| 1264 | CSM 45/ 232 | E ele lle respondia: | "Mia Madr ' , o que quiserdes || ei eu de fazer sen falla, | pois vos en sabor ouverdes; || mais torn ' a alma no corpo, | se o vos por ben teverdes, || e faça o mõesteyro, | u viva en omildade. | [+] |
| 1264 | CSM 61/ 275 | Enton a abadessa do mõesteyro || lle trouxe a çapata por seu fazfeiro || pelo rostro, e tornou -llo tan enteiro || e tan são ben como xo ant ' avia.|| | [+] |
| 1264 | CSM 61/ 275 | Poi -lo vilão se sentiu ben guarido, || do sennor de que era foi despedido, || e ao mõesteyro logo vĩido || fuy, e dali sergent ' é pois todavia.|| | [+] |
| 1264 | CSM 222/ 691 | En Portugal, a par dũa | vila, mui rica cidade || que é chamada Lixbõa, | com ' eu achei en verdade, || ay un [rico] mõesteyro | de donas, e castidade || mantẽen, que pois nos ceos | ajan por senpre guarida.|| | [+] |
| 1264 | CSM 274/ 68 | Poi -lo pecador punnar | en servir Santa Maria ... || El enton no mõesteyro | ssa pẽedença fillou || e na obra que leixara | por fazer ar começou; || e mui ben ontre seus frades | tod ' aquel tenpo passou, || e cada ũu parou mentes | ena Virgen sse verria.|| | [+] |
| 1264 | CSM 361/ 282 | A loor da Virgen santa, | a Sennor de mui gran prez, || que fezo no mõesteyro | das Olgas, que el Rey fez || Don Alfonso de Castela, | aquel que prime[i]ra vez || ve[n]çeu o sennor dos mouros | pola fe de Deus creer.|| | [+] |