| 1240 | LP 014/ 136 | Pois que Don Gómez cura querria | con boas aves ante prender mal | ca ben con outras, non lhi dé Deus al | ergu ' estes corvos, per que s ' el fia; | e, con qual corv ' el soubess ' escolher, | o leixasse mal andante seer | Deus, ca depois en ben tornaria.| | [+] |
| 1240 | LP 014/ 136 | Com ' el sabe [ben] d ' agoiraria, | se ouvesse bon corvo carnaçal | ou cornelha ou águia caudal | atal qual xe Don Gómez oía;| | [+] |
| 1240 | LP 014/ 137 | E con bon corvo, foss ' el pois caer | eno [infern ' e] ficass ' en poder | do diaboo, ca pois s ' ar porria. | [+] |
| 1240 | LP 004/ 140 | Senher, | con estes livros que vós veedes dous | e conos outros que el ten dos sous, | fod ' el per eles quanto foder quer. | E ainda vos end ' eu mais direi: | macar no leito muitas [el ouver], | por quanto eu [de] sa fazenda sei, | conos livros que ten, non á molher | a que non faça que semelhen grous | os corvos, e as anguias babous, | per força de foder, se x ' el quiser.| | [+] |
| 1240 | LP 028/ 385 | Don Pero Nunez era entorvado | e ia -s ' a Santiag ' albergar; | e o agüiro sol el ben catar | ca muitas vezes l ' ouv ' afaçanhado, | e indo da cas[a] ao celeiro, | ouv ' ũu corvo viaraz e faceiro, | de que don Pero non foi ren pagado.| | [+] |
| 1240 | LP 028/ 385 | "D ' este corvo non posso escapar | que d ' el non aja ' scarnho a tomar, | con gran perda do que ei guaanhado | ou da maior parte do que ouver, | per ventura ou do corpo ou da molher, | segund ' eu ei o agoiro provado".| | [+] |
| 1240 | LP 028/ 385 | "Amiga, muit ' ei gran pesar, | ca me non posso de dano guardar | d ' este corvo, que vejo tan chegado | a vossa casa, pois filha perfia | e corvej ' aqui sempr ' o máis do dia, | e diz: - | [+] |
| 1240 | LP 050/ 395 | Os que dizen que veen ben e mal | nas aves, e d ' agoirar preç[o] an, | queren corvo seestro quando van | alhur entrar, e digo -lhis eu al: | que Iesu -Cristo non me perdon, | se ant ' eu non queria un capon | que ũ[u] gran[de] corvo carnaçal.| | [+] |
| 1240 | LP 050/ 395 | E o que diz que é mui sabedor | d ' agoir ' e d ' aves, quand ' a[l]gur quer ir, | quer corvo seestro sempr ' ao partir, | e poren digu ' eu a Nostro Senhor | que El[e] me dé, cada u chegar, | capon cevado pera meu jantar, | e dé o corvo ao agoirador.| | [+] |
| 1240 | LP 050/ 395 | Ca eu sei ben as aves conhocer, | e con patela gorda máis me praz | que con bulhafre, voutre nen viaraz, | que me non pode ben nen mal fazer; | e o agoirador torpe que diz | que máis val o corvo que a perdiz, | nunca o Deus leixe melhor escolher. | [+] |
| 1240 | LP 075/ 406 | Ũa dona -non digu ' eu qual - | non agùirou ogano mal: | polas oitavas de Natal | ia por sa missa oir, | e [ouv ' ] un corvo carnaçal | e non quis da casa sair.| | [+] |
| 1240 | LP 075/ 407 | E diss[e] o corvo: "quá, ca" | e non quis da casa sair.| | [+] |
| 1240 | LP 075/ 407 | Nunca taes agoiros vi, | des aquel dia que naci, | com ' aquest ' ano ouv ' aqui; | e ela quis provar de s ' ir, | e ou[v ' ] un corvo sobre sí | e non quis da casa sair. | [+] |