| 1240 | LP 003bis/ 277 | Dis[s]e hum infante ante sa companha | que me daria besta na fronteyra: | e non será ja murzela, nen veyra, | nen branca, nem vermelha, nem castanha; | pois amarela nen parda non for, | a pran sserá a besta ladrador | que lh ' adurán do reino de Bretanha.| | [+] |
| 1240 | LP 007/ 714 | Mui ben é a min, ca (ia) cada que vir | algún home de fronteyra chegar | non ey medo que mi diga pesar, | mays por que m ' el fez ben sen lho pedir | o que do mar meu amigo sacou | sáqueo Deus de coitas qu ' afogou. | [+] |
| 1240 | LP 026/ 745 | Per[o] Ordón[h]ez, torp ' e desenbrado | vej ' eu hun home que ven da fronteyra | e pregunta por Maria Balteyra.| | [+] |
| 1240 | LP 030/ 779 | O muy bon Rey, que conquis a fronteyra | e acabou quanto quis acabar | e que se fez, con razon verdadeyra, | [en] todo o mundo temer e amar, | este bon Rey de prez, valent ' e fis, | rey don Fernando, bon Rey que conquis | terra de mourus ben de mar a mar.| | [+] |
| 1264 | CSM 215/ 674 | E por mal de nossa lee | as canpãas en levavan || e roubavan os altares, | que sol ren y non leixavan; || e depois os crucifissos | e as omayas britavan || e tĩian a fronteyra | en mui gran coita provada.|| | [+] |