouuesse de cristãos, et que llis fariã auer hũu andamyo eno muro; et osmarõ aquilo en como furtariã o arraualde a que dizẽ en araujgo y en Cordoua a Eixerquia; ca tijnã, se aquillo ouuessem, que per aquello aueriã todo o al, como se acaesçio. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 806 | Et esto dizia elle com̃o en maneyra d ' escarnyo, teendo que se nõ podia acabar aquilo que el rrey coydaua. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 814 | Depoys daquillo, dõ Rrodrigo, arçebispo de Toledo, primas das Espanas, legado da corte, consagrou y o primeyro bispo desta conquista a meestre Lope de Fiteyro de Rrio P(r)isorga. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 814 | Depoys daquillo el rrey don Fernando deullis algũas rendas aos da jgleia de Cordoua. . . et o sola[z] dela et a plantia, que logo as gentes, oydo o pregom desta çidad[e], vẽerõ de todas partes d ' Espana pobladores a morar et a poblar; et correrõ ali, asi com̃o diz a esto[r]ia, com̃o a uodas de rrey. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 814 | Et essa nobre rreyna dona Beringuela muy alegre por aquillo, que seu fillo [el] rrey dõ Fernando auja cõquerido a cidade de Cordoua, asi com̃o ela pẽsaua de seu fillo el rrey por consello et por ajuda de quantas cousas ela auja que a el conprissem, asi pero ela estaua alonge fezo suas graças muytas et muy grandes a Deus, bẽeyzendoo muyto o seu nume, por que a antiga di[n]id[ad]e, destaiada en cristiãos porla mj̃gua dos principes, era cobrada a España porla sabedoria dela et porla aguça del rrey don Fernando, seu fillo; ca esta nobre rreyna dona Berĩguela, asi com̃o conta a estoria, asi enderençou et [c]riou a este fillo dõ Fernando en bõos custumes et boa[s] manas sempre, que os seus bõos ensinamentos et os seus bõos custumes et as suas boas aguças que [lle] ela ensinou doces com̃o mel, segũdo diz a estoria, nõ çessarõ ne quedarõ de correr sempre ao curaçõ a este rrey dõ Fernando, et cõ [t]etas cheas de uertudes lle deu seu leyte, de guisa que, macar que el rrey dõ Fernando era ia barõ feyto et firmado en ydade de sua força conprida, sua madre, a rreyna dona Berĩguela, nõ quedou nẽ quedaua de lli dizer et ensinarlle aguçosamente as cousas que praziã a Deus et aos omẽes. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 841 | Et cada hũus delles llj consellauã aquillo que entendiã que era mellor: os hũus diziãllj que enviase correr contra terra de Seuilla; os outros que se fosse deytar sobre algũus dos castelos que erã dos mouros por cobralos delles que os fossẽ conquerer. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 841 | Mays o meestre d ' Ocres, dõ Paay Correa, et caualeyros bõos que auja cõ el rrey sabedores de guerra, consellauãllj que fosse çercar Seuilla, et que poderia por aquillo todo o al auer mays sen lazeyra del et de todas suas gentes. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 846 | Os mouros, desque aquillo virõ, queriam ia dar o castello. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 846 | Mays consellarõllj seus rricos omes que se nõ deteuesse y mays por aquillo; mays que os leixasse yr cõ seus corpos et nõ cõ al. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 858 | Acaesceu hũu dia que, estando a oste del rrey dõ Fernando com̃o soya -ca os hũus yã guardar as recouas que nõ metessẽ vianda na villa os mouros nẽ acorro nõ llis podesse y entrar, et os outros erã ydos en caualgadas, et de guisa erã derramados cada huus a suas partes que muy poucos erã os que ena oste ficarã - et estaua el rrey cõ muy poucos caualeyros; et, asi estando, acaesçeu que hũu mouro caualeyro da villa que seyu fora por barrũta, et foy aa oste dizendo que se vĩjna para el rrey et que o queria seruir et ficar cõ el, et que llj coydara a dar hũu castello, mays que nõ xi llj guisara a sua uoontade nẽ com̃o elle coydara, et que ante fora venido, se por aquilo nõ fora enq ue estaua punando. | [+] |
| 1300 | XH I, 0/ 227 | Mays segundo [dizem] os santos Padres entẽdese por Abraã apersona de Deus padre, et por Ysáác apersona de Deus fillo -et este he [nosso] Señor Ihesu [Cristo] quee señor comunal atodos, de prinçepes, et de prelados, et de pobóós que nõ era cabrõ se quer quee ocarneyro mellor [oferenda] et mays lynpa, et téémos que pertéésçe mays aapersona do fillo de Deus ocarneyro que nõ [ocabrõ] por quee oferenda mellor et mays lympa, et nos dizemos cõ Moysem et cõ Aquila et cõ Symaco [asi] cõmo elles diserõ em pos esto: estaua hũ carneyro preso dos cornos em hũa rrede dizemos que foy carneyro et aduzido aly doutra parte et criado de novo, cõmo diz Rrabano, et dizemos queo nõ estorua aquela rrazõ que Deus nõ criou nẽgũa cousa [despois] dos seis dias, ca em criar Deus [este] carneyro nõ era criar cousa de novo, et téémos que criar cousa de novo seeria se criase algũa anymalia ou cousa doutra feytura que nõ as que forõ criadas, et feytas em aqueles seys [dias], mays ocarneyro ẽnas obras dos seys dias he, et foy feyto en oseysto dia enqueo foy ho omẽ, et por que dizemos que este carneyro que de novo foy criado et tragido aly doutra parte. | [+] |
| 1300 | XH I, 0/ 269 | Aquila diz quese quebrantauã hum aoutro; | [+] |
| 1370 | CT 1/ 476 | Mais eu fáçome marauillado qual he a rrazõ porque uós nõ queredes aquilo que querem çento ou mays de taes cõmo uós, ca nõ ueio a quantos som ẽna hoste rr[e]ç[e]ar esto, se a uós nõ, et por ende me pesa moyto porque este poder he dado a mj̃. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 478 | Et teuo aquilo por grã folía, et daua a entender que se nõ pagaua ende, nẽ fora per seu grado. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 486 | Et fezo rrenouar et desfazer tódaslas naues, en guisa que este[ue]sem gornidas et aparelladas et guisadas pera aquilo que conprise. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 581 | Et todos ende andauã tã ledos que mais nõ podíã, et bẽ se acordauam todos en aquilo que Paris quiría. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 648 | Os quatro estauã ẽno tenplo de que a estoria de suso conta, et fazíã enfinta que nõ sabíã que aquilo quiría demostrar. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 656 | Agora tẽemos tenpo de demandar noso auer, ca, pois o pleito asý está, oiemays nõ lles leyxemos fazer os muros, nẽ meter o caualo dentro, ata que aiamos todo aquilo que nos am a dar. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 656 | Et os troyãos pagárõlles todo aquilo que lles auíã prometudo, que nõ mĩgou ende nihũa cousa. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 688 | Et hũus afaagaua per paráuoa et aos outros daua das suas doas porlos auer por ende mellor, ca hũa(s) das cousas do mũdo he por que o õme estrayo se pode bẽ auĩjnr cõ aqueles cõ que uiue, se lles presta daquilo que á. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 711 | Quando Diomedes, rrey de Creta, ueu que Vlixas así andaua desbaratado et pobre, et que se partira de Troya cõ tã grã rrequeza que sobeia era, pregũtoulle que fora aquilo, et que lle contase, se lle prouuese, cõmo de tã grã rrequeza et de tã grã alteza tornara en tã grã mĩgoa. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 737 | Et muytas uezes lle preguntey que me disese que era aquilo que me dizía, et el me mostrou hũ sjnal que uos direy, ca bẽ me nẽbra: mostroume hũa táuoa d ' oso de pez, muy bẽ laurada a marauilla, que tragía fica[da] en çima do ferro dũa lança. | [+] |