| 1240 | LP 003/ 332 | Eles, nunca, pois naceron, foron pegureiros; | mas, por un ome d ' Estorga, que perdeu carneiros, | irado -los -á el -Rei.| | [+] |
| 1264 | CSM 53/ 251 | E de tal ja end ' avẽo | un miragre que dizer -vos || quer ' ora, que a Virgen | quis grand ' en Seixon fazer, || dun menỹo pegureiro, | a que os pees arder || começaron daquel fogo | que salvaj ' ouço chamar.|| | [+] |
| 1264 | CSM 147/ 516 | Aquesta moller mesq[u]ỹa || de quanto pud ' achegar || conprou hũa ovellỹa || e foy -a dar a guardar || a un pegureir ' agỹa; || e pois ao trosquiar || foi en demandar a lãa pola vender por seu prez.|| | [+] |
| 1264 | CSM 147/ 516 | A Madre do que a bestia | de Balaam falar fez... || Mas o pegureir ' astroso || a ovella ascondeu || e come cobiiçoso || diss ' : | [+] |
| 1401 | LP 001/ 997 | Pára bem mentes, e veras qued ' a nao; | aquesta ribeira dá grandes correntes, | que desta guisa matará muitas gentes | ainda que se apeguem ao d ' avan da nao; | e vee se faram depois dai mao. | - | [+] |
| 1401 | LP 001/ 997 | Pára bem mentes, e veras qued ' a nao; | aquesta ribeira dá grandes correntes, | que desta guisa matará muitas gentes | ainda que se apeguem ao d ' avan da nao; | e vee se faram depois dai mao. | - | [+] |