| 1295 | TC 1/ 31 | Andados iiijo ãnos do rreynado del rey dõ Affonso, o Magno, -et foy isto na era d ' oytoçentos LXXa IX anos; et andaua (et andaua) outrosi o ano da encarnaçõ do Señor en oytoçẽtos et xlaj; et a do enperio [de] Locario, enperadorn de Rroma, en çinquo -, este rey dom Affonso, estando en sua terra asesegado et ẽ paz, chegoulle mandado como tres rreys de Merida lle avi[ã] entrado na terra cõ gram oste et que ficarã suas tendas sobre Benauent[e]; et tijnana çercada. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 60 | Et outros bispos ouve en aquel sagramento doutras cidades que eram vãs hermas et as outras tĩjnanas os mouros. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 285 | Este rrey dõ Sancho era bõ rrey et esforçado, et foy çercar a cidade de Osca, et tĩjnana aynda os mouros entõ, et ferirõn[o] dũa seeta. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 384 | Outro dia grã manana, so(u)b(u)yo hũu caualeyro que iazi[ã] ena villa ẽno muro, et chamo[u] [a] grandes uozes, assy que todos os mays da oste o oyrõ. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 398 | Conta a estoria que, quando foy o plazo a que auyam a lidar, que era o primeyro domĩgo de janeyro, (que) ena era de mĩll et çento et sete ãnos, dom Ares Gonçaluez armov seus fillos de muy grã manana; desy armarõ a elle. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 410 | Conta a estoria que, outro dia grã manana, mandou el rrey dom Afonso mouer contra Cordoua. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 417 | Et, en outro dia grã manana, falou o Çide cõno abbade, que era ome boo et de sãta vida, et dissolle sua fazenda. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 424 | Et vayamolos ferir muy sem medo, com̃o omes de grãde esforco; et, se o por bem teuerdes, esto seia logo manana. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 425 | Outro dia grã manana, quando o sol foy seydo, seyu o Çide cõ todos os seus do castelo, asy que nõ ficou dentro nẽgũu, se nõ dous omes de pee a que mandou o Çide que sarrasem a porta et se parasen ben suso a defender. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 703 | Et tijnana entõ os freyres do Temple, et ouuerõ muy gram medo que a nõ podessem defender. | [+] |
| 1295 | TC 1/ 745 | Conta a estoria que outro dia lũes foy deytado o pregõ pela oste, que, dela medea noyte endeante, que de grã manana sse armasem para a batalla. | [+] |