| 1220 | LP 006/ 292 | Nengueninin, que vistes mal doente | de mao mal, ond ' ouver ' a morrer, | eu pug ' a mão en el e caente | o achey muyt ' e mandey -lhi fazer | mui bõa cama, e adormeceu, | e espertou -ss ' e cobriu -ss ' e peeu, | e or[a] ja mays guarido se sente.| | [+] |
| 1220 | LP 009/ 845 | Os beesteiros dos dous quar[r]eirões | tiran con ela e po[n] -se sinal; | nen os outros, que tiravan mui mal, | atinaram a dous dos pipeões; | foron tirando e bevendo do vinho; | o beesteiro com ' era mininho, | non catou quando ss ' achou nos colhões. | [+] |
| 1221 | LP 001/ 108 | Poren Tareija Lópiz non quer Pero Marinho: | pero x ' el é mancebo, quer -x ' ela mais meninho.| | [+] |
| 1221 | LP 001/ 108 | Poren Tareija Lópiz non quer Pero Marinho: | pero x ' el é mancebo, quer -x ' ela mais meninho.| | [+] |
| 1221 | LP 001/ 108 | Poren Tareija Lópiz non quer Pero Marinho: | pero x ' el é mancebo, quer -x ' ela mais meninho. | Non casará con ele por ouro nen por prata, | nen por panos de seda, quant ' é por escarlata, | ca dona de capelo de todo mal se cata.| | [+] |
| 1221 | LP 001/ 109 | Poren Tareija Lópiz non quer Pero Marinho: | pero x ' el é mancebo, quer -x ' ela mais meninho. | [+] |
| 1240 | LP 066/ 207 | Ou é Melion Garcia queixoso, | ou nom faz come ome de paraje | escontra duas meninhas que traje, | contra que nom cata bem nem fremoso, | ca lh ' as vej ' eu trajer bem des antano | ambas vestidas de mui mao pano; | nunca mais feo vi nem mais lixoso.| | [+] |
| 1240 | LP 023/ 744 | El candeas e vino | pediu ao serão, | e log ' un seu menino | troux ' o lume na mão, | e foy log ' a dereyto fica -lo no esteo | e disse Pedro Gar[c]ia, colguen -me d ' un baraceo, | [que al est ' a candea, e al est ' o candeo].| | [+] |
| 1240 | LP 005/ 767 | Dade -m ' alvíssara, Pedr ' Agudo, | esto seja mui festinho: | vossa molher á bon drudo, | e já non sodes maninho.| | [+] |
| 1240 | LP 004/ 878 | Poys nossas madres van a San Simon | de Val de Prados candeas queymar, | nos, as meninhas, punhemus d ' andar | con nossas madres, e elas enton | queymen candeas por nos e por sy, | e nos meninhas baylaremus hy.| | [+] |
| 1240 | LP 004/ 878 | Nossus amigus todus lá hiran | por nos veer, e andaremus nos | bayland ' ant ' eles, fremosas, en cos, | e nossas madres, pois que alá van, | queymen candeas por nos e por ssy, | e nos meninhas [baylaremus hy].| | [+] |
| 1240 | LP 004/ 878 | Nossus amigus hiran por cousir | como baylamus, e poderan veer | baylar moças de .... bon parecer; | e nossas madres, poys lá queren hir, | queymen candeas por nos e por ssy, | e nos meninhas [baylaremus hy]. | [+] |
| 1250 | CV -/ ? | Falid ' es qui per al fia | nin otro ai por senor, | sino a ti virgin M[aria], | más bela de nula flo[r], | dona das otras melor, | a ti loar nocte e dia, | e dá a nos sén e sabor, | Regina a bon [...] | [...] || | [+] |
| 1264 | CSM 43/ 227 | Por veer o gran miragre | que a Virgen demostrara || de como aquel meninno | de morte ressucitara, || que a cabo de seis dias | jazendo morto chorara || por prazer da Groriosa | santa e dereitureira.|| | [+] |
| 1264 | CSM 53/ 251 | Aquel fog ' ao mininno | tan feramente coitou || que a per poucas dos pees | os dedos non lle queimou; || e a madre mui coitada | pera Seixon o levou || e chorando mui de rrijo, | o pos ben ant ' o altar.|| | [+] |
| 1264 | CSM 53/ 252 | E pois entrou na eigreja, | ant ' o altar sen falir || o pos; e log ' o meninno | se fillou ben a dormir, || e viu en vijon a Madre | de Deus, que o foi guarir, || e seu fillo Jeso -Cristo, | a que ela presentar || Como pod ' a Groriosa | mui ben enfermos sãar ...|| | [+] |
| 1264 | CSM 64/ 282 | Esta dona, per quant ' eu dela oý dizer, || aposta e ninna foi, e de bon parecer; || e por aquesto a foi o infançon prender || por moller, e foi -a pera sa casa levar.|| | [+] |
| 1264 | CSM 75/ 323 | "Para mentes | en quant ' agora aqui viste || outrosi [e] ena choça, | ali u migo seviste; || que ben daquela maneira | que o tu tod ' entendiste || o conta log ' aas gentes | sen ningũa delongada".|| | [+] |
| 1264 | CSM 79/ 333 | E esto fazendo, a mui Groriosa || pareçeu -lle en sonnos, sobejo fremosa, || con muitas meninnas de maravillosa || beldad ' ; e poren || Ay, Santa Maria..|| | [+] |
| 1264 | CSM 105/ 398 | Enton sse foi log ' a Virgen Santa Maria; || e a meninna ficou no lugar || mui pagada e con grand ' alegria, || e no coraçon pos de non casar.|| | [+] |
| 1264 | CSM 226/ 701 | Assi pod ' a Virgen so terra guardar ... || E log ' assi todo so terra entrou || que ninhũa ren de fora non ficou; || mais Santa Maria alá o guardou || que nihũa ren non pode del minguar;|| | [+] |
| 1264 | CSM 238/ 733 | "||El respondeu escarnindo: | "Crerigo, que torp ' estás!|| | [+] |
| 1264 | CSM 273/ 65 | Ali á hũa igreja | desta Virgen groriosa, || que é dentro no castelo, | nen ben feita nin fremosa, || mas pequena e mui pobre | e de todo menguadosa, || e campãa á tamanna | qual conven ao concello.|| | [+] |
| 1264 | CSM 369/ 303 | Des que ll ' ouv ' assi conprado | aquele pexe, a meninna | foi -ss ' a ssa madre correndo || e disse -l ' : | [+] |
| 1264 | CSM 378/ 319 | Ca nos torva na saude | fazendo -nos enfermar || creendo o seu consello | con que nos faz el pecar, || e faz mal aos meninos | polo seu poder mostrar || que á de ffazer nemiga; | ca dos maos é peor.|| | [+] |
| 1264 | CSM 381/ 326 | Desto direi un miragre | que no Porto conteçeu || que é de Santa Maria, | dum menino que morreu, || de Xerez, por que sa madre | poren tal coita prendeu || que a poucas a mesquinna | ouvera d ' ensandeçer.|| | [+] |
| 1264 | CSM 381/ 326 | Seu padre deste meninno | morava na colaçon || de San Marcos, e Johane | avia nom ' ; e enton || de sa moller Deus lle dera | aquele fillo baron, || con que muito ss ' alegrava | e prendia gran prazer.|| | [+] |
| 1264 | CSM 381/ 326 | Ca enfermou o meninno | dũa gran fever mortal, || e o padre e a madre | con coita del, non por al, || levárono ao Porto | da Raynna espirital; || e tẽendo -o a madre | nos braços, lle foi morrer.|| | [+] |
| 1264 | CSM 381/ 327 | Da gran voz que deu a madre | quando a Virgen chamou, || Jhesu -Cristo, o seu Fillo, | aquel que resusçitou || Lazaro de quatro dias | e per nome o chamou, || fez levantar o menino | tan tost ' e vivo seer || Como a voz de Jhesu -Cristo | faz aos mortos viver ...|| | [+] |
| 1264 | CSM 387-388-389/ 342 | A que pera parayso | irmos nos mostra camin[n]os, || poder á de sãar vellos | e mancebos e menin[n]os.|| | [+] |
| 1264 | CSM 387-388-389/ 342 | Poder á de sãar vello | se é tal que o mereçe, || e outro tal o mançebo | se faz bõa mançebeçe, || outrosi ao meninno | se algun mal lle conteçe, || quand ' an sas emfermidades | seendo muy pequenin[n]os.|| | [+] |
| 1264 | CSM 387-388-389/ 342 | Este miragre foi feito | en Sevilla na çibdade || por un meninno que era | mui mal doente en verdade, || fillo de Maestre Pedro | de Marsella, que abbade || foi ja e tornou -se leygo; | e dous fillos fremosinnos || A que pera [para]yso | irmos nos mostra a camin[n]os ... || De ssa moller el avia, | que mui mais ca si amava.|| | [+] |
| 1264 | CSM 387-388-389/ 343 | E tal promessa com ' esta, | como quer que pequeninna || foss ' , assi proug ' aa Virgen, | que dos çeos é Reynna: || fez que o moço pedisse | de comer, e foi aginna || guarid ' e trebellou logo | conos outros moçelinnos.|| | [+] |
| 1264 | CSM 393/ 349 | Aquel [me]ninno Affonso | nome de baptism ' avia, || assi come seu avoo | que o ali aduzia; || e chegaron ao Porto | mercores, prime[i]ro dia || d ' abril, e ena ygreja | entraron con gran conorte, || Macar é door a rravia | maravillosa e forte ...|| | [+] |
| 1264 | CSM 393/ 349 | Que a Virgen groriosa | aquel mininno sãasse, || que atal rravia avia, | que quen quer ll ' ementasse || que bevess ' agua ou vinno, | que logo non s ' espantasse, || e tan forte se torçia | come quen coita a morte.|| | [+] |
| 1264 | CSM 399/ 353 | Ond ' avẽo que un dia, | seend ' enserrada || en sa casa, foi cuidando | muit ' a malfadada || como matass ' o menino; | ca desenbargada || seria se o colgasse | sequer dũa viga.|| | [+] |
| 1264 | CSM 399/ 353 | Quen usar na de Deus Madre | falar e amiga ... || E pois cuidou muit ' aquesto, | fillou eno braço || o menino e deitó -o | eno seu regaço, || buscando redor si pedra; | e achou un maço, || e fillou hũa agulla | longa com ' espiga, || Quen usar na de Deus Madre | falar e amiga ...|| | [+] |
| 1264 | CSM 399/ 354 | Os pobres e os coitados | pareçeu -lle logo || seend ' as portas serradas, | e diss ' : "Eu te rogo || que non mates o menino, | mais a un moogo || te vay confessar correndo.| | [+] |
| 1264 | CSM 399/ 354 | Quantos aque[ste] miragre | tan grande souberon || a Santa Maria graças | logo poren deron; || des i aquele menino | criar -o fezeron, || e a madre polo demo | non deu hũa figa.|| | [+] |
| 1264 | CSM 400/ 355 | Ca pero o don mui pouc ' é, || segund ' a mia pobreza, || non catará est ' , a la ffe, || a Sennor da franqueza; || ca por un don, esto sey ja, || que ll ' eu dé, çento me dará || dos seus mui nobres dões, || e a mia mingua comprirá || conos seus gualardões. || E poren lle quero rogar || que meu don pequen[inn]o || reçeb ' e o queyra fillar || por aquel que meninno || no seu corpo se figurou || e sse fez om ' e nos salvou || por nos dar parayso, || e pois consigo a levou, || e foi y de bon siso. | [+] |
| 1300 | LP 001/ 246 | Álvar Rodríguiz dá preço d ' esforço | a est ' infante mouro pastorinho | e diz que, pero parece menin[h]o, | que parar -se quer a tod ' alvoroço; | e maestr ' Ali, que vejas prazer, | d ' Álvar Rodríguiz punha de saber | se fode já este mouro tan moço.| | [+] |
| 1300 | LP 002/ 757 | Outrossi Pero Marinho | dous sabujos mh -á mandado | lá da terra de Condado; | e disse -me un seu mininho | que bem certo foss ' eu disto: | poys veer o Antre -Cristo | verrá com el per caminho.| | [+] |
| 1301 | LP 002/ 102 | E par Deus, o poderoso, | que fez esta senhor minha, | d ' al and ' ora mais nojoso: | do demo dũa meninha, | que aquel omen de Çamora, | u lhe quis chamar senhora, | chamou -lhe Dona Gontinha. | [+] |
| 1350 | CGC 60/ 396 | Que non fare de mudança | della en ninguna guisa, | que por firme lealtança | Amor me dio por devisa, | por lo qual a Deus plasiendo | escrivi asi disiendo, | que " el que bien esta e se muda | non faz como rex sesuda". | [+] |
| 1355 | CGC 2/ 106 | Perdi | meu tempo en servir | a la que me fez bevir | cuidoso desque la vi | Eu la vi por meu mal, | pois me trage conquistado | e de mi non ha cuidado | ningunt tiempo , nin me val. | | [+] |
| 1355 | CGC 2/ 106 | Mais dela | he pavor, que ha poder | tal, que non osso dizer | si es donna nin donzela. | [+] |
| 1355 | CGC 4/ 120 | Pois me non val servir nin al, | boa sennor, | sufrendo mal, morrei leal, | ¡ai pecador!| | [+] |
| 1355 | CGC 4/ 120 | Nunca eu pensé que avria | tanto mal sol por dizer | que Amor non forçaria | a ningunt con seu poder; | por tal fazer | foi -me prender, | en tal tenor | que, sin plazer, | me fez morrer | a grant dolor. | | [+] |
| 1355 | CGC 6/ 128 | Por me partir de conquista | fui -me achegando do estava | a mui amorosa vista, | e vido que triste andava; | respondio -me con mesura | que avie grant piedade | de mi, que por lealdade | sufria tal amargura. | Eu fui logo conquistado, | σi Deus me ponna consello!, | e non vejo por meu grado | otra luz nin otro espello, | sinon su gentil figura | sin ninguna crueldade, | que de mia grant soidade | muitas vezes he folgura. | [+] |
| 1355 | CGC 7/ 134 | Fostes ver seu sennorio | da que muito poder val, | ollos tristes, voso brio | faz sofrer coita mortal | a meu coraçon leal | que jamais non atende ben, | por vós ir mirar a quen | non sabe ren de meu mal; | pois minna coita é tal, | O ben me fal, | morrei por én. | Çerto é que morte sento, | ollos, por vosso mirar, | e non he consolamento | sinon ver e dessejar. | . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . | nin mostrar meu grant door, | mais me plas morrer meu cor | que non fazer ningunt pessar | a quen me pode alegrar, | por eu loar | seu grant valor. | | [+] |
| 1355 | CGC 9/ 143 | Siempre sere en seu mandado | da plus bela que jamai | vi, nin ulla altra non sai | de tal donaire acabado. | | [+] |
| 1355 | CGC 11/ 153 | Por vós ire longe de aqui | onde plazer non averei, | nin gasallado; assi morrei | loando sempre a quen servi | e servire o quer que for, | a vós, fermosa e mellor | de quantas pude ver nin vi. | | [+] |
| 1355 | CGC 11/ 153 | Nin vi, de quantas pude ver | ben sei que non vere igual | de vós, fermosa mui real, | complida en paresçer, | que Deus vos fez de tal valor | que todo el mundo, inda Amor, | vos van sempre obedesçer. | | [+] |
| 1355 | CGC 12/ 156 | Ja poder | non he de aver | ningunt plazer, | mais tristura por lideçe. | | [+] |
| 1355 | CGC 15/ 171 | Corpo, non emaginedes | de aver mal nin contenda | por loar a quen sabedes, | inda que ela entenda; | mais poned vosa fazenda | en poder de deus de amor, | e non ajades pavor | si fordes leal provado. | Coraçon, pois vós queredes | que eu biva en tormento, | eu morrei mas vós vivredes | sin ningunt acorrimento; | mais de meus ollos me sento | que por mi e por vós morrán | e jamais nunca veran | bon paresçer acabado. | [+] |
| 1355 | CGC 16/ 177 | Mui alto Rei de Castella, | esforçado en grant valor, | meu hermano , meu sennor, | vós oid minna querella | e judgat a mi por ella: | vosa merçed seja atal | que non passe tanto mal, | pois non so nin fui fallida. | [+] |
| 1355 | CGC 17/ 180 | Amé -vos eu | tan de afincado amor, | que non soi meu | nin de otra , ¡ai pecador!| | [+] |
| 1355 | CGC 18/ 183 | Fortuna fui trastornar | a carrera de aventura, | que non es nin fue segura, | nin sera en un tenor . | | [+] |
| 1355 | CGC 21/ 196 | Non dire qual es nin quen, | mas , ¡loado seja Amor, | que me deu gentil sennor, | mas fermossa que otra ren!| | [+] |
| 1355 | CGC 21/ 196 | Pero que bivo pensante | por ser dela alongado, | non so nin ando engannado, | çerto soy por seu talante. | [+] |
| 1355 | CGC 23/ 203 | Que vejo e vi fazer a coitados | fidalgos mesquinos que tan solamente | non deron nin den por eles niente , | desque se partiu dos renos nonbrados | aquella franqueza, por nosos pecados, | e nunca jamas aqui quis tornar; | mellor fuera Deus de todos matar, | que non ser nós dela asi arredrados. | | [+] |
| 1355 | CGC 24/ 209 | Desi han tomado agora un refran: | viçiosos e ricos, ¿por que buscaran | bolliçios nin guerras? | [+] |
| 1355 | CGC 25/ 215 | Garçia amigo, ninguno te espante, | pero que te diga que muito perdiste | desque en Mafomad tu creençia posiste, | segunt que dize o vello Almirante, | que o que ganaste direi de talante: | ganaste nome de alcaide de vento, | ganaste inferno, escuro tormento, | ganaste más que tragias ante. | | [+] |
| 1355 | CGC 25/ 215 | Con tales trocos como has trocado | mui ben podes chamar -te traidor, | pois non oviste de Christus pavor | nin de as gentes vergonça, ¡coitado! | . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . | canto i ganaste proveza e maa ventura, | ganaste luxuria, amarga tristura, | ganaste por sienpre de ser lastimado. | | [+] |
| 1355 | CGC 28/ 227 | Amor, pois que vejo os boos fugir | de vossa mesnada e de vossa corte, | si Deus enderesçe a ben minna sorte | que ora me venno de vós despedir, | e non entendo que erro en partir | de mi gassallo, prazer nin cantar, | mas en canto biva, non cuido trobar | de vós mal nin ben, pois non val servir. | | [+] |
| 1355 | CGC 28/ 227 | Ca en otro tempo os anteçesores | pagavan -se muito dos que ben amavan, | e dos más genties que se deleitavan | fazendo cantares a seus sennores; | . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . | por én digo, Amor, que é fol provado | quen passa tormento por vosso mandado, | nin quen perde tempo trobando de amores. | | [+] |
| 1355 | CGC 28/ 227 | E pois tantos boos vejo apartar | daquestas dos cossas por vós, ¡ai Amor!, | de aqui adeante vós sede sabidor | que nunca vos faça plazer nin pessar, | nin quiero a vós nin a otro loar; | assi passarei, por minna ventura, | canto Deus quiser, e non avrei cura | sinon de oir e ver e callar. | | [+] |
| 1355 | CGC 28/ 227 | E quen profaçare fara demessura, | que nunca eu pesso tomar tal tristura | porque me fazades morrer nin penar. | [+] |
| 1355 | CGC 32/ 253 | Aquesta lança sin falla, | ¡ai coitado!, | non me la dieron del muro, | nin la prise yo en vatalla, | ¡mal pecado!, | mas , veniendo a ti seguro, | Amor, falso e perjuro, | me firio e sin tardança, | e fue tal la mi andança | sin ventura. | [+] |
| 1355 | CGC 34/ 268 | Meus ollos tal fermosura | fueron ver por que peresçe | meu coraçon con tristura, | e Amor non me guaresçe | nin me pone tal consello | porque yo prenda ledeçe. | | [+] |
| 1355 | CGC 35/ 274 | Atan cuitado | soy e asi peresco, | que non soy ya nin paresco | quien solia, ¡mal pecado!| | [+] |
| 1355 | CGC 35/ 274 | Atan pelea | el mi coraçon sobejo, | que la mi muerte desejo | e de mi non sé que sea; | nin sei consejo | al mal que me guerrea, | que pesares m ' acarrea | que me nunca dan folgura. | [+] |
| 1355 | CGC 38/ 286 | Ja mais de mi non oirán | Amor loar, | nin amadores me veran | muller amar. | | [+] |
| 1355 | CGC 38/ 286 | ¡A Deus, cantos ben servirán | de bon talen!, | que eu non quero servir ninguen | por canto vi. | | [+] |
| 1355 | CGC 38/ 286 | ¡A Deus, os trobadores | con quen trobei!, | que ja non digo nin direi | nin mal nin ben, | que otro camino me conven | tomar d ' aqui. | ¡A Deus, mundo enganador!, | que eu ja me vou | para Deus Noso Sennor | que me chamou; | e ir -me hei o m ' El mandou | sin más tardar, | que non me conven morar | ja más en ti. | [+] |
| 1355 | CGC 41/ 308 | Sancha Carrillo, si voso talante | é de cassar, fazed ora assi | como me eu pague de vós, e des i | sed vós segura de ser ben andante, | que todas las cosas de que me paguei | vós acharedes que eu as casei, | antes que rei nin reina nin infante. | | [+] |
| 1355 | CGC 41/ 308 | Que Deus non quiso que fose otorgada | aquesta graçia a condes nin reyes, | nin an poder todas as tres leyes | . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . | mais si vós ende podedes guisar | como vos eu ame e posa loar, | antes de un ano seredes velada. | | [+] |
| 1355 | CGC Ap. 5/ 423 | Con tan alto poderio | Amor nunca fue juntado, | nin con tal orgullo e brio | qual yo vi, por mi pecado, | contra mi, que fui sandio, | denodado en ir ver | su grant poder | e mui alto sennorio. | | [+] |
| 1355 | CGC Ap. 16/ 454 | Senyores, non sé que diga, | nin sé a quien me querele, | nin sé careza que siga, | nin sé bien que me consuele. | | [+] |
| 1390 | CGC 46/ 338 | A vós, grand perdonador, | faço promesa en verdade | de mantener castidade | mientra que yo bivo for; | de non servir Amor | nin estar mas en su corte, | menbrando -me de la morte | de vós, Jhesu Salvador. | | [+] |
| 1390 | CGC 48/ 345 | Muito tenno que gradeçer | a Deus, pois m ' assi quer levar | deste mundo, mas sin pesar | nin maiores coitas sufrer, | que un poco que eu bevi | penas e cuitas sofri, | que espanto he de lo dizer. | | [+] |
| 1390 | CGC 48/ 345 | Quantos a mi quisieron mal | en este mundo a sin razon, | todos en mi de coraçon | fillaron bengança mortal; | e los que me quissieron ben | de mi nunca curó ninguen. | | [+] |
| 1390 | CGC 48/ 345 | Ansi cuitado eu moriré, | pero todos deven creer | que eu non moiro mais viver, | nin mais coitas non averé; | e pois me dexaron de plan | cruel pesar e grand afan, | assi morrendo beviré. | | [+] |
| 1390 | CGC 48/ 345 | Deus que sabe toda verdad, | quera de mi merçed aver, | pois o corpo se vai perder | aja del alma piedad; | pois me non val verdat nin fe | sinon o que Deus ten por ben, | todo lo al es vanidad. | [+] |
| 1390 | CGC 54/ 363 | Damas de grandes valores | vi e de grand apostura, | tomando muitos sabores, | que de mi non avian cura, | nin de mi desaventura | e congoxa que tenia, | salvo una, por su mesura, | quiso saber do venia. | | [+] |
| 1390 | CGC Ap. 7/ 428 | Enriqueçe de riqueza | qu ' es para sienpre durable, | mui infinita, estable | e mui quita d ' escureza; | el Sennor de la grandeza | e mui grand perdonador, | que a ningund su servidor | non falleçe. | | [+] |
| 1390 | CGC Ap. 7/ 428 | Non falleçe ningund dia, | qu ' es firme sin mudamiento, | quien le da egualamiento | ¡ai amigos! faz follia, | qu ' el Sennor de la grandia | nunca ovo par nin avrá, | e quien lo contradirá | ensandeçe. | | [+] |
| 1390 | CGC Ap. 7/ 428 | Yo, amigos, non lo troco | por otro santo nin santa, | pues que todo ' l mundo ' spanta | su grandeçe. | [+] |
| 1400 | CGC 63/ 407 | ¡No me le toque ninguen!| | [+] |
| 1400 | CGC 63/ 407 | ¡No me le toque ninguen!| | [+] |
| 1400 | CGC 63/ 407 | ¡No me le toque ninguen! | [+] |
| 1400 | CGC Ap. 17/ 456 | Bien como desesperado | entiendo de caminar, | pues que non puedo cobrar | ningun bien por mi pensado; | et dire, pues ordenado | as, Amor, de me matar: | | [+] |