| 1240 | LP 008/ 768 | Don Bernaldo, pois tragedes | con vosc ' ũa tal molher, | a peior que vós sabedes, | se o alguazil souber, | açoutar -vo -la querrá, | e a puta queixar -s ' á, | e vós assanhar -vos -edes.| | [+] |
| 1264 | CSM 227/ 705 | Quand ' oyu esto seu dono, | foy tan brav ' e tan yrado || que logo a un seu mouro | o fez açoutar privado, || que lle deu d ' açoutes tantos | que non ficou no costado || neno corpo coiro são | ata eno vergallon.|| | [+] |
| 1264 | CSM 227/ 705 | Pois mandó -o en un carcer | deitar fond ' e tẽevroso; || mas el rogou aa Virgen, | Madre do Rey grorioso, || que dele s ' amerçẽasse, | ca por ela tan astroso || o fezeran a açoutes | os mouros, e por al non.|| | [+] |
| 1264 | CSM 245/ 751 | Muytas vezes açoutado, | como contaron a min, || foy, e dizian : "Vilão, | oge sseerá ta fin || se nos non dás quant ' ouveres. | [+] |
| 1264 | CSM 245/ 751 | "||O que en coita de morte | mui grand ' ou en prijon for ... || Eles esto non quiseron | e fórono açoutar, || se poderían aynda | del mais dỹeiros levar; || e pois que o ben feriron, | assentaron -ss ' a jantar; || todos a hũa fogueyra | severon a derredor.|| | [+] |
| 1264 | CSM 328/ 200 | El Rei, quand ' oyu aquesto, | ouve gran sanna provada, || e mandou a ssa jostiça | que logo sen detardada || que pola ost ' ascuita[n]do | de pousada en pousada || andass ' , e a quen oysse | tal nome, foss ' açoutado.|| | [+] |
| 1264 | CSM 328/ 200 | Sobr ' esto muitos chrischãos | foron mui mal açoutados || e outros a paancadas | os costados ben britados, || e ar outros das orellas | porende foron fanados, || e per tod ' esto non pode | aquel nom ' aver vedado.|| | [+] |
| 1264 | CSM 403/ 363 | Do quarto foi coitada || u seu Fillo velido || viu levar a pesada || cruz, e el mal ferido || d ' açoutes e messada || a barva e cospido, || e a gent ' assũada || sobr ' el en apelido.|| | [+] |
| 1264 | CSM 422/ 409 | U verrá do çeo | sõo mui fort ' e rogido, || di -ll ' o que soffriste | u d ' açoutes foi ferido.|| | [+] |
| 1300 | LP 019/ 255 | Martin Gil un omen vil | se quer de vós querelar: | que o mandastes atar | cruamente a un esteo, | dando -lh ' açoutes ben mil; | e aquesto, Martin Gil, | parece a todos mui feo.| | [+] |