logo usc Corpus Xelmírez - Resultados da consulta

Corpus Xelmírez - Corpus lingüístico da Galicia medieval

Resultados da pescuda


Os resultados das buscas efectuadas no Corpus Xelmírez poden ser usados con fins educacionais e de investigación, sempre que se mencione a fonte. Se desexa consultar a referencia e o contexto dun exemplo, calque no símbolo [+] na cela da dereita. Para se referir ao corpus como un todo, cite: Corpus Xelmírez - Corpus lingüístico da Galicia medieval - http://sli.uvigo.gal/xelmirez/. Se desexa realizar outra pescuda no Corpus Xelmírez, pode calcar aquí.
Está a procurar contextos do uso de gran nos textos líricos do Corpus Xelmírez.

Por cuestións de dereitos de autor, lamentamos non poder amosar todos os resultados desta busca. A mostra está limitada aos 1500 primeiros exemplos atopados no corpus.

1199 DPRV 001/ 140 Eras can vei verdeiar | pratz e vergiers e boscatges, | vuelh un descort comensar | d ' amor, per qu ' ieu vauc aratges: | qu ' una dona·m sol amar, | mas camjatz l ' es sos coratges, | per qu ' ieu fauc desacordar | los motz e·ls sos e·ls lengatges | Io son quel que ben non aggio, | ni encora non l ' av(e)rò | per aprilo ne per maggio, | si per madonna non l ' ho; | certo qu ' en nisun lenguaggio | sa gran beltà dir non so: | chu fresqu ' es que flor de glaggio, | e ja no me ' n partirò. | Belle douce dame chiere, | a vos me doin e m ' otroi: | je n ' aurai mes joy ' entiere | si je n ' ai vos e vos moi; | molt estes male guerriere | si je muer per bone foi | e ja per nulle maniere | no·m partrai de vostre loi. | Dauna, io mi rent a bos, | coar ets ' ra mes bon ' e bera | co anc hos, e gualhard ' e pros, | ab que no·m hossetz tan hera: | mout auetz beras haissos | ab color hresqu ' e nauera; | boste soy, e si·bs agos | no·m destrengora hiuera. | Mas tan temo vostro preito, | todo·n son escarmentado: | per vos ei pen ' e maltreito | en meo corpo lazerado; | la noit quan jaç ' en meu leito | so[n] mochas vezes penado, | e car nonca m ' ei profeito | falid ' ei, e[n] meu cuidado.| [+]
1200 LP 157,5/ 981 [e] pois eu al non ei, | nen averei nulha sazon, | se non vos, e meu coraçon | non será se non da que sei | Mui fremosa e de gran prez, | e que polo meu gran mal vi, | e de que sempre atendi | mal (ca ben nunca m ' ela fez):| [+]
1200 LP 157,18/ 983 E pero, se a eu oro, | mui gran dereito faç ' i, | [c]a ali u [a] eu oro | sempre lhe peç ' e pedi | Ela. [+]
1200 LP 157,28/ 984 "|Con [e]st(e) escudo gran prazer | ajamos! e cantemos ben!| [+]
1200 LP 157,32/ 985 Mui gran temp ' á, par Deus, que eu non vi | quen de beldade vence toda ren!| [+]
1200 LP 157,32/ 985 E se xe m ' ela queixasse por én, | gran dereit ' é, ca eu o mereci.| [+]
1200 LP 157,35/ 986 O Marot aja mal -grado, | porque nos aqui cantando | andamos tan segurado, | a tan gran sabor andando!| [+]
1200 LP 157,35/ 986 Mal -grad ' aja, pois cantando | nos aqui danças fazemos, | a tan gran sabor andando, | que pouco lh ' o gradecemos!| [+]
1220 LP 001/ 117 "Mia senhor, vin -vus rogar | por Deus que ar pensedes | de mi, que en tan gran vagar | trouxestes e tragedes.| [+]
1220 LP 002/ 163 -Abril Pérez, muit ' ei eu gran pesar | da gran coita que vos vejo sofrer, | ca vos vejo come mi lazerar | e non poss ' a mi nen a vós valer, | ca vós morredes com[o] eu d ' amor; | e pero x ' est ' a mia coita maior, | dereito faç ' en me de vós doer. | -Don Bernaldo, quero -vos preguntar | com ' ousastes tal cousa cometer | qual cometestes en vosso trobar, | que vossa coita quisestes põer | con a minha; que, quant ' é mia senhor, | Don Bernaldo, que a vossa melhor, | tanto me faz maior coita sofrer. | - [+]
1220 LP 002/ 164 Abril Pérez, os olhos enganar | van omen das cousas que gran ben quer; | assi fezeron vós, a meu cuidar; | e por seer assi com ' eu disser, | se vós vistes algũa dona tal | tan fremosa e que tan muito val, | mia senhor é, ca non outra molher. | - [+]
1220 LP 010/ 167 Pero m ' eu moyro, mha senhor: | non vos ous ' eu dizer meu mal, | ca tant ' ey de vós gram pavor | que nunca tan grand ' ouvy d ' al.| [+]
1220 LP 001/ 243 Mais en gran sandez andava | eu, quando me non pagava | de con tal senhor viver, | e que melhor ben querria!| [+]
1220 LP 002/ 290 A que a gran torto me vosco mizcrou | e que gran torto vus disse, senhor, | por én serei sempr ' [a] Deus rogador, | de mjn e d ' ela que m ' esto buscou, | que El [l]hi leixe mao prez aver | [a quen mal preço vus quer apõer!]| [+]
1220 LP 005/ 291 Meu Sennor Deus, venno -vus eu rogar, | con a mayor coita que nunca vi | aver a ome, avede de mi | doo, Sennor, e nunca tal pesar | me façades, meu Sennor Deus, veer | per que eu aja o corp ' a perder! | Ca estou eu og ' a mui gran pavor | de o veer, e meu sen est atal | de vus rogar por est ' e non por al, | que nunca tal pesar de mia señor | me façades, meu Sennor Deus, veer | per que eu aja o corp ' a perder!| [+]
1220 LP 005/ 292 E ben sei eu de pran, ca se fezer ' | mia señor o que ten no coraçon, | ca perderei eu o corpo; mais non | tan gran pesar nunca, se vus prouguer ' , | me façades, meu Señor Deus, veer | per que eu aja o corp ' a perder! [+]
1220 LP 008/ 293 Om ' a que Deus ben quer fazer, | non lle faz tal sennor amar | a que non ouse ren dizer, | con gran pavor de lle pesar; | nen o ar faz longe morar | d ' u ela é, sen seu prazer, | com ' agora min faz viver, | que me non sei consell ' achar, | con tan gran coita de soffrer, | en qual m ' eu ora vej ' andar, | com ' aver senpr ' a desejar | mais d ' outra ren de a veer.| [+]
1220 LP 009/ 293 E se eu ant ' en mui gran coit ' andava, | ja m ' esta dona faz mayor aver, | ca me faz Deus por meu mal entender | todo seu ben; e poi ' -lo entendi, | mais en tan grave dia foy por mi, | ca mais coitad ' ando ca ant ' andava.| [+]
1220 LP 010/ 294 De querer ben outra moller | punnei eu, á y gran sazon, | e non quis o meu coraçon, | e pois que el nen Deus non quer, | dizer -vus quer ' eu ũa ren, | señor que senpre ben quige: | ar sachaz veroyamen | que ie soy votr ' ome lige.| [+]
1220 LP 011/ 294 Quand ' eu mha senhor conhoci | e vj o seu bon parecer | e o gram ben que lhi Deus dar | quis por meu mal, logu ' entendi | que por ela ensandecer | me veeriam e levar | grandes coytas e padecer.| [+]
1220 LP 011/ 295 Muyt ' er temi; mays eu cuidei | con mui mal -sen que ouv ' enton, | que podess ' eu sofrer mui ben | as grandes coytas que levei | per ela eno coraçon, | e provei -o, e poys, quand ' én | me quis partir, non foy sazon | de m ' én partir; ca en outra ren | non pud ' eu cuidar des enton! [+]
1220 LP 012/ 295 Quan muit ' eu am ' ũa moller | non o sabe Nostro Sennor, | nen ar sabe quam gran pavor | ey og ' eu d ' ela, cuido -m ' eu; | ca, se o soubesse, sei eu | ca se doeria de mi | e non me faria assi | querer ben a que me mal quer.| [+]
1220 LP 012/ 295 Ca Deus de tal coraçon é | que, tanto que sabe que ten | eno seu mui gran coit ' alguen, | que logo lli consello pon; | e por esto sei eu que non | sab ' El a coita que eu ei, | nen eu nunca o creerey | por aquesto, per bõa fe. [+]
1220 LP 013/ 296 A min aven a que quis Deus guisar | d ' aver gran coita ja mentr ' eu viver ' | pois a vos pesa de vus eu dizer | qual ben vus quero; mais a Deus rogar | quer ' eu assi, c ' assi m ' é mester, | que El me dê mia morte, se non der ' | tal coraçon a vos d ' én non pesar ' .| [+]
1220 LP 017/ 297 Con sanna foy que ouve, mia sennor, | e con gran coita que me fez assi, | sennor, perder de tal guisa meu sen | que cofondi vos, en que tanto ben | á quanto nunca d ' outra don ' oy.| [+]
1220 LP 017/ 297 Mais valla -me contra vos, por Deus, y | vossa mesura e quan gran pavor | eu ei de vos, que sode ' -la mellor | dona de quantas eno mundo vi | e se mi -aquesto contra vos non val, | señor fremosa, non sei og ' eu al | con que vus eu ouse rogar por mi.| [+]
1220 LP 017/ 297 May ' -la mesura que tanto valer, | señor, sol senpr ' a quen -na Deus quer dar, | me valla contra vos e o pesar | que ei, señor, de quanto fui dizer | ca, mia señor, quen muy gran coita ten | no coraçon faz -lle dizer tal ren | a que non sabe pois consell ' aver.| [+]
1220 LP 018/ 298 Sennor fremosa, que senpre servi | -se Deus me leixe de vos ben aver! - | pero mi -o vos non queredes creer: | des aquel dia, sennor, que vus vi, | sen vosso grado me vos faz Amor, | e sen o meu, querer gran ben, sennor.| [+]
1220 LP 018/ 298 E, mia señor, assi Deus me perdon | e me dê cedo, señor, de vos ben | que eu desejo mais que outra ren! | des que vus vi, mia señor, des enton, | sen vosso grado me vos faz Amor | [e sen o meu, querer gran ben, sennor.]| [+]
1220 LP 018/ 298 E, mia señor, assi m ' ajude Deus | escontra vos, que me faz tant ' amar, | que non sei y consello que fillar! | des que vus viron estes ollos meus, | sen vosso grado me vos faz Amor, | [e sen o meu, querer gran ben, sennor.] [+]
1220 LP 020/ 299 Ca, pois hu ela é, estar | pode, non sabe nulha rem | de gran coyta ca, de pran, ten | assi eno seu coraçon | qual ben lhi quer de lh ' o dizer | e non pode gram coita aver | enquant ' en aquesto cuydar ' .| [+]
1220 LP 020/ 299 E quen ben quiser ' preguntar | por gran coita, mjn pregunt ' én, | ca eu a sey, vedes per quen: | per mjn e per meu coraçon.| [+]
1220 LP 020/ 299 E mha senhor mh ' a faz saber | e o seu muj bon parecer | e Deus, que m ' en faz alongar | por viver sempr ' en gran pesar | de mjn, e por perder o sen | com aver a viver sen quen | sei eu ben no meu coraçon.| [+]
1220 LP 020/ 299 E o que atal non sofrer ' , | non o devedes a creer | de gran coita, se hi falar ' ! [+]
1220 LP 002/ 310 Gran mal me faz agora ' l -Rei, | que sempre servi e amei, | porque me parte d ' u eu ei | prazer e sabor de guarir.| [+]
1220 LP 002/ 310 Muit ' é contra mí pecador | el -Rei, fort[e] e sen amor, | porque me quita do sabor | e grande prazer de guarir.| [+]
1220 LP 003/ 310 Jograr Saqu ' , eu entendi, | quando ta medida vi, | que sen pan t ' iras daqui, | ca desmesura pedes: | como vẽes, vai -t ' assi, | pois tu per saco medes. | Gran medida é, de pran, | pero que d ' ele muit ' an; | saqu ' é, [e] non cho daran, | ca desmesura pedes: | u fores, recear -t ' -an, | pois tu per saco medes. [+]
1220 LP 004/ 314 Mentr ' eu ja vivo for ' , amar -vus -ei, | e pero sei que sempr ' én me verrá | mal, e valera -me mais muito ja | que vus quisesse (o que non querrei) | gran mal, se vo ' -lo podesse querer, | o que non á nunca mais a seer.| [+]
1220 LP 004/ 314 Como -quer que eu i aja razon, | amar -vus -ei, enquant(o) eu viva ja, | pero sei que mais non me valerá | ca se vus quisesse de coraçon | gran mal, se vo ' -lo podesse querer, | o que non á nunca mais a seer. [+]
1220 LP 005/ 315 Dê ' -lo dia (e)n que eu amei | mia senhor, e lhi quis gran ben, | mayor que mi, nen outra ren, | sempr ' eu punhei en lhi buscar | quant ' eu sòubi mayor pesar.| [+]
1220 LP 005/ 315 Mais gran prazer lhi per farei | ora, quando m ' alongarei | d ' u a eu soí(a) a veer.| [+]
1220 LP 006/ 315 Des quando me mandastes, mia senhor, | que vus nunca dissesse nulha ren, | teve -m ' en tan gran coita voss ' amor | que peç ' a Deus mia mort(e), e non mi ven: | ca vus non ouso mia coita mostrar, | nen vus queredes vos de mi nembrar.| [+]
1220 LP 006/ 315 E pois vus Deus atan nembrada fez | que non falecedes, senhor, en ren, | senhor, ar nembre -vus algũa vez | en que gran coi[ta] mi -o voss ' amor ten: | ca vus non ous ' eu mia coita mostrar, | nen vus queredes vos de mi nembrar. [+]
1220 LP 008/ 316 Que non lh ' estevess ' eu triste, [e] tarda e non mi ven, | e pero non é por cousa que m ' el non queira gran ben, | e sõo maravilhada | por que foi esta tardada. [+]
1220 LP 013/ 318 Gran sandece me fez fazer | por tal dona ir ben -querer, | pois non ei ja sen nen saber | per que lh ' oimais possa guarir, | pois ora non ei poder d ' ir | i, nen poss ' én meu cor partir.| [+]
1220 LP 014/ 319 Muito per á ja gran sazon | que mia senhor mui gran pesar | non oiu, pois me fez quitar | d ' u ela é, ca des enton | nulh ' omen non lh ' ar disse ren | senon con que lhi fosse ben.| [+]
1220 LP 014/ 319 Eu lhi dìxi quan grand ' afan | me faz o seu amor soffrer, | e pesou -lh(e) [o que] foi dizer; | mais pois m ' eu d ' ela vin, de pran, | nulh ' ome[n] non lh ' ar disse ren | senon con que lhi fosse ben.| [+]
1220 LP 016/ 320 E per bõa fé, mia senhor, | mui gran verdade vus direi: | sempre vus eu ja servirei, | mentr ' eu viver ' , e querrei ben.| [+]
1220 LP 017/ 320 O gran cuidad ' e o affan sobejo | que mi -a -mi faz a mia senhor levar, | se a eu ora mui cedo non vejo, | ja o eu non poderei endurar.| [+]
1220 LP 018/ 321 O grand ' amor, que eu cuidei prender | da mia senhor, quando m ' ela monstrou | (que non monstrass ' !) o seu bon parecer, | todo xe me d ' outra guisa guisou.| [+]
1220 LP 019/ 321 Muit ' [en estar] a gran pavor | ei dereit ' e en me temer | d ' Amor, on[de] cuid ' a dizer | mal, e onde quero partir, | e averei coit ' a sentir; | e non concerto nulha ren, | ca eu mi -o mereci mui ben.| [+]
1220 LP 020/ 322 Pois sabe ja quan grand ' amor | lh ' ei ¿por quê non á coraçon | de me fazer melhor por én | de quand ' én non sabía ren?| [+]
1220 LP 024/ 324 Pero que mia senhor non quer | que por ela trobe per ren, | nen que lhi diga quan gran ben | lhi quero, vel en meu cantar, | no ' -na leixarei a loar.| [+]
1220 LP 024/ 324 Se m ' ela consentir quiser ' | aquesto que lh ' eu rogarei, | que a sérvia, gracir -lh ' -o -ei, | entanto com ' eu vivo for ' ; | e querrei -lh[e] a grand ' amor. | E po ' -la aver eu melhor, | nunca lhi ren demandarei.| [+]
1220 LP 025/ 325 Quando m ' agora mandou mia senhor | que non vivess ' , u a visse, per ren, | sab ' ora Deus que me fora gran ben | con a mia mort ' ! e ouver(a) i sabor!| [+]
1220 LP 025/ 325 Podera -m ' eu de grand ' affan guardar | e de gran coita, que depois levei, | se eu morress(e) u mia senhor leixei - | ¡assi Deus me leixe cedo tornar!| [+]
1220 LP 026/ 325 Sempr ' eu a Deus por mia morte roguei, | gran sazon; e mais nunca o farei, | mentr ' eu oer ' esta senhor qu(e) og ' ei.| [+]
1220 LP 027/ 325 Que farei agor ' , amigo? | pois que non queredes migo | viver, | ca non poss ' eu al ben querer. | En gran coita me leixades, | se vós alhur ir cuidades | viver, | ca non poss ' eu al ben querer.| [+]
1220 LP 030/ 327 Nunca ome pesar dirá, | nen prazer, que lhi tan gran ben | queira com(e) eu, per nulha ren.| [+]
1220 LP 031/ 328 Pois eu entendo, mia senhor, | quan pouco proveito me ten | de vus dizer quan grand ' amor | vus ei, non vus falar[ei] én.| [+]
1220 LP 032/ 328 Mentia, | ca Joan Joanes o acharon | e tomaron -lhi quanto tragia; | e foi de gran ventura aquel dia, | que escapou que o non enforcaron. [+]
1220 LP 001/ 357 Tu, que ora vẽes de Monte -mayor, | Tu, que ora vẽes de Monte -mayor, | digas -me mandado de mia senhor; | digas -me mandado de mia senhor, | ca se eu seu mandado | non vir ' , trist ' e coitado | serei; e gran pecado | fará, se me non val.| [+]
1220 LP 001/ 357 Tu, que ora viste os olhos seus, | Tu, que ora viste os olhos seus, | digas -me mandado d ' ela, por Deus; | digas -me mandado d ' ela, por Deus, | ca se eu seu mandado | non vir ' , trist ' e coitado | serei; e gran pecado | fará, se me non val.| [+]
1220 LP 002/ 510 E esta x ' é gran coita, direi qual: | ca esta coita non me dá lezer; | ante mi -a faz cada dia crecer.| [+]
1220 LP 003/ 511 Mais se me Deus cedo non val, | muit ' ei gran coita de soffrer: | pois m ' ela perdõar non quer, | Deu -lo sabe, que m ' é mester | mui mais mia morte ca viver. [+]
1220 LP 004/ 511 E por aquesto, mia senhor, | des aquel dia que vus vi, | d ' outra gran coita me parti.| [+]
1220 LP 007/ 513 Desejand ' eu vos, mia senhor, | seguramente morrerei; | e do que end ' estou peor, | é d ' ũa ren que vus direi: | que sei, de pran, que, pois morrer ' , | averei gran coit ' a soffrer | por vos, como mi -agora ei.| [+]
1220 LP 007/ 513 E por én e por voss ' amor | ja sempr ' eu gran coit ' averei | aqui, enquant ' eu vivo for ' ; | ca des quand ' eu morrer ' , ben sei | que non a ei nunc ' a perder, | pois vosso ben non poss ' aver; | ca por al non a perderei.| [+]
1220 LP 007/ 513 Ora vus digu ' eu a razon | de como me de vos aven, | ca, Deu -lo sab ' , á gran sazon | que desejei mais d ' outra ren, | senhor, de vus esto dizer; | pero non o ousei fazer | erg ' ora, pois me vou d ' aquen. [+]
1220 LP 008/ 513 Mais gran med ' ei de me forçar | o seu amor, quando a vir ' , | de non poder d ' ela partir | os meus olhos, nen me nembrar | de quantos m(e) enton veeran, | que sei ca todos punharan | en -na saber, a meu pesar.| [+]
1220 LP 010/ 514 Muitas vezes en meu cuidar | ei eu gran ben de mia senhor; | et quant ' ali ei de sabor, | se mi -ar torna pois en pesar, | des que m ' eu part ' ; e nulha ren | me non fica d ' aquel gran ben, | e non me sei conselh ' achar, | Nen acharei ergu ' en cuidar | conselh ' , enquant ' eu vivo for ' , | c ' assi me ten forçad ' amor | que me faz atal don ' amar | que me quer mui gran mal por én, | e porque non sab ' amar, ten | que non pod ' om ' amor forçar.| [+]
1220 LP 010/ 515 Mais amor á tan gran poder | que forçar pode quen quiser ' ; | e pois que mia senhor non quer | esto d ' amor per ren creer, | jamais seu ben non averei; | se non assi como mi -o ei: | sempr ' en cuidá -lo poss ' aver!| [+]
1220 LP 010/ 515 Ca Deus me deu tan gran poder | que, mentre m ' eu guardar poder ' | de fala d ' om ' ou de molher, | que non poss ' este ben perder: | ca sempr ' en ela cuidarei, | e sempr ' en ela ja terrei | o coraçon, mentr ' eu viver ' . [+]
1220 LP 011/ 515 Ca ja toda per nulha ren | non -na poderia saber | per min; nen ar sei og ' eu quen | mi -a toda podesse creer, | mentre me viss ' assi andar | viv ' ontr ' as gentes, e falar, | e d ' atal coita non morrer, | De qual, desejando seu ben, | me faz o seu amor soffrer, | ca de mẽor morreu ja ' lguen; | mais Deus me faz assi viver | en tan gran coita, por mostrar | per min ca xe pod ' acabar | quant ' el no mundo quer fazer. [+]
1220 LP 013/ 517 E dê -me poder de negar | sempr ' a mui gran cuita que ei | por vos aas gentes que sei | que punhan en adevinhar | fazenda d ' om ' e ' n -a saber.| [+]
1220 LP 014/ 517 E Deu -lo sabe! con pavor | viv ' e soffr ' esta cuita tal, | que ei de soffrer pois gran mal.| [+]
1220 LP 015/ 518 Viv ' en mui gran tormenta | Dona Orrac ' Abril, | per como a quer casar seu pai; | e, a quen lho ẽmenta, | cedo moira no Sil | e a[r] ela, se se con Chora vai.| [+]
1220 LP 015/ 518 Viv ' en tan gran tormenta | que quer perder o sen, | [per como a quer casar seu pai]; | e, a quen lho ẽmenta, | cedo moira poren | e a[r] ela, se se con Chora vai. [+]
1220 LP 016/ 518 E gran medo soí(a) aver | de morrer eu por mia senhor; | mais, Deu ' -lo sab ' , este pavor | todo m ' ela fez[o] perder; | ca por ela conhosqu ' eu ben | que, se Amor matass ' alguen, | non leixaria min viver.| [+]
1220 LP 016/ 518 Pero faz m ' el tanto de mal | quanto lh ' eu nunca poderei | contar, enquanto viverei, | pero me nunca punh ' en al | se non ' n a mia coita dizer. | (E) quen -quer poderá entender | que gran coita per est atal.| [+]
1220 LP 018/ 519 Punhei eu muit ' en me guardar, | quant ' eu pude, de mia senhor | de nunca ' n seu poder entrar; | pero forçou -mi o seu amor | e seu fremoso parecer, | e meteron -m ' en seu poder | en que estou, a gran pavor | De morte, com ' en desejar | (ben -no sabe Deus) la melhor | dona do mund ' e non ousar | falar con ela. [+]
1220 LP 018/ 519 Mais atal senhor eu non ei, | nen atal dona nunc ' amei | onde gãar podesse ren, | Se non gran coita, e non al.| [+]
1220 LP 019/ 520 E se lh ' o non dig ' , averei | gran coita ja, mentre durar ' !| [+]
1220 LP 020/ 520 Quen bõa dona gran ben quer, | de pran, todo dev ' a soffrer | quanto lh ' ela quiser ' fazer; | e se lh ' algun pesar fezer ' , | ben -no dev ' a soffrer en paz | e mostrar sempre que lhe praz | de quanto a ela prouguer ' .| [+]
1220 LP 020/ 521 Non o dev ' a leixar morrer, | ca non est om ' en seu poder | pois que gran coita d ' amor á.| [+]
1220 LP 020/ 521 Ca todo o sen perderá | con gran sabor de a veer!| [+]
1220 LP 020/ 521 Ca (a)ssi o faz a min perder | amor: tan gran coita me dá! [+]
1220 LP 023/ 522 Se eu a mia senhor ousasse | por algũa cousa rogar, | rogar -l ' ia que me leixasse | u ela vivesse morar; | e rogar -l ' ia outra ren: | que o pesar, que ouvess(e) én, | que todavia mi -o negasse | Por Deus, e que de min pensasse | (de que nunca quiso pensar!) | e de mia cuita se nembrasse, | de que se nunca quis nembrar, | nen Deus, que mi -a fez tan gran ben | querer per que perdi o sen, | e nunca quis que o cobrasse.| [+]
1220 LP 023/ 522 E se m ' ela por Deus mandasse | o que me nunca quis mandar | -que me non foss(e), e que ficasse | ali u ela ouvess ' estar, - | a mui gran coita ' n que me ten, | lhe perdõasse Deus por én! | e mais, se lh ' ela mais rogasse!| [+]
1220 LP 024/ 523 E pois conselho non achei | e en vosso poder fiquei, | non vus pes ja de vus amar, | Por Deus; e se vus én pesar ' , | non mi -o façades entender, | e poder -m ' edes defender | de gran cuita por mi -o negar.| [+]
1220 LP 024/ 523 E gran coita me faz jurar | d ' amor, que non posso soffrer; | e faz mi -a verdade dizer | (de que eu nunc ' ousei falar) | de gran cuita que por vos ei; | mais vejo ja que morrerei, | e quero m ' ant ' aventurar. [+]
1220 LP 025/ 523 Ũa donzela quig ' eu mui gran ben, | meus amigos ¡assi Deus mi perdon!| [+]
1220 LP 025/ 523 Porque a donzela nunca verei, | meus amigos, enquant(o) eu ja viver ' , | por esso quer ' eu mui gran ben querer | a esta dona, en que vus falei, | que me semelh(a) a donzela que vi.| [+]
1220 LP 001/ 607 Con grande lavor, mi deu a loriga, | e toda era de chufas viada; | e, como quer que vos end ' eu al diga, | nunca mi a ome viu na pousada; | e [atan] cravelada de mensonha | e tan lev ' era, que ben de Coronha | a trageria aqui ũa formiga.| [+]
1220 LP 002bis/ 674 Quantos oge no mundo son, | nen foran, nen jamais seran, | nunca quiseron, nen querran, | nen queren tan gran ben molher | com ' eu vus quer ' ; e non me val | contra vos nen esto, nen al. [+]
1220 LP 002/ 703 Ei eu tan gran medo de mia senhor | que nunca lh ' ouso nulha ren dizer.| [+]
1220 LP 003/ 704 Ali me ven gran cuidado, | depois que me vou deitar; | pero sõo mais folgado, | que lhi non ei de falar.| [+]
1220 LP 002/ 727 E, que farei eu, cativ ' e cuitado? | que eu assi fiquei, desamparado | de vós, por que cuita grand ' e cuidado | ei! ei! ei!| [+]
1220 LP 003/ 727 Com ' ome que ensandeçeu, | sennor, con gran pesar que viu | e non foi ledo nen dormiu | depois, mia sennor, e morreu: | ay, mia sennor, assi moir ' eu!| [+]
1220 LP 004/ 728 E por mui gran maravilha terria, | senhor, que ora soubesse de qual | guisa mi ven -e dereito faria -, | ca nunca vistes maravilha tal, | ca me ven mal d ' u Deus non o q[u]is dar, | senhor, e coita mui grand ' e pesar | de vós, de que mi v[i]ir non devia.| [+]
1220 LP 004/ 728 Poren, senhor, co[u]simento seria | e mesura grand ' -assi Deus m ' ampar! - | de mi fazerdes vós ben algun dia, | pois tanto mal me fazedes levar; | e se mi ben fezessedes, senhor, | sabed ' , a vós xe estaria melhor; | e demais Deus vo -lo gradeceria. [+]
1220 LP 006/ 728 Entend ' eu ben, senhor, que faz mal sen | quen vai gram ben querer quen lho non quer, | e quen deseja muit ' ata[l] molher | de que non cuida jamais aver ben; | e mha senhor, tod ' est ' a mi aven | de vós, e non entend ' [eu] a folia | que faç ' i, quand ' [eu] entende -la -ia | se a fezess ' outre, e non ei ventura | de saber -me guardar de gran loucura. | E, mia sennor, sei eu guardar outren, | e a min, que mi -avia mais mester, | non sei guardar; e se me non valver | escontra vós, mia sennor, outra ren, | non mi -á min prol, quando me prol non ten | cousimento, que me valer devia; | e mia sennor, vel por sancta Maria! | pois Deus non quer que eu faza cordura, | fazed ' i vós cousiment ' e mesura!| [+]
1220 LP 006/ 729 E, de pran, segundo meu connosçer, | en vós querer mui gran ben, mia sennor, | eu que non cuido, mentre vivo for, | sennor fremosa, de vós ben aver, | mais mi -o deviades vós gradeçer | ca se vos eu, mia sennor, [mais] amasse | por algun ben que eu de vós cuidasse | aver; mais Deus non me dé de vós grado, | se eu, sennor, ei ren d ' este cuidado. [+]
1220 LP 006ter/ 730 Meus ollos, gran cuita d ' amor | me dades vós, que sempr ' assi | chorades; mais ja des aqui, | meus ollos, por Nostro Sennor, | non choredes, que vejades | a dona por que chorades. [+]
1220 LP 007/ 730 Meus ollos, quer vus Deus fazer | ora veer tan gran pesar | onde me non poss ' eu quitar | sen mort ' , e non poss ' eu saber | por que vus faz agora Deus | tan muito mal, ay ollos meus!| [+]
1220 LP 010/ 732 Quantos aqui d ' Espanna son, | todos perderon o dormir | con gran sabor que an de s ' ir; | mais eu nunca sono perdi, | des quando d ' Espanna saí, | ca mi -o perdera ja enton.| [+]
1220 LP 010bis/ 732 E ja d ' esta mezcra [a]tal | de me guardar non ei poder, | ca vus sei mui gran ben querer; | pero me contra vós non val, | e vós, por tollerdes mi -o sen, | nunca lles queredes per ren | esta mezcra de min creer.| [+]
1220 LP 005/ 843 Pero d ' Anbroa, vós mais [non] podedes | saber de min do que vos já dix ' ém: | os cantares que eu digo fez quem | á grand ' amor; mais, pois sanha p[r]endedes | aqui ante todos, leix ' eu a tençon | ca sse quisessedes saber rrazon, | digu ' eu verdad ' en esto, non duvidedes. [+]
1220 LP 011/ 846 E, don Pedro, os beiços lh ' er põede | a esse cuu que fo tam bem barvado, | e o granhon ben feito lhi fazede, | e faredes o cuu ben arrufado; | e punhade logo de o encobrir, | ca sse ve -lo don Fernand ' Escalho vir, | ssodes solteiro e seredes casado. [+]
1220 LP 014/ 847 E non sabemos dê -los tenpos d ' ant[e] | tan bõo meestre, pois aqui chegou, | que tan ben leve seu preç ' adeant[e]; | per maestrias grandes que husou, | faz que non fal ' o que nunca falou, | e faz de manco que se non levante. [+]
1220 LP 001/ 931 Ca se d ' al ouvesse poder, | aver -vus -ia desamor | assi como vus ei gran ben | a querer, sen grad ' , e por én | me pesa, porque começar | foi con vosc ' , a vosso pesar. | E pois a vos pesa, de pran, | de que con vosco comecei, | guisad ' é que non perderei, | sen morrer, coita nen affan | por vos, senhor, pois me non val | contra vos serviço, nen al | que vus faça, pero que -quer | vus soffrerei, mentr ' eu poder ' | Viver. [+]
1220 LP 002/ 932 Pois eu d ' atal ventura, mia senhor, | contra vos sõo que non ei poder | de falar con vosqu ' , e vos entender | non queredes que vus quer ' eu melhor | de quantas cousas [e]no mundo son: | senhor fremosa, mui de coraçon | me prazeria morrer; e pois ei | sen vosso ben, que sempre desejei, | des que vus vi, en tal coit ' a viver, | En qual eu vivo por vos, que mayor | sabor avedes de me non fazer | ben, mia senhor, e de me mal querer | ca se vus eu oesse desamor, | mia senhor fremosa, (que vus eu non | averei nunca nenhũa sazon), | e quant ' eu mais viver ' , tant ' averei | mayor amor de vus servir, ca sei | que ja por al non ei coit ' a perder, | Se non por vos, mia senhor, se nembrar | vus quiserdes de min, que outra ren | non sei no mundo querer tan gran ben | com ' a vos quer ' ; e par Deus, se me dar | quiser ' mia morte que m ' ei mui mester, | pois me de vos, mia senhor, dar non quer | ben, a que Deus tan muito de ben deu, | non por meu ben, mia senhor, mais por meu | mal, pois por vos tanto [de] mal me ven | Quant ' eu non ei ja poder d ' endurar, | mia senhor fremosa, per nenhun sen, | se vosso desamor, que m ' ora ten | forçado, non fezerdes obridar; | ca mentr ' eu vosso desamor oer ' , | com ' og ' eu ei, [e por a]mor tever ' | vosco tan mal mia fazenda, com ' eu | tenho con vosco, [non me será] greu | de morrer, e prazer -mi -á mais én | Ca de viver, pois ía vos fazer | prazer, e min de gran coita poder | guardar, e vos nembrar (o qu(e) é ben lheu) | assi de min, como se sol do seu | omen nembrar, depois sa mort ' , alguen. [+]
1220 LP 002/ 937 E quant ' eu prendo, mia senhor, | de vos, quero vo -lo dizer: | ei mui gran cuita de soffrer, | ca non prendo de vos melhor.| [+]
1220 LP 003/ 937 E, maca -lo vós cuidades, eno meu coraçon vos ei | tan grand ' amor, meu amigo, que cousa no mundo non sei | que a mi tolha desejo | de vós, u vos eu non vejo.| [+]
1220 LP 004/ 938 De cuita grand(e) e de pesar | non á og ' o meu coraçon | nulha mingua, si Deus m ' ampar.| [+]
1220 LP 004/ 938 E creo que fará mal -sen | quen nunca gran fiuz ' ouver ' | en mesura d ' outra molher; | e direi -vus por que mi aven: | porque me leixades assi | morrer, e non catades i | mesura, nen Deus, nen al ren.| [+]
1220 LP 005/ 938 Deu ' -lo sab ' oge, mia senhor, | (a quen se non absconde ren, | de pran), ca vus quer ' eu melhor | d ' outra cousa; mais non por ben | que de vus atenda, ca sei | ca ja per vos non perderei | "gran coita do meu coraçon. [+]
1220 LP 005/ 939 "|Que eu i tenho, mia senhor, | por vos que me fazedes mal, | porque desejo voss ' amor, | e eu non poss ' i fazer al; | mais sõo quite de perder | per nulha guisa, sen morrer, | "gran coita do meu coraçon. [+]
1220 LP 005/ 939 "|Ca ¡mal pecado! mia senhor, | ben per sei eu ca ja ' ssi é | que mi non faredes mayor | ben ja nunca ¡per bõa fé! | ca me fezestes, pois vus vi; | e non perderei eu per i | "gran coita do meu coraçon. [+]
1220 LP 005/ 939 "|Mais se Deus quiser ' , mia senhor, | agora quando m ' eu quitar ' | aqui de vos, e sen vos for ' | u vus non vir ' , nen vus falar ' , | ben per sei eu como será: | morrerei eu, e tolher -s ' -á | "gran coita do meu coraçon." [+]
1220 LP 006/ 939 Ca mi -a faz aver tal molher | que nunca mi -á ren de fazer | per que eu ja poss ' a perder; | que, enquant ' eu viver poder ' , | por esto a non poderei | perder per ren, mais averei | d ' ela mais, con mui gran razon.| [+]
1220 LP 009/ 941 Ome que gran ben quer molher | gran dereit ' á de trist ' andar; | ca se lh ' ela non quer prestar, | al do mundo non lh ' á mester.| [+]
1220 LP 009/ 941 Mais quen s ' én ben guardar quiser ' , | guarde -se ben d(e) ir a logar | u veja o bon semelhar | da mia senhor, se lhe Deus der ' , | que a tal fez, end ' o poder; | ca se o vir ' , log ' á d ' aver | mui gran cuita sen neun ben. [+]
1220 LP 011/ 942 E seed ' ora mui ben sabedor | que vos mi -avedes metud ' en atal | coita por vos que, macar vus gran mal | seja de mi, fremosa mia senhor, | eu cuido que me non possades | valer ja, macar vus que[i]rades.| [+]
1220 LP 013/ 943 Par Deus, senhor, sei eu mui ben | ca vus faço mui gran pesar | de que vus sei tan muit ' amar.| [+]
1220 LP 013/ 943 [Porque vus quer ' eu [mui] melhor | d ' outra ren, viv ' en grand ' affan | e sei que faço -vus, de pran, | pesar, pero non sei, senhor, | Por que end ' al possa fazer | enquant ' eu no mundo viver ' .|] [+]
1220 LP 014/ 944 E rogo -vus, fremosa mia senhor, | por aquel que vus fez [tan ben] nacer, | que, macar vus og ' eu tanto pesar | digo, que vos me leixedes viver | u vus veja; que, de pran, morrerei, | se vus non vir ' ; e ei mui gran pavor | d ' averdes vos en mia mort ' a perder | Gran mesura, fremosa mia senhor, | per bõa fé, que vus Deus fez aver; | ca non poss ' eu i per nenhun logar | a min nen a vos mais perd(a) entender | de quanta coita eu de viver ei, | polo vosso, que non ja con sabor | que eu aja, senhor, de non morrer. [+]
1220 LP 017/ 946 E vedes, gran verdade vus direi: | se vos a min fezessedes perder | quanto ben Deus no mundo quis fazer | -que ja eu nunca por vos perderei -, | por tod ' esto non daria eu ren, | se visse vos. [+]
1220 LP 020/ 947 Quero -vus eu, senhor, gran ben, | e non ei al de vos se non | muito mal, si Deus me perdon.| [+]
1220 LP 023/ 949 Se Deus me valha, mia senhor, | de grado querria saber | se avedes algun sabor | en quanto mal m ' ides fazer; | ca se sabor avedes i, | gran ben per est ' é pora mi.| [+]
1220 LP 025/ 950 Senhor fremosa, grand ' enveja ei | eu a tod ' ome que vejo morrer; | e, segund ' ora o meu conhocer | enquant ' est ' é, faço mui gran razon, | ca ei por vos eno meu coraçon | tan gran cuita, que mil vezes me ten, | senhor, sen fala e sen todo sen: | e non vus queredes de min doer!| [+]
1220 LP 025/ 951 Ca esta cuita, senhor, tan grand ' é | com ' eu vus dixe ja, o[u] é mayor, | e ben creede que non é mẽor.| [+]
1220 LP 026/ 951 Senhor fremosa, par Deus, gran razon | seria ja agora se en prazer | vus caesse de quererdes prender | doo de min; ca ben dê -la sazon | que vus eu vi e que vusco falei, | Deu -lo sabe, ca nunca desejei | ben d ' este mundo se o vosso non, | Nen desejarei no meu coraçon | enquant ' eu ja eno mundo viver ' , | ca, de pran, vus ei mayor ben -querer | de quantas cousas eno mundo son.| [+]
1220 LP 026/ 951 Ca, de pran, se m ' end ' ouvess(e) a quitar | nulha cousa sen morte, mia senhor, | quitar -m ' end ' -ia o mui gran sabor | que vus vejo aver de m ' alongar | de vos mui mais ca outr ' ome por én; | mais, mia senhor, direi -vus ũa ren: | non vus am ' eu por vus ar desamar, | Ben -no creede, mais por vus buscar | muito serviç ' enquant ' eu vivo for ' , | e porque vus fez parecer melhor | Deus d ' outra dona, e melhor falar.| [+]
1220 LP 029/ 953 Mais se mi -o Deus dess(e) ora, mia senhor, | ainda me poderia valer, | ca log[o] m ' eu quitaria d ' aver | gran cuita e de vus fazer pesar; | mais o vosso fremoso parecer, | que eu por mi non ouver ' a veer, | me quitou ja de mi -o Deus nunca dar.| [+]
1221 LP 001/ 174 Desto contar ' el -Rei me descobrir | dos d ' Aragon, quand ' eu vin de Galiza, | u viven con gran míngua de lezir, | [e] a[r] busquei ben aalen de Fariza.| [+]
1221 LP 009/ 993 Salve -te, que enchoisti | Deus gran sen mesura | en ti, e dele fezisti | om ' e creatura; | esto foi porque ouvisti | gran sen e cordura | en creer quando oisti | ssa messageria.| [+]
1221 LP 009/ 993 Salve -te Deus, ca nos disti | en nossa figura | o seu Fillo que trouxisti, | de gran fremosura, | e con el nos remĩisti | da mui gran loucura | que fez Eva, e vencisti | o que nos vencia.| [+]
1221 LP 009/ 993 Salve -te Deus, ca tollisti | de nos gran tristura | u por teu Fillo frangisti | a carcer escura | u yamos, e metisti - | nos en gran folgura; | con quanto ben nos vĩisti, | queno contaria?| [+]
1240 LP 003/ 75 Mui trist ' andades, á mui gran sazon, | e non sei eu por quê, nen por que non, | dizede -mi ora, se Deus vos perdon, | que est aquest ' ou porque o fazedes. | - [+]
1240 LP 009/ 77 Covilheira velha, se vos fezesse | grand ' escarnho, dereito [i] faria, | ca me buscades vós mal cada dia; | e direi -vos en que vol ' entendi: | ca nunca velha fududancua vi | que me non buscasse mal, se podesse.| [+]
1240 LP 009/ 77 E pero, lança de morte me feira, | covilheira velha, se vós fazedes | nen un torto se me gran mal queredes; | ca Deus me tolha o corp ' e quant ' ei, | se eu velha fududancua sei | oje no mundo a que gran mal non queira.| [+]
1240 LP 009/ 77 E se me gran mal queredes, covilheira | velha, digu ' eu que fazedes razon, | ca vos quer ' eu gran mal de coraçon, | covilheira velha; e sabed ' or ' [al]: | des que fui nado, quig ' eu sempre mal | a velha fududancua peideira. [+]
1240 LP 015/ 79 Ora veede se á gran saber!| [+]
1240 LP 016/ 79 Cuidades gran folia, | ca i mais vej ' eu das velhas morrer.| [+]
1240 LP 016/ 79 Gran folia pensades, | se per velhece a guarecer cuidades; | pero non vos digu ' eu que non vivades | quanto vos Deus quiser leixar viver; | mais en velhice non vos atrevades, | ca i mais vej ' eu das velhas morrer. [+]
1240 LP 017/ 79 Paai Rengel e outros dous romeus | de gran ventura, non vistes maior, | guarecerán ora; loado a Deus, | que non morreron, por Nostro Senhor, | en ũa lide que foi en Josafás: | a lide foi com ' oj ' e, come crás, | prenderan eles terra no Alcor.| [+]
1240 LP 024/ 83 E digo -vos que m ' é gran mal | daquesto que lhi conteceu, | ca sõo eu cord ' e leal, | pero me dan prez de sandeu; | mais vedes de que ei pesar | daquel que a foi emprenhar: | de que cuidan que xa fodeu.| [+]
1240 LP 002/ 83 Muy gram sabor avedes, mha senhor, | que nunca perça coita nen pesar | eu que vos ssey mais d ' outra rrem amar, | pois non queredes que fale no bem | que vos Deus ffez; ca non posso perder | muy gran coyta, poys non ous ' a dizer | o muyto ben que vos Deus fez, senhor.| [+]
1240 LP 007/ 84 Senhor fremosa, des quando vus vy | senpr ' eu punhei de me guardar que non | soubessem qual coyta no coraçon | por vós sempr ' ou[v] ' , e poys Deus quer assy; | que sabham todus o mui grand ' amor | e a gram coyta que levo, senhor, | por vós, des quando vus primeyro vi.| [+]
1240 LP 007/ 84 E pois eu vir, senhor, o gran pesar | de que sey ben que ei mort ' a prender, | con mui gram coyta averey a dizer: | "Ay Deus, por que me van assy matar? [+]
1240 LP 001/ 86 Martin Moxa, a mia alma se perca | polo foder, se vós pecado avedes, | nen por bõos filhos que fazedes; | mais avedes pecado pola erva | que comestes, que vos faz viver | tan gran tempo, que podedes saber | mui ben quando naceu Adan e Eva.| [+]
1240 LP 001/ 86 Nen outrossi dos filhos barvados | non vos acho i por [gran] pecador, | se non dos tempos grandes traspassados, | que acordades, e sodes pastor.| [+]
1240 LP 002/ 87 Disseron -mi ũas novas, de que m ' é mui gran ben, | ca chegou meu amigo, e, se el ali ven, | a Santa Maria das Leiras, | irei, velida, se i ven meu amigo.| [+]
1240 LP 002/ 87 Disseron -mi ũas novas, de que ei gran sabor, | ca chegou meu amigo, e, se el ali fôr, | a Santa Maria das Leiras, | irei, velida, se i ven meu amigo.| [+]
1240 LP 003/ 88 En Arouca ũa casa faria; | atant ' ei gran sabor de a fazer, | que já mais custa non recearia | nen ar daria ren por meu aver, | ca ei pedreiros e pedra e cal; | e desta casa non mi míngua al | se non madeira nova, que queria.| [+]
1240 LP 003/ 88 E quen mi a desse, sempr ' o serviria, | ca mi faria i mui gran prazer | de mi fazer madeira nova aver, | en que lavrass ' ũa peça do dia, | e pois ir logo a casa madeirar | e telhá -la; e, pois que a telhar, | dormir en ela de noit ' e de dia.| [+]
1240 LP 004/ 88 Ca fui eu chorar [destes] olhos meus, | mias amigas, e candeas queimar, | non por mia alma, mais polo achar, | e, pois non vẽo, nen o dusse Deus, | gran dereit ' é de lazerar por en, | pois el non vẽo, nen aver meu ben.| [+]
1240 LP 004/ 88 Fui eu rogar muit ' a Nostro Senhor, | non por mia alma candeas queimar, | mais por veer o que eu muit ' amei | sempr ' , e non vẽo o meu traedor; | gran dereit ' é de lazerar por en, | pois el non vẽo, nen aver meu ben. [+]
1240 LP 007/ 90 E seus parentes tẽe por guisado | que se casass ' á i gran sazon; | òs que lho dizen diz -lhis el enton: | - [+]
1240 LP 008/ 90 E se Deus ouv ' o gran prazer | de me fazer coita levar, | que ben s ' end ' el soube guisar | u me fez tal dona veer, | que me fez filhar por senhor; | e non lh ' ouso dizer: "senhor"! | se m ' eu a Deus mal mereci, | non vus quis el muito tardar, | que se non quises[s]e vingar | de mi, u eu tal dona vi | que me fez filhar por senhor; | e non lh ' ouso dizer:"senhor"! [+]
1240 LP 009/ 91 Esto perdito, chegou Pero Ferreira, | cavalo branco, vermelho na peteira, | escud ' a colo que foy d ' unha masseyra, | sa lança torta d ' un ramo de cerdeyra, | capelo de ferro, o anassal na trincheyra | e furad ' en cima da moleyra, | tragu ' ũa osa e hũa geolheira, | estrebeyrando vai de mui gran maneyra, | e achou Velpelho estand ' en hũa eyra, | e diz: [+]
1240 LP 010/ 92 Ca sei, de pran, pois m ' eu partir ' , | que mi -averrá, per bõa fé: | averei σe Deus me perdon! | gran coita no meu coraçon.| [+]
1240 LP 010/ 92 E pois partir ' os olhos meus | de vos, que eu quero gran ben, | e vos non viren, sei eu ben | que m ' averrá, senhor, par Deus: | averei σe Deus me perdon! | gran coita no meu coraçon.| [+]
1240 LP 010/ 92 Se de vos grado non ouver ' , | averei σe Deus me perdon! | gran coita no meu coraçon. [+]
1240 LP 003/ 93 Coitado vivo, á mui gran sazon, | que nunca ome tan coitado vi | viver no mundo, des quando naci.| [+]
1240 LP 005/ 94 Fals ' amigo, per boa fé, | m ' eu sei que queredes gran ben | outra molher e por mi ren | non dades, mais, pois assi é, | oimais fazede des aqui | capa d ' outra ca non de mi.| [+]
1240 LP 007/ 95 Vee -lo ei eu, per bõa fé, | e direi -lhi tan gran prazer | per que el dev ' a guarecer, | poi -lo seu mal cedo meu é; | quanta coita el sigo ten | sei que toda lhi por mi ven. | oje se part ' o coraçon! [+]
1240 LP 010/ 96 Oymais quer ' eu punhar de me partir | d ' aqueste mund ' , e farei gran razon, | poi ' -lo leixou a mia senhor, e non | pud ' i viver e fui alhur guarir.| [+]
1240 LP 013/ 97 Senhor, fremosa mais de quantas son | donas no mundo, pol ' amor de Deus, | doede -vus vos de min e dos meus | olhos que choran, á mui gran sazon, | por muito mal, senhor, que a mi ven | por vos, senhor, a que quero gran ben! [+]
1240 LP 014/ 97 Per bõa fé, de mia mort ' ei sabor, | e ben vus juro que á gran sazon | que rog ' a Deus por mort ' , e por al non, | por aquesto que vus digo, senhor:| [+]
1240 LP 014/ 97 E, per bõa fé, gran sabor per ei | con mia morte, per quant ' eu entendi | que vus prazia; e pois est assi, | muito mi praz polo que vus direi:| [+]
1240 LP 001/ 98 Pero quero -o começar | e forçar hi meu conhocer | e ssey de mi como á seer | e ca vos ey poys a rogar | e quan pouco mi durará | mha sanh(a) e quan ben mi será, | se vos posso desenssanhar, | Escontra mi, que vos pesar | nunca fiz, nen cuyd ' a fazer, | mays sey -vos tan gran ben querer, | que vos faz contra mi queixar, | e, poys mi Deus poder non dá | que vos desame, assi m ' ei já | vosc ' a perder, por vos amar. [+]
1240 LP 003/ 110 A maior coita que eu no mund ' ey | [a] meu amigo non lh ' ouso falar, | e amigo que nunca desejar | soub ' outra ren se non mi, eu o ssey; | e sse o eu por mi leixar morrer, | será gran tort ' e non ei de fazer.| [+]
1240 LP 003/ 110 Que lh ' eu quisesse ben de coraçon | qual a min quer o meu, des que me vyu, | e nulh ' amor nunca de min sentiu | e foy coytado por mi des enton; | e sse o eu por mi leixar morrer, | [será gran tort ' e non ei de fazer].| [+]
1240 LP 003/ 110 Que lhi quisesse ben qual a min quer | o meu, que tan muit ' á que desejou | meu ben fazer, e nunca lhi prestou | e será morto, se lh ' eu non valer; | e sse o eu por mi leixar morrer, | [será gran tort ' e non ei de fazer] | O mayor torto que pode sseer: | leyxar dona seu amigo morrer. [+]
1240 LP 004/ 111 Gran ben m ' é con vus, por muit ' ei que vus diga, | poys con el falastes. [+]
1240 LP 005/ 111 Se lh ' al disser, non me dirá de non; | mays da gran coita do meu coraçon | non lh ' ei a dizer ren | que lh ' eu diria en bõa razon | e lh ' estaria ben!| [+]
1240 LP 005/ 111 Pero ei gran sabor de lle falar, | quando a vejo, por lle non pesar, | non ll ' ei a dizer ren | de com ' eu poderia led ' andar | e ll ' estaria ben! [+]
1240 LP 006/ 111 E sse vós, madr ' , algun ben queredes, | [loar -mh -o -edes, eu o sey]. | Por mui gran coita que á consigo, | madre velida, ben vo -lo digo | ca, se poder, vee -lo -ey.| [+]
1240 LP 007/ 112 Se lh ' eu fiz torto, lazerar -mh -o -ei | con gran dereito, ca lhi non faley; | e moyr ' agura, querendo -lhi ben.| [+]
1240 LP 010/ 113 Quer ' eu ora mui cedo provar se poderey | hir queymar mhas candeas, con gran coita que ey, | e por veer meu amigo logu ' i. [+]
1240 LP 011/ 113 E el, que vyv ' en gran coita d ' amor, | guarrá poren. [+]
1240 LP 002/ 115 A rem que mh -a mi mays valer | devya contra mha senhor | essa mi faz a mi peyor | serviç ' , é muy gram ben querer | e muy grand ' omildade; | non me vos pod ' al apoer, | que seja con verdade, | nen ar é d ' al despagada.| [+]
1240 LP 002/ 115 Torto fará, se mh -a guardar, | ca non vou eu hu ela é, | e juro -vos per bõa fé, | des que m ' ela fez tornar, | nunca foy aquel dia | que a eu vysse, ca pesar | grande lhy creceria, | nen vi a ssa malada | Que con ela sol ben estar | e meu mal lhi diria, | ca esta é ssa privada, | e, sse me quisess ' ajudar, | Elvyra ben faria | e de Deus foss ' ajudada. [+]
1240 LP 002/ 120 [ -ar] | faz -me viver en alegrança, | e faz -me todavia en ben cuidar.| [+]
1240 LP 003/ 121 A Santiagu ' en romaria ven | el -rei, madr ' , e praz -me de coraçon | por duas cousas, se Deus me perdon, | en que teño que me faz Deus gran ben: | ca ve[e]rei el -rei, que nunca vi, | e meu amigo que ven con el i. [+]
1240 LP 004/ 121 "Bailade, oje, ai filla, que prazer vejades, | ant ' o voss ' amigo, que vós moit ' amades". | "Bailarei eu, madre, pois me vós mandades, | mais pero entendo de vos ũa ren: | de viver el pouco muito vos pagades, | pois me vós mandades que baile ant ' el ben". | "Rogo -vos, ai filla, por Deus, que bailedes | ant ' o voss ' amigo, que ben parecedes". | "Bailarei eu, madre, pois mi.o vós dicedes, | mais pero entendo de vós ũa ren: | de viver el pouco gran sabor avedes, | pois que me mandades que [baile ant ' el ben]". | "Por Deus, ai mia filla, fazed ' a bailada | ant ' o voss ' amigo, de so a milgranada". | "Bailarei eu, madre, d ' aquesta vegada, | mai[s pero] entendo de vós ũa ren: | de viver el pouco sodes mui pagada, | pois [me vós mandades que baile ant ' el ben]". | "Bailade oj ' , ai filla, por Sancta Maria, | ant ' o voss ' amigo, que vos ben queria". | "Bailarei eu, madre, por vós todavia, | mais pero entendo de vós ũa ren: | en viver el pouco tomades perfia, | pois que [me mandades que baile ant ' el ben]". [+]
1240 LP 006/ 122 Ainda lles fazede outra preitessia: | dar -lles -ei por cambio quanto ei en Lombardia | e aquesto lles faço por partir perfia, | e faço gran direito, ca meus sobriñus son: | se quiseren, por [cambio do reino de Leon | fillen por én Navarra ou o reino d ' Arangon].| [+]
1240 LP 007/ 122 Falei n ' outro dia con mia señor | e dixe -ll ' o mui grand ' amor que ll ' ei | e quantas coitas por ela levei | e quant ' afan sofro por seu amor.| [+]
1240 LP 007/ 122 Mentr ' eu con ela falava en al | eu nunca moller tan ben vi falar; | e pois ll ' eu dixe a coita e o pesar | que por ela sofro, e o mui gran mal, | foi sañuda e catou -me en desden; | e des ali non ll ' ousei dizer ren | nen ar quis nunca pois por mi catar.| [+]
1240 LP 007/ 122 E muitas vezes oí eu dizer: | "quisque se coita á, costas lle dá"; | e eu receei esto grand ' er ' á; | mais porque me vejo en coitas viver | dixe -ll ' o ben que lle quer ' e enton | [e]strañou -mi.o de guisa que sol non | me quis falar: ¿e de mi que será? [+]
1240 LP 008/ 123 Nostro señor, ¿e porque foi veer | ũa dona que eu quero gran ben | e querrei sempre ja, mentr ' eu viver, | e que me faz por si perder o sen?| [+]
1240 LP 009/ 124 "|E eu oí -a sospirar enton | e queixava -sse estando con amores | e fazia guirlanda de flores; | des i chorava mui de coraçon | e dizia este cantar enton: | "¡Que coita ei tan grande de sofrer, | amar amigu ' e non ousar veer!| [+]
1240 LP 010/ 124 O meu señor, o bispo, na Redondela ũu dia, | de noit ' e con gran medo, de desonra fogia.| [+]
1240 LP 012/ 125 E en Cistel, u verdade soía | sempre morar, dis[s]eron -me que non | morava i avia gran sazon, | nen frade d ' i ja a non coñocia; | nen o abade outrosi no estar | sol non queria que foss ' i pousar | e anda ja fora d[est]a badia.| [+]
1240 LP 014/ 127 Ei eu gran viç[o] e grand ' alegria | quando mias aves cantan no estío. [+]
1240 LP 015/ 127 E d ' amores tu m ' ampara | lo gran sabor de servir | que ai, se non lo m ' el matara. [+]
1240 LP 005/ 132 Con arte diz que non quer al Rei ben, | ca sei eu d ' el ca já non veerá | nunca prazer, se o Conde reinar á; | ca ben quit ' é de veer nulha ren | Don Estêvão ond ' aja gran prazer; | dest ' é já el ben quite de veer, | mentr ' o Cond ' assi ouver Santaren.| [+]
1240 LP 010/ 135 Fernan Díaz é aqui, como vistes, | e anda en preito de se casar; | mais non pod ' ò casamento chegar | -d ' ome o sei eu, que sabe com ' é; | e, por aver casament ' , a la fé, | d ' ome nunca vós tan gran coita vistes.| [+]
1240 LP 004/ 138 Seede muy ben sabedor: | des que vos eu primeiro vi, | sempre muy gran coita sofri, | c ' assi quis nostro Senhor: | que nunca vos ousey dizer | o que vos [queria dizer]. [+]
1240 LP 001/ 139 Gran foi o palheiro | onde carregaron tan gran mostea; | vi -a cavalgar per ũa aldeia | e quige jurar que era mostea.| [+]
1240 LP 003/ 140 Ansur Moniz, muit ' ouve gran pesar, | quando vos vi deitar aos porteiros | vilanamente d ' antre os escudeiros; | e dixe -lhis logo, se Deus m ' ampar: | - [+]
1240 LP 011/ 144 E aquel mouro trouxe, com ' arreite, | dous companhões en toda esta guerra; | e de mais á preço que nunca erra | de dar gran colpe con seu tragazeite; | e foi -a achaar con costa juso, | e deu -lhi poren tal colpe de suso, | que já a chaga nunca vai çarrada.| [+]
1240 LP 013/ 145 Don Foan, de quand ' ogano i chegou | primeirament ' e viu volta e guerra, | tan gran sabor ouve d ' ir a sa terra | que logu ' enton por adaíl filhou | seu coraçon; e el fez -lh ' i leixar, | polo mais toste da guerr ' alongar, | prez e esforço, -e passou a serra.| [+]
1240 LP 013/ 145 O adaíl é mui [gran] sabedor, | que o guiou per aquela carreira: | por que [o] fez desguiar da fronteira | e en tal guerra leixar seu senhor; | e direi -vos al que lhi fez leixar: | ben que podera fazer por ficar, | e feze -o poer aalen a Talaveira.| [+]
1240 LP 013/ 145 Par Deus, adaíl, muit ' ei gran razon | de sempr ' en vós mia fazenda leixar; | ca non me mova d[aqu]este logar, | se já mais nunca cuidei passar Lora.| [+]
1240 LP 014/ 146 E ũa cousa sei eu de vós e tenho por mui gran brio, | e poren vo -lo juro muit[o] a finas e a fio: | que sempre avedes a morrer en invern ' o[u] en estio.| [+]
1240 LP 014/ 147 E por esto [vos] chamamos nós "o das duas espadas", | por que sempre as tragedes agudas e amoadas, | con que fendedes as penas, dando grandes espadadas. [+]
1240 LP 017/ 147 E dos poldrancos de Campos levarei grandes companhas | e dar -vos -ei en ajuda tôdolos de Val de Canhas; | e des i pera meu corpo levarei tal guisamento, | que nunca en nen un tempo trouxo tal Pero Sarmento. | Levarei Fernando Teles con gran peça de peões, | todos calvos e sen lanças e con grandes çapatões; | e quen [aqu]estes mataren, creede ben sen dultança, | que já mais en este mundo nunc[a] averá vingança. [+]
1240 LP 017bis/ 148 E com[e] omen que quer mal doitear | seus naturaes, sol nõno provedes, | ca non son mais de dous, e averedes - | -los a perder polos muit[o] afrontar; | e sobr ' esto vos digo eu ora al: | daquestes dous, o que [vos] en meos val | vos fará gran mêngua, se o perdedes.| [+]
1240 LP 020/ 149 Quisera -m ' eu fogir logo dali, | e non vos fora mui[to] sen razon, | con medo de morrer e con al non, | mais non púdi -tan gran coita sofri; | e dixe logu ' enton: - [+]
1240 LP 023/ 150 E por esto é grande a mia nomeada, | ca non foi tal que, se migo falhasse, | que en eu mui ben [o] non castigasse, | ca sempre fui temuda e dultada; | e rogo -vos que me non afiquedes | daquesto, mais ide -m ' assi sofrendo; | se ũa vez assanhar me fazedes, | saberedes quaes peras eu vendo. [+]
1240 LP 024/ 150 Med ' ei ao pertigueiro que ten Deça: | semelha Pedro Gil na calvareça, | e non vi mia senhor [á] mui gran peça, | Mília Sancha Fernándiz, que muit ' amo. | Antolha -xe -me riso, pertigueiro: chamo | Mília Sancha Fernándiz, que muit ' amo.| [+]
1240 LP 024/ 151 Med ' ei do pertigueir ' e ando soo, | que semelha Pedro Gil no feijoo, | e non vi mia senhor, ond ' ei gran doo, | Mília Sancha Fernándiz, que muit ' amo.| [+]
1240 LP 026/ 152 E juro par Deus lo santo | que manto | non tragerei nen granhon, | nen terrei d ' amor razon | nen d ' armas, por que quebranto | e chanto | ven delas toda sazon; | mais tragerei un dormon, | e irei pela marinha | vendend ' azeit ' e farinha; | e fugirei do poçon | do alacran, ca eu non | lhi sei outra meezinha.| [+]
1240 LP 028/ 153 Vi coteifes de gran brio | eno meio do estio | estar tremendo sen frio | ant ' os mouros d ' Azamor; | e ia -se deles rio | que Auguadalquivir maior. | Vi eu de coteifes azes | con infanções [s]iguazes | mui peores ca rapazes; | e ouveron tal pavor, | que os seus panos d ' arrazes | tornaron doutra color.| [+]
1240 LP 028/ 154 Vi coteifes e cochões | con mui [mais] longos granhões | que as barvas dos cabrões: | ao son do atambor | os deitavan dos arções | ant ' os pees de seu senhor. [+]
1240 LP 029/ 154 O que tragia o pendon sen sete | e cinta ancha e mui gran topete, | non ven al maio.| [+]
1240 LP 029/ 155 O que da guerra se foi con gran medo | contra sa terra, espargendo vedo, | non ven al maio.| [+]
1240 LP 030/ 155 O que filhou gran soldada | e nunca fez cavalgada, | é por non ir a Graada | que faroneja?| [+]
1240 LP 033/ 157 Pero da Pont ' á feito gran pecado | de seus cantares, que el foi furtar | a Coton, que, quanto el lazerado | ouve gran tempo, el xos quer lograr, | e doutros muitos que non sei contar, | por que oj ' anda vistido e onrado.| [+]
1240 LP 033/ 157 E porend ' é gran traedor provado, | de que se já nunca pode salvar, | come quen a seu amigo jurado, | bevendo con ele, o foi matar: | todo polos cantares del levar, | con os quaes oj ' anda arrufado.| [+]
1240 LP 037/ 159 E ainda vos conselharei al, | por que vos amo [mui] de coraçon: | que nunca voz en dia d ' Acenson | tenhades, nen en dia de Natal, | nen doutras festas de Nostro Senhor | nen de seus santos, ca ei gran pavor | de vos vĩir mui toste deles mal.| [+]
1240 LP 039/ 160 Se conos cardeaes, con que faz seus conselhos, | posesse que guardasse nós de maos trebelhos, | fezera gran mercee, ca non furtar con elhos | e [os] panos dos cristãos meter sô sa capa.| [+]
1240 LP 041/ 160 E tenho que vos non veo mentir, | pelos sinaes que nos el diss ' en | ca eno rostro trage, e non ten | por dereito de s ' end ' el encobrir; | e se aquesto sofredes, ben lheu | querran a outr ' assi furtá -lo seu, | de que pode mui gran dano vĩir.| [+]
1240 LP 046/ 161 Vi un coteife de mui gran granhon, | con seu porponto, mais non d ' algodon, | e con sas calças velhas de branqueta.| [+]
1240 LP 001/ 162 Lo don vos dei molt merceiar | e l ' ondrat nom que m ' avetz mes, | e d ' aitan vos vul[h] segurar | qu ' an[c] será i om tan cortes: | que mia dona, qu ' es la melhor | del mond ' e la plus avinent, | farai passar a la dolçor | del temps, cum filias alteras cent. | -Don Arnaldo, fostes errar, | por passardes con batarês | vossa senhor a Ultramar, | que non cuid ' eu que aja três | no mundo de tan gran valor; | e juro -vos, par San Vicent[e], | que non é bon doneador | quen esto fezer a ciente. [+]
1240 LP 002/ 173 Ora non moyro, nen vyvo, nen sey | como mi vay, nen ren de mi, se non | atanto que ey no meu coraçon | coyta d ' amor qual vus ora direy: | tan grand ' é que mi faz perder o sen | e mha senhor sol non sab ' ende ren.| [+]
1240 LP 002/ 173 Non sey que faço, nen ei de fazer, | nen en que ando, nen sey ren de mi, | se non atanto que sofr ' e sofri | coita d ' amor qual vus quero dizer: | tan grand ' é que mi faz perder o sen | e mha senhor sol non sab ' ende ren.| [+]
1240 LP 002/ 173 Non sey que é de min, nen que será | meus amigus, non sei de mi ren al | se non atanto que eu sofra atal | coyta d ' amor qual vus eu direy ja: | tan grand ' é que mi faz perder o sen | e mha senhor sol non sab ' ende ren. [+]
1240 LP 002/ 174 Ũa donzela coitado | d ' amor por si me faz andar; | e en sas feituras falar | quero eu, come namorado: | rostr ' agudo come foron, | barva no queix ' e no granhon, | o ventre grand ' e inchado.| [+]
1240 LP 002/ 174 Sobrancelhas mesturadas, | grandes e mui cabeludas, | sobre -los olhos merjudas; | e as tetas pendoradas | e mui grandes, per boa fé; | á un palm ' e meio no pé | e no cós três polegadas.| [+]
1240 LP 024/ 187 Ca sei que nom terrá el por razom | como quer que m ' aja mui grand ' amor, | de m ' ousar veer nem chamar senhor, | nem sol nom o porrá no coraçom, | pois tam muit ' a que nom veo veer | mi e meus olhos e meu parecer. [+]
1240 LP 025/ 187 Da mha senhor que eu servi | sempr ' e que mais ca mi amei, | veed ' , amigos, que tort ' ei | que nunca tam gram torto vi; | ca pero a sempre servi | grand ' é o mal que mha senhor | mi quer, mais quero -lh ' eu maior | Mal que posso; sei per gram bem | lhi querer mais c ' a mim nem al, | e se aquest ' é querer mal, | est ' é o que a mim avem; | ca pero lhi quero tal bem | grand ' é o mal que mha senhor | mi quer, mais quero -lh ' eu maior | Mal que posso; se per servir | e pela mais ca mim amar, | se est ' é mal, a meu cuidar | este mal nom poss ' eu partir; | ca pero que a fui servir | grand ' é o mal que mha senhor | mi quer, mais quero -lh ' eu maior | Mal que poss ' ; e pero nozir | nom mi devia desamor, | c ' al que no bem nom a melhor. [+]
1240 LP 026/ 188 Mais non foi esto senon seu pecado | que el mereceu a Nostro Senhor | ir seu rocin, de que el gran sabor | avia, dar por mua mal manhada | que non queria, pero mi a doada | dessen, nen andar dela embargado.| [+]
1240 LP 034/ 192 Amigu ' , eu nom vos creerei, | fé que dev ' a nostro senhor | que m ' avedes tam grand ' amor. | - [+]
1240 LP 051/ 201 Graves coitas e grand ' afam | mi podedes, se vós prouguer, | partir mui bem, senhor, mais er | sei que nom podedes tolher, | e que em mi nom a prazer | des que vós nom pudi veer, | mais grave coit ' e grand ' afam. [+]
1240 LP 053/ 201 E sei eu mui ben no meu coraçon | o que mia senhor fremosa fará | depois que ant ' ela for: julgar -m ' á | por seu traedor con mui gran razon, | pois tamanho temp ' á que guareci | sen seu mandad ' oír e a non vi.| [+]
1240 LP 053/ 202 E pois tamanho foi o erro meu | que lhe fiz torto tan descomunal, | se mi a sa gran mesura non val, | julgar -m ' á por én por traedor seu, | pois tamanho temp ' á que guareci | sen seu mandad ' oír e a non vi.| [+]
1240 LP 083/ 215 Nom ficou per vós de mi fazer bem, | e de Deus ajades bom galardom, | mais a mha mingua foi grande; porem | por mercee teede por razom | de me teer puridade, senhor, | e eu a vós, ca est ' é o melhor.| [+]
1240 LP 102/ 224 Gran pesar ey, amigo, sofrudo, | per vus dizer meu mal ascondudo; | mays non ous ' oj ' eu convosc ' a falar, | ca ey mui gram medo do sanhudo.| [+]
1240 LP 122/ 234 Da vossa gram fremosura, | ond ' eu, senhor, atendia | gram bem e grand ' alegria | mi vem gram mal sem mesura; | e pois ei coita sobeja, | praza -vos ja que vos veja | no ano ũa vez d ' um dia. [+]
1240 LP 001/ 244 Per mia malaventura, tive un castelo en Sousa | e dei -o a seu don ' e tenho que fiz gran cousa: | soltade -m ' , ai, senhor, | e jurarei, mandado, que seja traedor.| [+]
1240 LP 001/ 265 E sei, Don Fernando, per quant ' aprendi, | non poderedes esta dona aver, | ca seus vassalos, com ' ouço dizer, | non queren om ' estranho sobre si: | ca dizen que sabedes lousinhar | ome deant ' e sabedes buscar | gran mal de trás a muitos, com ' oí. [+]
1240 LP 001/ 271 Ca vedes, mha senhor, porque no[n] l(o) ey, | porque fez Deus vosso corpo atal | en que nunca pod(e) home veer mal, | nen saberá, mays eu gran pavor ey | que vo -lo demandará por mim Deus, | pois eu morrer, [ai] lume destes meus | olhos, que sempre mais que min amey. [+]
1240 LP 002/ 272 Anda [mui] trist[e] o meu amigo, | mia madr ' , e tenho que seja morto, | por que non pôde falar comigo | e non por al, e non faz gran torto | d ' andar [mui] trist[e] o meu amigo, | por que non pôde falar comigo. | Anda [mui] trist[e] o meu amigo, | mia madr ' , e anda por en coitado, | por que non pôde falar comigo | e non por al, e faz mui guisado | d ' andar [mui] trist[e] o meu amigo, | por que non pôde falar comigo. [+]
1240 LP 002/ 274 Dizen -mi, amiga, se non fezer bem | a meu amigo, que el prenderá | morte por mi e, pero que el á | por min gran coita e me quer gran ben, | mais lhe valrria, pera non morrer, | non lhe fazer ben ca de lho fazer.| [+]
1240 LP 001/ 275 Amor, a ti me ven[h] ' ora queixar | de mha senhor, que te faz enviar | cada hu dormho sempre m ' espertar | e faz -me de gran coyta sofredor.| [+]
1240 LP 001/ 276 Amor, castiga -te d ' esto, por tal | que me non tolhas meu sono por qual | me non faz ben [e sol me faz gran mal] | e mh -o [fará], d ' esto [son] julgador.| [+]
1240 LP 004/ 278 O vosso amigo, assy Deus m ' empar, | vy, amiga, de vós muyto queixar, | das grandes coytas que lhe fostes dar, | des que vos "el vyra".| [+]
1240 LP 004/ 278 Grandes... [+]
1240 LP 005/ 278 O vos[s] ' amigo trist ' e sen razon | vi eu, amiga; muy pouco parey | e preguntey -o porque, e non sey | d ' el se non tanto que me disse entom: | des que "el vyra" hua sa senhor | hir d ' u el era, fora sofredor | de grandes coytas no seu coraçon.| [+]
1240 LP 007/ 279 Senhor, por que eu tant ' afam levey, | gran saçon ha, por Deus, que vus non vy | e pero mui lonje de vós vyvy, | nunca aqueste verv ' antig ' achey: | "Quan lonje d ' olhos, tan lonje de coraçon".| [+]
1240 LP 007/ 279 E tan gran coyta d ' amor ey migo | que o non sabe Deus, mal pecado! | pero que vyvo muyt ' alongado | de vós, non acho este verv ' antigo: | "Quan lonje d ' olhos, tan lonje de coraçon". [+]
1240 LP 001/ 280 D ' ir a Santa Maria do Lagu ' ei gram sabor | e pero non irei alá, se ant ' i non fôr, | irmãa, o meu amigo. | D ' ir a Santa Maria do Lagu ' é -mi gran ben, | e pero non irei alá, se ant ' i non ven, | irmãa, o meu amigo.| [+]
1240 LP 004/ 282 Ir quer ' oj ' eu, madre, se vos pro[u]guer | u é meu amigu ' e, se o poder veer, | veerei mui gram prazer. | Gran sazon á, madre, que o non vi, | mais, pois mi Deus guisa de o ir veer, | veerei mui gran prazer. [+]
1240 LP 005/ 283 Ca, se faz que vós andades, | quando vos de mi partides | gran tempo que non tornades, | enton quando non oídes, | amigo, de mi mandado, | se sodes enton coitado? [+]
1240 LP 006/ 283 Muitos mi vej ' eu que an | gran coita e grand ' afan; | mai ' -lo meu mal, qu(e) ei, é tal | ca x ' an eles mal de mal, | mai ' -lo meu mal non é mal! [+]
1240 LP 008/ 284 Mais Deus, que tolh ' as coitas e as dá, | el dê gran coit ' a quen coita non á!| [+]
1240 LP 008/ 284 Mais Deus, que tolh ' as coitas e as dá, | el dê gran coit ' a quen coita non á!| [+]
1240 LP 008/ 284 Mais Deus, que tolh ' as coitas e as dá, | el dê gran coit ' a quen coita non á! [+]
1240 LP 009/ 285 Pois tan muit ' á que mia senhor non vi, | e me mais vejo no mundo viver, | e m ' eu tan gran coita pùdi sofrer, | per bõa fé, pois d ' ela non morri, | ja mais por coita nunca ren darei, | ca, por gran coit ' aver, non morrerei.| [+]
1240 LP 009/ 285 E quando m ' eu da mia senhor parti, | non cuidava esse dia chegar | viv ' aa noit(e), e vejo m ' ar andar | viv[o]; e pois tal coita padeci, | ja mais por coita nunca ren darei, | ca, por gran coit ' aver, non morrerei.| [+]
1240 LP 009/ 285 E pois esta, que vus digo, sofri, | ben devo, de pran, a sofrer qualquer | outra coita qual mi Deus dar quiser ' ; | ca pois per esta, morte non prendi, | ja mais por coita nunca ren darei, | ca, por gran coit ' aver, non morrerei. [+]
1240 LP 010/ 285 E se m ' ende [a]lguen pedir ' | a conselho, per bõa fé, | direi -lh ' eu quan gran coita é.| [+]
1240 LP 001/ 286 Fez -me vus Deus, por meu mal, ben -querer! | Por meu mal foi, pois que vus ja sempr ' eu | averei ja [e]no meu coraçon | a desejar; e nunca mais do meu | cor perderei mui gran coita, que non | veerei ren que mi possa prazer, | ergo... se vir ' a min por vos morrer. [+]
1240 LP 002/ 287 Juravades -mi vós, amigo, | que mi queriades mui gran ben, | mais eu non o creo per ren, | porque morastes, vos digo, | mui longi de min e mui sen meu grado.| [+]
1240 LP 001a/ 300 A dona que eu vi por meu | mal e que me gran coyta deu | e dá, poy -la vi, e por seu | non me tem nen me quer valer, | nen -na vejo nen vejo eu | no mund ' ond ' eu aja prazer.| [+]
1240 LP 001a/ 300 A que eu quero muy gran bem | e que mh -asy forçado tem | que non posso per nenhun sen | parar -me de lhe bem querer, | nen -na vejo nen vejo rrem | no mund ' ond ' eu aja prazer. [+]
1240 LP 001bis/ 300 De mort ' é o mal que me ven | muit ' e tan grave de soffrer | que ja mais, enquant ' eu viver ' , | se de mia senhor non ei ben, | nunca me pode tolher al | mal nen gran coita, se non mal | De mort ' ; e pois que eu sei ben | que de mia senhor muit ' amar | non ei poder de me quitar, | por én, se d ' ela non ei ben, | nunca me pode tolher al | mal nen gran coita, se non mal | De morte, ca, enquant ' eu for ' | vivo, desejarei o seu | ben; e por aquesto sei eu, | se ben non ei de mia senhor, | nunca me pode tolher al | mal nen gran coita, se non mal | De morte, ca tod ' outro mal | d ' amor sei eu ca me non fal. [+]
1240 LP 001ter/ 301 Des que vus eu vi, mia senhor, me ven | o mui grand ' affan e o muito mal | que ei por vos; pero direi -vus al: | ante que vus eu visse, d ' outra ren | sei que non vira tamanho prazer | como vej ' or ' , a vus veer!| [+]
1240 LP 001ter/ 301 Des que vus eu vi, mia senhor, me deu | gran coita De[u]s, cada que vus non vi, | e gran pesar; mas pero que mi -assi | de vos aven, ante que vus viss ' eu, | sei que non vira tamanho prazer | como vej ' or ' , a vus veer.| [+]
1240 LP 002/ 302 Pero choravan estes olhos meus | con mui gran coita, sempre me calei, | que nunca dix ' ũa cousa que sei.| [+]
1240 LP 002b/ 302 Gran coita soffr ' e vo[u] -a negando; | ca non quis Deus que coita soffresse | que eu ousasse, mentre vivesse, | nunca dizer; e por aquist ' ando | maravilhado de como vivo | en tan gran coita com ' og ' eu vivo!| [+]
1240 LP 002b/ 302 E esta coita, de que eu jaço | cuidando sempre, des que me deito, | pois me levo, sol non é en preito, | que cuid ' en al; e por én me faço | maravilhado de como vivo | en tan gran coita com ' og ' eu vivo!| [+]
1240 LP 002b/ 302 Ben sei que ome sol non m ' entende | qual coita soffr ' , e como coitado | eu viv ' oge, nen est ome nado | que o soubesse, que non foss(e) ende | maravilhado de como vivo | en tan gran coita com ' og ' eu vivo!| [+]
1240 LP 003/ 303 Con mui gran coita non tenh ' en ren ja, | senhor, mia mort ' ; e vejo -me morrer | por vos que vi (que non ouver ' a veer | eu, nen vos min!); e vedes quant ' i á:| [+]
1240 LP 005/ 303 Muitos vej ' eu que, con mengua de sen, | an gran sabor de me dizer pesar: | todo ' -los que me vẽen preguntar | qual est a dona que eu quero ben!| [+]
1240 LP 005/ 304 Vedes que sandeç ' e que gran loucura!| [+]
1240 LP 005b/ 304 Neguei mia coita des ũa sazon; | mas con gran coita que ouv(e) e que ei, | òuvi -a falar i como vus direi: | enos cantares que fiz des enton | en guisa soube mia coita dizer | que nunca mi -a poderon entender!| [+]
1240 LP 005b/ 304 E sabe Deus, quen mui gran coita ten, | com ' eu tenho, non á poder d ' estar | que non aja i ja -quant ' a falar: | enos cantares que eu fiz por én | en guisa soube mia coita dizer | que nunca mi -a poderon entender!| [+]
1240 LP 006/ 305 E pois eu ido fosse, el chegasse | u de chegar eu ei mui gran sabor | (u est a mui fremosa mia senhor), | e lh ' o gran ben, que lh ' eu quero, contasse!| [+]
1240 LP 008b/ 306 Por nunca ja ren saberen per mi | os que me vẽen por én preguntar | de que me veen en gran coit ' andar, | juro -lhes eu e digo -lhes assi: | que desejo ben por que non dou ren, | e que me ven o mal que me non ven!| [+]
1240 LP 009/ 306 Sazon sei ora, fremosa mia senhor, | que eu avia de viver gran sabor; | mais sõo por vos tan coitado d ' amor, | que me faz ora mia morte desejar.| [+]
1240 LP 009b/ 307 Se ei coita, muito a nego ben, | pero que m ' ei a do mundo mayor | por vos; mais ei de vos tan gran pavor | que vus direi, mia senhor, que mi -aven:| [+]
1240 LP 009b/ 307 Ei gran coita; de mais ei a jurar | que non ei coit ' a quen m(e) én preguntar ' .| [+]
1240 LP 009b/ 307 A vos non ous ' a gran coita dizer | que ei por vos eno meu coraçon; | e con pavor (¡assi Deus me perdon!) | que ei, senhor, de vus pesar fazer, | ei gran coita; de mais ei a jurar | que non ei coit ' a quen m(e) én preguntar ' . [+]
1240 LP 002/ 308 Quando a viron, gran prazer | ouv ' ende o meu coraçon, | mais direi -vus ũa razon: | non lh ' o devia gradecer, | pois ora en logar estan | que a veer non poderan. [+]
1240 LP 003/ 309 E por aquest ' , Amor, gran ben seria, | se eu per vos podesse ben aver | de mia senhor, ond ' eu ben averia | sol que vos end ' ouvessedes prazer; | mais vos, Amor, non queredes fazer | nulha ren de quant ' eu por ben terria.| [+]
1240 LP 002/ 331 Á muit ' espessas as augaduras, | e usa mal, se nos geolhos non, | en que trage grandes esfoladuras. | Non vos contarei mais eu sas feituras; | mais, com ' eu creo no meu coraçon, | quen x ' en gran guerra andass ' a loucuras, | en feúza daqueste cavalon, | falecer -lh ' -ia el nas queixaduras; | e, ena paz, non ar sei eu cochon | que o quisesse trager nas Esturas. [+]
1240 LP 004/ 332 Se lhi froreç ' o bastage, | meu senhor, seede sage | que prendades dele gage: | ca, se s ' ora daqui vai | ben, fará tan gran domage, | come Fernand ' e[n] Romai.| [+]
1240 LP 004/ 332 Lop ' Anaia non se vaia, | ca, senhor, se s ' ora vai | e lhi frorecer a faia, | a alguen jogará lai. | Non se vaia de Sevilha, | ca será gran maravilha, | quant ' achar, se o non filha, | ca assi fez[o] seu pai; | ca já nen un boi non trilha | en Oscos -esto ben sai.| [+]
1240 LP 005/ 333 [Ó] Rei Judeorum , Jesu Nazarẽo , | en que gran coita andamos polo sẽo!| [+]
1240 LP 005/ 333 [Ó] Rei Judeorum , Jesu Nazarẽo, | en que gran coita andamos polo sẽo!| [+]
1240 LP 005/ 333 [Ó] Rei Judeorum , Jesu Nazarẽo, | en que gran coita andamos polo sẽo! [+]
1240 LP 001/ 334 E ben tenh ' eu que faço gran razon | de mayor coyta muit ' a Deus gracir | que m ' el dá por mha senhor, que servir | ey mentr ' eu viver: mui de coraçon | gradesc ' a Deus que mi faz a mayor | [coyta do mundo aver por mha senhor].| [+]
1240 LP 002/ 334 E poys que ben seus pecados catou, | de sa mort[e] ouv ' ela gran pavor | e d ' esmolnar ouv ' ela gran sabor; | e logu ' enton hun clerigo filhou | e deu -lh ' a cama en que sol jazer, | e diz que o terrá, mentre viver.| [+]
1240 LP 002/ 335 E poys que s ' este preyto começou | antr ' eles ambus, ouve grand ' amor | antr ' ela sempr ' [e] o demo mayor, | ata que se Balteira confessou.| [+]
1240 LP 003/ 335 Ca muyt ' y á que vivi a pavor | de perder o sén, con mui gram pesar | que vi despois; e por én gran sabor | ey de mha morte, se mh -a quiser dar | Amor e a que me fez gram pesar | veer d ' aquela ren que mays amey.| [+]
1240 LP 008/ 337 E poys lh ' esto disser, hu mh -a mostrar, | rogar -lh ' ei que mi dê mort ' ; e gran ben | mi fará hi, se mh -o quiser fazer, | ca mui melhor mi será d ' outra ren | de me leixar logu ' i morte prender: | ca melhor m ' é ca tal vida viver | e ca meu tempo tod ' assy passar.| [+]
1240 LP 009/ 338 E sempr ' end ' eu, senhor, ouvi pavor | des que vus vi e convosco falei | e vus dix ' o mui grand ' amor que ei; | e, mha senhor, d ' aquest ' ey eu pavor: | de vus casaren; mays sei hunha ren, | [se assy for: que morrerey por én!] [+]
1240 LP 006/ 342 -Por Deus, amiga, que pode seer | de voss ' amigo que morre d ' amor | e de morrer á já mui gran sabor, | pois que non pode vosso ben aver? | - [+]
1240 LP 001/ 344 Gran prazer ei [e]no meu coraçon, | por que se foi e vos non viu enton. | - [+]
1240 LP 001/ 346 Dizede -mi ora que ben mi fezestes, | por que eu crea en vós nen vos sêrvia, | senon gran tort ' endoad ' e sobêrvia?: | ca mi teedes mia senhora forçada, | e nunca vos eu do vosso filhei nada, | des que fui nado, nen vós non mi o destes.| [+]
1240 LP 005/ 348 Om ' é: tod ' aqueste mal faz, | [como fez já, o gran malvaz], | e[n] Sodoma e Gomorra. [+]
1240 LP 013/ 352 É tan louco, que tal med ' ei: | que me sacará de meu sen | e que verremos a mais en; | ante [já] me lhi calarei, | ca, se mal contecesse, | (de que me lh ' eu ben guardarei) | que lh ' eu esto non sofresse, | dar -m ' -ia gran punhada.| [+]
1240 LP 002/ 361 Gran pesar lhy farey, non vistes mayor, | porque non guardou -min nem o me[u] amor, | e em filhar sanha ouve gran sabor, | e non me rroguedes ca o non farey, | ata que el sença hira de senhor; | porque s ' as[s]anhou [non lhy perdoarey].| [+]
1240 LP 004/ 362 En gran coyta andaramus con el -rey | per esta terra hu con el andamus, | se non fosse que quis Deus que achamus | infanções quaes vos eu direy: | que entram nosqu ' en dõas cada dia | e jantam e ceam a gram perfia | e burlham corte cada hu chegamus.| [+]
1240 LP 004/ 362 E ssempre por ssa vida rogarey | e dereyt ' é que todo ' lo façamus, | poys d ' eles todos tant ' amor filhamus | en ssa terra, quanto vos eu direy: | qualquer d ' eles nos fez quanto devya, | mays tant ' é grand ' a nossa folya, | que nulhas graças lhis ende non damus. [+]
1240 LP 005/ 363 E gran careza fezestes de pran, | mays lus trobadores travar -vos -an | ja que nos tempus, que ben non guardastes. [+]
1240 LP 009/ 365 Leix ' a coydar eno seu grande afam | e coyda senpre em meu bom semelhar. [+]
1240 LP 011/ 365 Pero d ' Anbroa, senpr ' oy cantar | que nunca vós andastes sobre mar, | que med ' ouvessedes nun[c] ' a sazon, | e que avedes tan gran coraçon | que tanto dades que bon tempo faça | ben como mao nen como boança, | nen dades ren por tormenta do mar, | e des i, ja pola nave quebrar; | aqui non dades vós ren polo mar | come os outros que hy van enton; | por én teen que tamanho perdon | non avedes come os que na frota | van e sse deytan, con medo, na sota, | sol que entenden tormenta do mar.| [+]
1240 LP 012/ 366 Ca el ven quebrando con grand ' ardura | con este mandado que oyu ja, | e ferve -lh ' o sangui e fará loucura | que nulha ren hy non esguardará; | se lhi peagen foren demandar | os porteiros do Gaston de Bear, | bevan a peagen que lhis el dará. [+]
1240 LP 013/ 366 Quand ' eu soby nas torres sobe ' lo mar | e vi onde soya a bafordar | o meu amig ' , amigas, tam gran pesar | ouv ' eu enton por ele no coraçon, | quand ' eu vi estes outros per hy andar, | que a morrer ouvera por el enton. | Quand ' eu catey das torres derredor | e non vi meu amigo e meu senhor, | que oj ' el por mi vyve tan sen sabor, | ouv ' eu enton tal coyta no coraçon, | quando me nembrey d ' el e do seu amor, | que a mo[rrer ouvera por el enton].| [+]
1240 LP 013/ 367 Quand ' eu vi esta cinta que m ' el leixou | chorando con gran coyta, e me nembrou | a corda da camisa que m ' el filhou, | ouvi por el tal coyta no coraçon, | poys me nembra, fremosa, hu m ' enmentou, | que a mo[rrer ouvera por el enton].| [+]
1240 LP 015/ 368 Que leda que oj ' eu sejo | porque m ' envyou dizer | ca non ven, con gran desejo, | coytado, d ' u foy viver, | ay dona ' , lo meu amigo, | senon por falar comigo; | nen ven por al meu amigo, | senon por falar comigo.| [+]
1240 LP 001/ 372 Ca lhi queria gran ben, e des i | nunca lhi chamava senon "senhor"; | e, quando lh ' el queria mui milhor, | foi -o ela logo matar ali; | mais, Justiça, pois tan gran torto fez, | metede -a ja so ele ũa vez, | ca o manda o dereito assi.| [+]
1240 LP 001/ 372 E, quando máis Joan Airas cuidou | que ouvesse de Mor da Cana ben, | foi -o ela logo matar poren, | tanto que el en seu poder entrou; | mais, Justiça, pois que assi é ja, | metan -na so el, e padecerá | a que o a mui gran torto matou.| [+]
1240 LP 003/ 373 E como quer que vos el[e] seja | sanhudo, pois que volo fustan vir, | avera gran sabor de vos cousir, | e guisade vós como vos veja, | [ca, se vos vir, sei eu ca morrerá | por vós, filha, ca mui ben vos está]. [+]
1240 LP 004/ 374 E ben sei de quen tan gran sabor á | de mentir, e non teme Deus nen al, | que mi assaca tal mentira e al;| [+]
1240 LP 005/ 374 Algun ben mi deve ced ' a fazer | Deus, e fara -mi -o quando Lh ' aprouguer; | sempr ' ando led ' e quen mi falar quer | en pesar, non lho posso padecer, | mais fuj ' ant ' el e non lho quer ' oir; | des i ar ei gran sabor de guarir | con quen sei que quer falar en prazer.| [+]
1240 LP 005/ 374 Nostro Senhor, que á mui gran poder, | é sempre ledo no seu coraçon, | e son mui ledos quantos con El son; | por én faz mal, quant ' é meu conhocer, | o que trist ' é, que sempre cuida mal, | ca un pobre ledo mil tanto val | ca rico triste en que non á prazer. [+]
1240 LP 013/ 377 Vós dizedes que o que meu mal for | non queredes, e ben pode seer, | pero non quix vosso rogo fazer; | mais, pois end ' avedes tan gran sabor, | fazelo [quer ' e non farei end ' al | mais vós guardade mí e vós de mal].| [+]
1240 LP 015/ 378 A por que perço o dormir | e ando mui namorado, | vejo -a d ' aqui partir | e fiqu ' eu desemparado; | a mui gran prazer se vai | a que x ' én ten sua mua baia; | vestida d ' un pres de Cambrai, | Deus, ¡que ben lh ' está manto e saia!| [+]
1240 LP 016/ 379 E, se m ' ela mui gran torto fez i, | Deus me leixe dereito d ' ela aver, | ca o levou de min sen meu prazer; | e ora ten que o levará assi, | ma[l] lhi sera quando lho eu filhar, | [mui sen seu grad ' , e nona preguntar].| [+]
1240 LP 019/ 381 Ante cuid ' eu que o que seu mal é | que meu mal est, e cuido gran razon; | por én desejo no meu coraçon | aver tal ben d ' ela, per bõa fe, | en que non perça de seu bon prez | nen lh ' ar diga nulh ' ome que mal fez, | e outro ben Deus d ' ela non mi dé.| [+]
1240 LP 020/ 381 Diz, amiga, o que mi gran ben quer | que nunca máis mi ren demandará | sol que lh ' ouça quanto dizer quiser, | e mentre viver que me servirá; | e vedes ora com ' é sabedor, | que, pois que lh ' eu tod ' este ben fezer, | logu ' el querra que lhi faça melhor.| [+]
1240 LP 020/ 381 Gran pavor ei, non me queira enganar, | pero diz el que non quer al de mí | senon falar mig ' , e máis demandar | mentre viver non [mi] quer, des ali; | e vedes [ora com ' é sabedor, | que, pois que lh ' eu tod ' este ben fezer, | logu ' el querra que lhi faça melhor].| [+]
1240 LP 024/ 383 Dizen, senhor, que non ei eu poder | de veer ben; e, por vos non mentir, | gran verdad ' é, quand ' eu alhur guarir | ei sen vós, que non posso ben aver; | mais, mia senhor, direi -vos ũa ren: | pois eu vos vejo, muito vejo ben.| [+]
1240 LP 026/ 384 Diz -mi fremosa e diz -mi senhor, | e fremosa mi dira quen me vir, | e te[e]n que mi faz mui grand ' amor | e que ei [eu] muito que lhi gracir; | en quant ' el diz non lhi gradesqu ' eu ren, | [ca mi sei eu que mi paresco ben].| [+]
1240 LP 026/ 384 Diz muito ben de min en seu trobar, | con gran dereit ' , e al vos eu direi: | teen ben quantos me lh ' oen loar | que eu muito que [lhi] gradecer ei; | en quant ' el diz non lhi gradesqu ' eu ren, | [ca mi sei eu que mi paresco ben].| [+]
1240 LP 027/ 384 Vedes que gran desventura: | beijou pela fendedura | a mia senhor. | Vedes que moi grand ' abato: | foi beijar polo burato | a mia senhor. [+]
1240 LP 028/ 385 "D ' este corvo non posso escapar | que d ' el non aja ' scarnho a tomar, | con gran perda do que ei guaanhado | ou da maior parte do que ouver, | per ventura ou do corpo ou da molher, | segund ' eu ei o agoiro provado".| [+]
1240 LP 028/ 385 "Amiga, muit ' ei gran pesar, | ca me non posso de dano guardar | d ' este corvo, que vejo tan chegado | a vossa casa, pois filha perfia | e corvej ' aqui sempr ' o máis do dia, | e diz: - [+]
1240 LP 029/ 385 E amiga, de pran, u non jaz al, | este preito deve -se de fazer, | ca vos vejo d ' el gran queixum ' aver, | e el de vós, e tenho que é mal, | mais quero -vos ora [ben conselhar: | fazed ' i ambos o que eu mandar].| [+]
1240 LP 030/ 386 Foi -ss ' o meu amigo a cas d ' el Rei, | e, amigas, con grand ' amor que lh ' ey, | quand ' él veer, iá eu morta serey; | mays non lhe digan que morir [í] assí, | cá, sse souber com ' eu por él morrí, | será muy pouca sa vida dés í.| [+]
1240 LP 030/ 386 Por nulha ren non me posso guardar | que non morra ced ' eu con gran pesar; | e, amigas, quand ' él aquí chegar, | non sabha per vós qual mort ' eu prendí, | cá, sse souber com ' eu por él morrí, | será muy pouca sa vida dés í.| [+]
1240 LP 035/ 388 Ja vos disseron por mí que falei | con outr ' om ' , e que vos non tiv ' en ren, | e, se o fiz, nunca mi venha ben, | mais rog ' a Deus sempr ' , e rogalo -ei, | que cofonda quen volo diss ' assi, | e vós, se tan gran mentira de mí | crevestes, e min, se o eu cuidei.| [+]
1240 LP 035/ 388 E cofonda quen á tan gran sabor | d ' antre min e vós meter desamor, | ca [o] maior amor no mund[o] é. [+]
1240 LP 036/ 388 Preguntade, ca ei én gran sabor. | - [+]
1240 LP 037/ 389 De mia madr ' ei gran queixume | porque nos anda guardando, | e morremos i cuidando, | ai meu amigu ' e meu lume, | algun conselh ' [i ajamos, | ante que assi moiramos].| [+]
1240 LP 039/ 390 Dizedes -mi que se eu mal quiser | a meu amigo, que mi gran ben quer, | que faredes sempre quant ' eu quiser, | mais venh ' ora, que mi digades al: | pois ei querer mal a quen mi ben quer, | se querrei ben a [quen mi quiser mal].| [+]
1240 LP 041/ 391 Se mi quer falar digo -lh ' eu logo | que mi non fale, ca mi ven gran mal | de sa fala, mais pouco mi val; | e quando lh ' eu digo muit ' e rogo | que se parta de mi tal ben querer, | [tanto mi val come non lho dizer].| [+]
1240 LP 041/ 391 Sempre mi pesa con sa companha | porque ei medo de mi crecer prez | con el, com ' outra vegada ja fez; | e pero lhi digu ' en mui gran sanha | que se parta [de mi tal ben querer, | tanto mi val come non lho dizer]. [+]
1240 LP 044/ 392 Non vos sabedes, amigo, guardar | de vos saberen, por vosso mal sén, | como me vós sabedes muit ' amar | nena gran coita que vos por mí ven, | e quero -vos end ' eu desenganar: | se souberen que mi queredes ben, | quite sodes de nunca mi falar.| [+]
1240 LP 044/ 392 E, se avedes gran coita d ' amor, | avela -edes [pois] per min maior, | ca de longi mi vos faran catar. [+]
1240 LP 046/ 393 E gran sazon á já, per bõa fe, | que el[e] meu ben podera aver, | e ja máis nunca mi o ousou dizer; | e o preito direi -vos eu com ' é: | el, con [pavor, non mi o ousa mentar; | eu, amiga, nono posso rogar].| [+]
1240 LP 046/ 393 E gran temp ' á que lh[o] eu entendi, | que mi o disseron, mais ouv ' i pavor | de mi pesar, e par Nostro Senhor | prouguera -m ' end ' , [e] estamos assi: | el, con pavor, non mi o ousa mentar;| [+]
1240 LP 047/ 394 Loar -mi -á muito, e chamar -mi -á "senhor", | ca muit ' á gran sabor de me loar; | a muitas donas fara gran pesar, | mais el fara, com ' é mui trobador, | un cantar en que dira de min ben;| [+]
1240 LP 050/ 395 Os que dizen que veen ben e mal | nas aves, e d ' agoirar preç[o] an, | queren corvo seestro quando van | alhur entrar, e digo -lhis eu al: | que Iesu -Cristo non me perdon, | se ant ' eu non queria un capon | que ũ[u] gran[de] corvo carnaçal.| [+]
1240 LP 052/ 396 Ouvi agora de mia prol gran sabor | mia senhor, e conse[l]hou -me por én | que me partisse de lhi querer ben, | e dixi -lh ' eu: - [+]
1240 LP 053/ 396 O voss ' amig ' á de vós gran pavor, | ca sab ' el que vos fazen entender | que foi, amiga, de vós mal dizer; | mais voss ' amigo diz end ' o melhor: | que de quanto disse de vós e diz, | volo julgad ' , assi como senhor, | ca diz que non quer i outro juiz.| [+]
1240 LP 055/ 397 Mui gran temp ' á, e tenho que é mal, | que vos non oi ja cantar fazer, | nen loar mí nen meu bon parecer; | mais ũa d ' estas é, u non á i al: | ou é per mí, que vos non faço ben, | [ou é sinal de morte que vos ven].| [+]
1240 LP 056/ 398 Par Deus, mia madr ' , o que mi gran ben quer | diz que deseja comig ' a falar | máis d ' outra ren que omen pod ' osmar, | e ũa vez, se a vós aprouguer, | fale migo, pois end ' á tal prazer, | e saberemolo que quer dizer.| [+]
1240 LP 057/ 398 Par Deus, mia madr ' , ouvestes gran prazer | quando se foi meu amigo d ' aqui, | e ora ven, e praz én muit ' a mí, | mais ũas novas vos quero dizer: | se vos pesar, sofrede -o mui ben, | c ' assi fig ' eu, quando s ' el foi d ' aquen.| [+]
1240 LP 058/ 399 Ali ' stivi eu mui quedo, | quis falar e non ousei, | empero dix ' a gran medo: | - [+]
1240 LP 059/ 399 A[i] Pero Garcia, | gran med[o] ei de dona Maria, | que nos mataria.| [+]
1240 LP 059/ 399 Ai Pero Garcia, | gran med[o] ei de dona Maria, | que nos mataria. | Disse -m ' el: - [+]
1240 LP 059/ 400 Ai Pero Garcia, | gran med[o] ei de dona Maria, | que nos mataria.| [+]
1240 LP 060/ 400 Pero tal coita ei d ' amor | que maior non pod ' om ' aver, | non moiro nen ei én sabor, | nen morrerei, a meu poder, | porque sempr ' atend ' aver ben | da dona que quero gran ben.| [+]
1240 LP 060/ 400 E os que mui coitados son | d ' amor, desejan a morrer, | mais eu, assi Deus mi pardon, | queria gran sazon viver, | porque sempr ' atend ' aver ben | [da dona que quero gran ben].| [+]
1240 LP 060/ 400 Mal sén é per -desasperar | ome de mui gran ben aver | de sa senhor, que lhi Deus dar | pod ' , e nono quer ' eu fazer, | porque sempr ' atend ' aver ben | [da dona que quero gran ben].| [+]
1240 LP 063/ 401 E mia vida nona devo chamar | vida, mais mort ' , a que én eu passei | sen mia senhor, ca nunca led ' andei | e non foi vida, mais foi gran pesar; | por én saben quantos no mundo son: | os dias que viv ' ome sen pesar | [dev ' a contar que viv ' e outros non].| [+]
1240 LP 064/ 401 Que grave m ' est ora de vos fazer, | senhor fremosa, un mui gran prazer, | ca me quer ' ir longi de vós viver, | e venho -vos, por esto, preguntar: | ¿que prol á [a] mi[n] fazer -vos eu prazer | e fazer a min, senhor, gran pesar?| [+]
1240 LP 064/ 402 Sei que vos praz ir -m ' eu d ' aquen, | ca dizedes que non é vosso ben | de morar preto de vós, e por én | quero de vós que mi digades al: | ¿que prol á a min fazer eu vosso ben | e fazer a min, senhor, mui gran mal?| [+]
1240 LP 071/ 405 [E] estas coitas grandes, que sofri | por vós, se mi vos én venho queixar, | come se non soubessedes falar, | non mi dizedes o que faça i; | pero no [mundo non sei eu molher | que tan ben diga o que dizer quer].| [+]
1240 LP 072/ 405 Senhor fremosa, ei -vos grand ' amor, | e os que saben que vos quero ben | teen que vos pesa máis d ' outra ren; | e eu tenho, fremosa mia senhor, | mui guisado de vos fazer pesar, | se vos pesa de vos eu muit ' amar.| [+]
1240 LP 072/ 405 Ca, mia senhor, sempre vos ben querrei, | e aquestas gentes que son aqui | teen que vos faço gran pesar i; | e [eu] tenh ' ora, e sempre terrei, | mui guisado de vos fazer pesar, | [se vos pesa de vos eu muit ' amar].| [+]
1240 LP 073/ 406 Tan grave m ' é, senhor, que morrerei, | a mui gran coita que, per boa fe, | levo por vós, e a vós mui grav ' é; | pero, senhor, verdade vos direi: | se vos grave é de vos eu ben querer, | tan grav ' é a mí, mais non poss ' al fazer.| [+]
1240 LP 073/ 406 Tan grave m ' é, que non atendo ja | de vós senon mort ' ou mui gran pesar, | e grav ' é a vós de vos [eu] coitar; | pero, senhor, direi -vos quant ' i á: | se vos grave é de vos eu ben querer, | [tan grav ' é a mí, mais non poss ' al fazer]. [+]
1240 LP 074/ 406 Pero que ome part ' o coraçon | das cousas que ama, per bõa fe, | e parte -s ' ome da terra ond ' é, | e parte -s ' ome d ' u gran[de] prol ten, | non se pode partilo coraçon | do meu amigo de mi [querer ben].| [+]
1240 LP 078/ 408 Vay meu amigo morar con el Rey | e, amiga, con grand ' amor que lh ' ey, | quand ' él veher, iá eu morta serey; | mais non lhi digam que morrí assy, | cá, se souber com ' eu por él morrí, | será mui pouca sa vyda dés y.| [+]
1240 LP 078/ 408 Nen de morte no -no pode guardar | que non moyra çed ' e con gran pesar; | e, amiga, quand ' él aquí chegar, | non sabha per vós qual mort ' eu prendí, | cá, se souber com ' eu por él morrí, | será mui pouca sa vyda dés y. | (E) eu morrerey çedo, se Deus quiser, | e, amiga, quand ' él aquí veer, | desmesúra fará quen lhi disser | qual mort ' eu filhei dés que o non ví, | cá, se souber com ' eu por él morrí, | será mui pouca sa vyda dés y.| [+]
1240 LP 079/ 409 Queixa -s ' el e diz que sempre foi meu, | e diz gran dereito, per bõa fe, | e non lhi fiz ben, e ten que mal é; | mais dizede -lhi vós que lhi digu ' eu: | que se venha [mui] ced ' , e se veer | cedo, [que sera como Deus quiser].| [+]
1240 LP 080/ 409 Vedes, amigo, ond ' ei gran pesar: | sei muitas donas que saben amar | seus amigos, e soen -lhis falar, | e non lho saben, assi lhis aven; | e nós, sol que o queiramos provar, | logu ' é sabud ' , e non sei eu per quen.| [+]
1240 LP 003/ 412 Por sempre sodes de mi partido | e non vus á prol de seer vĩido | a mha mesura, e gran mal m ' é én, | ca jurey, tanto que fostes hido, | que nunca ja mays vus fezesse ben. [+]
1240 LP 007/ 414 Pero, coma mui gran gente á seer, | muitas vezes vos an a derrobar; | mais sempre vos avedes a cobrar | e eles an mais a enfraquecer, | pero non quedaran de vos ferir | de todas partes; mais, [ao fĩir], | todos morreran en vosso poder. [+]
1240 LP 008/ 414 -Como cuydades, amiga, fazer | das grandes juras que vus vi jurar | de nunca voss ' amigo perdoar?| [+]
1240 LP 009/ 415 Cuydara eu a mha senhor dizer | o muy gran ben que lhi quer ' , e pavor | ouvi d ' estar con ela mui peor | ca estava, e non lh ' ousey dizer | de quanta coita por ela sofri, | nen do gran ben que lhe quis, poy -la vi.| [+]
1240 LP 009/ 415 E non cuydey aver de nulha ren | med ' e, por esto, m ' esforcei enton | e foi ant ' ela, se Deus mi pardon, | por lh ' o dizer, mays non lhi dixi ren | de quanta coita por ela sofri, | [nen do gran ben que lhe quis, poy -la vi.]| [+]
1240 LP 009/ 415 Ben esforçado fui por lhi falar | na mui gran coita que por ela ey, | e fui ant ' ela, e ssiv ' e cuydei | e catei -a, mays non lh ' ousey falar | de quanta coita por ela sofri, | [nen do gran ben que lhe quis, poy -la vi.]| [+]
1240 LP 010/ 415 E quen vos pois vir la saia molhada, | ben lheu terrá que é con escasseza, | e en vós ouve sempre gran largueza; | e pois aqui vee -la invernada, | maravilha será, se vos guardar | un dia [de] poderdes -vos molhar | só ũa mui boa capa dobrada.| [+]
1240 LP 011/ 416 Estavan oje duas soldadeiras | dizendo ben, a gran pressa, de si; | e viu a ũa delas as olheiras | de sa companheira, e diss ' assi: | - [+]
1240 LP 014/ 417 Madr ' , o que sey que mi quer mui gran ben | e que sempre fez quanto lh ' eu mandey | -e nunca lhi d ' esto galardon dey - | mha madre, ven e el quer ja morrer | por mi d ' amor; e, se vus prouguer én, | vós catad ' i o que devo fazer.| [+]
1240 LP 016/ 418 Ca, por boa fe, sempre m ' eu guardey, | quant ' eu pudi, de lhi pesar fazer; | mays, como quer hũa mort ' ey d ' aver, | e con gran pavor ave[n]turar -m ' ey | a dizer -lh ' [o] e, [poys que lh ' o disser, | mate -m ' ela, se me matar quiser.]| [+]
1240 LP 017/ 418 E por aquesto ja ben fiz estou | d ' aver gran coita no mund ' e non al, | e d ' aver sempr ' , en logar de ben, mal.| [+]
1240 LP 020/ 420 Ca sse elas soubessen os que an | ben verdadeyramente grand ' amor, | d ' alguen sse doeria ssa senhor, | mays, por aqueles que o jurad ' am, | cuydan -ss ' elas que todus taes son; | e por esto perç ' eu e os que ben | [lealmente aman, segundo meu sén.]| [+]
1240 LP 021/ 420 Par Deus, amigos, gran torto tomei | e de logar onde m ' eu non cuidei: | estand ' ali ant ' a porta del -Rei | preguntando por novas da fronteira, | por ũa velha que eu deostei, | deostou -m ' ora Maria Balteira.| [+]
1240 LP 022/ 421 Pedr ' Amigo, des aqui é tençon, | ca me non quer ' eu convosc ' outorgar; | o rafeç ' ome, a que Deus quer dar | entendiment ' , en algũa sazon, | de querer ben a mui bõa senhor, | este non cuida fazer o peor; | e quen molher rafeç ' , a gran sazon, | quer ben, non pode fazer se mal non. | - [+]
1240 LP 025/ 423 Pesa -m ' , amiga, por vus non mentir, | d ' unas novas que de mi e do meu | amig ' oy, e direy -vo -las eu: | dizen que lh ' entendem o grand ' amor | que á comigu ' , e, se verdade for, | por maravilha pod ' a ben sayr.| [+]
1240 LP 026/ 424 -Por Deus, amiga, preguntar -vus -ey | do voss ' amigo, que vus quer gran ben, | se ouve nunca de vós algun ben; | que mh -o digades e gracir -vo -l ' ey. | - [+]
1240 LP 026/ 424 Vedes, amiga, meu sén est ' atal: | que, poys Deus vus amigo dar quiser, | que vus muyt ' am ' e vus gran ben quiser, | ben lhi devedes fazer e non mal. | - [+]
1240 LP 001/ 437 Mai -lo amei ca min nen outra ren, | des que o vi, e foi m ' ora fazer | tan gran pesar que ouver ' a morrer, | mais eu, sandia, que lhe fiz por en? | non soub ' eu al en que me d ' el vengar, | se non chorar quanto m ' eu quis chorar.| [+]
1240 LP 001/ 437 Sab ' ora Deus que no meu coraçon | nunca ren tiv ' eu [e]no seu lugar | e foi -mi ora fazer tan gran pesar, | mais eu, sandia, que lhe fiz enton? | non soub ' eu al en que me d ' el vengar, | se non chorar quanto m ' eu quis chorar. [+]
1240 LP 001/ 438 Por de bon prez, e muyto se prezava, | e dereyt ' é de sempr ' andar assí; | ca, se lh ' alguen na mha coyta falava, | sol non oia, nen tornava i; | pero por coyta grande que sofrí | oy mays ey d ' ela quant ' aver cuydava:| [+]
1240 LP 002/ 439 A Don Foan quer ' eu gran mal | e quer ' a sa molher gran ben; | gran sazon á que m ' est ' aven | e nunca i já farei al, | ca, des quand ' eu sa molher vi, | se púdi, sempre a servi | e sempr ' a ele busquei mal.| [+]
1240 LP 004/ 440 Dona fea, se Deus mi pardon, | pois avedes [a]tan gran coraçon | que vos eu loe, en esta razon | vos quero já loar toda via; | e vedes qual será a loaçon: | dona fea, velha e sandia!| [+]
1240 LP 005/ 440 A mia senhor ja lh ' eu muito neguei | o mui gran mal que me por ela ven, | e o pesar, e non baratei ben; | e des oymais ja lh ' o non negarei:| [+]
1240 LP 005/ 440 Eu lhe neguei sempre, per bõa fé, | a gran coita que por ela colhi; | e eu morrerei por én des aqui, | se lh ' o negar ' , mais pois que assi é:| [+]
1240 LP 008/ 441 Amigas, tamanha coyta | nunca sofrí, poys foy nada; | e direy -vo -la gran coyta | con que eu sejo coytada: | amigas, ten meu amigo | amiga na terra sigo. | Nunca vós vejades coyta, | amiga[s], qual m ' oj ' eu vejo; | e direy -vos a mha coyta | con que eu coytada sejo: | amigas, ten meu amigo | amiga na terra sigo.| [+]
1240 LP 009/ 442 Amigos, non poss ' eu negar | a gran coyta que d ' amor ey, | ca me vejo sandeu andar, | e con sandece o direy: | os olhos verdes que eu vi | me fazen ora andar assí.| [+]
1240 LP 010/ 442 Amigos, quero -vos dizer | a muy gran coyta ' n que me ten | ũa dona que quero ben, | e que me faz ensandecer; | e, catando po -la veer, | assí and ' eu, assí and ' eu, | assí and ' eu, assí and ' eu.| [+]
1240 LP 014/ 445 Outra [bõa] dona que pe -lo reyno á, | de bon prez e rica [e] de bon parecer, | se mh -a Deus amostra, gran ben mi fará; | ca nunca prazer verey sẽ -na veer.| [+]
1240 LP 019/ 447 Elvira López, que mal vos sabedes | vós guardar sempre daqueste peon, | que pousa vosc[o], e á coraçon | de jazer vosqu ' , e vós non lh ' entendedes; | ei mui gran medo de xi vos colher | algur senlheira; e, se vos foder, | o engano nunca lho provaredes.| [+]
1240 LP 020/ 447 Esso muy pouco que oj ' eu faley | con mha senhor, gradecí -o a Deus, | e gran prazer viron os olhos meus!| [+]
1240 LP 020/ 447 Mays do que dixe gran pavor per ey; | ca me tremi ' assí o coraçon | que non sey se lh ' o dixe [ou] se non.| [+]
1240 LP 020/ 447 Tan gran sabor ouv ' eu de lhe dizer | a muy gran coyta que sofr ' e sofrí | por ela! [+]
1240 LP 020/ 448 Mays do que dixe estou a gran pavor; | ca me tremi ' assí o coraçon | que non sey se lh ' o dixe ou se non.| [+]
1240 LP 022/ 448 Estes meus olhos nunca perderán, | senhor, gran coyta, mentr ' eu vivo fôr; | e direy -vos, fremosa mha senhor, | d ' estes meus olhos a coyta que an: | choran e cegan, quand ' alguen non veen, | e ora cegan por alguen que veen. | Guisado tẽen de nunca perder | meus olhos coyta e meu coraçon, | e estas coytas, senhor, mĩas son: | mays los meus olhos, por alguen veer, | choran e cegan, quand ' alguen non veen, | e ora cegan por alguen que veen.| [+]
1240 LP 024/ 449 Fez meu amigo gran pesar a mí, | e, pero m ' el fez tamanho pesar, | fezestes -me -lh ' , amigas, perdõar, | e chegou oj ' , e dixi -lh ' eu assí: | "Vĩide ja, ca ja vos perdõey; | mays pero nunca vos ja ben querrey. [+]
1240 LP 026/ 450 E, poy -los vencedes assí, | nunca devian a lançar | vosc ' , amigo, nen bafordar; | ar falemos logo de mí: | alevad ' o parecer da voda; | per bõa fé, eu mh -alevo toda. | E muyto mi praz do que sey, | que vosso bon prez verdad ' é, | meu amigo, e, per bõa fe, | outro gran prazer vos direy: | alevad ' o parecer da voda; | per bõa fe, eu mh -alevo toda.| [+]
1240 LP 027/ 451 Gran sazon á que eu morrera ja | por mha senhor, desejando seu ben; | mays ar direy -vos o que me deten | que non per moyr ' , e direy -vo -lo ja: | falan -me d ' ela, e ar vou -a veer, | [e] ja quant ' esto me faz ja viver.| [+]
1240 LP 027/ 451 E esta coyta ' n que eu viv ' assí, | nunca en parte soube mha senhor; | e vou vivend ' a gran pesar d ' amor, | e direy ja por quanto viv ' assí: | falan -me d ' ela, e ar vou -a veer, | [e] ja quant ' esto me faz ja viver.| [+]
1240 LP 028/ 451 -Lourenço jograr, ás mui gran sabor | de citolares, ar queres cantar; | des i ar filhas -te log ' a trobar | e tẽes -t ' ora já por trobador; | e por tod ' esto ũa ren ti direi:| [+]
1240 LP 028/ 452 Joan Garcia, se Deus mi perdon, | mui gran verdade digu ' eu na tençon, | e vós fazed ' o que vos semelhar. [+]
1240 LP 029/ 452 E vês, Lourenço, se Deus mi pardon, | pois que mi tolhes do cepo pavor | e de cantar, farei -t ' eu sempr ' amor, | e tenho que farei mui gran razon; | e direi -t ' i qual amor t ' eu farei: | já mais nunca teu cantar oirei, | que en non riia mui de coraçon;| [+]
1240 LP 031/ 453 Martin jograr, que gran cousa: | já sempre con vosco pousa | vossa molher!| [+]
1240 LP 033/ 454 Lourenço, a min grave non será | de te pagar tanto que mi quiser, | pois ante mi fezísti teu mester; | mui ben entendo e ben vejo já | como te pagu ' , e logo o mandarei | pagar a [un] gran vilão que ei, | se un bon pao na mão tever. | - [+]
1240 LP 034/ 454 Nunca [a]tan gran torto vi | com ' eu prendo dun infançon; | e quantos ena terra son, | todo -lo tẽe por assi: | o infançon, cada que quer, | vai -se deitar con sa molher | e nulha ren non dá por mi!| [+]
1240 LP 034/ 455 En tan gran coita viv ' oj ' eu, | que non poderia maior: | vai -se deitar con mia senhor, | e diz do leito que é seu | e deita -s ' a dormir en paz; | des i, se filh ' ou filha faz, | nono quer outorgar por meu! [+]
1240 LP 036/ 456 E ja cobrad[o] é seu coraçon | [de me querer muy gran ben, eu o sey,] | poys el ficou u lh ' a mha cinta dey, | e, mas amigas, (se Deus mi perdon!) | se m ' el quisesse como soia, | ja ' gora, amigas, migo seria.| [+]
1240 LP 036/ 456 Fez -m ' el chorar muyto dos olhos meus | con gran pesar que m ' oje fez prender, | quand ' eu dixi: [+]
1240 LP 038/ 456 Joan Soárez foi; e di -lh ' assi: | que louv ' eu donas, mais nunca por mi, | mentr ' eu viver, seran amas loadas. | E, se eu fosse u foron escançadas | aquestas novas de que ti falei, | Lourenço, gran verdade ti direi, | toda -las novas foran acaladas; | mais a min e a ti poss ' eu ben defender, | ca nunca eu donas mandei tecer | nen lhis trobei nunca polas maladas.| [+]
1240 LP 039/ 457 Per bõa fe, meu amigo, | muy ben sey eu que m ' ouvestes | grand ' amor e estevestes | muy gran sazon ben con migo; | mays vede -lo que vos digo: | ja çafou!| [+]
1240 LP 039/ 457 Os grandes nossos amores, | que mí e vós sempr ' ouvemos, | nunca lhi cima fezemos | como Brancafrol e Flores; | mays tempo de jogadores | ja çafou!| [+]
1240 LP 039/ 457 Ja eu faley en folia | con vosqu ' [e] en gran cordura, | e en sen e en loucura, | quanto durava o dia; | mays esto, Joan Garcia, | ja çafou!| [+]
1240 LP 041/ 458 Quantos an gran coyta d ' amor | ẽ -no mundo, qual oj ' eu ey, | querrian morrer, eu o sey, | e averian en sabor; | mays, mentr ' eu vós vir, mha senhor, | sempre m ' eu querria viver | e atender e atender.| [+]
1240 LP 042/ 459 E muy gran queyxum ' ey d ' amor, | ca sempre mi coyta sol dar; | mays os meus olhos quer ' amar, | e quer ' amar Nostro Senhor; | ca mi mostrou quen oj ' eu vi: | ay! que parecer oj ' eu vi!| [+]
1240 LP 046/ 461 Se m ' ora Deus gran ben fazer quisesse, | non m ' avia mays de tant ' a fazer: | leyxar -m ' aquí, u m ' ora ' stou, viver; | e do seu ben nunca m ' el outro desse!| [+]
1240 LP 046/ 461 Par Deus Senhor, viçoso viveria | e en gran ben, e en muy gran sabor | veê -las casas u vi mha senhor, | e catar alá quant ' eu cataria!| [+]
1240 LP 046/ 461 E esso pouco que ey de viver, | vivê -lo -ia a muy gran prazer; | ca mha senhor nunca mh -o saberia. [+]
1240 LP 047/ 461 "Senhor, veedes -me morrer | desejando o vosso ben, | e vós non dades por en ren, | nen vos queredes en doer!" | "Meu amigu ' , en quant ' eu viver, | nunca vos eu farey amor | per que faça o meu peyor." | "Mha senhor, por Deus que vos fez, | que me non leyxedes assí | morrer, e vós faredes i | gran mesura con muy bon prez." | "Direy -vo -lo, amig ' , outra vez: | nunca vos eu farey amor | per que faça o meu peyor." | "Mha senhor, (que Deus vos perdon!) | nembre -vos quant ' afan levey | por vós, ca por vós morrerey, | e forçad ' esse coraçon!" | "Meu amig ' , ar direy que non: | nunca vos eu farey amor | per que faça o meu peyor." [+]
1240 LP 048/ 462 Ja x ' ora el das chagas morreria, | se non foss ' o grand ' amor verdadeyro.| [+]
1240 LP 048/ 462 Ca el de pran con muy gran lealdade | non quer morrer, por non pesar d ' el a alguen | que lh ' amor á; mays el muyt ' ama alguen. [+]
1240 LP 003/ 466 E, pero he sobre todos maior | senhor en poder de quantos eu sey, | non pod ' El poder, segundo apres ' ey, | pero he Deus sobre todos mayor, | que me faça perder prol, nen gran ben | d ' aquesta dona, que m ' en poder tem, | pero pod ' El en poder muy mayor.| [+]
1240 LP 007/ 468 Quem ben serve senhor sofre gran mal | e grand(e) affam e mil coitas sen par, | onde devia bon grad(o) a levar, | se mesura da ssa senhor non fal. | - [+]
1240 LP 001/ 469 E já o praz ' é passado | que m ' el disse que verria | e que mi avia jurado, | sen gran coita todavia | de morte, que se veesse | o mais cedo que podesse, | E, se eu end ' al soubesse, | que nunca lhi ben quisesse. [+]
1240 LP 002/ 469 A mia senhor, que me foi amostrar | Deus por meu mal, (por vus eu non mentir), | é[n] que sempr ' eu punhei de a servir, | muit ' ouve gran sabor de m ' enganar.| [+]
1240 LP 003/ 470 Ca muito per á gran sabor | quen senhor ama, de falar | en ela, se acha con quen.| [+]
1240 LP 003/ 470 Pero sei eu d ' ela, de pran, | ca non m ' enviou ren dizer, | mas do om ' ei eu gran sabor, | porque a viu, de o veer.| [+]
1240 LP 004/ 470 Pois end ' agora tan gran coita ei, | como se d ' ela ben cuidass ' aver, | non morreria mais pola veer, | O que non cuido mentr ' eu vivo for ' ; | ne ' -no cuidei nunca, des que a vi, | d ' aver seu ben; e pero est assi, | ei tan gran coita d ' ir u ela é, | como se d ' ela ben cuidass ' aver, | non morreria mais pola veer.| [+]
1240 LP 006/ 471 Eu fiz mal sen, qual nunca fez molher, | pero cuidei que fazia bon sen | do meu amigo, que mi quer gram ben, | e mal sen foi, pois m ' el tan gran ben quer, | que o tive sempr ' en desden e non | pôd ' el saber ren do meu coraçon.| [+]
1240 LP 009/ 473 E non poss ' eu muito viver assi | que non moira mui ced ' én con pesar, | Que ei mui grande d ' esto, mia senhor: | de que me non queredes gradecer | de vus servir, nen de vus ben querer.| [+]
1240 LP 011/ 474 "|E de min an ja mui posfaçado | porque saben ca l[h]e quero gran ben, | que me devian a preçar por én, | e por én sõo mais pouco preçado; | e viv ' en coita, nunca mayor vi, | e mia senhor non me quer valer i, | e assi fiquei desamparado.| [+]
1240 LP 012/ 474 Oí ora dizer que ven | meu amigo, de que eu ei | mui gran queixum ' e averei, | se m ' el mentir por ũa ren: | como pôd ' aquesto fazer, | poder sen mi tanto morar, | u mi non podesse falar?| [+]
1240 LP 012/ 474 Non cuidei que tan gran sazon | el podesse per ren guarir | sen mi e, pois que o eu vir, | se mi non disser logu ' enton: | como pôd ' aquesto fazer, | poder sen mi tanto morar, | u mi non podesse falar?| [+]
1240 LP 014/ 475 Quand ' og ' eu vi per u podia ir | a essa terra u é mia senhor, | e u eu d ' ir avia gran sabor | e me d ' ali non podia partir, | chorei tan muito d ' estes olhos meus | que non vi ren e chamei muito Deus!| [+]
1240 LP 014/ 475 Preto fui én, que podera chegar, | se eu ousasse, ced ' u ela é; | ma[i]s òuvi gran coita, per bõa fé, | e pois d ' ali me non ousei quitar, | chorei tan muito d ' estes olhos meus | que non vi ren e chamei muito Deus!| [+]
1240 LP 016/ 476 Que trist ' oj ' eu and ' e faço gran razon: | foi -s ' o meu amigu ' e o meu coraçon, | donas, per bõa fé alá est u el é.| [+]
1240 LP 016/ 476 Con [a]tan gran coita perderei o sen: | foi -s ' o meu amigo e todo meu ben | donas, per bõa fé, alá est u el é.| [+]
1240 LP 017/ 476 E sempre lh ' eu gran ben querrei: | e dereit ' é d ' assi morrer, | De que m ' eu podera quitar, | se m ' ende soubesse guardar.| [+]
1240 LP 017/ 476 Ma[i]s avia de lhe falar | gran sabor, e de a veer!| [+]
1240 LP 017/ 477 E tornou -se -m ' en gran pesar: | e dereit ' é d ' assi morrer.| [+]
1240 LP 017/ 477 Quando a filhei por senhor, | non me mostrava desamor, | e ora muit ' á gran sabor | de mia morte cedo saber, | porque fui seu entendedor: | e dereit ' é d ' assi morrer.| [+]
1240 LP 017/ 477 E veerá mui gran prazer, | quando m ' agora vir ' morrer. [+]
1240 LP 007/ 489 Dizen mi -as gentes por quê non trobei, | á gran sazon, e maravilhan -s ' én; | mais non saben de mia fazenda ren; | ca se ben soubessen o que eu sei, | maravilhar -s ' -ían logo per mi | de como viv ' e de como vivi, | e, se mais viver ' , como viverei!| [+]
1240 LP 010/ 492 Des i ar gradece -mi -o mia senhor, | por que o faç ' ; e, pois eu tod ' est ' ei, | o trobar nunca [o] eu leixarei, | poi -lo ben faç ' e ei [i] gran sabor. [+]
1240 LP 012/ 492 Nostro Senhor, que mi -a min faz amar | a melhor dona de quantas el fez, | e mais fremosa e de melhor prez, | e a que fez mais fremoso falar, | el me dê d ' ela ben, se lhe prouguer ' ; | ou mia morte (se m ' aquesto non der ' ) | me dê, por me de gran coita quitar.| [+]
1240 LP 012/ 492 E se m ' el aquesto non quiser ' dar | que lh ' og ' eu rogo, rogar -lh ' -ei assi | que lhe possa com ' ela quer a mi | querer, ca esto me pode guardar | da mui gran coita que eu ei d ' amor.| [+]
1240 LP 019/ 495 E outro prazer vos direi maior | que vos eu dixi que lh ' oj ' eu direi, | que viva migu ' , assi non morrerei, | e, pois que lh ' eu disser tan grand ' amor, | non saberá como mi á gradecer, | nen que mi diga con tan gram prazer. | O que el deseja mais d ' outra ren | lhi direi oje, tanto que o vir, | ca lhi direi ca non posso guarir, | tal ben lhi quer ' , e el enton con ben | non saberá como mi á gradecer, | nen que mi diga con tan gran prazer. [+]
1240 LP 021/ 496 ¿Como partir -me de quanto ben ei, | e saber ben, ca, des que vos non vir ' , | ca nunca ja poderei gran prazer, | u vos non vir ' , de nulha ren veer?| [+]
1240 LP 021/ 496 Porque entendo que vos prazerá, | m ' averei ora de vos a quitar; | mais nunca om ' en tal coita será | com ' eu serei, mentre sen vos morar ' : | ca nunca ja poderei gran prazer, | u vos non vir ' , de nulha ren veer!| [+]
1240 LP 021/ 496 E rogu ' eu Deus que tan de coraçon | me vos fez amar, des quando vos vi, | que el me torn ' en algũa sazon | u vus eu veja; ca ben sei de mi | ca nunca ja poderei gran prazer, | u vos non vir ' , de nulha ren veer! [+]
1240 LP 001/ 497 Loavan un dia, en Lugo, Elvira | Pérez, [a filha d ' ] Elvira Padrõa; | todos dizian que era mui bõa | e non tenh ' eu que dizian mentira, | ante tenho que dizian razon; | e Don Lopo [Lias] diss ' i enton, | per bõa fé, que já x ' el melhor vira. | Ficou já a dona mui ben andante, | ca a loaron quantos ali siian; | e todos dela muito ben dizian; | mais Lopo Lias estede constante: | como foi sempre un gran jogador, | disse que [a] vira outra vez melhor, | quand ' era moça, en cas da Ifante. [+]
1240 LP 016/ 505 Ir -vos queredes, amigo, | e ei end ' eu mui gran pesar, | ca me fazedes trist ' andar | por vós, eu ben vo -lo digo, | ca non ei, sen vós, a veer, | amigo, ond ' eu aja prazer; | e com ' ei, sen vós, a veer | ond ' eu aja nen ũu prazer?| [+]
1240 LP 003/ 525 Gran sazon á que me serviu | e non mi -o leixastes veer | e veeron -mi ora dizer | ca morre, por que me non viu, | e, se assi morrer por mi, | ai, madre, perderei eu i.| [+]
1240 LP 005/ 526 Pero mia madre non foss ' i, | mandou -mi que o visse; | nunca tan bon man[da]d ' oi, | come quando mi -o disse, | e por aquest ' ando leda; | gran dereit ' ei [d ' ] andar leda | e andade migo ledas.| [+]
1240 LP 005/ 526 E mando[u] -o migo falar; | vedes que ben mi -á feito, | e venho -mi vos en loar, | ca pugi já assi o preito | e por aquest ' ando leda; | gran dereit ' ei [d ' ] andar leda | e andade migo ledas. [+]
1240 LP 008/ 527 As graves coitas, a quen as Deus dar | quer e o mal d ' amor, gran ben faria | se lhe desse (pero non lhe daria) | con quen ousass(e) en sas coitas falar, | en tal guisa que lh ' o non entendesse | con quen o falass(e), e que se doesse | d ' el; mais non sei de Deus, se poderia?| [+]
1240 LP 010/ 528 E de min vos dig ' , assi ben me venha, | se ricome foss ' e grand ' alg ' ouvesse | [e parentes chegados non tevesse], | a quen leixar meu aver e mia erdade, | eu casaria, dig ' a Deus verdade, | con aquela que cada mês emprenha.| [+]
1240 LP 012/ 529 Nen me dê Deus ben d ' ela, nen de si, | s[e] og ' eu mais de ben querria ' ver | de saber o mal, e de me tẽer | Po ' -sseu, que mi faz, ca doo de mi | averia e saberia ben | qual é gran coita ou quen perde sen.| [+]
1240 LP 014/ 530 Deus que mi -oj ' aguisou de vus veer | e que é da mia coita sabedor, | el sab ' oge que con mui gran pavor | vus digu ' eu est ' , e ja ei de dizer: | "Moir ' eu, e moiro por alguen!| [+]
1240 LP 014/ 530 "|E mentr ' eu vi que podia viver | na mui gran coita ' n que vivo d ' amor, | non vus dizer ren tive per melhor; | mais digu ' esto, pois me vejo morrer: | "Moir ' eu, e moiro por alguen!| [+]
1240 LP 017/ 532 Quen diz d ' Estêvan que non vee ben | digu ' eu que mente, ca diz mui gran falha; | e [ar] mostrar -lh ' -ei que non disse ren | nen á recado que nulha ren valha; | pero mostrado devia seer | ca non pode per nulha ren veer | mal ome que non vee nemigalha.| [+]
1240 LP 019/ 533 Essa mia coita, pero vus pesar | seja, senhor, ja -quê vus falarei, | ca non sei se me vus ar veerei: | tanto me vej ' en mui gran coit ' andar | que morrerei por vos, u non jaz al.| [+]
1240 LP 020/ 534 Mai ' -la mia ventur(a) e aquestes meus | olhos an i grande culpa e Deus | que me fezeron tal dona veer. [+]
1240 LP 021/ 534 Por baralhar con el e por al non | falei con outr ' , en tal que o provasse, | e pesou -lhi mais ca se o matasse | e preguntou -m ' e dixi -lh ' eu enton: | se vos i, meu amigo, pesar fiz, | non foi por al, se non porque me quix. | Ali u eu con outr ' ant ' el falei | preguntou -m ' ele porque lhi fazia | tan gran pesar ou se o entendia | e direi -vos como me lhi salvei: | se vos i, meu amigo, pesar fiz, | non foi por al, se non porque me quix. [+]
1240 LP 022/ 535 Madre, creer -vos -ei eu d ' al, | Mais non vos creerei per ren | que no mundo á quen queira tan gran ben. [+]
1240 LP 033/ 538 Luzia Sánchez, jazedes en gran falha | comigo, que non fodo mais nemigalha | d ' ũa vez; e, pois fodo, se Deus mi valha, | fiqu ' end ' afrontado ben por tercer dia.| [+]
1240 LP 034/ 539 Maria do Grave, grav ' é de saber | por que vos chaman Maria do Grave, | cá vós non sodes grave de foder, | e pero sodes de foder mui grave; | e quer ' , en gran conhocença, dizer: | sen leterad ' ou trobador seer, | non pod ' omen departir este "grave".| [+]
1240 LP 035/ 539 Martin Alvelo, | desse teu cabelo | te falarei já: | cata capelo | que ponhas sobr ' elo, | ca mui mester ch ' á; | ca o topete | pois mete | cãos mais de sete, | e mais, u mais á, | muitos che vejo | sobejo: | e que grand ' entejo | toda molher á!| [+]
1240 LP 037/ 541 Meus amigos, que sabor averia | da mui gran coita, ' n que vivo, dizer | en un cantar que querria fazer: | e pero direi vos, como querria, | se Deus quisesse, dizê ' -lo: assi | que ouvessen todos doo de mi | e non soubessen por quen me dizia!| [+]
1240 LP 038/ 541 Ca me non podian per nulha ren, | sen veê ' -lo mui bon parecer seu, | fazer gran mal. [+]
1240 LP 038/ 542 E na vengança que d ' eles prendi, | gran mal per fiz a eles e a mi. [+]
1240 LP 039/ 542 U lh ' eu dixi: "con graça, mia senhor"! | catou -me un pouqu ' e teve -mi en desden; | e porque me non disso mal nen ben, | fiquei coitad(o), e con tan gran pavor | que, se mil vezes podesse morrer, | mẽor coita me fora de soffrer!| [+]
1240 LP 040/ 542 A mia ventura quer ' eu mui gran mal, | e quero mal ao meu coraçon, | e tod ' aquesto, senhor, coitas son; | e quero mal Deus porque me non val. | Ca, senhor, moir ' , e vedes que mi -aven: | se vus alguen mal quer, quero -lh ' eu mal, | e quero mal quantos vus queren ben.| [+]
1240 LP 042/ 543 Ca non fora tan gran cousa dizer, | se se mi -a min ben ouvess ' a parar | a mia fazenda; mas quen Deus guardar | non quer, non pode guardado seer:| [+]
1240 LP 043/ 544 E o pesar que me fazen soffrer | e a gran coita non é de dizer.| [+]
1240 LP 045/ 545 De cousas me non guardo, mais pero guardar -m ' ia | de soffrer a gran coita que soffri, dê ' -lo dia | des que vi o que vi, e mais non vus én diria.| [+]
1240 LP 047/ 546 Joan Soárez, ora m ' ascuitade: | eu ôuvi sempre lealdade migo; | e quen tan gran parte ouvesse sigo | en trobar com ' eu ei, par caridade, | ben podia fazer tenções quaes | fossen ben feitas; e direi -vos mais: | lá con Joan Garcia baratade. | - [+]
1240 LP 048/ 546 Senhor e lume d ' estes olhos meus, | per bõa [fé], direi -vus ũa ren; | e se vus mentir ' , non me venha ben | nunca de vos, nen d ' o[u]tri, nen de Deus: | dê ' -lo dia ' n que vus non vi, | mia senhor, nunca despois vi | Prazer nen ben, nen -o ar veerei, | se non vir ' vos -enquant ' eu vivo for ' - | ou mia morte, fremosa mia senhor; | ca (e)stou de vos como vus eu direi: | dê ' -lo dia ' n que vus non vi, | mia senhor, nunca despois vi | Per bõa fé, se mui gran pesar non; | ca todo quanto vi me foi pesar, | e non me soube conselho filhar.| [+]
1240 LP 049/ 547 Senhor, o gran mal e o gran pesar | e a gran coita e o grand ' affan | -pois que vus vos non doedes de mi, - | que por vos soffro, morte m ' é, de pran, | e morte m ' é de m ' end ' assi queixar!| [+]
1240 LP 051/ 548 Ca, pero m ' end ' eu gran sabor ouver | e mui gram coita no meu coraçon | de lho [a]guisar, se Deus mi perdon, | non lho [a]guisarei, pois non souber, | e pesa -mi que m ' enviou dizer | que lhi faça o que non sei fazer.| [+]
1240 LP 052/ 548 Joan Soárez, logo vos é dado | e mostrar -vo -lo -ei en poucas razões: | gran dereit ' ei de gaar [muitos] dões | e de seer en corte tan preçado | como segrel que diga: [+]
1240 LP 001/ 550 O demo lev ' o que vos i perdedes! | Ay Pedr ' Amigo, eu non perderia | enquant ' el Rei podesse mais aver | en bõa terra e en gran poder, | ca quant ' el mais ouvesse, mais valria; | mais perde o rein ' e vos perdedes i, | os que sen el ficaredes aqui, | pois que s ' el for ' d ' Espanha sa via.| [+]
1240 LP 007/ 553 Estes que ora dizen, mia senhor, | que saben ca vus quer ' eu mui gran ben, | pois én nunca per mi souberon ren, | querri ' agora seer sabedor | ¿per quen o poderon eles saber, | pois mi -o vos nunca quisestes creer?| [+]
1240 LP 008/ 554 -Joan Airas, ora vej ' eu que á | Deus mui gran sabor de vos destroir, | pois que vós tal cousa fostes comedir, | que, de quantas molheres no mund ' á, | de todas, vós gran mal fostes dizer, | cativ ' , e non soubestes entender | o mui gran mal que vos sempr ' én verra. | - [+]
1240 LP 008/ 554 Joan Vaasquiz, sempr ' eu direi ja | de molheres moito mal, u as vir; | ca, porque eu foi end ' ũa servir, | sempre mi gran mal quis e querra ja, | por gran ben que lh ' eu sabia querer; | casou -s ' ora, por mi pesar fazer, | con quena nunca amou nen amará. | - [+]
1240 LP 011/ 555 Meus amigos, muit ' estava eu ben | quand ' a mia senhor podia falar | na mui gran coita que me fez levar | Nostro Senhor, que mi -a mostrou; por én | me faz a min sen meu grado viver | longe d ' ela e sen seu ben -fazer.| [+]
1240 LP 012/ 555 Porque sei que ei tal coit ' a soffrer | qual soffri ja outra vez, mia senhor, | e non averá i al, pois eu for ' , | que non aja gran pesar a prender | de me partir de vos per nulha ren | e ir morar alhur sen vosso ben.| [+]
1240 LP 012/ 555 Ca mi -avẽo assi outra vez ja, | mia senhor fremosa, que me quitei | de vos, e sen meu grad ' alhur morei; | mais este mui gran pesar me será | de me partir de vos per nulha ren | e ir morar alhur sen vosso ben! | E quando m ' eu de vos partir ' , por én | ou morrerei, ou perderei o sen! [+]
1240 LP 016/ 557 [E] des que m ' eu de vos quitei, | fezo -me sempr ' aver, de pran, | Nostro Senhor mui grand ' affan; | e sempre tan coitad ' andei | que nunca eu pude veer | de ren, u vus non vi, prazer!| [+]
1240 LP 017/ 557 Quando se foi meu amigo d ' aqui, | direi -vos quant ' eu d ' el pud ' aprender: | pesou -lhi muit ' en se partir de mi, | e or ' , amiga, moiro por saber | se é mort ' ou se guariu do pesar | grande que ouv ' en se de mi quitar. | Sei eu ca lhi pesou de coraçon | de s ' ir, pero non pudi outra ren | fazer, se Nostro Senhor mi perdon, | e moir ' , amiga, por saber d ' alguen | se é mort ' ou se guariu do pesar | grande que ouv ' en se de mi quitar.| [+]
1240 LP 017/ 558 Mui ben vej ' eu quam muito lhi pesou | a meu amigu ' en se d ' aqui partir | e todo foi por quanto se quitou | de mi, e moir ' , amiga, por oir | se é mort ' ou se guariu do pesar | grande que ouv ' en se de mi quitar.| [+]
1240 LP 001/ 559 Con gran coita, rogar que m ' ajudasse | a ũa dona fui eu noutro dia | sobre feito dũa capelania; | e disso -m ' ela que me non coitasse: | - [+]
1240 LP 001/ 560 Mui gran fiúza tenho, | pois que en vós filhastes o seu feito, | de dardes cima a todo seu preito.| [+]
1240 LP 002/ 560 Lourenço Bouçon, o vosso vilão, | que sempre vosco soedes trager, | é gran ladron; e oí eu dizer | que, se o colhe o meirinho na mão, | de tod ' en tod ' enforcar -vo -lo -á; | ca o meirinho en pouco terrá | de vos mandar enforcar o vilão.| [+]
1240 LP 001/ 571 Baylemos agora, por Deus, ay loadas, | sô aquestas avelaneyras granadas | e quen fôr loada, como nós loadas, | s ' amig ' amar. | sô aquestas avelaneyras granadas | verrá baylar! [+]
1240 LP 004/ 577 Non mi fal coita, nen vejo prazer, | senhor fremosa, des que vos amey, | mays a gran coyta que eu por vós ei | já Deus, senhor, non mi faça lezer, | se oj ' eu sey onde mi venha ben, | ay mha senhor, se mi de vós non ven.| [+]
1240 LP 005/ 578 Porque as fez Deus tan grandes, non posso eu dormir, coitada! | e, de como som sobejas, quisera -m ' outra vegada | no tempo que meu amigo | soia falar comigo.| [+]
1240 LP 005/ 578 Porque as Deus fez tan grandes sen mesura desiguaes | e as eu dormir non posso, porque as non fez ataes | no tempo que meu amigo | soia falar comigo? [+]
1240 LP 007/ 578 Da noite d ' eire poderam fazer | grandes tres noites, segundo meu sen, | mais na d ' oje mi vẽo muito ben, | ca vẽo meu amigo, | e, ante que lh ' enviasse dizer ren, | vẽo a luz e foi logo comigo. | E, pois m ' eu eire senlheira deitei, | a noite foi e vẽo e durou, | mais a d ' oje pouco a semelhou, | ca vẽo meu amigo; | e, tanto que mi a falar começou, | vẽo a luz e foi logo comigo.| [+]
1240 LP 010/ 579 Fui oj ' eu, madre, veer meu amigo, | que [m ' ] envio[u] muito rogar por en, | porque sei eu ca mi quer mui gran ben, | mais vedes, madre, pois m ' el vio consigo, | foi el tan ledo que, des que naci, | nunca tan led ' ome con molher vi.| [+]
1240 LP 016/ 582 De vós me faz ũa parte, ai senhor | e meu amigu ' e meu lum ' e meu ben, | e faz -m ' outra de grand ' algo que tem | e pon -me de mais i o seu amor, | e, pois faz esto, manda -m ' escolher: | que mi mandades, amigo, fazer? | E, poi -lo ela part ' a meu prazer, | en vós quer ' eu, meu amigu ' , escolher. [+]
1240 LP 002/ 585 Assanhou -se, madr ' , o que mi quer gran ben | contra mi endoad ' e foi s ' ora d ' aquen | e, se soubess ' eu, madre, ca mi sanhud ' ia, | desassanha -lo -ia.| [+]
1240 LP 003/ 585 Ben vej ' eu que dizia mha senhor | gram verdade no que mi foy dizer, | ca já eu d ' ela querria aver | est ' e terria -lho por grand ' amor, | que sol quysesse comigo falar | e quytar -m ' ia de lh ' al demandar.| [+]
1240 LP 005/ 586 E non ach ' eu razon e por est ' é, | por que m ' ey de guardar e de temer | de mh -o saberem, mays pola veer | moyr ' , e gran temp ' á já, per bõa fé, | que non fui hy e por esto mh -aven, | por non saberem a quen quero ben.| [+]
1240 LP 007/ 587 Par Deus, senhor, muyt ' aguisad[o] ey, | des quando m ' ora eu de vós quitar, | de vos veer muy tard ' , a meu cuydar, | por hũa ren, que vos hora direy: | ca non será tan pequena sazon | que sen vós more, se Deus mi perdon, | que mi non seja muy grand ' , e[u] o sey.| [+]
1240 LP 009/ 588 Polo meu [mui gran] mal filhou el -rei | de mar a mar, assi Deus mi perdon, | ca levou sigo o meu coraçon | e quanto ben oj[e] eu no mund ' ei; | se o el -rei sigo non levasse, | mui ben creo que migo ficasse.| [+]
1240 LP 019/ 598 Se m ' el Rey dess ' algo, iá m ' iria | pera mha terra [mui] de bon grado, | e -sse [i] chegasse, compraria | dona fremosa de gran mercado, | ca iá [a] venden, a Deus louvado! | como venderon dona Luzia | en Orzelhon ora, n ' outro dia.| [+]
1240 LP 002/ 600 Pero, amiga(s), sempre recehey | d ' andar triste quand ' o gran prazer vir; | mays ey -o de fazer por m ' encobrir | e, a força de mi, parecerey | triste, quan[do souber que el verrá: | mays meu coraçon muy ledo seerá]. [+]
1240 LP 004/ 601 Mentr ' eu morar hu non vir (a) mha senhor | se m ' oyto dias tant ' am a durar | mays me valrria logu ' en me matar, | se m ' oyto dias tan gran sazon for.| [+]
1240 LP 004/ 601 E sse mays d[e] oyto dias non son | que de mha senhor foy alongado | forte preyto tenho começado | poys m ' oyto dias foy tan gran sazon! [+]
1240 LP 005/ 601 Ay, mha senhor, ey gran medo | de tardar, ben vo -lo digo: | ca nunca tan cedo verrey | que eu non cuyde que muyto tardey! | - [+]
1240 LP 006/ 602 Ca est ' é l ' ome que mays demandava | e non ar quis que comigo falasse, | e ora jura que ja sse quitasse | de gran sandic ' en que m ' ante falava.| [+]
1240 LP 013/ 603 Quero que julguedes, Pero Garcia, | d ' antre min e todolos trobadores | que de meu trobar ssom desdezidores, | poys que eu ey muy gran sabedoria | de trobar, e [d]e o mui bem fazer.| [+]
1240 LP 014/ 605 Lourenço, tenho que es chufador | e vejo -t ' ora muy gran loador | de pouco sse[n, e] non ch ' o creerey. [+]
1240 LP 015/ 605 Senhor fremosa, oy eu dizer | que vus levaron d ' u vus eu leixei | e d ' u os meus olhos de vós quytey: | aquel dia fora ben de morrer | eu, e non vira atan gran pesar | qual mi Deus quis de vós amostrar.| [+]
1240 LP 015/ 605 Porque vos foron, mha senhor, casar | e non ousastes, vós, dizer ca non: | por én, senhor, assy Deus mi pardon, | mays mi valera ja de me matar | eu, e non vira atan gran pesar | [qual mi Deus quis de vós amostrar]. [+]
1240 LP 016/ 605 Que gran sabor eu avya | de as oyr cantar enton!| [+]
1240 LP 016/ 605 E sse as eu mays oysse | a que gran sabor estava!| [+]
1240 LP 006/ 611 E ay Deus, se verrá cedo! | Se vistes meu amado, | por que ey gran coydado?| [+]
1240 LP 001/ 612 Ai meu amigu ' e lume d ' estes meus | olhos e coita do meu coraçon, | por que tardastes á mui gran sazon? | non mi -o neguedes, se vos valha Deus, | ca eu quer ' end ' a verdade saber, | pero mi a vós non ousades dizer.| [+]
1240 LP 003/ 613 Aquel que Deus fez nacer por meu mal, | madre, leixade -mi -o veer por Deus; | eu naci por [gran] mal dos olhos seus, | ca morr ' el e moir ' eu, u non jaz al, | se o non vir, mais, se o vir, guarrei | e el guarrá, pois me vir, eu o sei. [+]
1240 LP 007/ 615 E, se mi a mi guisar Nostro Senhor | aqueste preito, será meu gran ben, | com ' eu faça a meu amig ' amor | e me rogue mia madre ante por en, | e, se mi Deus esto guisar, ben sei | de mi que logu ' eu mui leda serei. [+]
1240 LP 002/ 616 Ai vertudes de santa ermida, | con gran pesar fez aquesta ida | o meu amigu ' e ten -se por morto | e, se s ' assanha, non faz i torto | o meu amigu ' e ten -se por morto. [+]
1240 LP 001/ 620 E meu trobar, aquesto sey eu ja | que non mi á prol se non por ũa ren: | per queyxar om ' a gran coyta que á, | ja que lezer semella que ll ' én ven; | mays se mia coyt ' eu mostrar e disser, | poys y pesar a mia sennor fezer, | coyt ' averey que par non averá.| [+]
1240 LP 002/ 620 Os que morreran mentr ' era melhor | am muyt ' a Deus .... que gradecer, | ca sabem ja que non an de morrer | nen er atendem que vejam peyor | como oj ' atendem os que vyvus son; | e, por én, tenh ' eu que faz sem -rrazon | quen d ' este mundo há muy gran sabor.| [+]
1240 LP 004/ 621 Am ' e sirvo quanto posso | e praz -me de seer vosso; | e sol que a mia sennor | non pesasse meu serviço, | Deus non me dess ' outro viço; | mays, fazend ' eu o mellor, | contra mia desaventura | non val amar [nen servir, | nen val razon nen mesura, | nen val calar nen pedir]. | Que -quer que mi a min gracido | fosse de quant ' ey servido, | que mi a min nada non val, | mia coyta viço seria, | ca servind ' atenderia | gran ben; mays, est ' é meu mal, | contra mia desaventura | [non val amar nen servir, | nen val razon nen mesura, | nen val calar nen pedir].| [+]
1240 LP 006/ 623 Poys en cuydar tan gran sabor ach ' eu, | ren non daria, sse ouvess ' o seu | ben, por quant ' outro ben eno mund ' á.| [+]
1240 LP 008/ 624 De Martin Moya posfaçam as gentes | e dizen -lhe por mal que hé casado; | non lh ' o dizen se non os maldizentes, | ca o vej ' eu assaz hom ' ordynhado | e moy gran capa de coro trager; | e os que lhe mal buscam por foder, | non lhe vaam ja mu[d]ar o seu pecado. | E posfaça d ' el a gente sandya | e non -no fazem se non com meyça; | ca o vej ' eu no coro cada dya | vestir [y] capa e sobrepeliça, | e a eyto fala el e moy melhor | diz; se por foder el é pecador | nom an eles y a fazer justiça. [+]
1240 LP 010/ 626 E diss ' el -rrey n ' outro dia, estando | hu lhe falaron en vossa fazenda, | que vos quer dar Ardom en encomenda | porque dizem que sodes do sseu bando; | mays, se hy jouver algũu homen fraco, | dos vossus poos levad ' un gran ssaco | e hyr -s ' i -lh ' á o castelo livrando. [+]
1240 LP 012/ 626 E por esto non leyxey, poys, [a] amar | e sservir bem e fazê -lo milhor; | ca sempr ' amor per bem se quer levar, | e o pequeno e o grande e o mayor, | quaes el quer, eno seu poder son: | poys assy é, semelha -mi razon | de a sservir e sseu ben aguardar.| [+]
1240 LP 013/ 627 Per como achamus na Sancta Scriptura | o Antecristo ora seerá na terra, | ca sse non guarda tregoa nen postura, | e cada parte vejo a volver guerra | e fazer mal con mengoa de justiça; | e na gent ' é tan grande a cobiiça | que non há hi conselho nen mesura.| [+]
1240 LP 018/ 630 Viv ' eu en tal mund ' , e faz -m ' i viver | ũa dona que quero muy gran ben, | e muyt ' á ja que m ' en seu poder ten, | ben de -lo temp ' u soyan amar: | oymays de min pode quenquer saber | porque [me] non [vou algur esterrar, | se poderia mellor mund ' achar!]| [+]
1240 LP 019/ 631 Venho -vus, mha senhor, roguar, | con grand ' amor que vus eu ey, | que mi valhades, ca ben sey, | se m ' esta coyta mays durar, | ja mha vida pouco será; | e que mi queirades valer, | ay coyta do meu coraçon! | ben ssey eu, se Deus mi perdon, | se o parardes en lezer, | ja mha vida pouco será. [+]
1240 LP 007/ 634 Gran sazon á, meu amigo, | que vos vós de mi partistes | en Valongu ' e non m ' ar vistes, | nen ar ouv ' eu depois migo | de nulha ren gasalhado, | mais nunca tan desejado | d ' amiga fostes, amigo.| [+]
1240 LP 004/ 642 Con alguen é ' qui Lopo desfiado, | a meu cuidar, ca lhi viron trager | un citolon mui grande sobarcado, | con que el sol muito mal a fazer; | e poi -lo ora assi viron andar, | non mi creades, se o non sacar | contra alguen, que foi mal dia nado.| [+]
1240 LP 005/ 642 De tal guisa mi ven gran mal | que nunca de tal guisa vi | viir a home, poys naci; | e direy -vus ora de qual | guisa, se vus prouguer, me ven: | ven -mi mal porque quero ben | mha senhor e mha natural | que am ' eu mays ca min nen al, | e tenho que ei dereit ' y | d ' amar tal senhor mays ca min; | e sseu torto x ' é, se me fal, | ca eu non devi ' a perder | por muy gram dereito fazer: | mays a min dereito non val.| [+]
1240 LP 021/ 649 Vedes que coyta de sofrer: | d ' amar a quen non ousarei | falar; pero non perderei | gran coita sen seu ben fazer.| [+]
1240 LP 021/ 650 Por gran coita per -tenho tal | d ' amar a quen nunca meu mal | nen mha coita ei a dizer.| [+]
1240 LP 022/ 650 Nostro Senhor, com ' eu ando coitado | con estas manhas que mi quisestes dar: | sõ[o] mui gran putanheir ' aficado | e pago -me muito dos dados jogar; | des ir ar ei mui gran sabor de morar | per estas ruas, vivend ' apartado.| [+]
1240 LP 022/ 650 Ainda eu outras manhas avia, | per que eu non posso já muito valer: | nunca vos entro na tafularia | que lh ' i non aja algun preit ' a volver, | por que ei pois en [mui] gran coita seer, | e fugir, [por] guarir na putaria.| [+]
1240 LP 028/ 653 E diz que vio ũu judeu, | que vio prender Nostro Senhor; | e averedes i gran sabor, | se vo -lo contar, cuido -m ' eu; | diz que é [un] judeu pastor, | natural de Rocamador, | e que á nom[e] Don Andreu.| [+]
1240 LP 028/ 653 Per i andou Nostro Senhor; | dali diz el que foi romeu; | e, depois que lh ' o Soldan deu | o perdon, ouve gran sabor | de se tornar; e foi -lhi greu | d ' andar Coira e Galisteu | con torquis do Emperador. [+]
1240 LP 029/ 653 Pero Pérez se remeteu | por dar ũa punhada; | e nona deu, mais recebeu | ũa grand ' orelhada, | ca errou essa que quis dar; | mais nono quis o outr ' errar | de cima da queixada.| [+]
1240 LP 029/ 653 Ouvera el gran coraçon | de seer [i] vingado, | e do seu punho, dun peon | que o á desonrado; | e non lhi deu, ca o errou;| [+]
1240 LP 031/ 654 Pois vos Deus deu bõa molher leal, | non temiades, per nulha jograria, | de vos nulh ' ome d ' ela dizer mal, | ca lh ' oí eu jurar en outro dia | ca vos queria melhor d ' outra ren; | e, por veerdes ca vos quer gran ben, | non sacou ende mi, que a fodia. [+]
1240 LP 035/ 656 E sse mi contra vos gran ben, | que vus quero, prol non tever, | matar -m ' á voss ' amor poren, | e a min será mui mester, | ca logu ' eu coyta perderei; | mas de qual mort ' eu morrerey | se guarde quen vus ben quiser.| [+]
1240 LP 044/ 661 E pois a dona Caralhote viu | antre sas mãos, ouv ' en gran sabor | e diss ' esto: - [+]
1240 LP 045/ 661 Tan pouco soub ' el de mercar, | que nunca eu tan pouco vi, | ca se quitou de se comprar; | e tan grand ' engano prês i | que, pero s ' ar queira vender, | já nunca poderá valer | o meio do que deu por si.| [+]
1240 LP 045/ 661 De se comprar ouv ' el sabor | tan grande, que se non guardou | de mercar mal; e fez peior | por que s ' ante non conselhou: | ca diz agora sa molher | que este mercado nono quer | saber, pois el tan mal mercou. [+]
1240 LP 001/ 662 Sedia -m ' eu na ermida de San Simión | e cercaron -mi -as ondas que grandes son.| [+]
1240 LP 001/ 662 Estando na ermida, ant ' o altar, | cercaron -mi -as ondas grandes do mar.| [+]
1240 LP 001/ 662 E cercaron -mi -as ondas que grandes son: | non ei [i] barqueiro nen remador.| [+]
1240 LP 001/ 664 Pero Coelho é deitado | da terra pelos meirinhos, | por que britou os caminhos; | mais de seu padr ' ei gran doo: | non á mais dun filho soo | e ficou dele lançado.| [+]
1240 LP 003/ 665 E da gran coyta que me faz levar | pesar -lh ' á end ' e de que ando sandeu | por ella, mays [sol] non cuyda de mi, | nen de meu mal, nen de meu grand ' affam, | e ben vej ' eu que lhy faç ' y pesar; | quer lhy pês, quer lhy praza end ' , assy | seerá já sen meu grado de pram. [+]
1240 LP 002/ 666 Don Estêvão achei noutro dia | mui sanhudo depós un seu om ' ir; | e sol non lhi pôd ' un passo fogir | aquel seu ome depós que el ia; | e filhô -o i pelo cabeçon | e ferio -o mui mal dun gran baston | que na outra mão destra tragia.| [+]
1240 LP 002/ 666 Mui gran mal fazedes en consentir | a est ' om ' o torto que mi fazia; | ca, dê -lo dia en que o eu [u]sei, | sempr ' a gran coita deante lh ' andei, | e el sempre deante me metia.| [+]
1240 LP 002/ 667 E veed ' ora, por Santa Maria, | se ei poder de co el mais guarir, | ca me non poss ' un dia del partir | de mi dar golpe, de que morreria, | dun gran pao que achou non sei u; | e, pois s ' assanha, non cata per u | feira con ele, sol que lh ' ome desvia. [+]
1240 LP 004/ 667 Ir -vos queredes, amigo, d ' aquem | e dizedes -mi vós que vos guis ' eu | que faledes ante comigu ' e, meu | amigo, dized ' ora ũa ren: | como farei eu tan gran[de] prazer | a quen mi tan gran pesar quer fazer?| [+]
1240 LP 004/ 667 Rogades -me vós mui de coraçon | que fale vosqu ' e al non aja i, | e queredes -vos, amigu ' , ir d ' aqui, | mais dized ' ora, se Deus vos perdon, | como farei eu tan gran[de] prazer | a quen mi tan gran pesar quer fazer?| [+]
1240 LP 004/ 667 Queredes que vos fale, se poder, | e dizedes que vos queredes ir, | mais, se Deus vos leixe cedo viir, | dized ' , amigo, se o eu fezer, | como farei eu tan gran[de] prazer | a quen mi tan gran pesar quer fazer? [+]
1240 LP 005/ 667 -Juião, quero tigo fazer, | se tu quiseres, ũa entençon: | e querrei -te, na primeira razon, | ũa punhada mui grande poer | eno rostr[o], e chamar -te rapaz | mui mao; e creo que assi faz | boa entençon quena quer fazer. | - [+]
1240 LP 005/ 668 Juião, pois tigo começar | fui, direi -t ' ora o que te farei: | ũa punhada grande te darei, | des i querrei -te muitos couces dar | na garganta, por te ferir peor, | que nunca vilão aja sabor | d ' outra tençon comego começar. | - [+]
1240 LP 006/ 668 Pois que vos eu quero mui gran ben, | amigu ' , e quero por vós fazer | quanto me vós rogades, dizer | vos quer ' eu i rogar ũa ren: | que nunca vós, amig ' , ajades | amiga [a] que o digades, | nen eu non quer ' aver amiga, | meu amig[o], a que o diga.| [+]
1240 LP 006/ 668 Pois vos eu faço tan grand ' amor | que non quero ao meu catar, | quero -vos ante muito rogar, | meu amigo, por Nostro Senhor: | que nunca vós, amig ' , ajades | amiga [a] que o digades, | nen eu non quer ' aver amiga, | meu amig[o], a que o diga. [+]
1240 LP 008/ 670 Mui triste, sempre trist ' andei, | com ' omen que con gran pesar | vive; mais pois m ' el foi guisar | de vus veer, ja veerei | prazer, por quanto pesar vi, | des quando m ' eu de vos parti.| [+]
1240 LP 009/ 670 E pois eu for ' i, | querrei -me de mui gran medo quitar | que ei d ' ela, e mentr ' ela catar ' | alhur, catarei ela logu ' enton.| [+]
1240 LP 009/ 670 Ca, per bõa fé, á mui gran sazon | que ei eu [gran] medo de mia senhor | mui fremosa; mais agora ja non | averei medo, pois ant ' ela for ' ; | ante me querrei mui ben esforçar, | e perder med ' , e mentr ' ela catar ' | alhur, catarei ela logu ' enton.| [+]
1240 LP 010/ 670 Falava migu ' e quiso -me falar | no mui gram ben que m ' el diz ca mi quer | e dixi -lh ' eu que non lh ' era mester | de falar i, e el con gran pesar | tornou mui trist ' e eu ben lh ' entendi | que lhe pesou porque lho defendi.| [+]
1240 LP 011/ 671 Esto me fez viver dê ' -la sazon | que m ' eu quitei d ' u era mia senhor; | mais ora ei d ' ir i mui gran sabor, | e non poss[o]; e no meu coraçon | tal coita ei que non poderia viver, | se non foss ' o sabor que ei de a veer.| [+]
1240 LP 012/ 671 [Senhor fremosa, creede per mi | que vus amo ja mui de coraçon,] | e gran dereito faç ' e gran razon, | senhor, ca nunca outra dona vi | tan mansa, nen tan aposto catar, | nen tan fremosa, nen tan ben falar | Come vos, senhor; e pois assi é, | mui gran dereito faç ' en vus querer | mui gran ben, ca nunca pude veer | outra dona, senhor, per bõa fé, | tan mansa, nen tan aposto catar, | nen tan fremosa, nen tan ben falar | Come vos, por que cedo morrerei.| [+]
1240 LP 012/ 672 Pero direi -vus ante ũa ren: | dereito faç ' en vus querer gran ben, | ca nunca dona vi nen veerei | tan mansa, nen tan aposto catar, | nen tan fremosa, nen tan ben falar! [+]
1240 LP 002/ 677 Senhor, ben me fazen soo de me catar, | pero m ' én ven coita grand ' ; e vus direi ar:| [+]
1240 LP 005/ 678 Pero ¿que sen cuid ' a fazer | por en tan gran vergonh(a) entrar, | de lh ' averen a dizer én, | quand ' eu ant ' os seus olhos for ' ?| [+]
1240 LP 005/ 678 En mui gran coita per serei, | se lh ' eu ma fazenda disser ' | e m ' ela dos olhos catar ' .| [+]
1240 LP 006/ 678 Senhor ¿e assi ei eu a morrer? | e non mi valrrá i Deus, nen mesura | que vos tan grande sabedes aver | en tod ' outra ren se non contra mi?| [+]
1240 LP 006/ 679 Que gran ben fez[o] i Nostro Senhor | a quen el quis que vus non visse! | e ar fez logo mui gran desamor, | mia senhor, a quen vus el foi mostrar, | se lhi non quis atal ventura dar | que o seu coraçon mui ben partisse | de vo ' -lhi nunca desejar, senhor!| [+]
1240 LP 007/ 679 E pero m ' eu vejo meu mal | e mia mort ' , ond ' ei gran pavor, | amar -vus -ei mui mais ca mi, | entanto com ' eu vivo for ' !| [+]
1240 LP 008/ 680 Con gran coita de vos direi -vo ' -lo que farei: | leixar quer ' a terra u vos sodes, senhor, | [e] u eu de vos tan muito pesar prendi, | e rogar [ei] a Deus que se nembre de mi | que vos fezestes perder do mundo sabor.| [+]
1240 LP 010/ 681 E an mui gran doo de mi; | e non mi poden i valer; | ca dizen que eu mi -o busquei | mui ben, porque eu vus amei - | molher a que non ousará | (nen soo non s ' atreverá) | nulh ' ome de lhi falar i.| [+]
1240 LP 001/ 684 Ca ja lh ' eu sempre ben querrei, | e nunca end ' atenderei | con que folgu ' o meu coraçon, | que foi trist ' , á i gran sazon, | polo seu ben, ca non por al. [+]
1240 LP 003/ 685 E de morrer m ' é mui gran ben, | ca non poss ' eu mais endurar | o mal, que mi -amor faz levar, | mais pesa -me mais d ' outra ren | de que seredes, mia senhor | fremosa, de min pecador! [+]
1240 LP 007/ 686 Aquestas son as que el enviara, | sen as outras que con el[e] ficaron, | de que paga os que o aguardaron, | á gran sazon; e demais seus amigos | pagará delas e seus ẽmiigos, | ca tal est ' el, que nunca lhi menguaron | Nen minguaran, ca mui ben as barata | de mui gran terra que ten ben parada, | de que lhi non tolhe nulh ' ome nada;| [+]
1240 LP 007/ 686 [e] gran dereit ' é, ca el nunca erra: | dá -lhis mentiras, en paz e en guerra, | a seus cavaleiros, por sa soldada. [+]
1240 LP 010/ 687 Ir -vus queredes, mia senhor, | e fiqu ' end ' eu con gran pesar, | que nunca soube ren amar | ergo vós, des quando vus vi.| [+]
1240 LP 013/ 688 Por Deus, senhor, en gran coita serei | agora quando m ' eu de vos quitar ' , | ca me non ei d ' al no mund(o) a pagar; | e, mia senhor, gran dereito farei, | pois eu de vos os meus olhos partir ' , | e os vossos mui fremosos non vir ' .| [+]
1240 LP 013/ 689 Pero sei m ' eu que me faço mal -sen, | de vus amar, ca des quando vus vi, | en mui gran coita fui, senhor, des i; | mais ¿que farei, ay meu lum ' e meu ben, | pois eu de vos os meus olhos partir ' , | e os vossos mui fremosos non vir ' ?| [+]
1240 LP 014/ 689 Pero nunca lh ' eu fige ren | por que m ' el aja de matar, | mais quer ' eu mia senhor rogar, | polo gran med ' en que me ten, | que me mostr ' aquel matador, | ou que m ' ampare d ' el melhor!| [+]
1240 LP 014/ 689 Nunca me lh ' eu ampararei, | se m ' ela d ' el non amparar ' ; | mais quer ' eu mia senhor rogar, | polo gran medo que d ' el ei, | que mi -amostr ' aquel matador, | ou que mi ampare d ' el melhor.| [+]
1240 LP 014/ 689 E pois Amor á sobre mi | de me matar tan gran poder, | e eu non o posso veer, | rogarei mia senhor assi | que mi -amostr ' aquel matador, | ou que m ' ampare d ' el melhor. [+]
1240 LP 015/ 690 Mui gran verdad ' é σi Deus mi perdon! | direi -lhes ca ensandeci | pola melhor dona que vi.| [+]
1240 LP 017/ 691 Pero faça como quiser ' , | ca sempre a eu servirei, | e quando a negar poder ' , | todavia negá -la -ei; | ca eu ¿por quê ei a dizer | o por que m ' ajan de saber | quan gran sandece comecei, | E de que me non á quitar | nulha cousa, se morte non? | pois Deus, que mi -a fez muit ' amar, | non quer, nen o meu coraçon.| [+]
1240 LP 019/ 692 Que prol vus á de eu estar | sempre por vos en grand ' affan? | e est ' é mui grande, de pran; | e pois mi -o voss ' amor matar ' , | dizede -me ¿que prol vus á?| [+]
1240 LP 006/ 696 Porque vos quer ' eu mui gran ben, | amig ' , anda -mi sanhuda | mia madr ' e sõo perduda | agora con ela por en, | mais guisarei, meu amigo, | como faledes comigo.| [+]
1240 LP 001/ 698 E d ' al estou (eu) de vos peyor, | que mi non queredes creer; | e veedes meu sen perder | por vos; e á mui gran sazon, | mia senhor fremosa, que non | òuvi de min nen d ' al sabor, | quando vus non pùdi veer.| [+]
1240 LP 002/ 698 En gran coita vivo, senhor, | a que me Deus nunca quis dar | conselh(o); e quer -se me matar, | e a min seria melhor.| [+]
1240 LP 003/ 699 Pois que vos avedes, senhor, | tan gran sabor de me matar, | rogar quer ' eu Nostro Senhor | que vo ' -lo leix[e] acabar.| [+]
1240 LP 003bis/ 699 Pero a vejo, non lh ' ouso dizer | a mui gran coita que me faz aver: | ei -mi assi mia coit ' a endurar! [+]
1240 LP 001/ 700 E, des que m ' eu sen vós achei, | sol non me soubi conselhar | e mui triste por en fiquei | e con coita grand ' e pesar: | que non fezeron des enton | os meus olhos se chorar non, | nen ar quis o meu coraçon | que fezessen se chorar non.| [+]
1240 LP 001/ 709 E rogo -vos, ai amiga, | que bõa ventur ' ajades, | que muito lho gradescades, | pois m ' el roga que vos diga: | que á de vós mui gran medo, | porque non veo mais cedo. [+]
1240 LP 001/ 710 A dona que home "sennor" devía | con dereito chamar, per boa fe, | meus amigos, direivos eu qual é: | hunha dona que eu vi noutro día, | e non ll ' ousei máis daquesto dizer, | mais quen a viss ' e podess ' entender | todo seu ben, "sennor" a chamaría, | Ca señor é de muito ben, e vía | eu por meu mal, seyo per boa fe, | e, se morrer por én, gran dereit ' é, | ca ben soub ' eu quanto m ' end ' averría | morrer assí com ' eu moyr ' , e perder, | meus amigos, o corp ' , e non poder | veer ela quand ' eu veer querría.| [+]
1240 LP 003/ 711 A mia sennor, que por mal destes meus | ollos eu vi, fuylle gran ben querer; | e o mellor que dela poyd ' aver, | desque a vi, diréivolo, par Deus: | dissom ' oge ca me quería ben | pero que nunca me faría ben.| [+]
1240 LP 005/ 713 Mas eya, mal que me pes, de soffrer, | ca de guisa me ten vençud ' Amor | que, se Deus ou gran mesura non for, | de mia señor pos[s] ' en coita viver.| [+]
1240 LP 006/ 713 E no mar cabe quant ' i quer caber | e mantén muitos, e outros y á | que x ' ar quebranta e que faz morrer | enxerdados; e outros a que dá | grandes herdades, e muit ' outro ben.| [+]
1240 LP 006/ 713 E da mansedume vos quero dizer | do mar: non á cont ' , e nunca será | bravo nen sannudo, se llo fazer | outro non fezer, e sofrervos ' á | tódalas cousas, mais se en desdén | ou per ventura algún louco ten | con gran tormenta o fará morrer. | Estas mannas, segund ' o meu sen, | que o mar á, á el rey, e por én | se semellan, quen o ben entender. [+]
1240 LP 011/ 716 Muytos dizem con gram coyta d ' amor | que querrían morrer, e que assy | perderíam coytas; mays eu de mi | quero dizer verdad ' a mha senhor: | queríamelh ' eu mui gran ben querer | mays non quería por ela morrer | com ' outros morreron. [+]
1240 LP 012/ 716 Oy eu sempre, mia sennor, dizer | que peor he de soffrer o gran ben | ca o gran mal, e maravíllom ' én, | e non o pude nen posso creer, | ca sofr ' eu mal por vós; qual mal, sennor, | me quer matar, e guarría mellor | se me ben vós quises[s]edes fazer.| [+]
1240 LP 012/ 716 E se eu ben de vós podess ' aver | ficass ' o mal que por vós ey a quen | aquesto diz, e o que assí ten | o mal en pouco, fáçao viver | Deus con mal sempr ' e con coita d ' amor, | e pod ' assí veer qual é peor, | do gran ben ou do gran mal, de soffrer.| [+]
1240 LP 012/ 717 E de qual eu sennor ouço contar | que o ben est ' e faz gran trayción | e que ben á, se o seu coraçón | en al pon nunca senón en guardar | senpr ' aquel ben. [+]
1240 LP 015/ 718 Par Deus, senhor, e meu lume e meu ben | e mhas coytas e meu mui grand ' affán | e meus cuydados que mi coytas dan, | por mesura, dizédem ' unha rem: | se mi queredes algún ben fazer, | se non, iamays non vos poss ' atender.| [+]
1240 LP 016/ 719 Ca, pois eu ey tan gran coita d ' amor | de que ia muito non posso viver, | muit ' é ben saberen, pois eu morrer, | que moiro con dereit ' , e gran sabor | ey eu desto, mais mal baratará, | pois eu morrer, quen mia señor verá, | ca morrerá como eu moir ' ou peor.| [+]
1240 LP 016/ 719 Ca non á no mundo tan soffredor | que a veia que se possa soffrer | que lle non aia gran ben de querer.| [+]
1240 LP 017/ 719 Mais doutra guisa contece oie a mi: | coita d ' amor me faz escaecer | a muy gran coita do mar, e tẽer | pola mayor coita de quantas son | coita d ' amor a quen a Deus quer dar. | E é gran coita de mort ' a do mar | mas non é tal, e por esta razón | coita d ' amor me faz escaecer | a muy gran coita do mar, e tẽer | pola mayor coita, per boa fe, | de quantas foron, nen son, nen serán.| [+]
1240 LP 017/ 720 E estes outros que amor non an | dizen que non, mas eu direi qual é: | coita d ' amor me faz escaecer | a muy gran coita d ' amor, e tẽer | por mayor coita a que faz perder | coita do mar, que muitos faz morrer. [+]
1240 LP 018/ 720 E quando falo, ren | ia non sei que me digo nen que non, | e con gran mal non pod ' ome trobar, | e prazer non ei senón en chorar, | e chorando nunca farei bon son.| [+]
1240 LP 020/ 721 E dizen outros que an mal señor | deseiando; mais eu fill ' y sabor, | ca deseio qual vus vi, e por én | vivo, ca senpre cuid ' en qual vos vi, | e atal vos deseiei des alí | e deseiarei mentr ' eu vivo for, | Ca sen deseios nunca eu vi quen | podess ' aver tan verdadeir ' amor | como og ' eu ey, nen fosse sofredor | do que eu soffr ' , e esto me mantén: | grandes deseios que ei. [+]
1240 LP 024/ 723 Tanto falam do vosso parecer | e da vossa bondade, mha senhor, | e da vossa mesura, que sabor | an muytos por esto de vos veer; | mays non vos digam que de coraçón | vos outro quer ben senón eu, ca non | saben quant ' eu vós, de bon conhocer. | Ca poucos son que sabhan entender | quantos bẽes en vós á, nen amor | sabh[an] aver, e quen muyto non for | entendudo, non o pode saber; | mays lo gran ben a hi mui gran sazón, | eu volo quer ' , e outro con razón | non volo pode tan grande querer.| [+]
1240 LP 024/ 724 Ca tanto ben ouví de vós dizer | e tanto vos sodes vós a melhor | dona do mundo, que o que non for | veervos logo non cuyd ' a vyver; | mays o gran ben -e péçovos perdón - | eu volo quer ' , e por vós quantos son | non saberán, com ' eu moyro, morrer. [+]
1240 LP 025/ 724 Hunha dona que eu quero gran ben | por mal de mi, par Deus, que non por al, | pero que sempre mi fez e faz mal | e fará, diréyvo -lo que m ' avén: | mar, nen terra, nen prazer, nen pesar, | nen ben, nen mal non ma poden quitar | de coraçón, ¿e que será de min?| [+]
1240 LP 026/ 725 Senhor, por esto non digu ' eu de non | de ben iantardes, ca he gran razón; | maylos erdeyros foro de León | querrán vosco, porque am [gran] pavor | d ' aver sobre lo seu convosco entençón | e xe lhis parar outr ' ano peyor. | - [+]
1240 LP 026/ 725 Pae Gómez, assy Deus mi perdón, | mui gran tenp ' á que non foy en Carrhón | nen mi deron meu iantar en Monçón; | e por esto non sõo pecador | de comer ben, poys mho dan en doaçón, | ca de mui bõo iantar ei gran sabor. [+]
1240 LP 028/ 725 Poilo meu coraçón vosco ficar, | ay, mha señor, poys que m ' eu vou d ' aquí | némbrevos [del] sempre, faredes hy | gran mesura, ca non sab ' el amar | tan muyt ' outra rren come vós, senhor, | poys vosco fica a tan gran sabor | non o devedes a desemparar.| [+]
1240 LP 028/ 726 E prázavos, pois vosco quer andar | meu coraçón, e nunca se part[ir] | de vós, señor, nen jamays alh[ur] hyr | mays quer, señor, sempre vosco morar | ca nunca soub ' amar outra ren, | e némbrevos del, señor, por gran ben | e gran mesura, que vos Deus quis dar. [+]
1240 LP 008/ 736 Don [E]stevam, oi por vós dizer | d ' unha molher que queredes gran ben, | que é guardada, que per nulha ren | non a podedes, amigo, veer; | e al oy, de que ey gram pesar, | que quant ' ouvestes, todo, no logar | hu ela é, fostes hy despender.| [+]
1240 LP 008/ 736 E poys ficastes prob ' e sen aver | non veedes ca fezestes mal sen? | Siquer a gente a gran mal vo -lo ten, | por hirdes tal molher gran ben querer, | que nunca vistes riir nen falar; | e por molher tan guardada, ficar | vus vej ' eu probe, .... sen conhocer.| [+]
1240 LP 009/ 737 Don Foão en gran curdura | moveu a min preytesia | de partiçom n ' outro dia; | mays fuy de malaventura, | por que con el non party | que penas veyras perdi.| [+]
1240 LP 009/ 737 Podera seer cobrado | por huun muy gran tempo fero | se dissesse: [+]
1240 LP 015/ 740 Marinha Mejouchi, muytas vegadas | Pero d Anbrõa achou -t ' en [gran] mal, | mays se te colhe en logar atal | com ' andas tu assy pelas pousadas, | Marinha Mejouchi, á mui gram sazon, | Pero d Anbrõa, se t ' achar enton, | gram med ' ey que ti querrá fazer mal. [+]
1240 LP 016/ 741 Meus amigos, tan desaventurado | me fez Deus, que non sey oj[e] eu quem | fose no mund ' en peor ponto nado, | poys unha dona fez querer gran ben, | fea e velha nunca eu vi tanto; | e esta dona puta é já quanto | por qu ' eu moyr[o], amigos, mal pecado!| [+]
1240 LP 017/ 741 Esta dona que mi faz muyto mal, | por que non quis nen quer que seja seu | home, senhor, mays gran coita mi deu, | e por esto vus rogu ' e non por al, | meu senhor Deus, se vus en prazer for:| [+]
1240 LP 019/ 743 Coydando eu que melhor se nenbrasse | ela de min, por quanto a servi, | por aquesto nunca lhi ren pedy | des y, en tal que se min no[n] queyxasse; | e ffalando -lh ' eu en outra raçon, | deu -m ' hun gran peyd ' e deu -mh ' o en tal som, | como quer s ' ende moy mal log ' achasse.| [+]
1240 LP 020/ 743 E vej ' aqui outros, eu desenparado, | que an seu ben, que senpr ' eu desegey, | por senhos soldus, e gran pessar ey, | por quanto dizen que é mal mercado; | ca s[e] eu podesse mercar asy | con esta dona, que eu por meu mal vi, | logo e[u] seeria guarid ' e cobrado | de quant ' afam por ela ey levado. [+]
1240 LP 022/ 744 O meu amigo non é trobador, | pero tan grand ' é o ben que m ' el quer | que filhará outr ' a entendedor | e trobará poys que lh ' o eu disser, | mays, amiga, per quen o saberá | que lh ' o eu mando, ou quen lh ' o dirá?" | "Eu, amiga, o farey sabedor | que, tanto que el hun cantar fezer | por outra dona e poys por seu for, | que falará vosco quando quiser, | mays á mester de lh ' o fazer el ben | creent ' e vós non o ceardes én". | "Amiga, per ceos e quant ' eu ey | de mal, mays nunca o já cearey". | "Mester vus é, ca vo -lo entenderán | se o ceardes, [e] guardar -vus -am". [+]
1240 LP 026/ 745 P[er] ' Ordónhez, fez mui gran bavequia | aquest ' ome que tal pregunta fez;| [+]
1240 LP 035/ 750 E po -lo bispo aver sabor | grande de Conca [e] non [a] aver, | non lh ' o queremus nós saber, | ca diss[e] o vesitador: | que bispo per nenhun logar | non pode por de Conca andar | bispo que de Conca non for. | Vedes que bisp ' e que senhor, | que vus cuyda a fazer creer | que é de Conca, mays saber | podedes que é chufador | per min, que o fuy asseytar | per hun telhad ' e non vi dar | ant ' el conca nen talhador. [+]
1240 LP 006/ 755 Se m ' el ' a min amasse, muy gran dereyto farya, | ca lhe quer ' eu muy gran ben e punh ' i mays cada dia.| [+]
1240 LP 005/ 767 Dade -m ' alvíssara, Pedr ' Agudo, | e gran dereito faredes: | vossa mulher á bon drudo | que erda en quant ' avedes.| [+]
1240 LP 009/ 769 -Don Garcia Martijz, saber | queria de vos hũa ren: | de quen dona quer m[u]i gran ben | e lhi ren non ousa dizer | con medo que lhi pesará, | -e nono posso mays sofrer -, | dizede -mi se lh ' o dirá, | ou que mandades hy fazer. | - [+]
1240 LP 009/ 769 Don Garcia, non poss ' osmar | com ' o diga, nen o direy; | a que[n] servi sempr ' e amey, | como direy tan gran pesar? | - [+]
1240 LP 010/ 770 De trebelhar -mi á el gran sabor | e eu pesar, nunca vistes maior: | ca non dôrmio de noite, con pavor, | ca me trebelha sempre ao lũar.| [+]
1240 LP 012/ 771 Dun tal ricome ouç ' eu dizer | que est[e] mui ricom ' assaz, | de quant ' en gran requeza jaz; | mais esto non poss ' eu creer, | mais creo -mi al, per boa fé: | quen d ' amigos mui [mui] prob ' é | non pode mui rico seer.| [+]
1240 LP 012/ 771 De mais, quen á mui gran poder | de fazer algu ' e o non faz, | mais de viver por que lhi praz, | pois que non val nen quer valer?| [+]
1240 LP 012/ 771 A grand ' estança que prol lh ' á?: | ca, pois d ' amigos mal está, | non pode bõa estança aver;| [+]
1240 LP 012/ 771 Mas, pero lh ' eu grand ' aver sei, | que á el mais do que eu ei, | pois s ' end ' el non avida ren? [+]
1240 LP 013/ 771 Ricome foi que nos Deus enviou, | que nos non quis assi desamparar, | que nos a vida assi refeçou, | poi -lo ricome vẽo no logar; | ca nunca eu tan gran miragre vi: | polo açougue refeçar assi, | mentr ' o ricome mandara comprar.| [+]
1240 LP 014/ 772 E, u foron polo vender, | preguntarõ -no en gran sen: | - [+]
1240 LP 016/ 773 Eu digo mal, com ' ome fodimalho, | quanto mais posso daquestes fodidos | e trob ' a eles e a seus maridos; | e un deles mi pôs mui grand ' espanto: | topou comigu ' e sobraçou o manto | e quis en mi achantar o caralho.| [+]
1240 LP 018/ 773 E gran coyta non perderey | per ren, meus de o veer, | ca non á o meu cor lezer; | pero tanto de conort ' ey | que, poys m ' el tarda e non [ven, | el Rey o faz que mh ' o deten].| [+]
1240 LP 021/ 775 Eno abril, quando gran vento faz, | o abrigo este vosso solaz, | u fazedes come boi, quando jaz | eno bon prad ' ; e diz o verv ' antigo: | "a boi velho non lhi busques abrigo". [+]
1240 LP 024/ 776 Martin de Cornes vi queixar | de sa molher, a gran poder: | que lhi faz i, a seu cuidar, | torto; mais eu foi -lhi dizer: | - [+]
1240 LP 024/ 776 Demo lev ' o torto que faz | a gran puta desse foder. | ............................| [+]
1240 LP 025/ 777 Non me tem ' eu já de grand ' espadada | que d ' el prenda, nos dias que viver, | nem s ' ar tem ' el de nulha ren doada | que eu d ' el lev ' , a todo seu poder; | nen m ' ar tem ' eu de nunca d ' el prender | já mais bon don nen bõa espadada.| [+]
1240 LP 033/ 781 E pois que é o concelho | dos cornos apoderado, | quen lhi sair de mandado | fará -lh ' el mao trebelho; | ca el, mentr ' i for cornudo, | querrá i seer temudo | e da vil ' apoderado. | E vedes en que gran brio | el, que a Deus é chegado, | por seer cornud ' alçado | en tamanho poderio, | om ' é, de seu padre filho; | por tanto me maravilho | d ' a esto seer chegado.| [+]
1240 LP 035/ 782 Poys de mha morte gran sabor avedes, | senhor fremosa, mays que d ' outra ren, | nunca vus Deus mostr ' o que vos queredes, | poys vos queredes mha mort ' : e por en | rogu ' eu a Deus que nunca vos vejades, | senhor fremosa, o que desejades.| [+]
1240 LP 036/ 782 Senhor, se mi non valedes, | non mi valrrá se Deus non! | Gran peccado per fazedes | senhor, se mi non valedes, | ca vos sodes e seredes | coita do meu coraçon.| [+]
1240 LP 038/ 783 Pois vos Deus deu tamanha valentia | de vos vingar, se [me] creverdes, tia, | deste marido, que vos dá mal dia, | mostrar -vos -ei gran dereit ' a prender: | maa noite lhi dade todavia, | pois que vos el mal dia faz aver.| [+]
1240 LP 039/ 784 A como me vos soedes tardar, | outro consselh ' , amigo, non sey hi, | senon morrer; e poys non averey | a gran coyta que ora por vos ey.| [+]
1240 LP 039/ 784 Hides -vus vos ora, e tan grand ' affam | leixades -mi co[n o] meu coraçon, | que mi non jaz hi al se morte non; | ca bon consselho non sey hi de pran, | senon morrer; e poys non averey | a gran coyta, que ora por vos ey.| [+]
1240 LP 039/ 784 [e poys non averey | a gran coyta, que ora por vos ey].| [+]
1240 LP 039/ 784 Aquesta hida tan sen meu prazer, | per Deus, amigo, será quando for; | mays, poys vus hides, amigu ' e senhor, | non vus poss ' eu outra guerra fazer, | senon [morrer; e poys non averey | a gran coyta, que ora por vos ey]. [+]
1240 LP 040/ 785 Eu vos contarei quant ' á daqui a cas Don Xemeno: | un dia mui grand ' á i, e un jantar mui pequeno.| [+]
1240 LP 040/ 785 Quero -vos ben conselhar: | a jornada que daqui | vós ôi queredes filhar | será grande, pois des i | crás non é ren o jantar.| [+]
1240 LP 040/ 785 Poren vos conto quant ' á daqui a cas Don Xemeno: | un dia mui grand ' á i, e un jantar mui pequeno. [+]
1240 LP 049/ 790 Ca vos vi eu aqui mui gran sazon | e non vos vi por trobador meter; | e ora non vos troban en razon | en que xi vos possa ren asconder, | se de mal trobador enmentan i, | que vós logo non digades: - [+]
1240 LP 002/ 794 Amiga, grand ' engan ' ouv ' a prender | do que mi fez creer mui gran sazon | que mi queria ben de coraçon, | tan grande que non podia guarir, | e tod ' aquest ' era por encobrir | outra que queria gran ben enton.| [+]
1240 LP 002/ 794 E dizia que perdia o sen | por mi, de mais chamava -me senhor | e dizia que morria d ' amor | por mi e que non podia guarir, | e tod ' aquest ' era por encobrir | outra que queria gran ben enton.| [+]
1240 LP 002/ 794 E, quand ' el migo queria falar, | chorava muit ' e jurava logu ' i | que non sabia conselho de si | por mi e que non podia guarir, | e tod ' aquest ' era por encobrir | outra que queria gran ben enton. [+]
1240 LP 003/ 794 Por que sei que mi queredes [gran] ben, | falade migo, ca ben é e prez. | - [+]
1240 LP 011/ 798 Mias amigas, quero -m ' eu des aqui | querer a meu amigo mui gran ben, | ca o dia que s ' ele foi d ' aquen | viu -me chorar e con doo de mi, | u chorava, começou -m ' a catar, | viu -me chorar e filhou -s ' a chorar. | E, per bõa fé, sempre lh ' eu querrei | o maior ben de pram que eu poder, | ca fez el por mi o que vos disser, | mias amigas, que vos non mentirei; | u chorava, começou -m ' a catar, | viu -me chorar e filhou -s ' a chorar.| [+]
1240 LP 011/ 799 Ouv ' el gran coita no seu coraçon, | mias amigas, u se de min partiu, | viu -me chorar e, depois que me viu | chorar, direi -vo -lo que fez enton: | u chorava, começou -m ' a catar, | viu -me chorar e filhou -s ' a chorar. [+]
1240 LP 015/ 800 Sej ' eu, fremosa, con mui gran pesar | e mui coitada no meu coraçon, | e choro muit ' e faço gran razon, | par Deus, mia madre, de muito chorar | por meu amigu ' e meu lum ' e meu ben, | que se foi d ' aqui, ai madr ' , e non ven.| [+]
1240 LP 001/ 809 Gran sazon á que meu ben demanda | e nunca pôde co[n] migo falar | e ven agora voss ' amigo rogar | e ora recado sei que vos manda | de rog ' , amiga, do voss ' amigo | que façades o meu falar migo. [+]
1240 LP 001/ 810 A esta coita nunca eu par vi: | desejo morte, pero vivo assy, | per bõa fe, a gran pesar de min; | e direy vos que me mais quebran[t]a: | desejo morte que se[m]pre temi, | Por que se foy a Ray[nh]a franca!| [+]
1240 LP 002/ 810 Tan comprida de todo ben, | per bõa fe, esto sei ben, | se Nostro Sennor me dé ben | dela! que eu quero gran ben, | per bõa fe, non por meu ben!| [+]
1240 LP 003/ 811 E se non, leve Deus u son os seus, | estes meus ollos que vejan os seus! | E se os viren, veran gran prazer, | ca muit ' á que non viron gran prazer!| [+]
1240 LP 004/ 812 Ay eu! que mal dia naçi, | con tanto mal quanto me ven, | querend ' ũa dona gran ben | que me fez mal des que a vi, | e faz, e non s ' en quer quitar, | e ora faz me desejar | mia mort ' e alongar de si!| [+]
1240 LP 004/ 812 E por gran coita tenn ' atal, | eu que sol non ll ' ouso dizer | o gran mal que me faz aver, | e desejo sempre mais dal | de llo dizer, mais ei pavor | de pesar muit ' a mia sennor, | e calo m ' ante con meu mal.| [+]
1240 LP 008/ 814 E dá me tal coita que non | sei de min consello prender, | e fez me ja pavor perder | de mia mort ' , á y gran sazon, | ond ' ant ' avia gran pavor.| [+]
1240 LP 013/ 817 Fernand ' [E]scalho leixei mal doente | con olho mao, tan coytad ' assy | que non guarrá, cuyd ' eu, tan mal se sente, | per quant ' oj ' eu de [D]on [F]ernando vi: | ca lhi vi grand ' olho mao aver, | e non cuydo que possa guarecer | dest ' olho mao, tant ' é mal doente.| [+]
1240 LP 015/ 818 Ca [D]on [F]ernando conteceu lh ' assy | dun maestre que con el baratou: | cambhou lho olho que daqui levou | e disse lhi que era de çafy, | destes maos contrafeyt[o]s del [P]oy, | e meteu lh ' un grand ' olho de boy, | aquel mayor que el no mund ' achou.| [+]
1240 LP 016/ 818 Ja eu non ey oy mays por que temer | nulha rem Deus, ca [b]en sey eu del ja | ca me non pode nunca mal fazer, | mentr ' eu viver, pero gran poder á, | poys que me cedo tolheu quanto ben | eu atendia no mund ' e, poren, | sey eu ca me non pode mal fazer.| [+]
1240 LP 016/ 819 E poys tan bõa sen[h]or fez morrer, | ja eu ben sey que me non fará mal; | e poys eu del non ey mal a prender, | e [a] gran coyta que ey me non val | por ela, poys que mh a fez morrer Deus, | El se veja en poder de Judeus | como se vyu ja outra vez prender!| [+]
1240 LP 017/ 819 Joana, dix ' eu, [S]ancha e [M]aria | en meu cantar con gran coita d ' amor, | e pero non dixe por qual morria | de todas tres, nen qual quero mellor, | nen qual me faz por si o sen perder, | nen qual me faz ora por si morrer, | de Joana, de Sancha, de Maria.| [+]
1240 LP 018/ 820 Mais de mil vezes coid ' eu eno dia, | quando non posso mia sennor veer, | ca lle direi, se a vir toda via, | a mui gran coita que me faz soffrer; | e poila vejo, vedes que mi aven: | non lle digo de quanto coido ren, | ant ' o seu mui fremoso pareçer, | que me faz quanto coido escaeçer!| [+]
1240 LP 019/ 820 E nunca vos, dona, per mi creades, | per este descreer que vos fazedes, | se en gram vergonha poys non entrades | algũa vez con tal hom ' e mar[r]edes: | ca sonharedes nos dados enton, | e se descreerdes, se Deus mi perdon, | per sonho, mui gran vergonça averedes! [+]
1240 LP 020/ 821 E nun caralho grande que comprou, | oonte ao serã[o] o esfolou, | e outra pissa ten ja amormada.| [+]
1240 LP 021/ 821 A grandes vozes lhi dix ' eu, hu se hya: | que vus direy a [D]on [F]ernan de [M]eyra | desse sinal? ou é de pena veyra | de como é feyt[o] a [J]ohan d ' [A][m]bia?| [+]
1240 LP 022/ 822 Mentre non soube por min mia sennor, | amigos, ca lle queria gran ben, | de a veer non lle pesava en, | nen lle pesava dizer lle: "sennor".| [+]
1240 LP 022/ 822 Mais alguen foy que lle disse por min | ca lle queria gran ben, e des i | me quis gran mal, e non mi ar quis veer.| [+]
1240 LP 022/ 822 De me matar fezera mui mellor | quen lle disse ca ll ' eu queria ben, | e de meu mal non lle pesava en, | e fezera de me matar mellor, | ca, meus amigos, des que a non vi, | desejo morte que sempre temi, | e ei tan gran coita pola veer | qual non posso, amigos, nen sei dizer.| [+]
1240 LP 025/ 824 Moyr ' eu e praz me, se Deus me perdon! | e de mia mort ' ei eu mui gran sabor | por non soffrer mui gran coita d ' amor | que soffri sempre no meu coraçon, | ca log ' aquesta coita perderei!| [+]
1240 LP 025/ 824 Soya m ' eu mia morte reçear | e avia gran sabor de viver, | e ora moir ' , e praz me de morrer, | e non querria ja mais viv ' andar, | e do que moiro gran prazer end ' ei.| [+]
1240 LP 025/ 824 [E]n me prazer con mia morte, razon | faç ' eu mui grande, par Nostro Sennor, | ca sei de pran que pois eu morto for, | log ' esta coita perderei enton, | e quen ora temo non temerei.| [+]
1240 LP 026/ 825 Pois mi ante vos en tan gran coita ten, | e me tolleu, mia sennor, o dormir, | non quer ' eu ja provar de me partir | d ' u fordes vos, ca faria mal sen.| [+]
1240 LP 029/ 826 Nostro Senhor, que ben alberguey | quand ' a [L]agares cheguey noutro dia, | per hunha chuvha grande que fazia! | ca proug ' a Deus, e o juyz achey | Martin [F]ernandiz, e disse m ' assy: | pan e vinh ' e carne venden aly, | en [S]an [P]aayo, contra hu eu hya.| [+]
1240 LP 030/ 827 Aynda vus del direy outra ren: | poys quanto ben avya me tolhe[u] | e quant ' el se[m]pre no mund ' entendeu | de que eu muy gran pesar prenderia, | per bõa fe, daly mh o fez prender, | por esto non quer ' eu por el tẽer, | e quanto per el crive fiz folia.| [+]
1240 LP 031/ 827 E por atal coido sempr ' a viver | en grave coita, mentr ' eu vivo for, | ca me fez ela mui gran coit ' aver | de que ja mais non será sabedor | nunca per min, ca eu non lla direi, | mal pecado! nen amigo non ei | que lla nunca por min queira dizer. | Ca me non posso oj ' amigo saber | -nen mi o quis nunca dar Nostro Sennor - | tal que por min fezess ' entender | com ' oge moiro polo seu amor, | e pois que eu tal amigo non ei, | morrer poss ' eu, mais nunca llo direi, | pero me vejo por ela morrer.| [+]
1240 LP 032/ 828 Ora vej ' eu que fiz mui gran folia | e que perdi ali todo meu sen, | por que dixe ca queria gra[n] ben | Joan ' ou Sancha, que dix ' , ou Maria, | ca por aquesto que eu dixe aly, | me soube log ' ũa dona des i | daquestas tres, que por ela dizia.| [+]
1240 LP 032/ 828 E por quant ' eu esto dixe, devia | mort ' a prender, per bõa fe, poren, | por que dixe ca queria gran ben | Joan ' ou Sancha, que dixe, ou Maria, | ca por aquesto que eu fuy dizer, | mi ouv ' o gran ben que lle quero a saber | esta dona que ante non sabia.| [+]
1240 LP 032/ 828 Ca non soubera que lle ben queria | esta dona, se non por meu mal sen, | por que dixe que queria gran ben | Joan ' ou Sancha, que dixe, ou Maria, | e des que soub ' esta dona por mi | ca lle queria ben, se[m]pre des i | me quis gran mal, mayor non poderia, | Por mui gran ben que lle quis toda via, | des que a vi, que me soube poren, | por que dixe ca queria gran ben | Joan ' ou Sancha, que dixe, ou Maria; | e des que ouv ' esta dona poder | do mui gran ben que ll ' eu quero saber, | nunca mi ar quis veer des aquel dia. [+]
1240 LP 033/ 828 Par Deus, sennor, ja eu non ei poder | de non dizer de quanto mal me ven | por vos que quero melhor doutra ren, | qua me fez Deus, por meu mal, ben querer; | ca me fazedes ja perder o sen | e o dormir, sennor, e praz vus en, | e trage m ' en gran coita voss ' amor:| [+]
1240 LP 035/ 829 Pois contra vos non me val, mia sennor, | de vus servir, nen de vus querer ben | mayor ca min, sennor, nen outra ren, | valla me ja contra vos a mayor | coita que soffro por vos das que Deus | fezo no mund ' , ay lume destes meus | ollos e coita do meu coraçon! | E se me contra vos non val, sennor, | a mui gran coita que me por vos ven, | per que perdi o dormir e o sen, | valla me ja contra vos o pavor | que de vos ei: que nunca ousei dizer | a coita que me fazedes aver, | que neguei sempr ' á y mui gran sazon!| [+]
1240 LP 036/ 830 Ja m ' eles sempre mal poden querer | por aquesto, mais en quant ' eu viver, | nunca lles tal verdade negarei, | E mia sennor, en quant ' eu vivo for, | se non perder aqueste sen que ei, | mal pecado! de que non ei pavor | de o non perder, e o non perderei, | ca perderia pelo sen perder | gran coita que me fazedes aver, | sennor fremosa, des que vus amei.| [+]
1240 LP 037/ 831 Vedes por que o dig ' assi: | coidei dela, des que a vi, | aver gran coita sen seu ben.| [+]
1240 LP 040/ 833 E por qual quer destas me quitaria | de mui gran coita que soffr ' e soffri | por ela, que eu vi por meu mal dia, | mais fremosa de quantas donas vi.| [+]
1240 LP 041/ 833 Mais u mi a Deus primeiro fez veer, | mais me valvera de morrer enton, | pois que mi a Deus tan gran ben fez querer | que ben mil vezes, si Deus me perdon! | esmoresco no dia, que non sei | que me faço, nen que digo, tant ' ei, | amigos, gran coita pola veer! [+]
1240 LP 042/ 834 E por que á [D]on [F]ernando gran prez | das gentes todas de mui justiceyro, | o fez el Rey meyrinho des Viveyro | ata [C]arron, ond ' outro nunca fez; | e se ouve de mal feitor falar, | vay sobr ' el, e non lhi pod ' escapar, | e faz lhi mal jogo por hũa vez.| [+]
1240 LP 042/ 834 E cuydará del queno vir aqui, | que o vir andar assy calado, | ca non sabe parte nen mandado | de tal justiça fazer qual lh ' eu vi: | leixou a gente adormecer enton | e trasnoytou sobr ' un hom ' a Leon | e fez sobr ' el gran justiça logu ' i. [+]
1240 LP 043/ 834 Que muitos que mi andan preguntando | qual est ' a dona que quero gran ben! | se é Joana, se Sancha, se quen? | se Maria? mais eu tan coitad ' ando, | cuidando en ũa destas tres que vi, | polo meu mal, que sol non lles torn ' y, | nen lles falo, se non de quand en quando.| [+]
1240 LP 043/ 834 E vou me dontr ' as gentes alongando, | por tal que me non preguntem poren, | per bõa fe, ca non por outra ren, | e van m ' elas a meu pesar chamando | e preguntando m ' a pesar de mi, | qual est ' a dona que me faz assi | por si andar en gran coita ' n que ando.| [+]
1240 LP 043/ 835 E elas van me gran pesar dizer, | non que lles nunca prol non á d ' aver, | por que destorvan min de meu coidado.| [+]
1240 LP 043/ 835 Mailo que vai tal pregunta fazer, | Deulo leixe moller gran ben querer | e que ar seja doutre preguntado! [+]
1240 LP 045/ 835 Roy [Q]ueymado morreu con amor | en seus cantares, par [S]anta Maria! | por hunha dona que gran ben queria, | e por se meter por mays trobador, | por que lh ' ela non quis ben fazer, | feze s ' el en seus cantares morrer, | mays resurgiu depoys ao tercer dia.| [+]
1240 LP 046/ 836 E Deus non me leixe viver | se eu a ' nsandecer non ei, | ca se viver, sempr ' averei | coita d ' amor, direi vus qual: | gran coita, se me Deus non val, | e se for sandeu perderei | a gran coita que d ' amor ei.| [+]
1240 LP 046/ 836 Ca des quand ' eu ensandeçer, | se verdade dizen, ben sei | ca nunca pesar prenderei, | nen gran coita d ' amor, nen dal, | nen saberei que x ' est[e] mal, | nen mia morte non temerei.| [+]
1240 LP 047/ 836 Se eu a Deus algun mal mereçi, | gran vingan[ç]a soub ' el de min prender, | ca me fez mui bõa dona veer | e mui fremos ' , e ar fez me des i | que lle quis sempre doutra re[n] mellor | e pois mi aquesto fez Nostro Sennor, | ar fez ela morrer e leixou mi | Viver no mundo; e mal dia naçi | por eu assi eno mundo viver, | u Deus sobre min á tan gran poder | que m ' eno mundo faz viver assi, | sen ela; ca ben sõo sabedor | d ' aver gran coita mentre vivo for, | pois non vir ela que por meu mal vi!| [+]
1240 LP 048/ 837 Mais amigos, mal dia fuy por mi, | pois me por ela tan gran cuita ven | que ben mil vezes no dia me ten, | meus amigos, desjuỹgad ' assi | que niun sen nen sentido non ei; | e quand ' acordo, amigos, non sei | niun consello pois aver de mi.| [+]
1240 LP 050/ 838 Sennor fremosa, pois vus vi, | ouve tan gran coita d ' amor | que non fui ledo, nen dormi, | nen ouvi doutra rem sabor, | se[m]pre cuidando, mha senhor, | en vos que fez Deus a melhor | dona de quantas donas vi.| [+]
1240 LP 052/ 839 E, mia sennor, por Deus que mais loado | fez vosso prez pelo mundo seer | e vos das outras donas mais valer, | pois eu, cativo, desaconsellado, | seno meu grado vus quero gran ben, | dizede me por que vus pesa en | quand ' eu, sennor, que mal dia fuy nado, | Non atendo de vos, por que me ven | muito de mal, mentr ' eu viver, poren | se non deseg ' e afan e coidado. [+]
1240 LP 053/ 839 Sennor, queixo me con pesar | grande que ei de que vus vi | e gran dereito per faç ' y; | e mais me devia queixar | Eu desse vosso pareçer | que tanto mal me faz aver! | E queixo me dos ollos meus, | porend ' , assi Deus me dé ben! | con medo non se vus queix ' en, | mia sennor, nen me queixe a Deus | Eu desse vosso pareçer | [que tanto mal me faz aver]!| [+]
1240 LP 003/ 849 Direi verdade, se Deus mi perdon: | o meu amigo, se mi quer gran ben, | non lho gradesco e mais d ' outra ren | gradesc ' a Deus eno meu coraçon | que m ' el fremosa fez; tanto mi deu | tanto de ben quanto lhi pedi eu.| [+]
1240 LP 004/ 850 Aqueste mundo, par Deus, non é tal | qual eu vi outro, non á gran sazon; | e por aquesto, no meu coraçon, | aquel desej ' e este quero mal, | ca vej ' agora o que nunca vi | e ouço cousas que nunca oí.| [+]
1240 LP 006/ 851 Moir ' eu aqui de grand ' afan | e dizen ca moiro d ' amor; | e averia gran sabor | de comer, se tevesse pan; | e, amigos, direi -vos al: | moir ' eu do que en Portugal | morreu Don Ponço de Baian.| [+]
1240 LP 006/ 851 E quantos m ' est ' a mi dit ' an | que non posso comer d ' amor, | dé -lhis Deus tan gran sabor | com ' end ' eu ei; e v[e]eran | que á gran coita de comer | quen dinheiros non pod ' aver | de que o compr ' , e non lho dan. [+]
1240 LP 008/ 852 Se vós, come ome dereito, | as paredes e o teito | catássedes, gran proveito | vos ouvera, a meu sen; | vós sofred ' end ' o despeito, | que as non catastes ben.| [+]
1240 LP 009/ 852 Par Deus, senhor, tan gran sazon | non cuydey eu a deseiar | vosso ben, a vosso pesar, | e vedes, senhor, por que non: | ca non cuydei sen vosso ben | tanto viver per nulha ren.| [+]
1240 LP 009/ 852 Nen ar cuyde[i], des que vus vi, | o que vus agora direi: | mui gran coita que por vos ei | sofre -la quanto a sofri: | ca non cuydei sen vosso ben | tanto viver per nulha ren.| [+]
1240 LP 010/ 853 Quand ' eu, mha senhor, convosco faley | e vus dixi ca vus queria ben, | senhor, se Deus mi valha, fix mal sen, | e, per como m ' end ' eu depois achey, | ben entendi, fremosa mha senhor, | ca vus nunca poderia mayor | Pesar dizer, mays non pud ' eu [i] al, | mha senhor, se Deus [me valha], fazer, | e fuy vo -lo con gran coita dizer, | mais, per com ' eu despois m ' en achei mál, | ben entendi, fremosa mha senhor, | ca vus nunca poderia mayor | Pesar dizer; e mal dia naci, | porque vus fui dizer tan gran pesar, | e, porque m ' end ' eu non pudi guardar, | ca, por quanto depois por en perdi, | ben entendi, fremosa mha senhor, | ca vus nunca poderia mayor | Pesar dizer do que vus dix ' enton, | mays, se menti, [ia] Deus non mi perdon. [+]
1240 LP 012/ 854 Façan -lh ' ora quanto el quiser e non | more comigo, se Deus mi perdon, | ca nunca ben no mundo pod ' aver, | nen gran prazer eno seu coraçon, | se non viver migu ' , enquant ' eu viver, | Nen gran pesar quantos no mundo son | non lho faran, se lh ' eu fezer prazer. [+]
1240 LP 013/ 854 Un ricome que oj ' eu sei, | que na guerra non foi aqui, | ven mui sanhudo e diz assi | como vos agora direi: | diz que ten terra qual pediu, | mais, por que a nunca serviu, | á mui gran querela del -Rei.| [+]
1240 LP 013/ 854 Pero na guerra non fez ben | nen mal, que non quis i viir, | con coita del -Rei non servir, | pero mostra el ũa ren: | diz que ten terra qual pediu, | mais, por que a nunca serviu, | al Rei quer mui gran mal poren.| [+]
1240 LP 013/ 854 Sanhudo ven contr ' el -Rei já, | ca, u foi mester, non chegou, | e mais de mil vezes jurou | que da terra non sairá; | diz que ten terra qual pediu, | mais, por que nunca a serviu, | al Rei poren gran mal querrá. [+]
1240 LP 001/ 857 A melhor dona e de melhor sen | e mays fremosa que Deus fez nacer, | essa sei de coraçon ben querer, | mais de quantus donas quiserom ben | nen querran ja; e, pero est ' é asi, | aven -m ' ende o que eu non mereci: | gran desamor que m ' ela por én tem.| [+]
1240 LP 001/ 857 Pero de a tant ' amar, a meu sen, | mays de quantus outros Deus quis fazer | nen quantos me cuydan d ' est ' a vencer, | venço -os eu querendo -lhy gram ben, | pero que nunca d ' el ' al entendy | se non gran sanha, des quando a vi, | e mal talante que contra mi ten. | E, senhor rey de Portugal, aqui | julgad ' ora se eu, amand ' asy, | dev ' a seer desamado por én. [+]
1240 LP 002/ 858 Todos dizen que Deus nunca pecou, | mais mortalmente o vej ' eu pecar, | ca lhe vej ' eu muytos desenparar | seus vassalos, que muy caro comprou, | ca os leyxa morrer con grand ' amor, | desenparados de ben de senhor; | e ja com ' estes min desenparou.| [+]
1240 LP 002/ 858 Mays Deus non é tal, | ca os leyxa con grand ' amor morrer | e, pero pode, non lhes quer valer, | e assi faz gram pecado mortal. [+]
1240 LP 002/ 864 E mays me dizen do que me vos deu | por mia senhor: que mi fez i gran mal.| [+]
1240 LP 004/ 865 D ' aver de vós ben, and ' eu alongado; | pero punhades vós en mi -o fazer | quanto podedes, a vosso poder; | de mays fostes ogan ' a meu mandado, | por mi fazerdes [gran] ben e amor, | e con tal ben qual eu enton, senhor, | ôuvi de vós, mal dia eu fuy nado.| [+]
1240 LP 005/ 865 O meu amig ' , amiga, que me gran ben fazia, | fez -me preyt ' e menage que ante me veria | que se fosse; e vay -s ' ora de carreyra sa via!| [+]
1240 LP 007/ 866 Senhor do muy bon parecer, | maravilho -m ' eu do gran mal | que mi fazedes por meu mal; | e quantos lo ouven dizer, | senhor, ar maravilhan -s ' en | de mi fazerdes sempre mal | e nunca mi fazerdes ben; | ca vos ouç ' ende cousecer | de mi fazerdes tanto mal | a muytos, a que é gran mal | en perder vosso conhecer | en min e non guaanhardes ren | de mi fazerdes [sempre mal | e nunca mi fazerdes ben;] | e, mia senhor, quantos eu vi, | todos me dizen que é mal | de mi fazerdes tanto mal; | e maravilhan -s ' outrossi | se vo -lo conselhou alguen | de mi fazerdes [sempre mal | e nunca mi fazerdes ben.] [+]
1240 LP 008/ 866 -"Senhor, por vós e polo vosso ben, | que vos Deus deu, ven muyto mal a mi; | por Deus, senhor, fazed ' o melhor i!" | -"Vedes, amigo, que vos farey en: | se vos por mi, meu amigo, ven mal, | pesa -m ' ende, mays non farey i al." | -"Senhor fremosa, mays vos en direy: | o vosso ben e vós e voss ' amor | me dan gran mal, que non poden mayor." | -"Já vos dixi quanto vos en farey: | se vos por mi, [meu amigo, ven mal | pesa -m ' ende, mays non farey i al."] | -"De vos pesar, senhor, ben est e prez, | pero non poss ' eu per tanto viver | se vós i mays non quiserdes fazer." | -"Já vo -lo dix ' , e direy outra vez: | se vos por mi, [meu amigo, ven mal, | pesa -m ' ende, mays non farey i al.] [+]
1240 LP 001/ 868 [E] semelha -me busnardo, | viind ' en seu ceramen pardo; | e, u non ouv ' esse reguardo | en nẽ un dos dez e três, | log ' ouve mant ' e tabardo | e foi comendador d ' Ocrês. | E chegou per ũa strada, | descalço, gran madurgada, | u se non catavan nada | dũu om ' atan rafez: | cobrou manto con espada | e foi comendador d ' Ocrês. [+]
1240 LP 002/ 877 E, pero Deus á gran poder, | non o pode tant ' ajudar | que o peyor possa tornar: | pero ben ssey que á poder | de dar grand ' alg ' a don Foan, | mays d ' el seer peyor, de pran, | do que é, já non á en poder.| [+]
1240 LP 006/ 879 Por el comer en sa casa, tenh ' eu, | quer ben quer mal, que gran torpidad ' é | quem mal nen ben d ' el diz, per bõa fé, | poys ben nen mal nunca lh ' i jantar deu: | nen mal nen ben non er ten hi de pran, | et mays que a ben a mal lhe terran | de ben nen mal dizer do jantar sseu. | Hi en ssa casa comer non usou | quer ben quer mal, que ' ssi como a el praz: | quem mal nen ben d ' el diz sandece faz, | poys ben nen mal do jantar non gastou, | nen mal nen ben d ' adubar hy non há, | et mays que a ben a mal lhe salrrá | de ben nen mal dizer, hu non jantou. [+]
1240 LP 001/ 882 Ai amiga, tenh ' eu por de bon sen | tod ' omen que sa senhor gran ben quer | que lho non entenden per nulha ren, | se non a quen no el dizer quiser;| [+]
1240 LP 001/ 883 Non vistes omen tan gran coit ' aver | com ' el por min á, assi Deus mi perdon, | nen por senhor tan gran coita sofrer | com ' el sofre, á mui longa sazon;| [+]
1240 LP 001/ 883 Aquestas coitas que de sofrer ei, | meu amigo, muitas e graves son; | e vós mui graves, á i gran sazon, | coitas sofredes; e por én non sei, | d ' eu por vassal[o] e vós por senhor, | de nós qual sofre máis coita d ' amor.| [+]
1240 LP 002/ 884 O meu amigo non á de mí al | senon gran coita, que lhi nunca fal, | e, amiga, o coraçon lhi sal | por me veer, e dized ' ũa ren: | pois m ' el ben quer, e que lh ' eu faça mal, | que faria se lh ' eu fezesse ben?| [+]
1240 LP 003/ 884 El outra dona soia querer | gran ben, amiga, e foi -vos veer | e ora ja non pod ' aver prazer | de si nen d ' al, se lhi per vós non ven.| [+]
1240 LP 004/ 885 "Senhor minha, tan gran pesar ei én, | porque filhastes orden, que morrerei por én".| [+]
1240 LP 006/ 886 E, mia senhor, mui gran poder vos deu | Deus sobre min; e dizedes, senhor, | que me non podedes fazer amor.| [+]
1240 LP 002/ 887 En aquesto poss ' eu falar, | ca muit ' á que passa per mi; | ca des que mia senhor non vi, | nunca dormi; e se mostrar | algũa vez Nostro Senhor | mi -a quis, òuvi tan gran sabor | que nunca mi -al pode nembrar.| [+]
1240 LP 002/ 888 E por Deus ja | dizede -m ' ¿i quen dormirá | con tan gran prazer ou pesar? [+]
1240 LP 003/ 888 Foi vo ' -lo dizer o que á grand ' enveja | porque vus quer ' eu ben, e non sab ' a sobeja | coita que me vos dades; que, u quer que [eu] seja, | no coraçon me dá voss ' amor tal ferida: | quando vus eu vejo ¡assi Deus me veja! | vejo eu i quant ' og ' é mia mort ' e mia vida.| [+]
1240 LP 007/ 889 E mia senhor, non vus ous ' a dizer | nen da [mui] gran coita que me vos dades.| [+]
1240 LP 004/ 895 Gran mal mi ven, | e non mi ven, | nen verrá ben | end ' e por en | moyr ' eu.| [+]
1240 LP 005/ 895 E ben pode saber que non | meresco eu d ' esta sanha ren, | ergo se lhi quero gran ben, | e pero non á hy razon, | assanha -ss ' ora contra mi | e pero faz seu prazer hy.| [+]
1240 LP 009/ 897 Ora mh -o tenham a mal sen, | ca non leixarey a trobar, | nen a dizer eno cantar | que eu fezer o muy gran ben | que vos eu quero, mha senhor, | e querrey, mentr ' eu vyvo for.| [+]
1240 LP 012/ 899 Tod ' este mal quant ' a mi ven, | nen a gran coyta que sofri | por vós, des que vos conhoci, | non o terria já en ren, | se, após tod ' aqueste mal, | eu atendesse de vós al.| [+]
1240 LP 016/ 901 Pero que ora, senhor, am | en vos veer mui gran sabor, | já o pesar será mayor | poys, quando vos non veeram, | ca nunca os ey a partir | de chorar, hu vos eu non vyr.| [+]
1240 LP 017/ 901 Que mui gran prazer og ' eu vi | u me vos Deus mostrou, senhor!| [+]
1240 LP 018/ 902 Se om ' ouvesse de morrer, | senhor, veendo gran pesar | da ren que mais soubess ' amar | de quantas Deus quiso fazer, | eu non podera mais viver | u vus foron d ' aqui filhar, | a força de vos elevar, | e vos non puid ' eu i valer!| [+]
1240 LP 003/ 905 Mui gran temp ' á que servo hũa senhor, | e avya eu hy tam gran prazer, | meus amigos, assy Deus me pardon, | que ant ' eu quisera en poder d ' Amor | morrer, ou viver segundo meu sem: | ca, hu a mays servid ' avia, non | quer que a veja, nen lhy que[i]ra ben. [+]
1240 LP 004/ 905 Muyt ' ey, ay Amor, que te gradecer, | porque quiseste comigo morar | e non me quiseste dessemparar, | atá que vem meu lum ' e meu prazer | e meu amigo, que se foy andar | a Granada por meu amor lidar.| [+]
1240 LP 004/ 905 Amor, gradesco[ -te] mays d ' outra ren, | des que sse foy meu amigo d ' aquy, | que te non quiseste partir de min, | atá que veu meu lum ' e meu ben | e meu amigo, [que se foy andar | a Granada por meu amor lidar].| [+]
1240 LP 004/ 905 Nunca prenderey de ti queyxume, | ca nun[ca] fuste de min partido | poys meu amigo foy d ' aquend ' ido, | atá que vem meu ben e meu lume | e meu amigo, [que se foy andar | a Granada por meu amor lidar].| [+]
1240 LP 006/ 905 Que muyto ben fez Deus à mha senhor, | se por ben ten de lh ' eu gran ben querer! | Ca tan ben está ja do meu amor | que nunca jamays o pode perder.| [+]
1240 LP 008/ 906 Rogo -te, ay Amor, que queyras migo morar | tod ' este tempo, enquanto vay andar | a Granada meu amigo.| [+]
1240 LP 008/ 906 Rogo -te, ay Amor, que queyras migo seer | tod ' este tempo, enquanto vay viver | a Granada meu amigo.| [+]
1240 LP 008/ 906 Tod ' este tempo, enquanto vay andar, | lidar co[n] mourus e muytus matar | a Granada meu amigo.| [+]
1240 LP 008/ 906 Tod ' este tempo, enquanto vay viver, | lidar con mourus e muytos prender | a Granada [meu amigo.] [+]
1240 LP 001/ 907 Ai, madr ' , o meu amigo morr ' assi | come quen morre de coitas que á | grandes d ' amor, e non queredes já | que o veja e el morr ' , eu o sei, | por mi d ' amor, mais eu morta serei, | pois el morrer por mi, por el logu ' i.| [+]
1240 LP 003/ 908 Oimais, amiga, quer ' eu já falar | con meu amigo quanto x ' el quiser, | vedes porque: ca tan gran ben mi quer | que ben vos digu ' eu, quant ' é semelhar, | [por] quant ' eu sei, que non ei de cuidar: | non querria meu dano, por saber | que podia per i meu ben aver.| [+]
1240 LP 003/ 908 Falarei con el, que non m ' estará | mal nulha ren, e mesura farei | de lhi falar, ca, per quant ' eu d ' el sei | que mi quer ben e sempre mi -o querrá, | que vejades o grand ' amor que mi -á: | non querria meu dano, por saber | que podia per i meu ben aver.| [+]
1240 LP 008/ 912 Hu eu maj ' aquesta noyte, ouv ' y gran cẽa | e rapazes con amores furtan avẽa.| [+]
1240 LP 011/ 913 De mha senhor e do meu coraçon, | porque me Deus já todo faz veer, | per quant ' eu logo dever a morrer, | meravillo -me e faço gran razon; | poys todo vejo quanto recehey, | [como non moyro, poys a morrer ey?]| [+]
1240 LP 012/ 913 Par Deus, ay dona Leonor, | gran ben vus fez Nostro Senhor.| [+]
1240 LP 015/ 915 Quando vus vi, fremosa mha senhor, | logo vus soubi tan gran ben querer | que non cuydey que ouvesse poder, | per nulha ren, de vos querer melhor; | c[a] ora já direy -vus que mh -aven: | cada dia vus quero mayor ben.| [+]
1240 LP 001/ 918 E quen vivess ' assi, viveria, | per bõa fé, en gran coita mortal, | c ' assi viv ' eu por ũa dona qual | sab ' oge Deus e sancta Maria, | que a fezeron melhor parecer | de quantas donas vi e mais valer | en todo ben; e ben veeria | Quen visse mia senhor, e diria: | "eu sei ben" por ela que é [a]tal | como vus eu dig[u] ' ; e se me non val | Deus (que mi -a mostre!), ja non guarria | eu mais no mundo, ca non ei poder | de ja mais aquesta coita soffrer | do que soffri; e desejaria | Muito mia mort ' e querria morrer | por mia senhor, a que prazeria, | E por gran coita, en que me viver | vejo por ela, que perderia. [+]
1240 LP 002/ 919 Amo -vus tant ' e con tan gran razon, | pero que nunca de vos ben prendi, | que coid ' eu est ' , e vos que non é ' si; | mais tant ' esforç ' ei no meu coraçon, | Se morrer ' , morrerei por vos, senhor; | se m ' i -ar fezerdes ben, aque melhor! [+]
1240 LP 003/ 919 E pero que lhe quero tan gran ben, | ainda lh ' eu mui melhor querria... | se podesse... mais non poderia!| [+]
1240 LP 003/ 919 Ca lhe quero tan gran ben que perdi | ja o dormir; e, de pran, perderei | o sen mui cedo con coita que ei.| [+]
1240 LP 004/ 920 E non attendess ' aquel dia | que eu attend ' , ond ' ei mui gran pavor, | de lhe dizer: "por vos moiro, senhor", | ca sei que por meu mal lh ' o diria.| [+]
1240 LP 004/ 920 E con tod est ' ainda seria | en gran pavor de m ' estranhar por én.| [+]
1240 LP 004/ 920 E par Deus, ar jurar -lh ' -ia mui ben | que nulha culpa i non avia | De m ' entender ¡assi Deus mi perdon! | nen o gran ben que lh ' eu quer ' : e enton | con dereito non se queixaria. [+]
1240 LP 005/ 920 Direi -vus que mi -avẽo, mia senhor, | i logo quando m ' eu de vos quitei: | ouve por vos, fremosa mia senhor, | a morrer; e morrera... mais cuidei | que nunca vus veeria des i, | se morress ' ... e por esto non morri. | Cuidand(o) en quanto vus Deus fez de ben | en parecer e en mui ben falar, | morrera eu; mais polo mui gran ben | que vus quero, mais me fez Deus coidar | que nunca vus veeria des i, | se morress ' ... e por esto non morri.| [+]
1240 LP 007/ 921 Don Estevan, ũa grand ' entençon | foi já or ' aqui por vosso preito: | oí dizer por vós que, a feito, | sodes cego; mais dix ' eu que mui ben | oídes, cada que vos cham ' alguen: | vedes como tiv ' eu vossa razon!| [+]
1240 LP 010/ 923 E pero nunca lh ' ousei dizer ren | de quantas coitas levei, por gran ben | que lh ' eu queria e quer ' e querrei, | Mentr ' eu viver ' ! [+]
1240 LP 010/ 923 Mais ja non viverei | se non mui pouco, pois que a veer | eu non poder ' , ca ja niun prazer | de nulha cousa nunca prenderei; | ca nunca Deus quer que eu cuid ' en al | se non porque lhe non diss ' o gran mal | e a gran coita que por ela ei.| [+]
1240 LP 011/ 924 E tan bon conselho non poss ' aver, | pois que non coido nunca veer ja | esta senhor, que por meu mal amei, | des que a vi, e am ' e amarei | mentr ' eu viver ' ; mais non viverei ja | Mais des aqui, de pran, per nulha ren, | coidando sempre no meu coraçon | no mui gran ben que lh ' og ' eu quer ' , e non | na veer, nen a coidar ja per ren | a veer. [+]
1240 LP 011/ 924 E con aqueste coidar | coid ' a morrer; ca non poss ' og ' osmar | com ' eu possa viver per nulha ren, | Poi ' -la non veg ' , e coid ' en quanto ben | lhe vos fezestes; e tod ' ar coid ' al: | en com ' a min fezestes muito mal, | pois ja quisestes que lh ' eu tan gran ben | quisess ' e non mi -o fazer alongar | de a veer, e tan a meu pesar!| [+]
1240 LP 012/ 924 E tenho que me fez Deus mui gran ben | en me fazer tan bõa don ' amar, | e de a servir e non m ' enfadar, | nen tẽê ' -lh ' o mal, que me faz, en ren; | e de me dar coraçon de tẽer | por ben quanto m ' ela quiser ' fazer, | e atender temp ' , e no ' -me queixar.| [+]
1240 LP 013/ 925 O Demo m ' ouvera oj ' a levar | a ũa porta dun cavaleiro, | por saber novas; e o porteiro | foi -lhi dizer que querria jantar; | e el[e] tornou logo sa via | con dous cães grandes que tragia, | que, na porta, m ' ouveran de matar.| [+]
1240 LP 013/ 925 E começava -os el d ' arriçar, | de trá -la porta dun seu celeiro, | un mui gran can negr ' e outro veiro; | e começavan -s ' a mi de couçar | en cima da besta en que ia; | e jurand ' eu: - [+]
1240 LP 013/ 925 Três cães eran grandes no logar, | mais non saiu o gran fareleiro; | mais os dous, que sairon primeiro, | non lhis cuidei per ren a escapar; | pero jurava que non queria | ali decer, tanto me valia | como se dissess ' : - [+]
1240 LP 015/ 926 O meu amigo, que me mui gran ben | quer, assanhou -s ' un dia contra mi | muit ' endoado, mais el que s ' assi | a min assanha, sei eu ũa ren: | se soubess ' el quan pouq[u] ' eu daria | por sa sanha, non s ' assanharia.| [+]
1240 LP 015/ 926 Por que me quer ben de coraçon | assanhou -s ' el e cuidou -mi a fazer | mui gran pesar, mais devedes creer | d ' el que s ' assanha, se Deus me perdon, | se soubess ' el quan pouq[u] ' eu daria | por sa sanha, non s ' assanharia. [+]
1240 LP 016/ 926 Mais non me pod ' ela tolher por én | que lh ' eu non queira gran ben.| [+]
1240 LP 016/ 926 Minha senhor me defende, | por quanto eu d ' ela vejo, | que non vaa u ela (e)ntende | que eu filho gran desejo.| [+]
1240 LP 018/ 927 Por mia senhor fremosa quer ' eu ben | a quantas donas veg ' ; e gran sabor | ei eu de as servir por mia senhor | que amo muit ' . [+]
1240 LP 018/ 927 Por mia senhor, que quero mui gran ben, | que servirei ja, mentr ' eu vivo for ' .| [+]
1240 LP 018/ 927 Mais enquant ' ora non vir ' mia senhor, | servirei as outras donas por én, | porque nunca vejo tan gran prazer | com ' en veê ' -las, pois non ei poder | de veer mia senhor que quero ben.| [+]
1240 LP 021/ 929 Querri ' agora saber de grado | dun ome que sei mui posfaçador | [e] de posfaçar á tan gran sabor, | se sab ' ora el com ' é posfaçado; | e, pero sabe -o, a meu coidar, | e poren á coita de posfaçar | e a non posfaçar en doado.| [+]
1240 LP 022/ 929 Sempr ' ando coidando en meu coraçon | com ' eu iria mia senhor veer | e en como lh ' ousaria dizer | o ben que lh ' eu quero; e sei que non | lh ' ousarei end ' eu dizer nulha ren, | mais veê ' -la -ei pouco, e irei én | con mui gran coita no meu coraçon, | Tal que, se a vir ' , quantas cousas son | eno mundo non mi -an de guarecer | de morte, pois lhe non ousar ' dizer | o ben que lh ' eu quero. [+]
1240 LP 022/ 929 E assi guaresc ' , á mui gran sazon, | coidando muit ' , e non sei que fazer; | mais pero, pois lhe non ei a dizer | o ben que lh ' eu quero, tenho que non | é mia prol d ' ir i; mais sei al por én: | que morrerei, se a non vir ' e qu ' én | soffr ' eu tantas coitas tan gran sazon.| [+]
1240 LP 023/ 930 Pois vos de min non queixades por al, | se non porque vus quero mui gran ben, | e vejo que vos queixades por én, | senhor de min, e meu ben e meu mal, | aque -m ' aqui eno vosso poder!| [+]
1240 LP 024/ 930 Senhor, que Deus mui melhor parecer | fez de quantas outras donas eu vi, | ora soubessedes quant ' eu temi | sempr(e) o que ora quero cometer: | de vus dizer, senhor, o mui gran ben | que vus quero, e quanto mal me ven, | senhor, por vos, que eu por meu mal vi.| [+]
1240 LP 024/ 930 E ja que vus comecei a dizer | ben que vus quero, se vus non pesar ' , | senhor fremosa, quero -vus rogar | que vus non pes, por Deus, de vus veer, | nen de falar vosq[u] ' ; e faredes ben | e gran mesura, e, quant ' é meu sen, | tenho que non á por que vus pesar.| [+]
1240 LP 007/ 935 Que mui gran torto mi fez, amiga, | meu amigo, quando se foi d ' aqui | a meu pesar, pois que lho defendi | mais pero (queredes que vos diga?) | se veess ' en, já lh ' eu perdoaria. | Tanto mi fez gran pesar sobejo | en s ' ir d ' aqui que ouve de jurar, | mentre vivesse, de lhi non falar, | mais, por que tan muito [o] desejo, | se veess ' en, já lh ' eu perdoaria.| [+]
1240 LP 007/ 936 Ben vos dig ' , amiga, eu verdade, | que jurei de nunca lhi fazer ben | ant ' , e non se leixou de s ' ir por en, | mais, porque ei d ' el gran soidade, | se veess ' en, já lh ' eu perdoaria. [+]
1240 LP 001/ 954 Non sei og ' eu tan bon conselhador | que me podesse bon conselho dar | na mui gran coita que ei d ' endurar, | u vus non vir ' , fremosa mia senhor.| [+]
1240 LP 002/ 955 Estes olhos meus ei mui gran razon | de querer mal, enquant ' eu ja viver ' , | porque vus foron, mia senhor, veer, | ca depois nunca σi Deus me perdon! | pud ' eu en outra ren aver sabor | ergu ' en coidar en vos, ay mia senhor!| [+]
1240 LP 004/ 955 Muit ' aguisad(o) ei de morrer, | e non tenho mia mort ' en ren; | ante me prazeria én, | pois sen meu grad ' ei a fazer | a mia senhor mui gran pesar, | ca l[h]e pesa de a amar.| [+]
1240 LP 004/ 955 A mia senhor gran pesar á | de que lhe quer ' eu mui gran ben, | e a min gran coita m ' én ven; | mais pero de fazer ei ja | a mia senhor mui gran pesar, | ca l[h]e pesa de a amar.| [+]
1240 LP 004/ 956 E grave dia eu naci | con quanto mal me faz Amor, | ca por el, mentr ' eu vivo for ' , | ei ja sempr ' a fazer assi | a mia senhor mui gran pesar, | ca l[h]e pesa de a amar.| [+]
1240 LP 004/ 956 E nunca m ' end ' eu partirei, | ca non quer o meu coraçon, | nen Deus; e σi Deus me perdon! | a meu pesar a fazer -lh ' ei | a mia senhor mui gran pesar, | ca l[h]e pesa de a amar.| [+]
1240 LP 005/ 956 Muito punhei de vus negar, | senhor fremosa, o gran ben | que vus quero; mais ja per ren | no[n] ei poder de me guardar | que vus non aja de fazer | do ben que vus quero saber.| [+]
1240 LP 006/ 957 Nen ar soube parte d ' affan, | nen de gran coita nulha ren, | o que non soffreu est ' affan | de non poder per nulha ren | veer la senhor que ben quer!| [+]
1240 LP 008/ 958 Punhar quer ' ora de fazer | a meus olhos mui gran prazer | que lhes non fiz, á gran sazon, | ca lhes quero fazer veer | a senhor do meu coraçon.| [+]
1240 LP 008/ 958 Quand ' eles viron mia senhor, | muit ' ouveron én gran sabor, | mais non os quise Deus quitar | de grand ' affan e de pavor | que pois ouveron d ' endurar. [+]
1240 LP 009/ 959 Non sey que diga tanto m ' é gran mal | do meu amigo, de como morreu: | ca mi diss ' el hu sse de mi quitou, | e non sacou én de morte nen al, | que nunca Deus [lhi desse de mi ben, | se non vehesse mui ced ' ; e non ven.] [+]
1240 LP 014/ 961 Senhor fremosa, pois m ' og ' eu morrer | vejo, assi que contra vos gran ben, | que vus quero, non me val nulha ren, | nen mui gran coita que por vos levei, | des que vus vi, atanto vus direi: | e vedes que coita ei de soffrer!| [+]
1240 LP 015/ 961 Senhor fremosa, pois pesar avedes | de que vus amo mais ca min nen al, | direi -vus gran verdad ' ; e se non, mal | me venha de vos que me mal queredes: | non vus quer ' eu pelo meu grado ben!| [+]
1240 LP 015/ 962 Ca non é en min, mao meu pecado, | nen quer Amor que m ' én possa quitar, | nen Deus, senhor, nen vosso semelhar, | ca me tẽen de tal guisa forçado | que me vus fazen mui de coraçon | querer gran ben; e σi Deus me perdon! | non vus faç ' i pesar pelo meu grado.| [+]
1240 LP 015/ 962 E mia senhor, se Deus fosse pagado | d ' eu de gran coita guardado seer, | non me mostrara vosso parecer, | nen vos, senhor, que eu, mal -dia nado, | por meu mal vi e d ' estes olhos meus!| [+]
1240 LP 015/ 962 E pois vus vi, nunca despois quis Deus | que perdess ' eu gran coita nen coidado!| [+]
1240 LP 015/ 962 E gran coita, ¿como a perderei?| [+]
1240 LP 001/ 964 Amiga, ben cuyd ' eu do meu amigo | que é morto, ca muit ' á gran sazon | que anda triste o meu coraçon; | e direy -vo -lo mays porque o digo:| [+]
1240 LP 001/ 964 Porque á gran sazon [que non oy | nen hun cantar que fezesse por mi, | nen que non òuvi seu mandad[o] migo].| [+]
1240 LP 001/ 965 Porque á gran sazon [que non oy | nen hun cantar que fezesse por mi, | nen que non òuvi seu mandad[o] migo]. [+]
1240 LP 004/ 966 E que me non pesass ' a mi por al, | pesar -mh ' á [én] muyto por hũa ren, | porque mi diz ca mi quer muy gran ben, | mays vedes ora de que m ' é gran mal, | porque ssey ben [que as gentes diram | que, sse morrer, por mi morre de pram].| [+]
1240 LP 004/ 966 Ca, pola gran coyta que soffr ' [eu] i, | non dou eu ren, ca, sse eu coyta sofrer, | des que ss ' el for, non poderey viver, | mays temo ja qual pesar avere ' y, | porque ssey ben [que as gentes diram | que, sse morrer, por mi morre de pram]. [+]
1240 LP 006/ 967 E, don Ansur, pola fé que devedes, | poys vus el -Rey assy quer encimar, | como dizen, se per vós non ficar, | per vós non fiqu ' , e assy pojaredes | a mui gran talh ' u avedes d ' estar; | e, se vós aly [p]unhades pojar, | nunca depoys malandante seredes. [+]
1240 LP 008/ 968 Pedr ' Amigo, sey -m ' eu esto mui ben | que Balteyra nunca home soltou, | e vi -lh ' eu muytus que escomungou, | que lhi peytaron grand ' algo poren | que os soltass ' e direy -vus eu al: | fi -d ' Escallola non á poder tal | perque solt ' ergo seus presus, que ten. | - [+]
1240 LP 013/ 971 E pesa -m ' ende, par santa Maria, | d ' este seu mal, ca mi dizen que non | pode guarir se maestre Simhon | o non guarisse, mays vus én diria | tal: hi non pode nulha ren prestar, | se lh ' o maestre non aventurar | o corpo, ca x ' á mui gran maloutia. [+]
1240 LP 001/ 971 Coitado vivo d ' amor, | e da mort ' ei gran pavor, | desejando mia senhor, | a que eu muito servi: | a mia senhor, que eu vi | mui mui fremosa en si.| [+]
1240 LP 002/ 972 E mais vos én direi: | pero m ' eu viv ' en gran coita d ' amor, | de non fazer pesar a mia senhor, | veed ' , amigos, que ben m ' én guardei: | leixei -lh ' a terra, por lhe non fazer | pesar, e viv ' u non posso viver | Se non coitado no meu coraçon; | ca me guardei de lhe fazer pesar.| [+]
1240 LP 004/ 972 Meus amigos, pese -vus do meu mal | et da gran coita que me faz aver | ũa dona que me ten en poder | e por que moir ' . [+]
1240 LP 004/ 972 E Deus non mi -o quer dar, | se non gran coit ' en que sempre vivi, | des que vi ela, que por meu mal vi.| [+]
1240 LP 004/ 973 E pois eu tanto viv ' a meu pesar, | morrerei eu, meus amigos, por én, | ca ja perdi o dormir e o sen | Polo seu ben que desej ' , e non ei | se non gran coita que m ' ela deu ja.| [+]
1240 LP 005/ 973 Non perç ' eu coita do meu coraçon, | cuidando sempr ' en quanto mal me ven | por ũa dona que quero gran ben.| [+]
1240 LP 005/ 973 E sei ja esto σe Deus me perdon! | que nunca Deus gran coita quiso dar | se non a quen el fez molher amar, | Com ' a min fez. [+]
1240 LP 005/ 973 E sei ja esto que passa per mi: | que nunca Deus gran coita quiso dar | se non a quen el fez molher amar, | Com ' a min fez, mui coitado d ' amor | e d ' outras coitas grandes que eu ei.| [+]
1240 LP 005/ 973 E pois eu ja toda -las coitas sei, | d ' ũa cousa sõo ben sabedor: | que nunca Deus gran coita quiso dar | se non a quen el fez molher amar, | Com ' a min fez; e nunca me quis dar | ben d ' essa dona que me fez amar. [+]
1240 LP 007/ 974 Porque non ous ' a mia senhor dizer | a mui gran coita do meu coraçon | que ei por ela σe Deus me perdon! | veed ' a coit ' en que ei a viver: | ond ' eu atendo ben, me ven gran mal, | e quen me devi ' a valer, non me val.| [+]
1240 LP 007/ 974 Ora veed ' a coita que eu ei: | ond ' eu atendo ben, me ven gran mal, | e quen me devi ' a valer, non me val.| [+]
1240 LP 007/ 974 Ay eu cativo! coitado d ' amor! | ond ' eu atendo ben, me ven gran mal, | e quen me devi ' a valer, non me val. [+]
1240 LP 008/ 974 E senhor, ja perdi o sen, | cuidand ' en vos, et o dormir, | con gran coita de vos servir!| [+]
1240 LP 008/ 974 Por vos me vẽo muito mal | des aquel di ' en que vos vi | e vos amei e vos servi, | vivend ' en gran coita mortal | por vos; e non me creedes | mia coita, nen me valedes!| [+]
1240 LP 010/ 975 Roguei -vos eu, madre, ai gran sazon, | por meu amig ' a que quero gram ben | que o viss ' eu e a vós non prougu ' en, | mais, poi -lo eu já vi, de coraçon | gradesc ' a Deus que mi -o fezo veer | e que non ei a vós que gradecer.| [+]
1240 LP 010/ 975 Gran sazon á, madre, que vos roguei | que o leixassedes migo falar | e non quisestes vós esto outorgar | mais, poi -lo eu ja vi [e lhi falei], | gradesc ' a Deus que mi -o fezo veer | e que non ei a vós que gradecer.| [+]
1240 LP 010/ 975 Mostrou -mi -o Deus e fez -me gran prazer, | sen aver eu a vós que gradecer. [+]
1240 LP 011/ 976 Se lh ' eu dissess ' , en qual coita d ' amor | por ela viv ' e quant ' afan [eu] ei, | meu ben seria; mais non lh ' o direi | per nulha guisa, ca ei gran pavor | de lhe falar en quanto mal me ven | e quantas coitas, querendo -lhe ben.| [+]
1240 LP 012/ 976 E por meu mal me vos foi amostrar, | ca dê ' -lo dia, senhor, que vus vi, | per bõa fé, nunca coita perdi | Por vos, que eu por mal de mi amei, | des que vos vi, per bõa fé, senhor; | ca des enton me fez o voss ' amor | na mui gran coita viver que og ' ei!| [+]
1240 LP 012/ 976 E por meu mal vos quero tan gran ben, | ca dê ' -lo dia, senhor, que vos vi, | per bõa fé, nunca coita perdi | Por vos, que amo muito mais ca mi: | ben me creede, senhor, que é ' ssi. [+]
1240 LP 013/ 977 Non sab ' o mal que m ' ela faz aver, | nen a gran coit ' en que me faz viver.| [+]
1240 LP 013/ 977 Mais mia senhor que todo sabe ben, | non sab ' o mal que m ' ela faz aver, | nen a gran coit ' en que me faz viver.| [+]
1240 LP 013/ 977 E, meus amigos, mal -dia naci | con tanta coita que sempr ' eu levei, | e porque mais no mundo viverei, | pois mia senhor, que eu por meu mal vi, | non sab ' o mal que m ' ela faz aver, | nen a gran coit ' en que me faz viver.| [+]
1240 LP 013/ 977 E meus amigos, non ei [eu] poder | da mui gran coit ' , en que vivo, sofrer. [+]
1240 LP 157,12/ 982 Des oge mais me quer ' eu, mia senhor, | quitar de vus mia fazenda dizer, | per bõa fé, se o poder ' fazer, | pois vejo que avedes gran sabor | que vos non diga quanto mal me ven | por vos; pero non poderei per ren | soffrer a coita (e)n que me ten Amor | Por vos, mia senhor; ca muit ' á, de pran, | que vos eu dixe toda mia razon, | e quanto mal soffri, á gran sazon, | e qual pavor de mort ' , e quant ' affan | por vos; e nunca fezestes por mi | ren; mais non poss ' eu soffrer des aqui | quantas coitas meus cuidados me dan.| [+]
1240 LP 157,15/ 982 Dizedes vos, senhor, que vosso mal | seria, se me fezessedes ben, | e non tenh ' eu que fazedes bon sen | en me leixardes en poder d ' Amor | morrer, pois eu non quero min nen al | atan gran ben come vos, mia senhor. | Ben me podedes vos leixar morrer, | se quiserdes, come senhor que á | end ' o [poder]; mais sabed ' ora ja | que seria de me guarir melhor, | pois eu non sei eno mund ' al querer | atan gran ben come vos, mia senhor.| [+]
1240 LP 157,15/ 983 Sempre vos eu, senhor, conselharei | que me façades ben por me guarir | de mort ' ; e vos devedes mi -o gracir, | ca mal será se por vos morto for ' , | pois eu non quis no mund ' al, nen querrei | atan gran ben come vos, mia senhor.| [+]
1240 LP 157,31/ 984 Mia senhor, quantos eno mundo son | que saben como vos quero gran ben | e saben o mal que me per vos ven, | todos dizen que filh ' outra senhor, | e punh ' en partir o [meu] coraçon | de vos amar, pois non ei voss ' amor.| [+]
1240 LP 157,37/ 987 Ora poss ' eu con verdade dizer, | senhor fremosa, que faço mal -sen | en vus amar, pois de vos non ei ben, | nen attendo d ' al (mentr ' eu vivo for ' , | se non ouver ' de vos ben) gran prazer, | o que non poss ' aver de vos, senhor.| [+]
1240 LP 157,37/ 987 Pois se non dol Deus de mi, nen Amor, | nen vos, senhor, que eu sempre servi, | dê ' -lo dia que vus primeiro vi, | meu mal fiz e faço de vos amar; | ca de morrer por vos ei gran pavor | da coita que me fazedes levar.| [+]
1240 LP 157,37/ 987 Mui gran dereito faç ' en me queixar | de vos, senhor, eno meu coraçon, | que me leixades morrer sen razon | por vos, pero me podedes guarir; | e por aquesto podedes osmar | que mal -seso faço de vus servir.| [+]
1240 LP 157,46/ 989 [Que mal Amor] me guisou de viver | na mui gran coita, mentr ' eu vivo for ' , | quando [me fez] querer ben tal senhor | que me non quer sol dos olhos catar!| [+]
1240 LP 157,46/ 989 E por aquesto nunca perderei | ja mui gran coita, pois assi Deus quer | que eu queira mui gran ben tal molher | (e me dizer ja que me morrerei....). [+]
1240 LP 157,62/ 992 Quando me nembra o prazer, | amigos, que ouv(e) e perdi | per Amor, pois mia senhor vi, | con gran pesar ei a dizer: | ao dem(o) acomend ' Amor | e min, se d ' amar ei sabor!| [+]
1240 LP 009/ 993 Salve -te, que enchoisti | Deus gran sen mesura | en ti, e dele fezisti | om ' e creatura; | esto foi porque ouvisti | gran sen e cordura | en creer quando oisti | ssa messageria.| [+]
1240 LP 009/ 993 Salve -te Deus, ca nos disti | en nossa figura | o seu Fillo que trouxisti, | de gran fremosura, | e con el nos remĩisti | da mui gran loucura | que fez Eva, e vencisti | o que nos vencia.| [+]
1240 LP 009/ 993 Salve -te Deus, ca tollisti | de nos gran tristura | u por teu Fillo frangisti | a carcer escura | u yamos, e metisti - | nos en gran folgura; | con quanto ben nos vĩisti, | queno contaria?| [+]
1250 CV -/ ? Virgen madre gloriosa | do Rei que todos manten, | manse, saje, piadosa, | ad ti servir don nos e[s]; | danos parte en tan gran ben, | noble, rica, poderosa, | segur ' é qui ad ti vén, | de Deus madre, filia, esposa, | q[ui] sin ti es non val ren. || [+]
1250 CV -/ ? Dere[c]to ás de nos mantener | ca per nós eres tu tal; | si Deus quis tu filio ser, | cosa tan descumunal, | per nós fu e non per al, | que dixemus d ' el creer, | a nós fezimus gran mal, | ja tu ben o podes ver, | tort ' es si te[u] ben nos fal. || [+]
1250 CV -/ ? Te[u] tan gran poder veemus, | que puedes a Deus rogar, | da gran coita que sofremus | puedes gran virtut most[rar]. | Virgin do bon semejar, | quanto nós menos valemus | tan nos deves más amar, | [...] | [...] || [+]
1264 CSM A/ 101 Don Affonso de Castela, || de Toledo, de Leon || Rey e ben des Conpostela || ta o reyno d ' Aragon, || De Cordova, de Jahen, || de Sevilla outrossi || e de Murça, u gran ben || lle fez Deus, com ' aprendi, || Do Algarve, que gãou || de mouros e nossa ffe || meteu y, e ar pobrou || Badallouz, que reyno é || Muit ' antigu ' , e que tolleu || a mouros Nevl ' e Xerez, || Beger, Medina prendeu || e Alcala d ' outra vez, || E que dos Romãos Rey || é per dereit ' e Sennor, || este livro, com ' achei, || fez a onrr ' e a loor || Da Virgen Santa Maria, || que éste Madre de Deus, || en que ele muito fia.|| [+]
1264 CSM B/ 102 E o que quero é dizer loor || da Virgen, Madre de nostro Sennor, || Santa Maria, que ést ' a mellor || cousa que el fez; e por aquest ' eu || quero seer oy mais seu trobador, || e rogo -lle que me queira por seu || Trobador e que queira meu trobar || reçeber, ca per el quer ' eu mostrar || dos miragres que ela fez; e ar || querrei -me leixar de trobar des i || por outra dona, e cuid ' a cobrar || per esta quant ' enas outras perdi. || Ca o amor desta Sen[n]or é tal, || que queno á sempre per i mais val; || e poi -lo gaannad ' á, non lle fal, || senon se é per sa grand ' ocajon, || querendo leixar ben e fazer mal, || ca per esto o perde e per al non.|| [+]
1264 CSM 1/ 104 Des oge mais quer ' eu trobar || pola Sennor onrrada, || en que Deus quis carne fillar || bẽeyta e sagrada, || por nos dar gran soldada || no seu reyno e nos erdar || por seus de sa masnada || de vida perlongada, || sen avermos pois a passar || per mort ' outra vegada.|| [+]
1264 CSM 1/ 105 "||E ar quero -vos demostrar || gran lediç ' aficada || que ouv ' ela, u vyu alçar || a nuv ' enlumẽada || seu Fill ' ; e poys alçada || foi, viron angeos andar || ontr ' a gent ' assũada, || muy desaconsellada, || dizend ' : [+]
1264 CSM 3/ 109 Pois Theophilo assi || fez aquesta trayçon, || per quant ' end ' eu aprendi, || foy do demo gran sazon; || mais depoys, segund ' oý, || repentiu -ss ' e foy perdon || pedir logo, ben aly || u peccador sol achar.|| [+]
1264 CSM 4/ 111 O menỹo o mellor || leeu que leer podia || e d ' aprender gran sabor || ouve de quanto oya; || e por esto tal amor || con esses moços collia, || con que era leedor, || que ya en seu tropel.|| [+]
1264 CSM 4/ 113 Rachel, sa madre, que ben || grand ' a seu fillo queria, || cuidando sen outra ren || que lle no forno ardia, || deu grandes vozes poren || e ena rua saya; || e aque a gente ven || ao doo de Rachel.|| [+]
1264 CSM 5/ 115 E desto vos quer ' eu ora contar, segund ' a letra diz, || un mui gran miragre que fazer quis pola Enperadriz || de Roma, segund ' eu contar oý, per nome Beatriz, || Santa Maria, a Madre de Deus, ond ' este cantar fiz, || que a guardou do mundo, que lle foi mal joyz, || e do demo que, por tentar, a cuydou vencer.|| [+]
1264 CSM 5/ 115 Esta dona, de que vos disse ja, foi dun Emperador || moller; mas pero del nome non sei, foi de Roma sennor || e, per quant ' eu de seu feit ' aprendi, foi de mui gran valor.|| [+]
1264 CSM 5/ 115 Aquest ' Emperador a sa moller queria mui gran ben, || e ela outrossi a el amava mais que outra ren; || mas por servir Deus o Enperador, com ' ome de bon sen, || cruzou -ss ' e passou o mar e foi romeu a Jherusalen.|| [+]
1264 CSM 5/ 115 Mas, quando moveu de Roma por passar alen, || leyxou seu irmão e fez y gran seu prazer.|| [+]
1264 CSM 5/ 116 "Este meu irmão receb ' oi mais por fillo meu, || e vos seede -ll ' en logar de madre poren, vos rogu ' eu, || e de o castigardes ben mon vos seja greu; || en esto me podedes muy grand ' amor fazer. [+]
1264 CSM 5/ 116 A mui pouca de sazon || catou seu irmão a ssa moller e namorou -s ' enton || dela, e disse -lle que a amava mui de coraçon; || mai -la santa dona, quando ll ' oyu dizer tal trayçon, || en hũa torre o meteu en muy gran prijon, || jurando muyto que o faria y morrer.|| [+]
1264 CSM 5/ 116 Quenas coitas deste mundo ben quiser sofrer ... || Quand ' o Emperador da terra s ' ergeu, logo, sen mentir, || cavalgou e quanto mais pod ' a Roma começou de ss ' ir; || e a pouca d ' ora vyu a Emperadriz a ssi vĩir, || e logo que a vyu, mui sannudo a ela leixo -ss ' ir || e deu -lle gran punnada no rosto, sen falir, || e mandou -a matar sen a verdade saber.|| [+]
1264 CSM 5/ 118 "Pois est ' a Deus non praz, || leixemo -la sobr ' aquesta pena, u pod ' aver assaz || de coita e d ' affan e pois morte, u outra ren non jaz || ca, se o non fezermos, en mal ponto vimos seu solaz || E pois foy feyto, o mar nona leixou en paz, || ante a vẽo con grandes ondas combater.|| [+]
1264 CSM 5/ 118 Quenas coitas deste mundo ben quiser soffrer ... || A santa dona, pois que ss ' espertou, non sentiu null ' afan || nen fame, come se senpr ' ouvesse comudo carn ' e pan; || e a erva achou so sa cabeça e disse de pran: || "Madre de Deus, bẽeitos son os que en ti fyuza an, || ca na ta gran mercee nunca falecerán || enquanto a souberen guardar e gradecer. [+]
1264 CSM 5/ 119 Muitos gafos sãou a Emperadriz en aquele mes; || mas de grand ' algo que poren lle davan ela ren non pres, || mas andou en muitas romarias, e depois ben a tres || meses entrou na cidade de Roma, u er ' o cortes || Emperador, que a chamou e disso -lle: [+]
1264 CSM 5/ 119 Guari -m ' est ' irmão gaff ' , e dar -ch -ei grand ' aver. [+]
1264 CSM 5/ 120 "A mi non nuz || en vos saberdes que soon essa, par Deus de vera cruz, || a que vos fezestes atan gran torto, como agor ' aduz || voss ' irmão a mãefesto, tan feo come estruz; || mas des oi mais a Santa Maria, que é luz, || quero servir, que me nunca á de falecer.|| [+]
1264 CSM 6/ 121 Porend ' a Sant ' Escritura, | que non mente nen erra, || nos conta un gran miragre | que fez en Engraterra || Virgen Santa Maria, | con que judeus an gran guerra || porque naceu Jesu Cristo | dela, que os reprende.|| [+]
1264 CSM 6/ 122 Depois, un dia de festa, | en que foron juntados || muitos judeus e crischãos | e que jogavan dados, || enton cantou o menỹo; | e foron en mui pagados || todos, senon un judeu que lle quis gran mal des ende.|| [+]
1264 CSM 6/ 123 "Ai, Santa Maria, | Sennor, tu que es porto || u ar[r]iban os coytados, | dá -me meu fillo morto || ou viv ' ou qual quer que seja; | se non; farás -me gran torto, || e direi que mui mal erra | queno teu ben atende. [+]
1264 CSM 7/ 124 Porende vos contarey || dun miragre que achei || que por hũa badessa || fez a Madre do gran Rei || ca, per com ' eu apres ' ei, || era -xe sua essa.|| [+]
1264 CSM 7/ 124 As monjas, pois entender || foron esto e saber, || ouveron gran lediça; || ca, porque lles non sofrer || queria de mal fazer, || avian -lle mayça.|| [+]
1264 CSM 8/ 127 Poy -la Virgen groriosa | fez este miragr ' atal, || que deu ao jograr dõa | e converteu o negral || monge, dali adeante | cad ' an ' un grand ' estadal || lle trouxe a ssa eigreja | o jograr que dit ' avemos.|| [+]
1264 CSM 9/ 128 Por que nos ajamos || senpre, noit ' e dia, || dela renenbrança, || en Domas achamos || que Santa Maria || fez gran demostrança.|| [+]
1264 CSM 9/ 129 "Movamos, " || a sa conpan[n]ia, || "que gran demorança || aqui u estamos || bõa non seria || sen aver pitança. [+]
1264 CSM 9/ 130 "||Mas a voz do ceo | lles disse mui d ' alto: || "Maos, non ponnades | en ele as mãos; || ca nos lo guardamos || de malfeitoria || e de malandança, || e ben vos mostramos || que Deus prenderia || de vos gran vingança. [+]
1264 CSM 9/ 131 Pois na Majestade | viu tan gran vertude, || o mong ' enton disse: | "Como quer que seja, || bõa será esta, | asse Deus m ' ajude, || en Costantinoble | na nossa eigreja; || ca, se a levamos || allur, bavequia || e gran malestança || será, non erramos. [+]
1264 CSM 9/ 131 E en hũa nave | con outra gran gente || entrou, e gran peça | pelo mar singraron; || mas hũa tormenta | vẽo mantenente, || que do que tragian | muit ' en mar deitaron, || por guarir, osmamos.|| [+]
1264 CSM 9/ 132 Ora retrayamos || quan grand ' arteria || fez per antollança; || mas, como penssamos, || tanto lle valrria || com ' hũa garvança.|| [+]
1264 CSM 11/ 135 E u ll ' a alma saya, || log ' o demo a prendia || e con muy grand ' alegria || foi pola põer || no fog ' irado; || mas d ' angeos conpan[n]ia || pola socorrer || vẽo privado.|| [+]
1264 CSM 11/ 135 Gran refferta y crecia, || ca o demo lles dizia: || "Ide daqui vossa via, || que dest ' alm ' aver || é juigado; || ca fez obras noit ' e dia || senpr ' a meu prazer || e meu mandado. [+]
1264 CSM 12/ 137 O Arcebispo aquel dia | a gran missa ben cantou; || e quand ' entrou na segreda | e a gente se calou, || oyron voz de dona, que lles falou || piadosa e doorida assaz.|| [+]
1264 CSM 12/ 137 "Ay Deus, ai Deus, || com ' é mui grand ' e provada | a perfia dos judeus || que meu Fillo mataron, seendo seus, || e aynda non queren con ele paz. [+]
1264 CSM 13/ 139 E porend ' un gran miragre | vos direi desta razon, || que feze Santa Maria, | dun mui malfeitor ladron || que Elbo por nom ' avia; | mas sempr ' en ssa oraçon || a ela s ' acomendava, | e aquelo lle prestou.|| [+]
1264 CSM 14/ 141 Par Deus, muit ' é gran razon || de poder Santa Maria | mais de quantos Santos son.|| [+]
1264 CSM 14/ 141 Par Deus, muit ' é gran razon ...|| [+]
1264 CSM 14/ 141 Esta Sennor groriosa | quis gran miragre mostrar || en un mõesteir ' antigo, | que soya pret ' estar || da cidade de Colonna, | u soyan a morar || monges e que de San Pedro | avian a vocaçon.|| [+]
1264 CSM 14/ 141 Par Deus, muit ' é gran razon ...|| [+]
1264 CSM 14/ 141 Entr ' aqueles bõos frades | avia un frad ' atal, || que dos sabores do mundo | mais ca da celestial || vida gran sabor avia; | mas por se guardar de mal || beveu hũa meezỹa, | e morreu sen confisson.|| [+]
1264 CSM 14/ 141 Par Deus, muit ' é gran razon ...|| [+]
1264 CSM 14/ 141 E tan toste que foi morto, | o dem ' a alma fillou || dele e con gran lediça | logo a levar cuidou; || mas defendeu -llo San Pedro, | e a Deus por el rogou || que a alma do seu monge | por el ouvesse perdon.|| [+]
1264 CSM 14/ 141 Par Deus, muit ' é gran razon ... || Pois que San Pedr ' esto disse | a Deus, respos -ll ' el assi: || "Non sabes la profecia | que diss ' o bon rei Davi, || que o ome con mazela | de peccado ante mi || non verrá, nen de mia casa | nunca será conpannon? [+]
1264 CSM 14/ 142 "||Par Deus, muit ' é gran razon ...|| [+]
1264 CSM 14/ 142 Par Deus, muit ' é gran razon ...|| [+]
1264 CSM 14/ 142 Par Deus, muit ' é gran razon ...|| [+]
1264 CSM 14/ 142 "||Par Deus, muit ' é gran razon ...|| [+]
1264 CSM 14/ 142 Par Deus, muit ' é gran razon ... [+]
1264 CSM 15/ 143 Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor || Santa Maria a Virgen, Madre | de Jeso -Cristo, Nostro Sennor.|| [+]
1264 CSM 15/ 143 Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ...|| [+]
1264 CSM 15/ 143 Ond ' en Cesaira a de Suria || fez un miragre, á gran sazon, || por San Basillo Santa Maria || sobre Juỹao falss ' e felon, || que os crischãos matar queria, || ca o demo no seu coraçon || metera y tan grand ' erigia, || que per ren non podia mayor.|| [+]
1264 CSM 15/ 143 Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ...|| [+]
1264 CSM 15/ 144 "||Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ...|| [+]
1264 CSM 15/ 144 "||Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ...|| [+]
1264 CSM 15/ 144 Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ...|| [+]
1264 CSM 15/ 144 "||Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ...|| [+]
1264 CSM 15/ 145 "||Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ...|| [+]
1264 CSM 15/ 145 "||Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ...|| [+]
1264 CSM 15/ 145 Demais fez -lles gejũar tres dias || e levar gran marteir ' e afan, || andando per muitas romarias, || bevend ' agua, comendo mal pan; || de noite lles fez tẽer vigias || na eigreja da do bon talan, || Santa Maria, que désse vias || per que saissen daquel pavor.|| [+]
1264 CSM 15/ 145 Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ...|| [+]
1264 CSM 15/ 145 Poi -lo sant ' om ' aquest ' ouve feito, || ben ante ' o altar adormeceu || da Santa Virgen, lass ' e maltre[i]to; || e ela logo ll ' apareceu || con gran poder de Santos afeito || que a terra toda sclareceu, || e dizendo: [+]
1264 CSM 15/ 145 "||Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ... || Pois esto disse, chamar mandava || San Mercuiro e disse -ll ' assi: || "Juỹao falsso, que rezõava || mal e meu Fill ' e peyor a mi, || por quanto mal nos ele buscava || dá -nos dereyto del ben aly || du vay ontr ' os seus, en que fiava, || e sei de nos ambos vingador. [+]
1264 CSM 15/ 146 "||Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ...|| [+]
1264 CSM 15/ 146 Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ...|| [+]
1264 CSM 15/ 146 Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ...|| [+]
1264 CSM 15/ 146 Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ... || Essa ora logo sen tardada || San Basillo, com ' escrit ' achey, || u a gent ' estav ' assũada || foi -lles dizer como vos direi: || "Gran vengança nos á ora dada || San Mercurio daquel falsso rei, || ca o matou dũa gran lançada, || que nunca atal deu justador.|| [+]
1264 CSM 15/ 147 Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ...|| [+]
1264 CSM 15/ 147 "||Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ...|| [+]
1264 CSM 15/ 147 Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ...|| [+]
1264 CSM 15/ 147 Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ... || E contou -lles a mui gran ferida || que ll ' un cavaleiro branco deu, || per que a ' lma tan toste partida || lle foi do corp ' . [+]
1264 CSM 15/ 148 "||Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ...|| [+]
1264 CSM 15/ 148 E log ' a agua sobela testa || lle deytaron, e batismo pres; || e começaron log ' y a festa || da Virgen, que durou ben un mes; || e cada dia pela gran sesta || vỹan da ost ' un e dous e tres, || que lles contaron da mort ' a gesta || que pres Juyão a gran door.|| [+]
1264 CSM 15/ 148 Todo -los Santos que son no ceo | de servir muito an gran sabor ... [+]
1264 CSM 16/ 149 Este namorado foi cavaleiro de gran || prez d ' armas, e mui fremos ' e apost ' e mui fran; || mas tal amor ouv ' a hũa dona, que de pran || cuidou a morrer por ela ou sandeu tornar.|| [+]
1264 CSM 16/ 150 Mas con coita grande que tĩia no coraçon, || com ' ome fora de seu siso, se foi enton || a un sant ' abade e disse -ll ' en confisson || que a Deus rogasse que lla fezesse gãar.|| [+]
1264 CSM 16/ 150 Mas o cavaleiro tant ' avia gran sabor || de comprir o ano, cuidand ' aver sa sennor, || que en un ' ermida da Madre do Salvador || foi conprir aquelo que fora ant ' obridar.|| [+]
1264 CSM 17/ 152 A dona, pois que prenne se sentiu, || gran pesar ouve; mas depois pariu || un fill ' , e u a nengũu non viu || mató -o dentr ' en casa en sa cas ' ensserrada.|| [+]
1264 CSM 18/ 155 E por nos fazer veer || sa apostura, || gran miragre foi fazer || en Estremadura, || en Segovia, u morar || hũa dona soya, || que muito sirgo criar || en ssa casa fazia.|| [+]
1264 CSM 18/ 155 Pois que a promessa fez, || senpre creceron || os babous ben dessa vez || e non morreron; || mas a dona con vagar || grande que y prendia, || d ' a touca da seda dar || senpre ll ' escaecia.|| [+]
1264 CSM 18/ 156 Onde ll ' avẽo assi || ena gran festa || d ' Agosto, que vẽo y || con mui gran sesta || ant ' a omagen orar; || e ali u jazia || a prezes, foi -lle nenbrar || a touca que devia.|| [+]
1264 CSM 18/ 156 Chorando de coraçon || foi -sse correndo || a casa, e viu enton || estar fazendo || os bischocos e obrar || na touca a perfia, || e começou a chorar || con mui grand ' alegria.|| [+]
1264 CSM 18/ 156 As gentes, con gran sabor, || quand ' esto viron, || dando aa Madre loor || de Deus, sayron || aas ruas braadar, || dizendo: [+]
1264 CSM 18/ 157 "Via, via || o gran miragre catar || que fez a que nos guia. [+]
1264 CSM 18/ 157 Poren don Affons ' el Rei || na ssa capela || trage, per quant ' apres ' ei, || end ' a mais bela, || que faz nas festas sacar || por toller eregia || dos que na Virgen dultar || van per sa gran folia.|| [+]
1264 CSM 19/ 158 Gran sandece faz quen se por mal filla || cona que de Deus é Madre e Filla.|| [+]
1264 CSM 19/ 158 Desto vos direi un miragre fremoso, || que mostrou a Madre do Rei grorioso || contra un ric -ome fol e sobervioso, || e contar -vos -ei end ' a gran maravilla.|| [+]
1264 CSM 19/ 158 Gran sandece faz quen se por mal filla ...|| [+]
1264 CSM 19/ 158 Gran sandece faz quen se por mal filla ...|| [+]
1264 CSM 19/ 158 O enserrado teve que lle valrria || aquela eigreja de Santa Maria; || mas ant ' o altar con ssa gran felonia || peças del fezeron per ssa pecadilla.|| [+]
1264 CSM 19/ 158 Gran sandece faz quen se por mal filla ...|| [+]
1264 CSM 19/ 158 Gran sandece faz quen se por mal filla ... || Non foi quen podesse arma nen escudo || tẽer niun deles, assi foi perdudo || de fogo do ceo, ca tod ' encendudo || foi ben da cabeça tro ena verilla.|| [+]
1264 CSM 19/ 159 Gran sandece faz quen se por mal filla ...|| [+]
1264 CSM 19/ 159 Gran sandece faz quen se por mal filla ...|| [+]
1264 CSM 19/ 159 Gran sandece faz quen sse por mal filla ...|| [+]
1264 CSM 19/ 159 Gran sandece faz quen sse por mal filla ... || [+]
1264 CSM 21/ 162 Porend ' un miragr ' aquesta Reỹa || santa fez mui grand ' a hũa mesq[u]ỹa || moller, que con coita de que maỹa || era, foi a ela un fillo pedir.|| [+]
1264 CSM 21/ 163 Enton a cativa con gran quebranto || ao mõesteir ' o levou e ant ' o || altar o pos, fazendo tan gran chanto, || que toda -las gentes fez a ssi vĩir.|| [+]
1264 CSM 22/ 164 Mui gran poder á a Madre de Deus || de deffender e ampara -los seus.|| [+]
1264 CSM 22/ 164 Gran poder á, ca sseu Fillo llo deu, || en deffender quen se chamar por seu, || e dest ' un miragre vos direi eu || qu ela fez grande nos dias meus.|| [+]
1264 CSM 22/ 164 Mui gran poder á a Madre de Deus ...|| [+]
1264 CSM 22/ 164 En Armenteira foi un lavrador, || que un cavaleiro, por desamor || mui grande que avi ' a seu sennor, || foi polo matar, per nome Mateus.|| [+]
1264 CSM 22/ 164 Mui gran poder á a Madre de Deus ...|| [+]
1264 CSM 22/ 164 Mui gran poder á a Madre de Deus ...|| [+]
1264 CSM 22/ 164 Mui gran poder á a Madre de Deus ... || Enton a ssa azcũa lle lançou || e feriu -o, pero nono chagou; || ca el a Santa Maria chamou: || "Sennor, val -me como vales os teus, || Mui gran poder á a Madre de Deus ...|| [+]
1264 CSM 22/ 165 Mui gran poder á a Madre de Deus ...|| [+]
1264 CSM 22/ 165 Mui gran poder á a Madre de Deus ... || [+]
1264 CSM 24/ 169 Mas cras, asse Deus vos perdon, || ide por el con procisson, || con choros e con devoçon, || ca foi grand ' a errança. [+]
1264 CSM 24/ 169 Esto teveron por gran don || da Virgen, e mui con razon; || e pois fezeron en sermon, || levárono con dança.|| [+]
1264 CSM 25/ 170 E desto vos quero contar || un gran miragre mui fremoso, || que fezo a Virgen sen par, || Madre do gran Rei grorioso, || por un ome que seu aver || todo ja despendud ' avia || por fazer ben e mais valer, || ca non ja en outra folia.|| [+]
1264 CSM 25/ 173 E pois o judeu esto vyu, || foi, metendo mui grandes vozes, || a seu sennor, e el sayu || e disse -lle: [+]
1264 CSM 25/ 173 "Sol duas nozes || non vales, que fuste temer || o mar con mui gran covardia; || mas esto quer ' eu cometer, || ben lev ' a mi Deus la daria. [+]
1264 CSM 25/ 173 Pagar ben pod ' o que dever ... || Pois ouve feito de ssa prol, || o mercador ali chegava, || e o judeu ben come fol || mui de rrijo lle demandava || que lle déss ' o que ll ' acreer || fora; se non, que el diria || atal cousa per que caer || en gran vergonna o faria.|| [+]
1264 CSM 25/ 174 "||Pagar ben pod ' o que dever ... || Enton diss ' a Madre de Deus, || per com[o] eu achei escrito: || "A falssidade dos judeus || é grand ' ; e tu, judeu maldito, || sabes que fuste receber || teu aver, que ren non falia, || e fuste a arc ' asconder || so teu leito con felonia. [+]
1264 CSM 26/ 176 Non é gran cousa se sabe | bon joyzo dar || a Madre do que o mundo tod a de joigar.|| [+]
1264 CSM 26/ 176 Mui gran razon é que sábia dereito || quen Deus troux ' en seu corp ' e de seu peito || mamentou, e del despeito || nunca foi fillar; || poren de sen me sospeito || que a quis avondar.|| [+]
1264 CSM 26/ 176 Non é gran cousa se sabe | bon joyzo dar ...|| [+]
1264 CSM 26/ 176 Non é gran cousa se sabe | bon joizo dar ...|| [+]
1264 CSM 26/ 176 Non é gran cousa se sabe | bon joizo dar ... || Pois esto fez, meteu -ss ' ao camỹo, || e non sse mãesfestou o mesq[u]ỹo; || e o demo mui festỹo || se le foi mostrar || mais branco que un armỹo, || polo tost ' enganar.|| [+]
1264 CSM 26/ 177 Non é gran cousa se sabe | bon joizo dar ...|| [+]
1264 CSM 26/ 177 Non é gran cousa se sabe | bon joizo dar ...|| [+]
1264 CSM 26/ 177 "||Non é gran cousa se sabe | bon joizo dar ...|| [+]
1264 CSM 26/ 177 Non é gran cousa se sabe | bon joizo dar ...|| [+]
1264 CSM 26/ 177 Non é gran cousa se sabe | bon joizo dar ... || E u passavan ant ' hũa capela || de San Pedro, muit ' aposta e bela, || San James de Conpostela || dela foi travar, || dizend ' : [+]
1264 CSM 26/ 178 "Ai, falss ' alcavela, || non podedes levar || Non é gran cousa se sabe | bon joizo dar ...|| [+]
1264 CSM 26/ 178 A alma do meu romeu que fillastes, || ca por razon de mi o enganastes; || gran traiçon y penssastes, || e, se Deus m ' anpar, || pois falssament ' a gãastes, || non vos pode durar. [+]
1264 CSM 26/ 178 "||Non é gran cousa se sabe | bon joizo dar ...|| [+]
1264 CSM 26/ 178 "||Non é gran cousa se sabe | bon joizo dar ...|| [+]
1264 CSM 26/ 178 "||Non é gran cousa se sabe | bon joizo dar ...|| [+]
1264 CSM 26/ 178 Non é gran cousa se sabe | bon joizo dar ... || Este joyzo logo foi comprido, || e o romeu morto foi resorgido, || de que foi pois Deus servido; || mas nunca cobrar || pod ' o de que foi falido, || con que fora pecar.|| [+]
1264 CSM 26/ 179 Non é gran cousa se sabe | bon joizo dar ... [+]
1264 CSM 27/ 180 Os judeus ouveron desto gran pesar, || e a Cesar se foron ende queixar, || dizendo que o aver querian dar || que pola venda foran en receber.|| [+]
1264 CSM 27/ 182 E os judeus, que sempr ' acostumad ' an || de querer gran mal à do mui bon talan, || foron y; e assi os catou de pran || que a non ousaron per ren sol tanger.|| [+]
1264 CSM 28/ 183 Onde daquesta razon || un miragre vos quero || contar mui de coraçon, || que fez mui grand ' e fero || a Virgen que non á par, || que non quis que perdudo || foss ' o poboo que guardar || avia, nen vençudo.|| [+]
1264 CSM 28/ 185 E ben ali u deceu, || de Santos gran conpanna || con ela appareceu; || e ela mui sen sanna || o seu manto foi parar, || u muito recebudo || colb ' ouve dos que y dar || fez o Soldan beyçudo.|| [+]
1264 CSM 28/ 187 Poderia -vos de dur || dizer as grandes dõas || que aquel Soldan de Sur || deu y, ricas e bõas; || demais foy -os segurar || que non fosse corrudo || o reino, se Deus m ' anpar, || e foi -lle gradeçudo.|| [+]
1264 CSM 31/ 192 Desto mostrou un miragre | a que é chamada Virga || de Jesse na ssa eigreja | que éste en Vila -Sirga, || que a preto de Carron || é duas leguas sabudas, || u van fazer oraçon || gentes grandes e miudas.|| [+]
1264 CSM 31/ 194 O lavrador que pos ele | a mui gran préssa vẽera, || poi -lo vyu en Vila -Sirga, | ouv ' en maravilla fera; || e fez chamar a pregon, || e gentes foron vỹudas, || a que das cousas sermon || fez que ll ' eran conteçudas.|| [+]
1264 CSM 32/ 195 Dest ' un gran miragre | vos contarei ora, || que Santa Maria | fez, que por nos ora, || dũu que al, fora || a ssa missa, ora - || çon nunca per ren || outra sabia || dizer mal nen ben.|| [+]
1264 CSM 32/ 196 "Muda || a muit ' atrevuda || sentença, ca ten || que gran folia || fezist ' . [+]
1264 CSM 33/ 197 Gran poder á de mandar || o mar e todo -los ventos || a Madre daquel que fez || todo -los quatr ' elementos.|| [+]
1264 CSM 33/ 197 Gran poder á de mandar ...|| [+]
1264 CSM 33/ 197 Gran poder á de mandar ...|| [+]
1264 CSM 33/ 197 Un Bispo fora entrar || y, que cuidava passar || con eles; e pois torvar || o mar viu, seus penssamentos || foron dali escapar; || e poren se foi cambiar || no batel ben [con] duzentos || Gran poder á de mandar ...|| [+]
1264 CSM 33/ 198 Gran poder á de mandar ...|| [+]
1264 CSM 33/ 198 Gran poder á de mandar ...|| [+]
1264 CSM 33/ 198 Gran poder á de mandar ...|| [+]
1264 CSM 33/ 198 Gran poder á de mandar ... || E el fillou -ss ' a chorar || e disse : "Se Deus m ' anpar, || Santa Maria guardarme || quis por merecimentos || non meus, mas por vos mostrar || que quen per ela fiar, || valer -ll -an seus cousimentos. [+]
1264 CSM 33/ 199 "||Gran poder á de mandar ...|| [+]
1264 CSM 33/ 199 Gran poder á de mandar ... [+]
1264 CSM 34/ 200 Gran dereit ' é que fill ' o demo por escarmento || quen contra Santa Maria filla atrevemento.|| [+]
1264 CSM 34/ 200 Poren direi un miragre, que foi gran verdade, || que fez en Costantinoble, na rica cidade, || a Virgen, Madre de Deus, por dar entendimento || que quen contra ela vay, palla é contra vento.|| [+]
1264 CSM 34/ 200 Gran dereit ' é que fill ' o demo por escarmento ...|| [+]
1264 CSM 34/ 200 Hũa omage pintada na rua siya || en tavoa, mui ben feita, de Santa Maria, || que non podian achar ontr ' outras mais de cento || tan fermosa, que furtar foi un judeu a tento || Gran dereit ' é que fill ' o demo por escarmento ...|| [+]
1264 CSM 34/ 200 E poi -la levou sso ssa capa furtada, || en ssa cas ' a foi deitar na camara privada, || des i assentou -ss ' aly e fez gran falimento; || mas o demo o matou, e foi a perdimento.|| [+]
1264 CSM 34/ 200 Gran dereit ' é que fill ' o demo por escarmento ...|| [+]
1264 CSM 34/ 200 Gran dereit ' é que fill ' o demo por escarmento ... || E pero que o logar muit ' enatio estava, || a omagen quant ' en si mui bõo cheiro dava, || que specias d ' Ultramar, balssamo nen onguento, || non cheiravan atan ben com ' esta que emento.|| [+]
1264 CSM 34/ 201 Gran dereit ' é que fill ' o demo por escarmento ...|| [+]
1264 CSM 34/ 201 Gran dereit ' é que fill ' o demo por escarmento ...|| [+]
1264 CSM 34/ 201 Pois lle tod ' esto feit ' ouve, mui gran demostrança || fez y a Madre de Deus, que d ' oyo semellança || correu daquela omage grand ' avondamento, || que ficasse deste feito por renenbramento.|| [+]
1264 CSM 34/ 201 Gran dereit ' é que fill ' o demo por escarmento ... [+]
1264 CSM 35/ 202 E por esto non lle damos | ren do noso, mas do seu, || onde quen llo toller cuida | gran sobervia vay fazer.|| [+]
1264 CSM 35/ 202 Desta razon un miragre | direi fremoso, que fez || a Virgen Santa Maria, | que é Sennor de gran prez, || por hũas sas reliquias | que levaron hũa vez || ũus crerigos a França, | de que vos quero dizer.|| [+]
1264 CSM 35/ 202 Estes foron da cidade | que é chamada Leon || do Rodão, u avia | mui grand ' igreja enton, || que ardeu tan feramente | que sse fez toda carvon; || mas non tangeu nas relicas, | esto devedes creer.|| [+]
1264 CSM 35/ 203 Dun mercador que avia | per nome Colistanus, || que os levass ' a Bretanna, | a que pobrou rei Brutus; || e entrou y tanta gente | que non cabian y chus, || de mui ricos mercadores | que levavan grand ' aver.|| [+]
1264 CSM 35/ 203 E u ja pelo mar yan | todos a mui gran sabor, || ouveron tan gran bonaça | que non podia mayor; || e estando en aquesto, | ar ouveron gran pavor, || ca viron ben seis galeas | leixar -ss ' a eles correr, || O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 203 "||O que a Santa Maria | der algo ou prometer ... || Logo que esto foi dito, | maestre Bernalt sacou || a arca conas relicas; | e tanto que as mostrou, || dos mercadores que yan | ena nav ' un non ficou || que tan toste non vẽessen | mui grand alg ' y offerer.|| [+]
1264 CSM 35/ 204 O armiral das galeas | vĩia muit ' ant ' os seus, || e o que tĩia a arca | da Virgen, Madre de Deus, || lles diss ' a mui grandes vozes: | "Falssos, maos e encreus, || de Santa Maria somos, | a de que Deus quis nacer.|| [+]
1264 CSM 35/ 204 Quant ' o crerigo dizia | o almiral tev ' en vil, || e fez tirar das galeas | saetas mui mais de mil || por mataren os da nave; | mas un vento non sotil || se levantou muit ' agỹa, | que as galeas volver || O que a Santa Maria | der algo ou prometer ... || Fez, que a do almirallo | de fond ' a cima fendeu, || e britou logo o maste, | e sobr ' el enton caeu || e deu -lle tan gran ferida, | que os ollos lle verteu || logo fora da cabeça | e fez -lo no mar caer.|| [+]
1264 CSM 35/ 205 E logo aas relicas | correndo mui gran tropel || vẽo desses mercadores, | e cada un seu fardel || fillou e quant ' al y dera, | e non cataron o bel || miragre maravilloso, | per que os fez guarecer || O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 205 O[s] mais desses mercadores | de Frandes e de Paris || eran; e pois s ' apartaron, | cada ũu deles quis || comprar de seu aver lãa, | cuidando seer ben fis || que en salvo a ssa terra | a poderia trager. || que a Santa Maria | der algo ou prometer ... || E poy -ll ' ouveron conprada, | un dia ante da luz || moveron do porto Doura; | mais o que morreu na cruz, || querendo vingar sa Madre, | fez com ' aquel que aduz || gran poder de meter medo | que ll ' ajan de correger || O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 206 O gran torto que fezeran | a ssa Madre Emperadriz, || a que é Sennor do mundo.| [+]
1264 CSM 35/ 206 Disso maestre Bernaldo: | "Esto mui gran dereit ' é || de vos nenbrar das relicas | da Virgen que con Deus ssé, || a que fezeste gran torto | guardando mal vossa fe. [+]
1264 CSM 36/ 207 E desto mostrou a Virgen maravilla quamanna || non pode mostrar outro santo, no mar de Bretanna, || u foi livrar hũa nave, u ya gran companna || d ' omees por sa prol buscar, no que todos punnades.|| [+]
1264 CSM 36/ 207 E u singravan pelo mar, atal foi ssa ventura || que sse levou mui gran tormenta, e a noit ' escura || se fez, que ren non lles valia siso nen cordura, || e todos cuidaron morrer, de certo o sabiades.|| [+]
1264 CSM 36/ 207 "Tenno que fazedes ora gran folia, || que ides rogar outros santos, e Santa Maria, || que nos pode desto livrar, sol nona ementades. [+]
1264 CSM 36/ 208 "||E dizend ' esto, cataron, com ' er é de costume, || contra o masto, e viron en cima mui gran lume, || que alumeava mui mais que outras craridades.|| [+]
1264 CSM 38/ 211 Daquest ' avẽo, tempos sson passados || grandes, que o Conde de Peiteus quis batall ' aver || con Rey de Franç ' ; e foron assũados || en Castro Radolfo, per com ' eu oý retraer, || un mõesteiro d ' ordĩados || monges qu ' el Conde mandou desfazer || porque os ouv ' el sospeytados || que a franceses o querian dar.|| [+]
1264 CSM 38/ 213 Outros dous tafures demõyados || ouv ' y, porque foran aquel tafur mort ' asconder; || poren sass carnes os endiabrados || con gran ravia as começaron todas de roer; || e poys no rio affogados || foron, ca o demo non lles lezer || deu, que todos escarmentados || fossen quantos dest ' oyssen falar.|| [+]
1264 CSM 39/ 215 Torto seria grand ' e desmesura || de prender mal da Virgen ssa figura.|| [+]
1264 CSM 39/ 215 Ond ' avẽo en San Miguel de Tomba, || un mõesteiro que jaz sobre lomba || dũa gran pena, que ja quant ' é comba, || en que corisco feriu noit ' escura.|| [+]
1264 CSM 39/ 215 [T]orto seria grand ' e desmesura ...|| [+]
1264 CSM 39/ 215 Torto seria grand ' e desmesura ...|| [+]
1264 CSM 39/ 215 Torto seria grand ' e desmesura ...|| [+]
1264 CSM 39/ 215 Torto seria grand ' e desmesura ... || Assi lle foi o fog ' obediente || a Santa Maria, que sol niente || non tangeu sa omage veramente, || ca de seu Fill ' el era creatura.|| [+]
1264 CSM 39/ 216 Torto seria grand ' e desmesura ...|| [+]
1264 CSM 39/ 216 Daquesto foron [mui] maravillados || quantos das terras y foron juntados, || que solament ' os fios defumados || non viron do veo, nena brancura || Torto seria grand ' e desmesura ...|| [+]
1264 CSM 39/ 216 Torto seria grand ' e desmesura ... [+]
1264 CSM 40/ 217 Salve -te, que enchoisti || Deus gran sen mesura || en ti, e dele fezisti || om ' e creatura; || esto foi porque ouvisti || gran sen e cordura || en creer quando oisti || ssa messageria.|| [+]
1264 CSM 40/ 217 Deus te salve, groriosa ... || Salve -te Deus, ca nos disti || en nossa figura || o seu Fillo que trouxisti, || de gran fremosura, || e con el nos remĩisti || da mui gran loucura || que fez Eva, e vencisti || o que nos vencia.|| [+]
1264 CSM 40/ 218 Salve -te Deus, ca tollisti || de nos gran tristura || u por teu Fillo frangisti || a carcer escura || u yamos, e metisti -nos || en gran folgura; || con quanto ben nos vĩisti, || queno contraria?|| [+]
1264 CSM 41/ 219 Gran ben lle fez en est ' e grand ' amor || a Virgen, Madre de Nostro Sennor, || que o livrou de dem ' enganador, || a Virgen, Madre de Nostro Sennor, || que o fillara come traedor || e tollera -ll ' o siso; || mas cobrou -llo ela, e por mellor || ar deu -lle Parayso. || a Virgen, Madre de Nostro Sennor, ... || Loada será mentr ' o mundo for || a Virgen, Madre de Nostro Sennor, || de poder, de bondad ' e de valor, || a Virgen, Madre de Nostro Sennor, || porque a ssa mercee é mui mayor || ca o nosso mal siso, || e sempre a seu Fill ' é rogador || que nos dé Parayso. || a Virgen, Madre de Nostro Sennor, ... [+]
1264 CSM 42/ 221 Dest ' un miragre fremoso, | ond ' averedes sabor, || vos direy, que fez a Virgen, | Madre de nostro Sennor, || per que tirou de gran falla | a un mui falss ' amador, || que amỹude cambiava | seus amores dun en al.|| [+]
1264 CSM 42/ 221 A Virgen mui groriosa ... || Sobr ' aquest ' hũa vegada | chegou y un gran tropel || de mancebos por jogaren | à pelot ' , e un donzel || andava y namorado, | e tragia seu anel || que ssa amiga lle dera, | que end ' era natural.|| [+]
1264 CSM 42/ 222 Este donzel, con gran medo | de xe l ' o anel torcer || quando feriss ' a pelota, | foy buscar u o põer || podess ' ; e viu a omage | tan fremosa parecer, || e foi -llo meter no dedo, | dizend ' : [+]
1264 CSM 42/ 222 Pois feit ' ouve ssa promessa, | o donzel logo ss ' ergeu, || e a omagen o dedo | cono anel encolleu; || e el, quando viu aquesto, | tan gran pavor lle creceu || que diss ' a mui grandes vozes : | "Ay, Santa Maria, val! [+]
1264 CSM 42/ 222 Que o fezesse cuidaron | logo todos dessa vez; || mas por consello do demo | ele d ' outra guisa fez, || que o que el prometera | aa Virgen de gran prez, || assi llo desfez da mente | como desfaz agua sal.|| [+]
1264 CSM 43/ 226 E pois aquesto dit ' ouve, | ambos fezeron tornada || a Darouca u moravan; | mas non ouv ' y gran tardada || que log ' a poucos de dias | ela se sentiu prennada, || e a seu temp ' ouve fillo | fremoso de gran maneira.|| [+]
1264 CSM 43/ 226 Des que lle naceu o fillo, | en logar que adianos || déss ' end ' a Santa Maria, | teve -o grandes set ' anos || que lle non vẽo emente | nen da cera nen dos panos || con que o levar devera, | e cuidou seer arteira.|| [+]
1264 CSM 43/ 226 Ca u quis tẽe -lo fillo | e a cera que tĩia, || deu fever ao menỹo e | mató -o muit ' agĩa, || que lle nunca prestar pode | fisica nen meezỹa; || mas gran chanto fez la madre | pois se viu dele senlleira.|| [+]
1264 CSM 43/ 226 Que o soterrassen logo | o marido ben quisera; || mas la madre do menỹo | disse con gran coita fera || que el ' a Santa Maria | o daria, que llo dera || con sa cera como ll ' ela | prometera da primeira.|| [+]
1264 CSM 43/ 226 E logo en outro dia | entraron en seu camỹo, || e a madr ' en ataude | levou sig ' aquel menỹo; || e foron en quatro dias, | e ant ' o altar festinno || o pos, fazendo gran chanto, | depenando sa moleira || Porque é Santa Maria | leal e mui verdadeira ...|| [+]
1264 CSM 43/ 226 E dizend ' a grandes vozes: | "A ti venno, Groriosa, || con meu fill ' e cona cera | de que te fui mentirosa || en cho dar quand ' era vivo; | mas, porque es piadosa, || o adug ' ante ti morto, | e dous dias é que cheira.|| [+]
1264 CSM 43/ 227 Mas, que fez Santa Maria, | a Sennor de gran vertude || que dá aos mortos vida | e a enfermos saude?|| [+]
1264 CSM 43/ 227 Por veer o gran miragre | que a Virgen demostrara || de como aquel meninno | de morte ressucitara, || que a cabo de seis dias | jazendo morto chorara || por prazer da Groriosa | santa e dereitureira.|| [+]
1264 CSM 44/ 228 Quen fiar en ela de coraçon, || averrá -lle com ' a un ifançon || avẽo eno reino d ' Aragon, || que perdeu a caça un seu açor, || Quen fiar na Madre do Salvador || Que grand ' e mui fremos ' era, e ren || non achava que non fillasse ben || de qual prijon açor fillar conven, || d ' ave pequena tro ena mayor.|| [+]
1264 CSM 44/ 228 Quen fiar na Madre do Salvador || E daquest ' o ifançon gran pesar || avia de que o non pod ' achar, || e porende o fez apregõar || pela terra toda en derredor.|| [+]
1264 CSM 45/ 230 A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piedade, || que ao peccador colle | por feito a voontade.|| [+]
1264 CSM 45/ 230 A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piadade ...|| [+]
1264 CSM 45/ 230 A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piadade ...|| [+]
1264 CSM 45/ 230 E todo seu cuidad ' era | de destroir los mesq[u]ỹos || e de roubar os que yan | seguros pelos camỹos, || e per ren non perdõava ' a molleres nen a menỹos, || que ss ' en todo non metes[s]e | por de mui gran crueldade.|| [+]
1264 CSM 45/ 230 A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piadade ... || E esta vida fazendo, | tan brava e tan esquiva, || un dia meteu ben mentes | como sa alma cativa || era chẽa de pecados | e mui mais morta ca viva, || se mercee non ll ' ouvesse | a comprida de bondade.|| [+]
1264 CSM 45/ 231 A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piedade ...|| [+]
1264 CSM 45/ 231 E, porque sempre os bõos | lle davan mui gran fazfeiro || do muito mal que fazia, | penssou que un mõesteiro || faria con bõa claustra, | igreja e cymiteiro, || estar e enfermaria, | e todo en ssa herdade.|| [+]
1264 CSM 45/ 231 A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piadade ...|| [+]
1264 CSM 45/ 231 E des i ar cuidou logo | de meter y gran convento || de monges, se el podesse, | ou cinquaenta ou cento; || e per que mui ben vivessen | lles daria conprimento, || e que por Santa Maria | servir seria y frade.|| [+]
1264 CSM 45/ 231 A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piadade ...|| [+]
1264 CSM 45/ 231 A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piadade ...|| [+]
1264 CSM 45/ 231 A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piadade ...|| [+]
1264 CSM 45/ 231 "||A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piadade ... || Os angeos responderon: | "Mais vos folia fezestes || en fillardes aquest ' alma, | mao conssell ' y ouvestes || e mui mal vos acharedes | de quanto a ja tevestes; || mais tornad ' a vosso fogo | e nossa alma leixade. [+]
1264 CSM 45/ 232 "||A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piadade ...|| [+]
1264 CSM 45/ 232 "||A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piadade ...|| [+]
1264 CSM 45/ 232 "||A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piadade ...|| [+]
1264 CSM 45/ 232 "||A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piadade ...|| [+]
1264 CSM 45/ 232 "||A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piadade ...|| [+]
1264 CSM 45/ 232 A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piadade ... || Tornou -ss ' o angeo logo; | e atan toste que viron || os diabos a cogula, | todos ant ' ela fugiron; || e os angeos correndo | pos eles mal los feriron, || dizendo: [+]
1264 CSM 45/ 233 "||A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piedade ...|| [+]
1264 CSM 45/ 233 Pois que ss ' assi os diabos | foron dali escarnidos || e maltreitos feramente, | dẽostados e feridos, || foron pera seu iferno, | dando grandes apelidos, || dizendo aos diabos: | "Varões, oviad ' , oviade. [+]
1264 CSM 45/ 233 "||A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piadade ...|| [+]
1264 CSM 45/ 233 A Virgen Santa Maria | tant ' é de gran piadade ... [+]
1264 CSM 46/ 234 E dest ' avẽo assi || como vos quero contar || dun mouro, com ' aprendi, || que con ost ' en Ultramar || grande foi, segund ' oý, || por crischãos guerrejar || e roubar, || que non eran percebudos.|| [+]
1264 CSM 46/ 235 Son quantos lo creer van." || diss ' el, "ca non poss ' osmar || que quisesse tal afan || prender Deus nen ss ' abaxar, || que el que éste tan gran || se foss ' en corp ' ensserrar || nen andar || ontre poboos mỹudos, || Porque ajan de seer ...|| [+]
1264 CSM 47/ 237 Virgen Santa Maria, || guarda -nos, se te praz, || da gran sabedoria || que eno demo jaz.|| [+]
1264 CSM 48/ 239 E daquest ' un gran miragre | fez pouc ' á en Catalonna || a Virgen Santa Maria, | que con Jeso -Cristo ponna || que no dia do joyzo | possamos ir sen vergonna || ant ' el e que non vaamos | u yrán os soberviosos.|| [+]
1264 CSM 48/ 239 Monsarraz éste chamado | o logar u é a fonte || saborosa, grand ' e crara, | que naç ' encima dun monte || que era dun cavaleiro; | e d ' outra parte de fronte || avia un mõesteiro | de monges religiosos.|| [+]
1264 CSM 48/ 239 E demais, sobre tod ' esto, | el assi os pennorava, || que quanto quer que achasse | do mõesteiro fillava; || e porend ' aquel convento | en tan gran coita estava, || que non cantavan as oras | e andavan mui chorosos.|| [+]
1264 CSM 48/ 240 Pois ssa oraçon fezeron, | a Sennor de piadade || fez que sse canbiou a fonte | ben dentro na sa erdade || dos monges, que ant ' avian | da agua gran soidade, || e des ali adeante | foron dela avondosos.|| [+]
1264 CSM 49/ 241 Ca ela nos vai demostrar || de como nos guardemos || do demo e de mal obrar, || e en como gãemos || o seu reyno que non á par, || que nos ja perdemos || per don ' Eva, que foi errar || per sa gran folia.|| [+]
1264 CSM 49/ 241 E ar acorre -nos aqui || enas mui grandes coitas, || segund ' eu sei ben e oý, || quaes avemos doitas; || ca muitos omees eu vi || e molleres moitas || a que el ' acorreu assi || de noit ' e de dia.|| [+]
1264 CSM 49/ 241 Ben com ' aos que van per mar ... || E, segund ' eu oý dizer, || hũa mui gran conpanna || de romeus ar foi guarecer || en hũa gran montanna, || en que ss ' ouveran de perder || con coita estranna, || porque lles foi escurecer || e perderon via.|| [+]
1264 CSM 49/ 242 E chamand ' a Madre de Deus, || com ' é nosso costume, || que dos graves pecados seus || perdess ' ela queixume; || e logo aqueles romeus || viron mui gran lume || e disseron: [+]
1264 CSM 49/ 242 E en aquel gran lum ' enton || viron hũa mui bela || moller de corp ' e de faiçon, || e ben come donzela || lles pareceu; e pero non || siia en sela, || mas tĩa na mã ' un baston || que resprandecia.|| [+]
1264 CSM 49/ 242 Ben com ' aos que van per mar ... || E poi -la donzela chegou, || todas essas montannas || do seu gran lum ' alumẽou, || e logo as compannas || dereito a Seixon levou || e per muit ' estrannas || terras en salvo os guiou || come quen podia.|| [+]
1264 CSM 51/ 246 E desto vos contar quero | hũa mui gran demostrança || que mostrou Santa Maria | en terra d ' Orlens en França || al Con de Peiteus, || que un castelo cercara || e come judeus || a gent ' en fillar cuidara.|| [+]
1264 CSM 51/ 246 Este castel ' aquel conde | por al fillar non queria || senon pola gran requeza | que eno logar avia; || poren gran poder || de gent ' ali assũara || con que combater || o fez e que o tomara, || A Madre de Deus ...|| [+]
1264 CSM 51/ 248 Mata -lo outro de dentro | que a omagen guardava; || e poren Santa Maria | tan gran pesar en mostrava, || que nunca per ren || achei que despois tornara || a perna, mas ten -na || como quand ' a mudara.|| [+]
1264 CSM 52/ 249 Mui gran dereit ' é d ' as bestias obedecer || a Santa Maria, de que Deus quis nacer.|| [+]
1264 CSM 52/ 249 E dest ' un miragre, se Deus m ' anpar, || mui fremoso vos quer ' ora contar, || que quiso mui grand ' a Groriosa mostrar; || oyde -mio, se ouçades prazer:|| [+]
1264 CSM 52/ 249 Mui gran dereit ' é d ' as bestias obedecer ...|| [+]
1264 CSM 52/ 249 Mui gran dereit ' é d ' as bestias obedecer ...|| [+]
1264 CSM 52/ 249 Aquel logar a pe dun mont ' está || en que muitas cabras montesas á; || ond ' estraỹa maravilla avẽo ja, || ca foron todas ben juso decer || Mui gran dereit ' é d ' as bestias obedecer ...|| [+]
1264 CSM 52/ 249 Mui gran dereit ' é d ' as bestias obedecer ... || E quatr ' anos durou, segund ' oý, || que os monges ouveron pera si || assaz de leite; que cada noite ali || vĩian as cabras esto fazer, || Mui gran dereit ' é d ' as bestias obedecer ...|| [+]
1264 CSM 52/ 250 Mui gran dereit ' é d ' as bestias obedecer ...|| [+]
1264 CSM 52/ 250 E desta guisa a Madre de Deus || quis governar aqueles monges seus, || por que depois gran romaria de romeus || vẽeron polo miragre saber.|| [+]
1264 CSM 52/ 250 Mui gran dereit ' é d ' as bestias obedecer ... [+]
1264 CSM 53/ 251 E de tal ja end ' avẽo | un miragre que dizer -vos || quer ' ora, que a Virgen | quis grand ' en Seixon fazer, || dun menỹo pegureiro, | a que os pees arder || começaron daquel fogo | que salvaj ' ouço chamar.|| [+]
1264 CSM 53/ 252 Quand ' esto viu o menỹo | no Ceo, foi -lli tal ben || que quant ' al depois viia | sol nono preçava ren; || ca o [E]spirito Santo | pos en el atan gran sen || que as Escrituras soube, | e latin mui ben falar.|| [+]
1264 CSM 54/ 255 E u el tan gran coita jazia || que ja ren falava nen oya, || vee -lo vẽo a Virgen Maria, || e con hũa toalla que tĩia || Toda saude da Santa Reỹa ...|| [+]
1264 CSM 54/ 256 E mui cedo || se levantou o monge; e gran medo || ouveron os outros, e quedo , quedo || foron tanger hũa ssa canpanĩa, || Toda saude da Santa Reỹa ...|| [+]
1264 CSM 55/ 257 Mais o demo, que sse paga | pouco de virgĩidade, || fez, como vos eu ja dixe, | que sse foi con un abade, || que a por amiga teve | un mui gran tenp ' en Lisbõa.|| [+]
1264 CSM 55/ 258 Con sennor, assi dizia, | chorando mui feramente: || "Mia Sennor, eu a ti venno | como moller que se sente || de grand ' erro que á feito; | mas, Sennor, venna -ch ' a mente || se che fiz algun serviço, | e guarda -me mia pessõa || Atant ' é Santa Maria | de toda bondade bõa ...|| [+]
1264 CSM 55/ 258 "||Atant ' é Santa Maria | de toda bondade bõa ... || Foi -ss ' enton Santa Maria, | e a monja ficou sãa; || e cuidou achar seu fillo, | mais en seu cuidar foi vãa; || ca o non viu por gran tenpo, | senon quand ' era ja cãa, || e por el foi mais coitada | que por seu fill ' é leõa.|| [+]
1264 CSM 55/ 259 " Salve Regina ", | assi como lle mandara || a Virgen Santa Maria | que o gran tenpo criara, || que aos que ela ama | por ll ' errar non abaldõa.|| [+]
1264 CSM 56/ 260 Gran dereit ' é de seer || seu miragre mui fremoso || da Virgen, de que nacer || quis por nos Deus grorioso.|| [+]
1264 CSM 56/ 260 Poren quero retraer || un miragre que oý, || ond ' averedes prazer || oyndo -o outrossi, || per que podedes saber || o gran ben, com ' aprendi, || que a Virgen foi fazer || a un bon religioso.|| [+]
1264 CSM 56/ 260 Gran dereit ' é de seer ...|| [+]
1264 CSM 56/ 260 Gran dereit ' é de seer ...|| [+]
1264 CSM 56/ 261 Gran dereit ' é de seer ...|| [+]
1264 CSM 56/ 261 Gran dereit ' é de seer ...|| [+]
1264 CSM 56/ 261 Gran dereit ' é de seer ...|| [+]
1264 CSM 56/ 261 Gran dereit ' é de seer ... [+]
1264 CSM 57/ 262 Mui grandes noit ' e dia || devemos dar porende || nos a Santa Maria || graças, porque defende || os seus de dano || e sen engano || en salvo os guia.|| [+]
1264 CSM 57/ 262 Mui grandes noit ' e dia ...|| [+]
1264 CSM 57/ 262 En Monsarrat vertude || fez, que muy longe sõa, || a Virgen, se mi ajude || ela, por hũa bõa || dona que na montanna || d ' i muy grand ' e estranna || deçeu a hũa fonte || con toda sa companna, || por y jantaren, || des i folgaren || e yren sa via.|| [+]
1264 CSM 57/ 263 Mui grandes noit ' e dia ...|| [+]
1264 CSM 57/ 263 Mui grandes noit ' e dia ...|| [+]
1264 CSM 57/ 263 A dona mantenente, || logo que foy roubada, || fo[i]ss ' ende con sa gente || muy trist ' e muy coitada; || a Monsarrat aginna || chegou essa mesquin[n]a, || dando grandes braados: || "Virgen Santa, Reynna, || dá -me vingança, || ca pris viltança || en ta romaria. [+]
1264 CSM 57/ 263 "||Mui grandes noit ' e dia ...|| [+]
1264 CSM 57/ 263 E os frades sayron || aas vozes que dava; || e quand ' esto oyron, || o prior cavalgava || corrend ' e foi muy toste, || e passou un recoste || e viu cabo da fonte || de ladrões grand ' hoste || jazer maltreitos, || cegos, contreitos, || que un non s ' ergia.|| [+]
1264 CSM 57/ 264 Mui grandes noit ' e dia ...|| [+]
1264 CSM 57/ 264 Mui grandes noit ' e dia ...|| [+]
1264 CSM 57/ 264 Mui grandes noit ' e dia ...|| [+]
1264 CSM 57/ 265 Mui grandes noit ' e dia ...|| [+]
1264 CSM 57/ 265 Mui grandes noit ' e dia ... [+]
1264 CSM 58/ 266 E dest ' un miragre vos contarei || que Santa Maria fez, com ' eu sei, || dũa monja, segund ' escrit ' achei, || que d ' amor lle mostrou mui gran sinal.|| [+]
1264 CSM 58/ 267 Mas en tant ' a dona adormeçeu || e viu en vijon, ond ' esterreçeu || con mui gran pavor que ouve mortal.|| [+]
1264 CSM 59/ 269 E daquesto un gran feito || dum miragre vos direi || que fez mui fremos ' afeito || a Madre do alto Rey, || per com ' eu escrit ' achey, || se me quiserdes oyr.|| [+]
1264 CSM 59/ 270 Os pees da Majestade || e dun Crucifiss ' assi, || que y de gran santidade || avia, com ' aprendi.|| [+]
1264 CSM 59/ 270 Fazend ' assi seu offiço, || mui gran tenp ' aquest ' usou, || atẽes que o proviço || a fez que se namorou || do cavaleir ' , e punnou || de seu talante comprir.|| [+]
1264 CSM 59/ 271 Do grand ' erro que quisera || fazer, mais que non quis Deus || nena sa Madre, que feramente || quer guarda -los seus, || segun Lucas e Matheus || e os outros escrivir || Quena Virgen ben servir ...|| [+]
1264 CSM 60/ 273 Entre Av ' e Eva || gran departiment ' á.|| [+]
1264 CSM 61/ 274 En aquel mõester ' á hũa çapata || que foi da Virgen por que o mundo cata, || por que diss ' un vilão de gran barata || que aquesto per ren ele non creya.|| [+]
1264 CSM 61/ 274 "Ca de o creer non é guisada || cousa; pois que tan gran sazon é passada, || de seer a çapata tan ben guardada || que ja podre non foss ' , esto non seria. [+]
1264 CSM 61/ 275 E logo que chegou deitou -se tendudo || ant ' o altar en terra como perdudo, || repentindo -se de que for ' atrevudo || en sol ousar dizer atan gran folia.|| [+]
1264 CSM 62/ 276 Santa Maria sempr ' os seus ajuda || e os acorr ' a gran coita sabuda.|| [+]
1264 CSM 62/ 276 E macar a dona de gran linnage || era, non quiseron dela menage || seus devedores; mais deu -lles en gage || seu fill ' , onde foi pois mui repentuda.|| [+]
1264 CSM 62/ 276 E daquesto pois pres mui gran quebranto, || porque a usura lle creceu atanto || que a non podia pagar por quanto || avia, se d ' al foss ' acorruda.|| [+]
1264 CSM 62/ 277 "Dona, onde vẽes?" || nen "de que o levas, gran torto nos tẽes. [+]
1264 CSM 63/ 278 Dest ' un miragre vos quero contar || que Santa Maria fez, se Deus m ' anpar, || por hun cavaleiro a que foi guardar || de mui gran vergon[n]a que cuidou prender.|| [+]
1264 CSM 63/ 278 Quen ben serv ' a Madre do que quis morrer ... || Este conde de Castela foi sennor || e ouve gran guerra con rei Almançor || que Sant Estevão tod ' a derredor || lle vẽo çercar, cuidando -lla toller.|| [+]
1264 CSM 64/ 282 E dest ' un miragre, de que fiz cobras e son, || vos direi mui grande, que mostrou en Aragon || Santa Maria, que a moller dun infançon || guardou de tal guisa, por que non podess ' errar.|| [+]
1264 CSM 64/ 282 Aquel infançon un mui gran tenp ' as[s]i morou || con aquela dona; mais pois s ' ir dali cuidou || por hũa carta de seu sennor que lle chegou, || que avia guerra e que o foss ' ajudar.|| [+]
1264 CSM 65/ 286 Porend ' un miragre vos direi mui grande || que Santa Maria fez; e ela mande || que mostra -lo possa per mi e non ande || demandand ' a outre que me dé recado.|| [+]
1264 CSM 65/ 287 E durou depois muit ' en esta maldade, || ata que caeu en grand ' enfermidade || que lle fez canbiar aquela voontade, || e do que fezera sentiu -se culpado.|| [+]
1264 CSM 65/ 288 Que achou un ome mui de santa vida || na Montanna Negra, en hũa ermida; || e pois sa fazenda toda ouv ' oyda, || ouve do cativo gran doo ficado, || A creer devemos que todo pecado ...|| [+]
1264 CSM 65/ 289 Foi -s ' o om ' e punnou de chegar mui çedo || a Alexandria, que come Toledo || é grand ' o[u] mayor; mais ya co[n] gran medo || de non aver ali seu preit ' ençimado.|| [+]
1264 CSM 65/ 292 Ca esta terra foi de meu poderio, || e meu linnage a mantev ' a gran brio; || e morreron todos, e o sennorio || me ficou end ' a mi, e foi rei alçado.|| [+]
1264 CSM 65/ 294 Que os avia mui gran tenp ' enganados, || e que o perderan pelos seus pecados; || mais Deus por el logo miragres mostrados || ouve, por que fosse pois santo chamado.|| [+]
1264 CSM 65/ 294 E gran doo fez por el seu compan[n]eiro, || e quant ' el viveu foi senpr ' ali senl[l]eiro, || guardand ' o sepulcro; mais Deus verdadeiro || levó -o consigu ' , e el seja loado. [+]
1264 CSM 66/ 295 Os que m ' oen cada dia || e que m ' oyrán, || de grado lles contaria || miragre mui gran || dun bon bispo que avia || en Alverna, tan || santo que viu sen contenda, || Quantos en Santa Maria ...|| [+]
1264 CSM 66/ 295 Vẽo con gran compan[n]ia || desses que están || ante Deus e todavia || por nos rogarán || que el de mal nos defenda.|| [+]
1264 CSM 67/ 298 A Reynna groriosa | tant ' é de gran santidade, || que con esto nos defende | do dem ' e da sa maldade.|| [+]
1264 CSM 67/ 298 E de tal razon com ' esta | un miragre contar quero || que fezo Santa Maria, | aposto e grand ' e fero, || que non foi feito tan grande | ben des lo tempo de Nero, || que emperador de Roma | foi, daquela gran çidade.|| [+]
1264 CSM 67/ 298 A Reynna gloriosa | tant ' é de gran santidade ...|| [+]
1264 CSM 67/ 298 A Reynna gloriosa | tant ' é de gran santidade ...|| [+]
1264 CSM 67/ 298 A Reynna gloriosa | tant ' é de gran santidade ... || E como quen á gran coita | de compri -lo que deseja, || ela ma[n]çebos collia | ben mandados, sen peleja, || que aos pobres servissen; | mais o demo con enveja || meteu -se en un corpo morto | d ' ome de mui gran beldade, || A Reyn[n]a gloriosa | tant ' é de gran santidade ...|| [+]
1264 CSM 67/ 299 A Reynna gloriosa | ta[n]t ' é de gran santidade ...|| [+]
1264 CSM 67/ 299 "||Quando ll ' ' om ' oyu aquesto | dizer, foy en mui pagado; || e demais viu -o fremoso, | apost ' e ben razõado, || e cuidou que non andava | senon con gran lealdade.|| [+]
1264 CSM 67/ 299 A Reynna gloriosa | tant ' é de gran santidade ...|| [+]
1264 CSM 67/ 299 "||A Reynna gloriosa | tant ' é de gran santidade ...|| [+]
1264 CSM 67/ 299 A Reyn[n]a gloriosa | tant ' é de gran santidade ...|| [+]
1264 CSM 67/ 299 A Reynna gloriosa | tant ' é de gran santidade ... || En tod ' est ' o ome bõo | per ren mentes non metia, || e poren de bõa mente | u ll ' el consellava ya; || mais quando se levantava, | hũa oraçon dizia || da Virgen mui groriosa, | Reyn[n]a de piedade, || A Reyn[n]a gloriosa | tant ' é de gran santidade ...|| [+]
1264 CSM 67/ 300 A Reynna gloriosa | tant ' é de gran santidade ...|| [+]
1264 CSM 67/ 300 Desta guisa o bon home, | que de santidade chẽo || era, viveu mui gran tempo, | trões que un bisp ' y vẽo || que foi sacar ao demo | logo as linnas do sẽo, || como vos contarei ora; | e por Deus, ben m ' ascuitade:|| [+]
1264 CSM 67/ 300 A Reynna gloriosa | tant ' é de gran santidade ...|| [+]
1264 CSM 67/ 300 A Reynna gloriosa | tant ' é de gran santidade ...|| [+]
1264 CSM 67/ 300 A Reynna gloriosa | tant ' é de gran santidade ...|| [+]
1264 CSM 67/ 300 "||A Reynna gloriosa | tant ' é de gran santidade ... || Enton aquel ome bõo | enviou por el correndo.|| [+]
1264 CSM 67/ 301 A Reynna gloriosa | tant ' é de gran santidade ...|| [+]
1264 CSM 67/ 301 "||A Reynna gloriosa | tant ' é de gran santidade ...|| [+]
1264 CSM 67/ 301 "||A Reynna gloriosa | tant ' é de gran santidade ...|| [+]
1264 CSM 67/ 301 A Reynna gloriosa | tant ' é de gran santidade ... || "Quand ' el aquesta dizia, ; sol non era eu ousado || de lle fazer mal niũu. [+]
1264 CSM 67/ 301 A Reynna gloriosa | tant ' é de gran santidade ... [+]
1264 CSM 68/ 302 A Groriosa grandes faz || miragres por dar a nos paz.|| [+]
1264 CSM 68/ 302 E dest ' un miragre direi || fremoso, que escrit ' achei, || que fez a Madre do gran Rei, || en que toda mesura jaz, || A Groriosa grandes faz ...|| [+]
1264 CSM 68/ 302 A Groriosa grandes faz ...|| [+]
1264 CSM 68/ 302 E por esto queria mal || a ssa combooça mortal; || e Santa Maria sen al || rogava que lle déss ' assaz || A Groriosa grandes faz ...|| [+]
1264 CSM 68/ 302 Coita e mal, por que perder || lle fazia o gran prazer || que seu marido lle fazer || soya na vila d ' Araz.|| [+]
1264 CSM 68/ 302 A Groriosa grandes faz ... || E pois fez esta oraçon, || adormeceu -sse log ' enton; || e dormindo viu en vijon || Santa Maria con grand ' az || A Groriosa grandes faz ...|| [+]
1264 CSM 68/ 303 A Groriosa grandes faz ...|| [+]
1264 CSM 68/ 303 "||A Groriosa grandes faz ...|| [+]
1264 CSM 68/ 303 "Malvaz || A Groriosa grandes faz ... || "Demo foi, chus negro ca pez, || que m ' este torto fazer fez || contra vos; mais ja outra vez || nono farei, pois vos despraz. [+]
1264 CSM 68/ 303 "||A Groriosa grandes faz ...|| [+]
1264 CSM 68/ 303 A Groriosa grandes faz ... [+]
1264 CSM 69/ 304 Dest ' un miragre quero contar ora, || que dos outros non deve seer fora, || que Santa Maria, que por nos ora, || grande fez na cidade toledãa, || Santa Maria [os] enfermos sãa ...|| [+]
1264 CSM 69/ 304 Seend ' y o Emperador d ' Espanna || e d ' omẽes onrrados gran conpanna || con el, e cav[a]laria tamanna || que dentro non cabian ne -na chãa || Santa Maria [os] enfermos sãa ...|| [+]
1264 CSM 69/ 305 E viu estando || un om ' ant ' o altar, ben como quando || está o que diz missa consagrando || a hostia a costume romãa.|| [+]
1264 CSM 69/ 305 E a destro viu estar da capela || de gran fremosura hũa donçela, || que de faiçon e de coor mais bela || era que nona neve e a grãa, || Santa Maria [os] enfermos sãa ...|| [+]
1264 CSM 69/ 307 E pois saỹdade ouve reçebuda, || diss ' a gran voz: [+]
1264 CSM 71/ 309 Se muito non amamos, | gran sandeçe fazemos, || a Sennor que nos mostra | de como a loemos.|| [+]
1264 CSM 71/ 309 Se muito non amamos, | gran sandeçe fazemos ...|| [+]
1264 CSM 71/ 309 E direi dũa monga | que en un mõeste[i]ro || ouve, de santa vida, | e fillava lazeiro || en loar muit ' a Virgen, | ca un gran livr ' enteiro || rezava cada dia, | como nos aprendemos, || Se muito non amamos, | gran sandeçe fazemos ...|| [+]
1264 CSM 71/ 309 De grandes orações | sempre, noites e dias.|| [+]
1264 CSM 71/ 309 Se muito non amamos, | gran sandeçe façemos ...|| [+]
1264 CSM 71/ 309 E poren, com ' aprendo, || viu a Santa Maria, | com ' agora diremos, || Se muito non amamos, | gran sandeçe façemos ... || Dentro no dormidoiro | en seu leit ' u jazia || por dormir mui cansada, | e pero non durmia.|| [+]
1264 CSM 71/ 310 Se muito non amamos, | gran sandeçe fazemos ...|| [+]
1264 CSM 71/ 310 "||Se muito non amamos, | gran sandeçe fazemos ...|| [+]
1264 CSM 71/ 310 "||Se muito non amamos, | gran sandeçe fazemos ...|| [+]
1264 CSM 71/ 310 Se muito non amamos, | gran sandeçe fazemos ...|| [+]
1264 CSM 71/ 310 Se tu queres que seja | de teu rezar pagada, || u dizes la saude | que me foi enviada || pelo angeo santo, | di -a as[s]essegadamente || e non te coites; | ca certo cho dizemos || Se muito non amamos, | gran sandeçe fazemos ...|| [+]
1264 CSM 71/ 310 Que, quando falar ouço | como Deus foi comigo, || tan gran prazer ey ende, | amiga, que che digo || que enton me semella | que Deus Padr ' e amigo || e Fill ' en nosso corpo | outra vez ben tẽemos.|| [+]
1264 CSM 71/ 310 Se muito non amamos, | gran sandeçe fazemos ... || E poren te rogamos | que filles tal maneyra || de rezares mui passo, | amiga compan[n]eyra, || e duas partes leixa | e di ben a terçeira || de quant ' ante dizias, | e mais t ' end ' amaremos. [+]
1264 CSM 71/ 311 "||Se muito non amamos, | gran sandeçe fazemos ...|| [+]
1264 CSM 71/ 311 Se muito non amamos, | gran sandeçe fazemos ...|| [+]
1264 CSM 71/ 311 Se muito non amamos, | gran sandeçe fazemos ... [+]
1264 CSM 73/ 314 De monjes gran convento eran y enton || que servian a Virgen mui de coraçon; || un tesoureir ' y era aquela sazon, || que Santa Maria sabia muit ' amar.|| [+]
1264 CSM 73/ 315 Poren Santa Maria, Sennor de gran prez, || loaron quantos oyron desto falar.|| [+]
1264 CSM 74/ 316 "E el diss ' enton: || "Esto que ch ' eu faço e con gran razon, || ca tu sempre mal fazes, e do ben non || te queres per nulla ren entrameter. [+]
1264 CSM 74/ 317 Mais enton o dem ' , en [que] todo mal jaz, || trouxe tan gran vento como quando faz || mui grandes torvões e que quer chover.|| [+]
1264 CSM 74/ 317 E ao gran son que a madeira fez || vẽeron as gentes log[o] dessa vez, || e viron o demo mais negro ca pez || fogir da ygrega u ss ' ya perder.|| [+]
1264 CSM 74/ 317 E ar viron com ' estava o pintor || colgado do pinzel; e poren loor || deron aa Madre de Nostro Sennor, || que aos seus quer na gran coita valer.|| [+]
1264 CSM 75/ 318 E desta razon vos d[i]rei | un miragre mui fremoso, || que mostrou Santa Maria, | Madre do Rey grorioso, || a un crerigo que era | de a servir desejoso; || e poren gran maravilla | lle foi per ela mostrada.|| [+]
1264 CSM 75/ 319 Mais o capelan correndo, | quando soube com ' estava || o rico, vẽo aginna, | porque del aver coidava || gran peça de seus dinneiros, | ca el por al non catava, || e diss ' : [+]
1264 CSM 75/ 321 E viu con ela na choça | hũa tan gran claridade, || que ben entendeu que era | a Sennor da piadade.|| [+]
1264 CSM 75/ 322 E ao crerig ' ar disse: | "Ide -vos, ca ben fezestes, || e muito sõo pagada | de quan ben aqui vẽestes; || e, par Deus, mellor consello | ca o capelan tevestes, || que ficou con aquel rico | por levar del gran soldada. [+]
1264 CSM 75/ 322 Omildade con pobreza ... || E ao crerigo a Virgen | disse que mui ben fezera || e que mui ben s ' acharia | de quanto ali vẽera, || demais faria -ll ' ajuda | mui çed ' en gran coita fera; || e pois aquest ' ouve dito, | foi -s ' a Benaventurada.|| [+]
1264 CSM 75/ 323 E enquant ' a Virgen disse, | sempr ' o crerig ' os gẽollos || teve ficados en terra, | chorando muito dos ollos; || e tornou -ss ' a cas do rico, | e ouv ' y outros antollos, || ca viu de grandes diabos | a casa toda çercada.|| [+]
1264 CSM 76/ 325 Quenas [sas] figuras da Virgen partir ... || Pois est ' ouve dito, tan gran san[n]a lle creceu, || que aa omagen foi e ll ' o Fillo tolleu || per força dos braços e desaprendeu, || dizend ' : [+]
1264 CSM 76/ 326 Quand ' a moller viu o gran miragre que fez || a Virgen Maria, que é Sennor de gran prez, || tornou -lle seu Fillo; e log ' essa vez || meteu -ss ' en orden pola mellor servir.|| [+]
1264 CSM 77/ 327 Desto fez Santa Maria miragre fremoso || ena sa ygrej ' en Lugo, grand ' e piadoso, || por hũa moller que avia tolleito || o mais de seu corp ' e de mal encolleito.|| [+]
1264 CSM 77/ 327 Da que Deus mamou o leite do seu peito ... || E ela ali jazendo fez mui bõa vida || trões que ll ' ouve merçee a Sennor conprida || eno mes d ' agosto, no dia escolleito, || na sa festa grande, como vos retreito || Da que Deus mamou o leite do seu peito ...|| [+]
1264 CSM 78/ 329 Poren, meus amigos, rogo -vos que m ' ouçades || un mui gran miragre que quero que sabiades || que a Santa Virgen fez, per que entendades || com ' aos seus servos é sempre piadosa.|| [+]
1264 CSM 78/ 329 E daquest ' avẽo, gran temp ' á ja passado, || que ouve en Tolosa un conde mui preçado; || e aquest ' avia un ome seu privado || que fazia vida come religiosa.|| [+]
1264 CSM 78/ 330 E que non soubessen de qual morte lle dava, || por un seu caleiro atan tost ' enviava || e un mui gran forno encender llo mandava || de lenna mui gros[s]a que non fosse fumosa.|| [+]
1264 CSM 78/ 330 E u ele ya cabo de ssa carreira || achou un ' ermida que esta[va] senlleira, || u dizian missa ben de mui gran maneira || de Santa Maria, a Virgen preçiosa.|| [+]
1264 CSM 78/ 331 Enton do caleiro se partia tan toste || aquel ome bõo e per un gran recoste || se tornou al conde, e dentr ' en sa reposte || contou -ll ' en[d] ' a estoria maravillosa.|| [+]
1264 CSM 81/ 336 De que sãou hũa vez || ben a Gondianda, || hũa moller que lle fez || rogo e demanda || [a]tal, || per que lle non ficou sinal || Par Deus, tal sennor muito val ... || Daquele fogo montes || de que layda era, || onde tan gran dano pres || que poren posera || çendal || ant ' a faz con coita mortal, || Par Deus, tal sennor muito val ...|| [+]
1264 CSM 82/ 338 Ond ' avẽo desto que en Conturbel || fez Santa Maria miragre mui bel || por un monge bõo, cast ' e mui fiel, || que viu de diabres vĩir mui grand ' az.|| [+]
1264 CSM 82/ 338 El assi estando en mui gran pavor, || viu entrar un ome negro de coor || que diss ' aos porcos: [+]
1264 CSM 82/ 338 "Aquesto fazer || queremos de grado, mais niun poder || de faze -lle mal non podemos aver || por gran santidade que en ele jaz. [+]
1264 CSM 82/ 339 O frad ' , est ' oyndo, espantou -se mal || e chamou a Virgen, a que nunca fal || aas grandes coitas, dizendo -lle: [+]
1264 CSM 82/ 339 "Val -me, || ca de gran medo ei end ' eu assaz. [+]
1264 CSM 83/ 340 Que lle davan a gran pẽa, || porque era de Luçẽa.|| [+]
1264 CSM 83/ 340 Sen tod ' esto, en gran cadẽa || de noite tras cadẽados || Aos seus acomendados ... || Jazia e en escura || carçer e en gran ventura || de morrer. [+]
1264 CSM 83/ 341 E el jazend ' en gran medo, || viu as portas abrir quedo || da carçer, e viu britados || Aos seus acomendados ...|| [+]
1264 CSM 83/ 341 Seus ferros e que dormian || os que o guardar soyan, || que tan gran sono avian || que non eran acordados.|| [+]
1264 CSM 84/ 343 O que en Santa Maria | crever ben de coraçon || nunca reçeberá dano | nen gran mal nen ocajon.|| [+]
1264 CSM 84/ 343 E daquest ' un gran miragre | oyd ' ora, de que fix || un cantar da Virgen santa, | [que] eu dum bon om ' a prix, || e ontr ' os outros miragres | porende mete -lo quix, || porque sei, se o oyrdes, | que vos valrrá un sermon.|| [+]
1264 CSM 84/ 343 O cavaleir ' era bõo | de costumes e sen mal, || e mais d ' outra ren amava | a Virgen espirital; || e por esto de sa casa | fezera un gran portal || ben atro ena ygreja, | por ir fazer oraçon.|| [+]
1264 CSM 84/ 344 E tomou log ' un coitelo, | con que tallavan o pan, || e deu -se con el no peito | hũa ferida [a]tan || grande que , sen outra cousa, | morreu logo manaman.|| [+]
1264 CSM 84/ 344 "||O que en Santa Maria | creve ben de coraçon ... || E fillou sa moller logo | e deitó -a, sen mentir, || en seu leito e cobriu -a, | e non quiso que sayr || podes[s] ' ome de sa casa; | e a porta foi abrir || da ygreja e correndo | entrou y de gran randon.|| [+]
1264 CSM 84/ 345 "Sennor, || mia moller que moit ' amava | perdi polo teu amor; || mais tu, Sennor, que sofriste | gran coita e gran door || por teu Fillo, dá -mia viva | e sãa ora en don. [+]
1264 CSM 84/ 345 El assi muito chorando, | a Virgen ll ' apareçeu || e diss ' ao cavaleiro: | "O meu Fillo reçebeu || o rogo que me feziste e a ta moller viveu || pola ta firme creença | e por ta gran devoçon. [+]
1264 CSM 84/ 345 E el enton tornou -sse logo | e foi sa moller veer, || e achó -a viv ' e sãa | e ouv ' en mui gran prazer.|| [+]
1264 CSM 85/ 346 Pera toller gran perfia || ben dos corações, || demostra Santa Maria || sas grandes visiões.|| [+]
1264 CSM 85/ 346 Onde direi un miragre que en Englaterra || demostrou Santa Maria, a que nunca erra, || por converter un judeu que prenderan ladrões, || a que chagas grandes deran e pois torçillões.|| [+]
1264 CSM 85/ 346 Pera toller gran perfia ...|| [+]
1264 CSM 85/ 346 Pera toller gran perfia ...|| [+]
1264 CSM 85/ 346 Desta guisa o teveron fora do camỹo || ata[d] ' en hũa gran casa vella, o mesquinno; || e deron -lle pan e agua aqueles peões, || en tal que lles non morress ' e ouves[s]en quinnões || Pera toller gran perfia ... || Do seu aver. [+]
1264 CSM 85/ 347 Pera toller gran perfia ...|| [+]
1264 CSM 85/ 347 Pera toller gran perfia ...|| [+]
1264 CSM 85/ 347 "Para -mi ben mentes, || ca eu sõo a que tu e todos teus parentes || avedes mui gran desamor en todas sazões, || e matastes -me meu Fillo come mui felões.|| [+]
1264 CSM 85/ 347 Pera toller gran perfia ...|| [+]
1264 CSM 85/ 347 Pera toller gran perfia ...|| [+]
1264 CSM 85/ 347 Enton o pres pela mão e tiró -o fora || dali, [e] sobr ' un gran monte o pos essa ora || e mostrou -lle un gran vale chẽo de dragões || e d ' outros diabos, negros mui mais que carvões, || Pera toller gran perfia ...|| [+]
1264 CSM 85/ 347 Pera toller gran perfia ... || Quand ' o judeu viu aquesto, foi end ' espantado; || mais tan toste foi a outro gran monte levado || u viu seer Jesu Cristo con religiões || d ' angeos, que sempre cantan ant ' el doçes sões.|| [+]
1264 CSM 85/ 348 Pera toller gran perfia ...|| [+]
1264 CSM 85/ 348 Pera toller gran perfia ...|| [+]
1264 CSM 85/ 348 Pera toller gran perfia ...|| [+]
1264 CSM 85/ 348 Pois que Santa Maria lle diss ' este fazfeiro, || leixó -o; e el foi -sse log ' a un mõesteiro || u achou u[n] sant ' abbade con seus compan[n]ões, || que partiron mui de grado con el sas rações || Pera toller gran perfia ...|| [+]
1264 CSM 85/ 348 Pera toller gran perfia ... [+]
1264 CSM 86/ 349 Eno mar que cerca o mund ' arredor, || na terra que chaman Bretanna Mayor, || fez a Santa Madre de Nostro Sennor || un gran miragre que vos quero contar.|| [+]
1264 CSM 86/ 349 Acorrer -nos pod[e] e de mal guardar ... || O logar era de mui gran devoçon, || mas non podia om ' ala ir, se non || menguas[s] ' ant ' o mar, ca en outra sazon || non podia ren en sayr nen entrar.|| [+]
1264 CSM 87/ 351 E desto vos quero contar || un gran miragre que mostrar || quis a Virgen que non á par, || na çidad ' de Pavia.|| [+]
1264 CSM 87/ 351 D ' onrrar os seus a gran sabor || sempre Santa Maria.|| [+]
1264 CSM 87/ 352 Os seus onrrou con gran razon || sempre Santa Maria.|| [+]
1264 CSM 88/ 353 Quen servir a Madre do gran Rey, || ben sei || que será de mal guardado, || com ' ora vos contarey || En un miragre de grado, || segund ' eu oý contar, || que no mõesteir ' onrrado || de Claraval foi entrar || un monje mui leterado, || que sabia ben obrar || de fisica, com ' achey.|| [+]
1264 CSM 88/ 353 Quen servir a Madre do gran Rey ...|| [+]
1264 CSM 88/ 353 E porque acostumado || fora de mui ben jantar || ante que foss ' ordinnado, || e outrosi ben cẽar || e comer carn ' e pescado || e bon vin[n]o non leixar || ne[n] bon pan, com ' apres ' ei, || Quen servir a Madre do gran Rey ... || Poren[d] ' era mui coitado || en aver a jejũar || e comer verças de prado || sen sal nen pont ' y deitar, || e bever vin[n]o botado || e por bon pan non catar.|| [+]
1264 CSM 88/ 354 E sobr ' esto vus direi || Quen servir a Madre do gran Rey ...|| [+]
1264 CSM 88/ 354 Quen servir a Madre do gran Rey ...|| [+]
1264 CSM 88/ 354 "||Quen servir a Madre do gran Rey ...|| [+]
1264 CSM 88/ 354 Quen servir a Madre do gran Rey ... || Mas un dia sinaado || en que Deus quis encarnar, || o convento foi levado || de comer, e a rezar || se fillaron ben provado || por aa eigreja passar || con seu "Miserere mei" .|| [+]
1264 CSM 88/ 355 Quen servir a Madre do gran Rey ...|| [+]
1264 CSM 88/ 355 Aquel mong ' ya irado || e nonos quis ajudar, || ca non fora avondado || nen se podera fartar; || e ynd ' assi, viu de lado || cabo da porta estar || a Virgen de que falei, || Quen servir a Madre do gran Rey ...|| [+]
1264 CSM 88/ 355 Que tev ' un vaso dourado || chẽo de nobre manjar || dun leitoairo preçado, || de que sse fillou a dar || a cada monge bocado, || con que os foi confortar, || erg ' a este que dit ' ei, || Quen servir a Madre do gran Rey ...|| [+]
1264 CSM 88/ 355 "||Quen servir a Madre do gran Rey ...|| [+]
1264 CSM 88/ 356 "||Quen servir a Madre do gran Rey ...|| [+]
1264 CSM 88/ 356 Quen servir a Madre do gran Rey ... [+]
1264 CSM 89/ 357 Ela assi jazendo, || que era mais morta ca viva, || braadand ' e gemendo || e chamando -sse mui cativa, || con tan gran door esquiva, || que desanparada || foi; e desasperada || A Madre de Deus onrrada ...|| [+]
1264 CSM 89/ 358 Porend ' a moi comprida || Reỹa das outras reỹas, || acorredor das mesquinnas, || sen gran demorada || ll ' ouve log ' enviada || A Madre de Deus onrrada ...|| [+]
1264 CSM 89/ 358 Madre de Deus con rogo, || que é chẽa de gran vertude.|| [+]
1264 CSM 91/ 362 A Virgen nos dá saud ' | e tolle mal, || tant ' á en si gran vertud ' | esperital.|| [+]
1264 CSM 91/ 362 E poren dizer -vos quero || entr ' estes miragres seus || outro mui grand ' e mui fero || que esta Madre de Deus || fez, que non poden contradizer judeus || nen ereges, pero queiran dizer al.|| [+]
1264 CSM 91/ 362 Aquest ' avẽo en França, || non á y mui gran sazon, || que os homes por errança || que fezeran, deu enton || Deus en eles por vendeita cofojon || deste fogo que chaman de San Marçal.|| [+]
1264 CSM 91/ 362 A Virgen nos dá saud ' | e tolle mal ... || E era de tal natura || aquel mal, com ' aprendi, || que primeiro con friura || os fillava, e des i || queimavan peyor que fogo; e assi || sofrian del todos gran coita mortal.|| [+]
1264 CSM 91/ 363 Porend ' hũa noit ' avẽo || que lume lles pareceu || grande que do ceo vẽo, || e log ' enton decendeu || Santa Maria, e a terra tremeu || quando chegou a Sennor celestial.|| [+]
1264 CSM 92/ 364 Ca de dar lum ' á gran poder || a que o lum ' en si trager || foi, que nos fez a Deus veer, || que per al non viramos ja.|| [+]
1264 CSM 93/ 366 Dest ' un mui gran miragr ' en fillo dun burges || mostrou Santa Maria, que foi gafo tres || anos e guareceu en mẽos que un mes || pola sa piedade que lle quis mostrar.|| [+]
1264 CSM 93/ 366 El assi mantẽendo orgull ' e desden, || quiso Deus que caess ' en el mui gran gafeen, || ond ' ele foi coitado que non quis al ren || do mund ' erg ' un ermid ' u se foi apartar.|| [+]
1264 CSM 94/ 369 "E foi -ss ' , e non || por ben fazer sa fazenda, || con aquel que muit ' amar || mais ca si sabia, || e foi gran tenpo durar || con el en folia.|| [+]
1264 CSM 94/ 370 Disseron -ll ' enton sen al: || "Abadess ' avemos tal || e priol ' e tesoureira, || cada hũa delas val || muito, e de ben, sen mal, || nos fazen de gran maneira.|| [+]
1264 CSM 94/ 370 E ela, con gran pavor || tremendo e sen coor, || foisse pera a eigreja; || mais la Madre do Sennor || lle mostrou tan grand ' amor, || - e poren bẽeita seja - || que as chaves foi achar || u postas avia, || e seus panos foi fillar || que antes vestia.|| [+]
1264 CSM 94/ 371 E tan toste, sen desden || e sen vergonna de ren || aver, juntou o convento || e contou -lles o gran ben || que lle fezo a que ten || o mund ' en seu mandamento; || e por lles todo provar || quanto lles dizia, || fez seu amigo chamar, || que llo contar ya.|| [+]
1264 CSM 94/ 371 O convento por mui gran || maravilla tev ' , a pran, || pois que a cousa provada || viron, dizendo que tan || fremosa, par San Johan || nunca lles fora contada; || e fillaron -ss ' a cantar || con grand ' alegria: || "Salve -te, Strela do Mar, || Deus, lume do dia. [+]
1264 CSM 95/ 372 El Cond ' Abran foi aqueste, de mui santa vida, || que fez mui gran pẽedenz ' en aquela hermida || servind ' a Santa Maria, a Sennor comprida || de todo ben, que aos seus sempre dá guarida, || ca a ssa mui gran mercee nunca é falida || a quanto -la ben serviren, assi é sen falla.|| [+]
1264 CSM 95/ 373 El atal vida fazend ' en aquela montanna, || estand ' un dia pesca[n]do com ' era ssa manna, || chegaron ali navios de mouros, conpanna || que ben d ' Africa vẽeran por correr Espanna, || e fillárono aginna e con mui gran sanna || deron con el no navio, oy mais Deus lle valla!|| [+]
1264 CSM 95/ 373 E pois est ' ouveron feito, fezeron gran guerra, || rouband ' en mar quant ' achavan e saynd ' a terra, || e quiseran -ss ' ir con todo. [+]
1264 CSM 96/ 375 El assi andando, un dia passava || per un gran mont ' u conpanna estava || de ladrões con ũu que andava || con eles, que era de todos mayor.|| [+]
1264 CSM 96/ 377 Quand ' est ' oyron, logo mantenente || fezeron os frades vĩir gran gente, || e confessou -sse verdadeyramente || ant ' eles e disse: [+]
1264 CSM 96/ 377 Bẽes assi com ' el disse foi feito || e o seu corpo tan toste desfeyto; || e os ome[e]s, pois viron tal preito, || aa Virgen deron poren gran loor.|| [+]
1264 CSM 97/ 378 Mas el con gran pesar || e con coita fillou -ss ' a chorar || e rogar || a Virgen quanto mais podo fazer.|| [+]
1264 CSM 97/ 378 A Virgen sempr ' acorrer, acorrer ... || E pois na eigreja pos seu don || e fez chorando ssa oraçon, || meteu -sse ao camỹ ' enton || con mui gran med ' en seu coraçon, || de lijon || ou de morte por tal mezcra prender.|| [+]
1264 CSM 97/ 380 E logo poren || lle perdõou e fez -lle gran ben, || e os mezcradores en desden || tev ' e nunca por eles deu ren, || e des en || nonos ar quis de tal feito creer.|| [+]
1264 CSM 98/ 381 E o falimento fora | grand ' e sen razon; || e porque ss ' en non doya | en seu coraçon, || pero a Santa Maria | foi pedir enton || que entrass ' en sa eigreja, | non quis consentir.|| [+]
1264 CSM 98/ 381 Aquesto foi en Valverde, | cabo Monpisler, || u faz a Virgen miragres | grandes quando quer, || u vẽo aquesta dona, | mui pobre moller, || por entrar ena eigreja; | mas non pod ' abrir || Non dev ' a Santa Maria | mercee pedir ...|| [+]
1264 CSM 101/ 387 E por aquesto partir || non se quis d ' ant ' o altar, || Ben pod ' a Sennor sen par ... || Trões que a gran Sennor || que Madr ' é do Salvador || lle mostrou tan grand ' amor, || como vos quero contar, || Ben pod ' a Sennor sen par ...|| [+]
1264 CSM 102/ 389 Desto contarei de grado || un gran miragre provado || que fez por un ordĩado || crerig ' a dos santos Fror.|| [+]
1264 CSM 103/ 392 E daquest ' un gran miragre | vos quer ' eu ora contar, || que fezo Santa Maria | por un monge, que rogar -ll ' ia || sempre que lle mostrasse | qual ben en Parais ' á, || [Q]uena Virgen ben servirá ...|| [+]
1264 CSM 103/ 392 Tan toste que acabada | ouv ' o mong ' a oraçon, || oyu hũa passarinna | cantar log ' en tan bon son, || que sse escaeceu seendo | e catando sempr ' alá, || Quena Virgen ben servirá ... || Atan gran sabor avia | daquel cant ' e daquel lais, || que grandes trezentos anos | estevo assi, ou mays, || cuidando que non estevera | senon pouco com ' está || Quena Virgen ben servirá ...|| [+]
1264 CSM 103/ 393 O convent ' ." E foi -sse logo | e achou un gran portal || que nunca virá, e disse: | "Ai, Santa Maria, val!|| [+]
1264 CSM 103/ 393 Des i entrou na eigreja, | e ouveron gran pavor || os monges quando o viron, | e demandou -ll ' o prior, || dizend ' : [+]
1264 CSM 103/ 393 Nunca tan gran maravilla | como Deus por este fez || polo rogo da ssa Madre, | Virgen Santa de gran prez!|| [+]
1264 CSM 103/ 393 Ca, par Deus, gran dereit ' é, || pois quanto nos lle pedimos | nos dá seu Fill ' , a la ffe, || por ela, e aqui nos mostra | o que nos despois dará. [+]
1264 CSM 104/ 394 E daquest ' un gran miragre, | vos direi, que eu oý || que fezo Santa Maria; oyde -mio a lezer:|| [+]
1264 CSM 104/ 394 Aquesto foi en Galiza, | non á y mui gran sazon, || que hũa ssa barragãa | ouve un escudeiron; || e por quanto s ' el casara, | tan gran pesar ouv ' enton, || que con gran coita ouvera | o siso end ' a perder.|| [+]
1264 CSM 104/ 394 E con gran pesar que ouve | foi seu consello buscar || enas outras sas vezĩas, | e atal llo foron dar: || que sol que ela podesse | hũa ostia furtar || das da eigreja, que logo | o poderia aver, || Nunca ja pod ' aa Virgen | ome tal pesar fazer ...|| [+]
1264 CSM 104/ 394 E ela toste, sen al, || foi -sse a hũa eigreja | da Virgen espirital, || que nas nossas grandes coitas | nos guarda senpre de mal, || e diss ' enton que queria | logo comoyon prender.|| [+]
1264 CSM 104/ 395 E entrand ' a hũa vila | que dizen Caldas de Rey, || ond ' aquesta moller era, | per com ' end ' eu apres ey, || avẽo en mui gran cousa | que vos ora contarey; || ca lle viron pelas toucas | sangue vermello correr.|| [+]
1264 CSM 104/ 395 E pos a mão nas toucas, | e sentiu e viu mui ben || que era sangue caente, | e disso assi poren: || "A mi non me feriu outre | senon queno mundo ten || en seu poder, por grand ' erro | que me ll ' eu fui merecer".|| [+]
1264 CSM 104/ 395 Nunca [ja] pod ' aa Virgen | ome tal pesar fazer ... || Enton contou -lles o feito, | tremendo con gran pavor, || todo como ll ' avẽera; | e deron poren loor || todos a Santa Maria, | Madre de Nostro Sennor, || e o seu Fillo bẽeyto, | chorando con gran prazer.|| [+]
1264 CSM 105/ 397 Gran piadad ' e mercee e nobreza, || daquestas tres á na Virgen assaz, || tan muit ' en, que maldade nen crueza || nen descousimento nunca lle praz.|| [+]
1264 CSM 105/ 397 E desto fezo a Santa Reynna || gran miragre que vos quero contar, || u apareceu a hũa menỹa || en un orto u fora trebellar, || en cas de seu padr ' en hũa cortynna || que avia ena vila d ' Arraz.|| [+]
1264 CSM 105/ 397 Gran piedad ' e mercee e nobreza ...|| [+]
1264 CSM 105/ 397 Quando a viu ouv ' enton tan gran medo || que adur pod ' en seus pees estar, || mai -la Virgen se lle chegou mui quedo || e disse: [+]
1264 CSM 105/ 397 Gran piedad ' e mercee e nobreza ...|| [+]
1264 CSM 105/ 398 "||Gran piedad ' e mercee e nobreza ...|| [+]
1264 CSM 105/ 398 Enton sse foi log ' a Virgen Santa Maria; || e a meninna ficou no lugar || mui pagada e con grand ' alegria, || e no coraçon pos de non casar.|| [+]
1264 CSM 105/ 398 Mais seu padre lle diss ' assi un dia: || "Casar -te quero con un Alvernaz, || Gran piedad ' e mercee e nobreza ...|| [+]
1264 CSM 105/ 398 Ome que é mui ric ' e mui onrrado || e que te quer logo grand ' algo dar. [+]
1264 CSM 105/ 398 "Esto non é penssado, || ca Santa Maria mio fez jurar, || que mi apareceu no orto, no prado, || u trouxe sigo d ' angeos grand ' az. [+]
1264 CSM 105/ 398 "||Gran piedad ' e mercee e nobreza ...|| [+]
1264 CSM 105/ 398 Gran piedad ' e mercee e nobreza ...|| [+]
1264 CSM 105/ 398 Gran piedad ' e mercee e nobreza ... || Desta guisa passaron ben un ano, || que nunca el pode ren adubar || con donzela. [+]
1264 CSM 105/ 399 Poren tan gran dano || lle fez que a ouvera de matar; || ca lle deu con un cuitel ' a engano || en tal logar, que vergonna me faz || Gran piedad ' e mercee e nobreza ...|| [+]
1264 CSM 105/ 399 E desto queixou -ss ' , e fez end ' enquisa || un bispo que chamavan Bonifaz, || Gran piedad ' e mercee e nobreza ...|| [+]
1264 CSM 105/ 399 Que ouve dela gran doo sen falla, || quand ' esto soube, e mui gran pesar.|| [+]
1264 CSM 105/ 399 Gran piedad ' e mercee e nobreza ...|| [+]
1264 CSM 105/ 399 Gran piedad ' e mercee e nobreza ...|| [+]
1264 CSM 105/ 399 Mais ontr ' aquestes aquela cativa || a que o marido fora chagar || soffreu de fogo gran coita esquiva, || ca a teta destra lle foi queimar. || E metérona mais morta ca viva || na eigreja, vestida dun prumaz.|| [+]
1264 CSM 105/ 400 "||Gran piedad ' e mercee e nobreza ...|| [+]
1264 CSM 105/ 400 Gran piedad ' e mercee e nobreza ...|| [+]
1264 CSM 105/ 400 Gran piedad ' e mercee e nobreza ... || "Tod ' esto", diss ' ela, "creo de chão; || mais como me poderei levantar? [+]
1264 CSM 105/ 400 Gran piedad ' e mercee e nobreza ... || E outro dia os que madurgaron || e a viron fórona espertar || e como sãara lle preguntaron, || e ela ren non lles quiso negar; || e pola confortar logo mandaron || que lle dessen caldo con do agraz.|| [+]
1264 CSM 105/ 401 Gran piedad ' e mercee e nobreza ...|| [+]
1264 CSM 105/ 401 Gran piedad ' e mercee e nobreza ... [+]
1264 CSM 108/ 408 Merlin ouve gran pesar || u ll ' oyu esto dizer || e disso: [+]
1264 CSM 108/ 408 "Se Deus m ' anpar, || ante podo ben seer; || ca o que terra e mar || fez per seu mui gran poder, || esto ben o faria. [+]
1264 CSM 109/ 412 Desto deron todos gran loor || a Santa Maria, que sabor || á de valer sempr ' ao pecador || e d ' os diabos sempre destroir.|| [+]
1264 CSM 110/ 413 Se purgamẽo foss ' o ceo estrelado || e o mar todo tinta, que grand ' é provado, || e vivesse por sempr ' un ome enssinado || de scriver, ficar -ll -ia a mayor partida.|| [+]
1264 CSM 112/ 418 Enos batees a gran pẽa, || ca viron a nave chẽa || d ' agua volta con arẽa || e aquel pan todo mollar.|| [+]
1264 CSM 112/ 418 Esto foy cousa muy certa, || ca a nav ' era aberta; || e porende gran[d] ' offerta || prometeron enton de dar || Nas coitas devemos chamar ...|| [+]
1264 CSM 113/ 419 Desto direi un miragre | mui grande que contar oý || qu ' en Monss[arr]az fez a Virgen | [e] que ben pareçe og ' y, || dũa pena que se foi mover || mui grand ' e [ar] leixou -sse caer.|| [+]
1264 CSM 113/ 419 Por razon tenno d ' obedecer ... || Mai -los monges, que cantavan | a missa da Madre de Deus, || quand ' oyron o son grande, | disseron: [+]
1264 CSM 113/ 420 Este miragre tan grande | que fez pola de bon talan || Deus, sa Madre groriosa, | véeno quantos y van || a Monssarraz, e an prazer || e do seu van y offerer.|| [+]
1264 CSM 114/ 421 Dest ' un gran miragre fez Santa Maria || de Salas por hũa moller que avia || gran fiança en ela e a servia || põendo ant ' o seu altar estadaes.|| [+]
1264 CSM 114/ 421 Quand ' oyu aquesto sa madr ' , a mesquĩa, || cona mui grande coita que dele tĩia || foi por el mui tost ' e trouxe -o aginna || a ssa cas ' e pos -lo en ũus portaes.|| [+]
1264 CSM 114/ 421 A que serven todo -los celestiaes... || E catou -o e viu -o come desfeito || das chagas mui grandes e atan maltreito, || e atou -llas logo ben todas a eito || con panos de lynnno e con seus cendaes.|| [+]
1264 CSM 114/ 422 E poren loores || deu aa bẽeita Sennor das sennores, || que aos seus mostra tan grandes amores, || e mais a aqueles que lle son leaes.|| [+]
1264 CSM 115/ 423 Con ajuda nos *vene || e con ssa amparança || contra o que nos tene || no mundo en gran balança || por toller -nos o bene || da mui nobre sperança; || mas vengança || filla a Groriosa || poderosa || del, e sempre nos guia.|| [+]
1264 CSM 115/ 423 Desto no tempo d ' ante || achamos que fezera || a do mui bon talante || gran maravilla fera || dũa moller andante || mal que seu fillo dera || e posera, || porque fora pecare, || de o dare || ao dem ' en baylia.|| [+]
1264 CSM 115/ 424 Est ' ome e ssa moller || mui gran temp ' esteveron || servindo Deus volonter || e seus fillos fezeron, || e quant ' ouveron mester || a cada ũu deron.|| [+]
1264 CSM 115/ 426 A madre con gran pesar || e con mui gran quebranto || começou log ' a chorar || por seu fill ' e fez chanto; || e pois feze -o chamar || e disse -ll ' enton tanto: || "Ao santo || Papa que é en Roma || vai, e toma || aver por ena via".|| [+]
1264 CSM 115/ 428 Contaria -vos de dur || as mui grandes tormentas || que sofreu no mar de Sur || o moço, ca trezentas || millas correu sen nenllur || folgar, ou quatrocentas || ou quine[n]tas, || sen ancora deitaren || nen chegaren || a terra d ' Armenia.|| [+]
1264 CSM 115/ 428 "Sei que andas || con mui gran coita mortal; || mas desto que demandas, || un hermitan sei atal || que vestiduras blandas || nen viandas || non usa terrẽaes, || senon taes || coma llas Deus envia.|| [+]
1264 CSM 115/ 429 O camynn ' enton colleu || o moç ' , e gran jornada || pois cada dia prendeu, || que nunca folgou nada, || ata que ll ' apareceu || a hermida sagrada || u morada || daquel religioso || omildoso || era, que Deus servia.|| [+]
1264 CSM 115/ 429 O moç ' ouve gran sabor || pois entrou na capela, || mas do hermitan mayor, || que viu dentr ' en sa cela, || u ll ' enton Nostro Sennor || deu en un ' escudela || grand ' e bela || dous pães ben do ceo, || so un veo || que a toda cobria.|| [+]
1264 CSM 116/ 433 Desto vos quero contar || miragre verdadeiro || que quis a Virgen mostrar || gran por un mercadeiro || que aa feira mercar || con un seu conpanneiro || de Salamanca fora, || como an de costume.|| [+]
1264 CSM 116/ 434 A un seu sergent ' assi, || "duas grandes candeas, || as que de Toled ' aqui || trouxe, que non son feas; || ca eu taes alá vi || mellor arder que teas || nen que nihũa cousa || que o fogo conssume. [+]
1264 CSM 117/ 436 Toda cousa que aa Virgen seja prometuda || dereit ' é e gran razon quer lle sea tẽuda.|| [+]
1264 CSM 117/ 436 Esto teve un gran tenpo; mas en tantas guisas || a sossacou o diabo, que lle fez camisas || tallar e coser con seda d ' obra mui myuda, || per que sa loor na terra fosse connoçuda.|| [+]
1264 CSM 117/ 436 Mais que vissen a vingança judeus e crischãos || que por ssa M[a]dre Deus dela fillou, fez -ll ' as mãos || que aos braços apresas foron, e tenduda || cae en terra e jouve mui gran peça muda || Toda cousa que aa Virgen seja prometuda ...|| [+]
1264 CSM 118/ 439 De ssa casa; e seu marid ' enton || y vẽo logo con gran devoçon, || e muitas gentes loaron enton || aa Virgen que val sempr ' aos seus.|| [+]
1264 CSM 119/ 440 Desto direi un miragre, onde gran façanna || fillaredes, que a Virgen fezo en Espanna || dun ome que de diabos hũa gran conpanna || levavan pera pẽaren con os descreudos.|| [+]
1264 CSM 119/ 440 Este sobrejoyz era dũa vila bõa || en que viçosa tĩia muito ssa pessõa, || mui gran mannãa jantando e cẽando a nõa, || e grandes dões fillava, ca non dos miudos.|| [+]
1264 CSM 119/ 440 El un di ' assi estando que jantar queria || con outros que convidados ouv ' en aquel dia, || oyu como de peleja ou de gran perfia || grandes vozes e braados fortes e agudos, || Como somos per conssello do demo perdudos ... || E dizend ' : [+]
1264 CSM 119/ 441 Teus pecados, e filla deles gran pẽedença || e en pagar o que deves mete ta femença, || e en meu Fill ' e en mi ave ben ta creença || e faz come os que estan sempr ' aperçebudos.|| [+]
1264 CSM 120/ 443 Ca en ela sempre acharán || mercee mui grand ' e bon talan, || per que atan pagados serán || que nunca desejarán al ren.|| [+]
1264 CSM 121/ 444 E de tal razon com ' esta | en Proença hũa vez || amostrou mui gran miragre | a Sennor de todo prez || contra un seu cavaleiro | que tal promessa lle fez || que lle guerlanda faria | de rosas toda, non d ' al.|| [+]
1264 CSM 121/ 444 Aquesto fez un gran tempo, | que non faleceu de ren || que a guerlanda das rosas | no tenpo delas mui ben || fazia, e a põya | na sa omagen; des en || a ela s ' acomendava, | que aos seus nunca fal.|| [+]
1264 CSM 121/ 444 E el fazendo assi, || topou con seus ẽemigos | en meogo dun gran val, || De muitas maneiras busca | a Virgen esperital ...|| [+]
1264 CSM 123/ 449 Ca que quer que seja daquesta Sennor || valrrá muit ' a que de mal contado for, || e valer -ll - á contra o demo mayor || ali u sobr ' ele gran poder ouver.|| [+]
1264 CSM 123/ 450 Mas a pouco rato ouve de fiar, || ond ' ouveron os frades mui gran pesar; || temendo que era en mao logar, || disseron: [+]
1264 CSM 124/ 451 O que pola Virgen leixa | o de que gran sabor á, || sempr[e] aqui lle demostra | o ben que pois lle fará.|| [+]
1264 CSM 124/ 451 E dest ' un mui gran miragre | vos contarei, que oý || dizer aos que o viron, | e o contaron assi || como eu vos contar quero; | e, segun com ' aprendi, || demostrou Santa Maria | ena terra que está || O que pola Virgen leixa | o de que gran sabor á ...|| [+]
1264 CSM 124/ 451 Mui preto d ' ambo -los mares, | do gran que corr ' arredor || da terra e ar do outro | que é chamado Mẽor; || e mostrou Santa Maria, | Madre de Nostro Sennor, || por un ome. [+]
1264 CSM 124/ 451 E quen esto | oyr, sabor averá || O que pola Virgen leixa | o de que gran sabor á ...|| [+]
1264 CSM 124/ 451 De jajũa -la ssa festa | de março, com ' este fez, || que a jajũou gran tempo.| [+]
1264 CSM 124/ 451 Mas porque foi a Xerez || e a Sevilla quand ' eran | de mouros, mais dũa vez, || foi acusado e preso | porque sen mandad ' alá || O que pola Virgen leixa | o de que gran sabor á ...|| [+]
1264 CSM 124/ 451 "Ay, Sennor, val -me, | ben como valiste ja || O que pola Virgen leixa | o de que gran sabor á ... || A aqueles que sse fian | en ti mui de coraçon, || e por aquesto non queras | que moira sen confisson, || ca eu sempr ' en ti fiando | receb ' aquesta paixon. [+]
1264 CSM 124/ 452 "E que será || O que pola Virgen leixa | o de que gran sabor á ...|| [+]
1264 CSM 124/ 452 "||Enton o que llo mandava | mandou -lle ferir e dar || mui grande con un venabre | e depoi -lo degolar.|| [+]
1264 CSM 124/ 452 "Por Deus, acá || O que pola Virgen leixa | o de que gran sabor á ...|| [+]
1264 CSM 124/ 452 "Amigo, sempr ' eu quix || servir a Santa Maria, | a que nunca falirá || O que pola Virgen leixa | o de que gran sabor á ...|| [+]
1264 CSM 124/ 452 E des que foi morto, logo | a ora enbarveceu, || ca esse dia rapara | sa barva en Alcalá || O que pola Virgen leixa | o de que gran sabor á ...|| [+]
1264 CSM 124/ 452 Esto fez Santa Maria, | a Sennor que nos manten, || pola ssa gran piadade, | e sempre nos manterrá.|| [+]
1264 CSM 124/ 452 O que pola Virgen leixa | o que de gran sabor á ... [+]
1264 CSM 125/ 454 Daquelo que lles el disse | ouveron todos gran pavor, || e foron aa donzela | e andaron -ll ' a derredor; || mais nada non adobaron, | ca a Madre do Salvador || a guardava en tal guisa | que ren non ll ' enpeecia.|| [+]
1264 CSM 125/ 455 Outro dia de mannãa | fezeron log ' eles vĩir || o crerig ' ; e el de grado | vẽo y e foi -lles pedir || sa filla por casamento, | e prometeu -lles sen falir || que lle daria en arras | gran requeza que avia.|| [+]
1264 CSM 125/ 455 "Non, mais cras || che darei onrradamente | mia filla, e tu seerás || come en logar de fillo; | e se eu morrer erdarás || mui grand ' algo que eu tenno, | que gaanney sen tricharia.|| [+]
1264 CSM 125/ 455 O crerigo que dissera | sempre sas oras, essa vez || obridou -xe -ll[e] a nõa; | mais Reỹa de gran prez || fezo que a ssa eigreja | fosse, como yr soya.|| [+]
1264 CSM 126/ 458 Poren sofredor || foi aquel ome de tan gran door, || de qual vos guarde Deus, se por ben vir.|| [+]
1264 CSM 127/ 460 E desto mui gran miragre | vos direi que hũa vez || a Virgen Santa Maria | na eigreja do Poe fez || por un om ' avizimao, | que por seu siso rafez || con sa madre que avia | bõa fora barallar.|| [+]
1264 CSM 127/ 460 E non catou o mesq[u]ynno | como o troux ' e pariu || dentr ' en seu corpo sa madre, | e do pee a feriu || mal; e muit ' ela chorando | enton mercee pediu || aa Virgen groriosa | que del gran dereito dar - || Non pod ' ome pela Virgen | tanta coita endurar ...|| [+]
1264 CSM 127/ 460 Lle quisesse daquel torto | grand ' e mui descomunal.|| [+]
1264 CSM 127/ 460 E a Virgen, de Deus Madre, | que aos coitados val, || deu -ll ' enton a el por esto | de door un tan gran mal, || que log ' en todas maneiras | s ' ouve de maenfestar.|| [+]
1264 CSM 127/ 461 "||Non pod ' ome pela Virgen | tanta coita endurar ... || A moller de sonnar esto | ouv ' ende mui gran sabor, || e pois espertou fez logo | como ll ' a bõa Sennor || mandara, e pos -ll ' o pee | en seu logar; e mellor || se juntou que ant ' estava | que o fezesse tallar.|| [+]
1264 CSM 127/ 462 Quand ' est ' oyron as gentes | mui gran maravilla en || ouveron e ar loaron | muito a que tanto ben || fez e nos faz cada día | e os crerigos "amen" || responderon e os sinos | mandaron todos sõar.|| [+]
1264 CSM 128/ 464 Quand ' esto viu o vilão, | ouv ' enton tan grand ' espanto, || que serrou log ' a colmẽa | e aa eigreja quanto || pod ' yr se foi muit ' agỹa | e disse "Por Deus lo santo", || ao capelan, "mig ' yde | logo, sen outra tardada, || Tan muit ' é con Jesu Cristo | Santa Maria juntada ...|| [+]
1264 CSM 128/ 464 Quand ' esto viu, tornou logo | e fez chamar a concello || e tanger todo -los sinos, | e fillaron tal consello, || que con gran precisson fossen | por aquela que espello || é dos santos e do mundo, | e a trouxessen onrrada.|| [+]
1264 CSM 128/ 465 Que o vilão metera | y con gran mengua de siso, || mui sãa e mui fremosa, | como x ' a Deus guardar quiso || con ssa Madr ' a Virgen Santa, | Reynna de Parayso.|| [+]
1264 CSM 129/ 466 Dest ' a un ome que de Murvedr ' era || mostrou a Virgen maravilla fera || dũa gran saetada que presera || en hũa lide forte sen medida.|| [+]
1264 CSM 129/ 467 Pelas terras; e quantos lo souberon || a Santa Maria loores deron || de Salas, e mui gran sabor ouveron || de fazer log ' a ela ssa vĩida.|| [+]
1264 CSM 130/ 469 E poren seu entendedor serei || enquant ' eu viva, e a loarei || e de muitos bees que faz direi || e miragres grandes, ond ' ei sabor.|| [+]
1264 CSM 131/ 470 E dest ' un miragre, de que gran sabor || averedes, direi que fez a Sennor, || a Madre de Deus, por un emperador; || e eno oyrdes fillad ' y lezer.|| [+]
1264 CSM 131/ 470 Ond ' avẽo assi un dia, sen al, || que o Emperador foi veer metal || dũas sas mineiras ben dentr ' en un val || en covas mui grandes, de que grand ' aver || En tamanna coita non pode seer ...|| [+]
1264 CSM 131/ 471 E quantos dentr ' eran todo -los matou || senon el senlleiro que viv ' escapou || so hũa gran pena que o enserrou; || mas cuidou sen falla log ' y a morrer.|| [+]
1264 CSM 131/ 471 Con gran doo foi ant ' a Sennor de prez, || [a] Madre de Deus, e sempre dessa vez || cada dia foi y oraçon fazer || En tamanna coita non pode seer ...|| [+]
1264 CSM 131/ 471 E daquest ' avẽo, per quant ' aprix eu, || que en tod ' ess ' ano a comer lle deu || ao Emperador a Madre do seu || Sennor Jhesu -Cristo per seu gran poder.|| [+]
1264 CSM 131/ 471 Porque en meu Fillo fias, o gran Rey, || non quix que morresses, e ar guardar -t - ei || enquant ' aqui fores, e pois sacar -t -ey || daqui, e desto non ajas que temer. [+]
1264 CSM 131/ 472 O Patriarcha foi outro di ' alá || e à Emperadriz, a que nunca ja || tal prazer oyra, e come quen á || gran prazer do feito, fez -lo parecer.|| [+]
1264 CSM 131/ 472 Dentro ena cova gran gente meteu || e tirou a terr ' e a pena fendeu; || e pois lles el dentro viv ' apareceu, || tirárono ende sen sse detẽer.|| [+]
1264 CSM 131/ 472 "Os teus || servos nunca poden mui gran [mal] prender. [+]
1264 CSM 131/ 472 E eles o fezeron, pois todos en az || deron aa Virgen loores assaz || por este miragr ' e por outros que faz || grandes e fremosos pera retraer.|| [+]
1264 CSM 132/ 473 E dest ' un maravilloso || miragr ' avẽo en Pisa || a un crerigo fremoso || e ric ' e de mui gran guysa; || mais era tant ' omildoso || que celiço por camisa || sempre acaron vestia.|| [+]
1264 CSM 132/ 474 Pero tanto o trouxeron || per faagu ' e per engano || que outorgar -lle fezeron || que casass ' en aquel ano; || ca de chão lle disseron || que farian gran seu dano || se el moller non prendia.|| [+]
1264 CSM 132/ 475 E u estava dizendo || sass oras devotamente, || un mui gran sono correndo || o fillou tan feramente || que caeu; e en jazendo || dormindo viu mui gran gente || que do ceo decendia.|| [+]
1264 CSM 132/ 476 Porqué feziste, || sandeu, tan grand ' ousadia?|| [+]
1264 CSM 132/ 477 Cuidando en como vira || a Virgen que lle dissera || que ll ' andara con mentira || e que torto lle fezera; || e por sayr de ssa yra || estev ' en gran coyta fera, || ata que ll ' anoytecia.|| [+]
1264 CSM 132/ 477 Ca pero a gran beldade || dela fez que a quisesse || o novio de voontade || e que lle muito prouguesse, || a Virgen de piadade || lle fez que o non fezesse.|| [+]
1264 CSM 132/ 477 E logo foi ssa carreyra || e leixou a gran requeza || que avia, e maneyra || fillou de mui gran pobreza || por servir a que senlleyra || foi e será en nobreza, || que os seus amigos guia, || Quen leixar Santa Maria ... || Que o guyou ben sen falla || pois sempr ' en toda sa vida.|| [+]
1264 CSM 133/ 479 Dest ' un miragre muy grande mostrou || en Elch ' a Madre do que nos conprou || polo seu sangue e que se leixou || matar na cruz per mãos de judeus.|| [+]
1264 CSM 134/ 481 E daquest ' en Paris || a Virgen Maria || miragre fazer quis || e fez, u avia || mui gran gent ' assũada que saỹdade || vẽeran demandar da ssa piadade.|| [+]
1264 CSM 134/ 481 "||A Virgen en que é toda santidade ... || Eles chamand ' assi || a Virgen comprida, || foi -lles, com ' aprendi, || ssa razon oyda; || e per hũa vidreira con craridade || entrou na eigreja a de gran bondade.|| [+]
1264 CSM 134/ 483 El respondeu -ll ' adur: || "Benaventurada, || est ' outra con segur || perna ei tallada; || mais pola vossa gran mercee mandade || que seja com ' ant ' era e ajuntade. [+]
1264 CSM 135/ 484 Desto vos quero dizer || per com ' oý retraer, || un miragre, ond ' aver || podedes gran gasallado || des que fordes entender || o que a Virgen fazer || e mostrar foi no condado || Aquel podedes jurar ...|| [+]
1264 CSM 135/ 484 De Bretanna a Mẽor || por dous que sse gran[d] ' amor || avian e gran sabor || de viveren sen pecado; || onde foi ajudador || esta Madre do Sennor, || cug ' é do Ce ' o reynado.|| [+]
1264 CSM 135/ 485 Gran doo aver pod ' en.|| [+]
1264 CSM 135/ 485 Mas estes dous, que gran ben || se querian mais d ' al ren, || foi ontr ' eles ordĩado || que se lles falass ' alguen || en casar, per niun sen || sol non lle foss ' outorgado.|| [+]
1264 CSM 136/ 489 Desto direi un miragre que a Groriosa || fez grand ' en terra de Pulla come poderosa || sobr ' un malfeito que fez hũa moller astrosa, || por que prendeu poren morte a muy gran viltança.|| [+]
1264 CSM 136/ 489 Esto na vila de Foja foi ant ' ũ ' eigreja || u estav ' hũa omage da que sempre seja || bẽeita, feita de marmor, de mui gran sobeja || beldade, en que as gentes avian fiança.|| [+]
1264 CSM 136/ 490 Mais la Madr ' alçou o braço logo mui festỹo, || e eno coved ' a pedra fez -ll ' un furadynno, || que lle pareceu por senpre por gran demostrança.|| [+]
1264 CSM 137/ 491 E dest ' un mui gran miragre direi que avẽo || a un cavaleiro que era seu, non allẽo, || desta Sennor groriosa; mas tant ' era chẽo || de luxuria, que passava razon e maneira.|| [+]
1264 CSM 137/ 492 Poren sãou a Reynna de gran piadade || este cavaleir ' e fez -lle tẽer castidade || por maneira muit ' estranna e mui vertudeira.|| [+]
1264 CSM 137/ 492 Ca pero que gran sabor ouvesse de quere -lo, || que per nulla maneira non podesse faze -lo.|| [+]
1264 CSM 138/ 493 Que disse muito ben dela e dos seus || feitos e de como foi Madre de Deus; || porend ' os gentiis maos e encreus || sacaron -ll ' os ollos a gran traiçon || Quen a Santa Maria de coraçon ...|| [+]
1264 CSM 138/ 493 Quen a Santa Maria de coraçon ... || Pois esto fezeron, fórono meter || eno camynno que devia tẽer; || e poi -lo leixaron, foi log ' el torcer || e caeu en un mui gran silvar enton.|| [+]
1264 CSM 138/ 495 "Desto se pagou || meu Fillo mais d ' al, e con mui gran razon;|| [+]
1264 CSM 141/ 499 Dar -ll -á en este mundo vida e saude || e depois Parayso, assi Deus m ' ajude, || u verá ele e ela e ssa gran vertude || e ssa onrra, que nunca mais será falida.|| [+]
1264 CSM 141/ 499 Desta razón vos quer ' un miragre preçado || contar dun santo monge mui ben ordĩado || que, se nome da Virgen ll ' era ementado, || dos gẽollos en terra dava gran ferida.|| [+]
1264 CSM 141/ 499 Quen muit ' onnrrar o nome da Sennor conprida ... || Aqueste feito soube logo seu abade, || que bon om ' era, e ouv ' en gran piadade || e a dous monges disse: [+]
1264 CSM 141/ 500 E el enton de grado foi beija -los panos, || e tornou tan mancebo come de vint ' anos; || e por est ' aa Virgen grandes adianos || deu, porque os que ama nunca os obrida.|| [+]




RILG - Recursos Integrados da Lingua Galega
Seminario de Lingüística Informática / Grupo TALG / Instituto da Lingua Galega, 2006-2018
Deseño e programación web: Xavier Gómez Guinovart

Powered by Debian    Powered by Apache    Powered by PHP    Powered by MySQL