| 1220 | LP 008/ 844 | E pois achou logar tan aguisado | en que morasse, por dereito ten | de morar hi; e vedes que lh ' aven: | con a ermida é muit ' acordado | e diz que sempre querrá hi morar | e que quer hi as carnes marteirar | ca d ' este mundo muit ' á já burllado. | E non sei eu no mund ' outr ' ome nado | que s ' ali fos -se meter; e mal sén | faz se o ende quer quitar alguen, | ca da ermida tant ' é el pagado, | que á jurado que non saia d ' i | morto nen viv ' , e sepultura hi | ten en que jasca quando for passado. | [+] |
| 1264 | CSM 15/ 147 | E se daquesto, pela ventura, || que digo non me creedes en: || eu fui catar a ssa sepultura || e das sas armas non vi y ren.|| | [+] |
| 1264 | CSM 419/ 401 | E disso a San Pedro: | "Direi -ch ' o que farás: || pois mia Madr ' é finada, | non esperes a cras, || mas enterra seu corpo | no Val de Josaphas, || en atal sepultura | com ' ela t ' ensinou. | [+] |
| 1390 | CGC 54/ 364 | "Grandes rencores | paso, fuerte pena e dura, | que quiera mi sepultura | si por vós non se desvia, | pues perdi la fermosura | de la vuestra sennoria". | | [+] |