| 1295 | TC 1/ 5 | Et, polo grã pesar que ende ouue, achegou sua corte et, auẽdo seu cõselo, ssacou logo sua oste, et nõ deu aos mouros resposta nẽhũa daquilo que lle demãdauã. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 335 | Et el rrey foy muy espãtado polo muy fremo[so] miragre et arrepeedeuse polo que lles auia dicto et quiserallo tomar; mays nõno pode fazer, ca, tal ora com̃o o pensou, nõno pode mays veer, et foy mouudo seu entendemento en al, et seu daquilo que coydou. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 455 | Et os mouros, quando souberõ com̃o vij̃na el rrey sanudo et yrado cõ muy grã pesar et que queria fazer mal a la rreyna et al esleyto, entenderõ que, se el acabasse aquilo que queria fazer que sse arrepenteria depoys et que ficaua muy grande eemjz(id)ade ontre elles et a rreyna et os que della veesem et o [e]sleyto. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 490 | Et o Çide disellj que nõ poderia aquilo seer, que el llj desse consello nẽno ajudasse, seendo a villa del rrey dõ Afonso, seu senor; et que el rrey de Valença de sua mão a tĩjna et que el lla dera en que viuesse, et que por nj̃hũa guisa nõna poderia auer se lla el rrey nõ desse; mays que a gaanasse del rrey don Afonso et depoys que lla ajudaria a gãanar, senõ doutra maneyra que llj estaria muy mal. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 532 | Et Abeniafa nõno entendeu et enuioulhi demãdar que era aquilo que lhi enuiaua dizer, ou en qual lugar seria aquela torre. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 533 | Et, quando Abeniafa ouuio este rruydo, ouue medo et pregũtou a todos que era aquilo. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 806 | Et catiuarõ mouros que aujam guareçido cõ seus mayores, et daquelles ouuerõ lenguage çerta de com̃o a çidad[e] de Cordoua estaua muy segurada, et se nõ uelaua nẽ se guardaua por medo que ouuesse de cristãos, et que llis fariã auer hũu andamyo eno muro; et osmarõ aquilo en como furtariã o arraualde a que dizẽ en araujgo y en Cordoua a Eixerquia; ca tijnã, se aquillo ouuessem, que per aquello aueriã todo o al, como se acaesçio. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 806 | Et esto dizia elle com̃o en maneyra d ' escarnyo, teendo que se nõ podia acabar aquilo que el rrey coydaua. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 858 | Acaesceu hũu dia que, estando a oste del rrey dõ Fernando com̃o soya -ca os hũus yã guardar as recouas que nõ metessẽ vianda na villa os mouros nẽ acorro nõ llis podesse y entrar, et os outros erã ydos en caualgadas, et de guisa erã derramados cada huus a suas partes que muy poucos erã os que ena oste ficarã - et estaua el rrey cõ muy poucos caualeyros; et, asi estando, acaesçeu que hũu mouro caualeyro da villa que seyu fora por barrũta, et foy aa oste dizendo que se vĩjna para el rrey et que o queria seruir et ficar cõ el, et que llj coydara a dar hũu castello, mays que nõ xi llj guisara a sua uoontade nẽ com̃o elle coydara, et que ante fora venido, se por aquilo nõ fora enq ue estaua punando. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 476 | Mais eu fáçome marauillado qual he a rrazõ porque uós nõ queredes aquilo que querem çento ou mays de taes cõmo uós, ca nõ ueio a quantos som ẽna hoste rr[e]ç[e]ar esto, se a uós nõ, et por ende me pesa moyto porque este poder he dado a mj̃. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 478 | Et teuo aquilo por grã folía, et daua a entender que se nõ pagaua ende, nẽ fora per seu grado. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 486 | Et fezo rrenouar et desfazer tódaslas naues, en guisa que este[ue]sem gornidas et aparelladas et guisadas pera aquilo que conprise. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 581 | Et todos ende andauã tã ledos que mais nõ podíã, et bẽ se acordauam todos en aquilo que Paris quiría. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 648 | Os quatro estauã ẽno tenplo de que a estoria de suso conta, et fazíã enfinta que nõ sabíã que aquilo quiría demostrar. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 656 | Agora tẽemos tenpo de demandar noso auer, ca, pois o pleito asý está, oiemays nõ lles leyxemos fazer os muros, nẽ meter o caualo dentro, ata que aiamos todo aquilo que nos am a dar. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 656 | Et os troyãos pagárõlles todo aquilo que lles auíã prometudo, que nõ mĩgou ende nihũa cousa. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 688 | Et hũus afaagaua per paráuoa et aos outros daua das suas doas porlos auer por ende mellor, ca hũa(s) das cousas do mũdo he por que o õme estrayo se pode bẽ auĩjnr cõ aqueles cõ que uiue, se lles presta daquilo que á. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 711 | Quando Diomedes, rrey de Creta, ueu que Vlixas así andaua desbaratado et pobre, et que se partira de Troya cõ tã grã rrequeza que sobeia era, pregũtoulle que fora aquilo, et que lle contase, se lle prouuese, cõmo de tã grã rrequeza et de tã grã alteza tornara en tã grã mĩgoa. | [+] |
| 1370 | CT 1/ 737 | Et muytas uezes lle preguntey que me disese que era aquilo que me dizía, et el me mostrou hũ sjnal que uos direy, ca bẽ me nẽbra: mostroume hũa táuoa d ' oso de pez, muy bẽ laurada a marauilla, que tragía fica[da] en çima do ferro dũa lança. | [+] |