| 1240 | LP 029/ 155 | O que, con medo, fugiu da fronteira, | pero tragia pendon sen caldeira, | non ven al maio.| | [+] |
| 1240 | LP 021/ 821 | E disse m ' ela daquesta maneyra, | com ' eu a vos direy, e foy sa vya: | este sinal, se Deus mi perdon! | é negro ben come hun carvon, | e cabeludo aderredor da caldeira.| | [+] |
| 1264 | CSM 119/ 441 | E aquel poço fervia ben come caldeira, || ond ' el espantand ' estava de maa maneira.|| | [+] |
| 1264 | CSM 137/ 491 | Sempr ' acha Santa Maria razon verdadeira ... || Ca macar el prometia que nunca tornasse || en est ' erro, muitas vezes, e se del quitasse, || o demo lle pois fazia que o non leixasse, || por mete -lo do inferno dentro na caldeira.|| | [+] |
| 1264 | CSM 351/ 256 | Outros ar corrian vacas | que fazian pois matar, || que cozia[n] en caldeiras | grandes e ýanas dar || a pobres que as comessen.| | [+] |