logo usc Corpus Xelmírez - Resultados da consulta

Corpus Xelmírez - Corpus lingüístico da Galicia medieval

Resultados da pescuda


Os resultados das buscas efectuadas no Corpus Xelmírez poden ser usados con fins educacionais e de investigación, sempre que se mencione a fonte. Se desexa consultar a referencia e o contexto dun exemplo, calque no símbolo [+] na cela da dereita. Para se referir ao corpus como un todo, cite: Corpus Xelmírez - Corpus lingüístico da Galicia medieval - http://sli.uvigo.gal/xelmirez/. Se desexa realizar outra pescuda no Corpus Xelmírez, pode calcar aquí.
Está a procurar contextos do uso de ter nos textos líricos do Corpus Xelmírez.

Número de contextos atopados: 1008

1170 LP 001/ 550 Quand ' el -Rei sal de Todela, estrẽa | ele sa ost ' e todo seu poder; | ben sofren i de trabalh ' e de pẽa, | ca van a furt ' e tornan -s ' en correr; | guarda -s ' el Rei, come de bon saber, | que o non filhe luz en terra alhẽa, | e onde sal, i s ' ar torn ' a jazer | ao jantar ou se non aa cẽa. [+]
1170 LP 001/ 999 A la u vaz que la Torona | e los Peiteus son tans | e la terra he trou bona, | eia! quytes son los Sans! | ç ora me volho tornar | a Sousa, a lo mon logar, | que me adota e me saudona.| [+]
1199 DPRV 001/ 141 Bels Cavaliers, tant es cars | vostre honratz senhoratges, | que c[i]ascun jorno m ' esglaggio. | Oi me lasso! que farò | si sele que j ' ai plus chiere | me tue, ne sai porquoi? | Ma dauna, he que dey bos | ni peu cap Santa Quitera, | mon corasso[n] m ' avetz treito | e, molt gen faulan, furtado. [+]
1200 LP 001/ 999 A la u vaz que la Torona | e los Peiteus son tans | e la terra he trou bona, | eia! quytes son los Sans! | ç ora me volho tornar | a Sousa, a lo mon logar, | que me adota e me saudona.| [+]
1220 LP 001/ 118 "|Ca, ¿por quê vus deterrei | u ren non adubades?| [+]
1220 LP 001/ 118 Pero desejos averei | de vos, e endurar -mi -os ei | ata quand(o) ar venhades." | "Mia senhor, a meu saber, | mais aposto seeria | quererdes por min fazer | com(o) eu por vos faria; | ca eu por tanto d ' aver | nunca vus deterria; | mais non poss ' eu dona veer | que assi and ' a meu prazer | como lh ' eu andaria." [+]
1220 LP 002/ 163 -Abril Pérez, muit ' ei eu gran pesar | da gran coita que vos vejo sofrer, | ca vos vejo come mi lazerar | e non poss ' a mi nen a vós valer, | ca vós morredes com[o] eu d ' amor; | e pero x ' est ' a mia coita maior, | dereito faç ' en me de vós doer. | -Don Bernaldo, quero -vos preguntar | com ' ousastes tal cousa cometer | qual cometestes en vosso trobar, | que vossa coita quisestes põer | con a minha; que, quant ' é mia senhor, | Don Bernaldo, que a vossa melhor, | tanto me faz maior coita sofrer. | - [+]
1220 LP 002/ 164 Abril Pérez, fostes demandar | de tal demanda, que resposta non | á i mester, e conven de provar | o que dissestes das donas; enton | ẽmentemo -las, e sabê -las -an, | e, poi -las souberen, julgar -nos -an; | e vença quen tever melhor razon. | - [+]
1220 LP 002/ 164 Don Bernaldo, quero -vos conselhar | ben, e creede -m ' en, se vos prouguer: | que non digades que ides amar | bõa dona, ca vos non é mester | de dizerdes de bõa dona mal, | ca ben sabemos, Don Bernaldo, qual | senhor sol sempr ' a servir segrel. [+]
1220 LP 004/ 165 E, sse mi Deus quiser fazer | este ben que m ' é muy mester, | de a veer, poys eu poder | veer o seu bon parecer, | por én gram ben mi perfará: | se m ' el mostrar hũa razon, | de quantas end ' eu cuyd ' açá | a dizer, que lhi diga enton. [+]
1220 LP 012/ 168 E, poys mh -a Deus faz desejar assy, | non mh -o fez el se non por mal de min | cometer o que non ey d ' acabar.| [+]
1220 LP 012/ 168 Se eu foss ' a tal senhor ben querer | con que podesse na terra morar | ou a que ousasse mha coyta dizer, | logu ' eu podera meu mal endurar; | mays tal senhor am ' eu que, poi -la vy, | sempre por ela gram coyta sofry, | e pero nunca lh ' end ' ousei falar. [+]
1220 LP 003/ 290 Des oge mais ja senpr ' eu rogarei | Deus por mia morte, se mi -a dar quiser ' , | que mi -a dê cedo, ca m ' é mui mester, | sennor fremosa, pois eu per vos sei | ca non á Deus sobre vos tal poder | per que me faça vosso ben aver.| [+]
1220 LP 006/ 292 Achey -o eu mal doente hu jazia | desacordado todo con o mal, | e non cuydava que guareceria; | mays a mercee de Deus quanto val! | que, hu ssa gente d ' el desasperou, | feriu tres peidos e determinhou | e conhosceu, ca ja non conhocia.| [+]
1220 LP 013/ 296 A min aven a que quis Deus guisar | d ' aver gran coita ja mentr ' eu viver ' | pois a vos pesa de vus eu dizer | qual ben vus quero; mais a Deus rogar | quer ' eu assi, c ' assi m ' é mester, | que El me dê mia morte, se non der ' | tal coraçon a vos d ' én non pesar ' .| [+]
1220 LP 014/ 296 E per bõa fe, mia señor, | amei vus muito mais ca mi, | e se o non fezesse assi, | de dur verria ' qui mentir | a vos, nen m ' iria partir | d ' u eu amasse outra moller | mais ca vos; mais pois que Deus quer | que eu a vos queira mellor, | valla m ' El contra vos, sennor, | ca muito me per é mester! [+]
1220 LP 002/ 314 Macar lho rogo, non mi -á mester, | mais que farei? pois migo non quer | estar; | ave -l ' ei já sempr ' a desejar. [+]
1220 LP 005/ 315 E pod ' ũa cousa creer | ben mia senhor, se lhi prouguer ' : | que pois eu esto feit(o) oer ' ; | aquela ren nunca será | que a min grave seja ja | por nulha ren de cometer, | s ' eu esto posso [per] fazer.| [+]
1220 LP 013/ 318 Min fez meter meu coraçon | en amar tal senhor que non | sei osmar guisa nen razon | por que lh ' oimais possa guarir, | pois ora non ei poder d ' ir | i, nen poss ' én meu cor partir.| [+]
1220 LP 017/ 321 Nen a min non me devi(a) a prazer, | ca sen veê ' -la ¿que prol mi terria?| [+]
1220 LP 019/ 322 Tan grave m ' é de cometer | que mi -o non sab ' o coraçon, | nen mi -o sab ' outren, se Deus non! [+]
1220 LP 020/ 322 Mais pero ¿que prol me terrá, | se m ' eu per ventura queixar ' | a quen non á por én de dar | nada .... quanto x ' agora dá?| [+]
1220 LP 021/ 323 Par Deus, senhor, mui mal me per matou, | quando vus eu primeiramente vi, | o que vus agora guarda de mi, | porque vus enton de mi non guardou | que vus non visse, pois ora non quer | que vus veja, quando m ' é mais mester, | mia senhor fremosa, de vus veer.| [+]
1220 LP 022/ 323 E vos non queredes mentes meter | com ' eu estou mui preto de morrer | e mui lòngi d ' oĩr vosso mandado!| [+]
1220 LP 029/ 327 Nen á de se guardar mester, | senhor, quen Deus guardar non quer.| [+]
1220 LP 001/ 370 Fiiz non se quer guardar | [e] nen sol non é pensado; | e leixa -m ' assi andar | cabo si e namorado; | pero quer ' ante molher, | que queria volonter | que fogiss ' e non forçado. [+]
1220 LP 003/ 511 Mais se me Deus cedo non val, | muit ' ei gran coita de soffrer: | pois m ' ela perdõar non quer, | Deu -lo sabe, que m ' é mester | mui mais mia morte ca viver. [+]
1220 LP 010/ 515 Ca Deus me deu tan gran poder | que, mentre m ' eu guardar poder ' | de fala d ' om ' ou de molher, | que non poss ' este ben perder: | ca sempr ' en ela cuidarei, | e sempr ' en ela ja terrei | o coraçon, mentr ' eu viver ' . [+]
1220 LP 013/ 516 Tanto ben ouv ' eu en cuidar! | E digu ' esto por me guardar | d ' ũa cousa que vus direi: | nen cuidedes que al cuidei | de vos, mia senhor, a gãar | se non que podesse viver | na terra vosqu ' , e deus poder | me leix ' aver d ' i sempr ' estar;| [+]
1220 LP 018/ 519 Punhei eu muit ' en me guardar, | quant ' eu pude, de mia senhor | de nunca ' n seu poder entrar; | pero forçou -mi o seu amor | e seu fremoso parecer, | e meteron -m ' en seu poder | en que estou, a gran pavor | De morte, com ' en desejar | (ben -no sabe Deus) la melhor | dona do mund ' e non ousar | falar con ela. [+]
1220 LP 018/ 519 E por esto perdi o sen | por tal dona que me non val! | E pero non direi por quen; | mais per muitas terras irei | servir outra, se poderei | negar esta que quero ben. [+]
1220 LP 020/ 520 Ca tod ' est ' en dereito jaz, | e se lh ' om ' aquesto non faz, | de mais viver non lh ' é mester. | Mais pero quen a servirá | quanto a mais poder ' servir, | pola non poder encobrir, | ¿por esto, por que morrerá?| [+]
1220 LP 024/ 523 E mia fazenda vus direi: | por ben pagado me terrei, | se me quiserdes enganar.| [+]
1220 LP 007/ 706 De min rancurado salrrá; | e terran -mi -o por pouco sen | que a tal omen non fiz ben!| [+]
1220 LP 004/ 728 E por mui gran maravilha terria, | senhor, que ora soubesse de qual | guisa mi ven -e dereito faria -, | ca nunca vistes maravilha tal, | ca me ven mal d ' u Deus non o q[u]is dar, | senhor, e coita mui grand ' e pesar | de vós, de que mi v[i]ir non devia.| [+]
1220 LP 006/ 728 Entend ' eu ben, senhor, que faz mal sen | quen vai gram ben querer quen lho non quer, | e quen deseja muit ' ata[l] molher | de que non cuida jamais aver ben; | e mha senhor, tod ' est ' a mi aven | de vós, e non entend ' [eu] a folia | que faç ' i, quand ' [eu] entende -la -ia | se a fezess ' outre, e non ei ventura | de saber -me guardar de gran loucura. | E, mia sennor, sei eu guardar outren, | e a min, que mi -avia mais mester, | non sei guardar; e se me non valver | escontra vós, mia sennor, outra ren, | non mi -á min prol, quando me prol non ten | cousimento, que me valer devia; | e mia sennor, vel por sancta Maria! | pois Deus non quer que eu faza cordura, | fazed ' i vós cousiment ' e mesura!| [+]
1220 LP 006bis/ 729 Pero nunca vistes moller, | nunca chus pouco algo fazer | a seu linnagen, ca non quer | en meu preito mentes meter; | e poderia me prestar, | par Deus, muit ' , e non lle custar | a ela ren de seu aver.| [+]
1220 LP 006bis/ 729 E veede se mi -á mester | d ' atal parenta ben querer, | que m ' ei a queixar, se quiser | lle pedir alg ' ou a veer; | pero, se me quisesse dar | algo, faria -me preçar | atal parenta e valer. [+]
1220 LP 010/ 732 E eles, si Deus me perdon, | desejan sas terras assi | que non dormiron muit ' aí; | mais, pois i foren, dormiran, | ca non desejan al, nen an | outra coita, se esta non.| [+]
1220 LP 003/ 841 E este era o mais arrizado | ome de toda esta nossa terra, | e viveu sempre en exequ ' e ' n guerra.| [+]
1220 LP 008/ 844 E pois achou logar tan aguisado | en que morasse, por dereito ten | de morar hi; e vedes que lh ' aven: | con a ermida é muit ' acordado | e diz que sempre querrá hi morar | e que quer hi as carnes marteirar | ca d ' este mundo muit ' á já burllado. | E non sei eu no mund ' outr ' ome nado | que s ' ali fos -se meter; e mal sén | faz se o ende quer quitar alguen, | ca da ermida tant ' é el pagado, | que á jurado que non saia d ' i | morto nen viv ' , e sepultura hi | ten en que jasca quando for passado. [+]
1220 LP 010/ 845 "Mui sen razon | me demandades, mais, se vos proug[u]er, | fazed ' ora, e faredes melhor, | ũa soldada polo meu amor | a de parte, ca non ei mais mester.| [+]
1220 LP 011/ 846 E, don Pedro, ponede -lh ' os narizes | ca vos conselh ' eu o melhor que posso; | e mat[a]rei hũu par de perdizes, | que atan bel cuu com ' é esse vosso, | ainda que o home queira buscar, | que o non possan en toda a terra achar, | de San Ffagundo atá Ssan Felizes.| [+]
1220 LP 013/ 846 Querri ' agora fazer hun cantar, | se eu podesse tal, a Pedr ' Amigo | que sse non perdess ' el poren comigo | nen eu con él; pero non poss ' achar | tal razon en que lho possa fazer, | que me non aja con el de perder | e el comigo des que lh ' eu trobar. | Ca ja outra vez, quando foi entrar | ena ermida velha Pedr ' Amigo, | trobei -lh ' end ' eu e perdeu -ss ' el comigo, | e eu con el quando vin d ' Ultramar; | mais ora ja, pois m ' el foi cometer, | outra razon lhi cuid ' eu a mover | de que aja dous tamanho pesar.| [+]
1220 LP 014/ 847 "Amigo, esto t ' é mester; | ven a dar -mi algo d ' oi a tercer dia.| [+]
1220 LP 014/ 847 E outra rren te direi, meu irmão; | se meu consselho quiseres creer, | ou se quiseres que em ti meta mão, | dá -me quant ' ás e poderes aver, | ca desque eu en ti mão meter, | serás guarido, quando fores são".| [+]
1220 LP 001/ 932 Mais non me leixaran | os desejos que de vos ei, | que eu, senhor, non poder[ei] | sofrer: assi me coitaran | por vos, que me queredes mal | porque vus am(o); e pois atal | ventura ei, ei mui mester | de morrer, pois a vos prouguer ' . [+]
1220 LP 002/ 932 Pois eu d ' atal ventura, mia senhor, | contra vos sõo que non ei poder | de falar con vosqu ' , e vos entender | non queredes que vus quer ' eu melhor | de quantas cousas [e]no mundo son: | senhor fremosa, mui de coraçon | me prazeria morrer; e pois ei | sen vosso ben, que sempre desejei, | des que vus vi, en tal coit ' a viver, | En qual eu vivo por vos, que mayor | sabor avedes de me non fazer | ben, mia senhor, e de me mal querer | ca se vus eu oesse desamor, | mia senhor fremosa, (que vus eu non | averei nunca nenhũa sazon), | e quant ' eu mais viver ' , tant ' averei | mayor amor de vus servir, ca sei | que ja por al non ei coit ' a perder, | Se non por vos, mia senhor, se nembrar | vus quiserdes de min, que outra ren | non sei no mundo querer tan gran ben | com ' a vos quer ' ; e par Deus, se me dar | quiser ' mia morte que m ' ei mui mester, | pois me de vos, mia senhor, dar non quer | ben, a que Deus tan muito de ben deu, | non por meu ben, mia senhor, mais por meu | mal, pois por vos tanto [de] mal me ven | Quant ' eu non ei ja poder d ' endurar, | mia senhor fremosa, per nenhun sen, | se vosso desamor, que m ' ora ten | forçado, non fezerdes obridar; | ca mentr ' eu vosso desamor oer ' , | com ' og ' eu ei, [e por a]mor tever ' | vosco tan mal mia fazenda, com ' eu | tenho con vosco, [non me será] greu | de morrer, e prazer -mi -á mais én | Ca de viver, pois ía vos fazer | prazer, e min de gran coita poder | guardar, e vos nembrar (o qu(e) é ben lheu) | assi de min, como se sol do seu | omen nembrar, depois sa mort ' , alguen. [+]
1220 LP 001/ 937 E se me Deus vosso ben der ' , | e me non ar quiser ' guisar | vosco que me possa durar, | non mi averá mester; ca sei | ca log(o) a rogar averei | Deus por mia morte, mia senhor. [+]
1220 LP 008/ 940 E vedes que me faz assi quitar | de mais d ' aquesto end ' ela fazer: | porque o faço, posso a veer, | e ena terra con ela morar; | e est ' eu non poderi ' acabar | se non per esto que [me] faz fazer. [+]
1220 LP 009/ 941 Ome que gran ben quer molher | gran dereit ' á de trist ' andar; | ca se lh ' ela non quer prestar, | al do mundo non lh ' á mester.| [+]
1220 LP 009/ 941 Mais ¿que mester lhe pod ' aver | o que lhe non pode tolher | tal cuita como sigo ten?| [+]
1220 LP 016/ 945 E se quiserdes, mia senhor, | algũa vez mentes meter | en qual vus Deus quis[o] fazer, | ja vus eu sempre gracirei, | ca ũa cousa vus direi: | ben poderedes log ' osmar | ca me non fazedes levar | coita que eu possa soffrer.| [+]
1220 LP 021/ 948 E ora, por Deus, que vus fez melhor | falar e mais fremoso parecer | d ' outra dona, e mui mais loado | o vosso prez pelo mundo seer, | pois a mi contra vos mester non ten | nulha cousa, dizede -me ũa ren: | ¿que farei eu, desaconselhado?| [+]
1220 LP 026/ 951 Ca sei eu ben, u outra ren non jaz, | ca me será, mia senhor, mais mester | de veer vos, se end ' a vos prouguer ' , | ca me será o mayor ben que faz | en -neste mund ' [a] om(e) outra molher. [+]
1220 LP 029/ 953 E se vus digo pesar, mia senhor, | non me devedes én culpa põer, | ca entanto com ' eu pude soffrer | mia cuita, non vus fui d ' ela falar, | nen me soub ' ende soo trameter, | mais non sei ora conselho prender | a esta cuita ' n que me vej(o) andar. [+]
1220 LP 157,34b/ 986 Se mi Deus non der | ben da ben -talhada, | nen vid ' alongada | non mh -á mi mester.| [+]
1240 LP 001/ 74 E se eu ensinado vou | de vós, senhor, deste mester | de foder e foder souber | per vós, que me Deus aparou, | cada que per foder, direi | Pater Noster e enmentarei | a alma de quen m ' ensinou.| [+]
1240 LP 002/ 74 E [já] ssempre por fol terrey | o que deseja ben mayor | d ' aquele que eu recehei(?); | a guisa fize de pastor; | (e) que queri(a) eu melhor | de seer seu vassalo | e ela mha senhor?| [+]
1240 LP 008/ 77 Id ' adubar vossa prol, ai, senhor, | c ' avedes, grad ' a Deus, renda na terra. [+]
1240 LP 013/ 78 E foi Deus já de conos avondar | aqui outros, que o non an mester, | e ar feze -os muito desejar | a min e ti, pero que ch ' és molher.| [+]
1240 LP 017/ 79 Paai Rengel e outros dous romeus | de gran ventura, non vistes maior, | guarecerán ora; loado a Deus, | que non morreron, por Nostro Senhor, | en ũa lide que foi en Josafás: | a lide foi com ' oj ' e, come crás, | prenderan eles terra no Alcor.| [+]
1240 LP 018/ 80 Pero da Ponte, quen a mi veer | desta razon ou doutra cometer, | querrei -vo -lh ' eu responder, se souber, | como trobador deve responder: | en nossa terra, se Deus me perdon, | a todo escudeiro que pede don | as mais das gentes lhe chaman segrel. | - [+]
1240 LP 018/ 80 Afons ' Eanes, est ' é meu mester, | e per esto dev ' eu guarecer | e per servir donas quanto poder; | mais [i] ũa ren vos quero dizer: | en pedir algo non digu ' eu de non | a quen entendo que faço razon, | e alá lide quen lidar souber. | - [+]
1240 LP 018/ 80 E faça quis cada quen seu mester. | [+]
1240 LP 023/ 82 Traj ' agora Marinha Sabugal | ũa velha que adusse de sa terra, | a que quer ben, e ela lhi quer mal; | e faz -lh ' algo, pero que [muito] lh ' erra; | mais ora quer ir moiros guerreiar | e quer consigo a velha levar, | mais a velha non é doita da guerra. [+]
1240 LP 024/ 83 Pero juro -vos que non sei | ben este foro de Leon, | ca pouc ' á que aqui cheguei; | mais direi -vos ũa razon: | en mia terra, per boa fé, | a toda molher que prenh ' é | logo lhi dizen: - [+]
1240 LP 001/ 85 E ora faça el -Rei quanto poder, | e eu servi -l ' -ei quando for mester, | pero sõo mui [pobr ' e] sen soldado. [+]
1240 LP 003/ 88 E, meus amigos, par Santa Maria, | se madeira nova podess ' aver, | logu ' esta casa iria fazer | e cobri -la; e descobri -la -ia | e revolvê -la, se fosse mester; | e se mi a mi a abadessa der | madeira nova, esto lhi faria. [+]
1240 LP 006/ 95 En fronteira de Leon - | -diz - con quen no terria?| [+]
1240 LP 006/ 95 En cabo de Portugal - | -diz - con quen no terria?| [+]
1240 LP 014/ 97 Ca de viver mais non m ' era mester; | e praz -mi muit ' en morrer des aqui | por vos. [+]
1240 LP 009/ 112 Poys que sse nom sente a mha senhor | da coyta em que me tem seu amor, | mha morte muy mester me seria.| [+]
1240 LP 001/ 128 Dizen pela terra, senhor, ca vos amei | e de toda -las coitas a vossa maior ei! | e sempr ' eu, namorado, | ei a viver coitado!| [+]
1240 LP 001/ 128 Dizen pela terra ca vos amei [senhor], | e de toda -las coitas a vossa ei maior! | e sempr ' eu, namorado, | ei a viver coitado!| [+]
1240 LP 001/ 130 Quen tu legares en terra erit ligatum in celo ; | poren diz ca non é torto de vender om ' o castelo.| [+]
1240 LP 001/ 131 Salvos son os traedores quantos os castelos deron; | mostraron -lhi en escrito que foi ben quanto fezeron, | super ignem eternum et ad unitatis opem : | salvo é quen trae castelo, a preito que o isopen! [+]
1240 LP 002/ 131 Correola, sodes adeantado | en cas del -Rei do mal que s ' i fezer; | e caeredes en este mester, | se me creverdes, que est ' aguisado: | se algun ome virdes mal fazer, | non lho leixedes, a vosso poder, | ante o vós fazed ' a vosso grado.| [+]
1240 LP 007/ 133 E tan mal dia vosco, tant ' afan | e tanta coita convosc ' á levar, | pois non avedes por om ' a catar, | mal serviço faz om ' en vós, de pran; | ca, se avede -la besta mester, | se vo -la ome toste non trouxer, | queredes ome trager come can. | E, Don Estêvão, pois sodes tan | sanhudo que non catades por quen | vos faz serviço, pois vos sanha ven, | os que vos serven non vos servir an; | ca, se vos sanha, como sol, preser, | non cataredes ome nen molher | que non queirades trager come can. [+]
1240 LP 012/ 135 Dizede vós: se a terra leixar, | que me non achen i a justiçar, | se poderan en mi justiça fazer"? [+]
1240 LP 013/ 136 Joan Soárez, pero vós teedes | que trobades en esta terra ben, | quero -vos en conselhar ũa ren: | aqui fazed ' esso que [b]en sabedes, | ca aqui tẽe vós por sabedor | de trobar; mais nós trobamos melhor | [e] ben entendemos com ' o fazedes.| [+]
1240 LP 003/ 140 E, sen esto, er foi el gaanhar | ben mais ca os seus avoos primeiros; | e comprou Fouce, en terra de Cabreiros, | e Vilar de Paes ar foi comprar | pera seu corp ' , e diz ca non lh ' en cal | de viver pobre, ca, quen x ' assi fal, | falecer -lh ' -an todos seus companheiros. [+]
1240 LP 008/ 143 Ai Deus! se me quisess ' alguen dizer | por que tragen estas cintas sirgadas | muit ' anchas, come molheres prenhadas: | se cuidan eles per i gaanhar | ben das con que nunca saben falar, | ergo nas terras se son ben lavradas.| [+]
1240 LP 010/ 144 Nunca vos diss[e] assi: | fĩida mester á i.| [+]
1240 LP 011/ 144 Quen usa tal preit ' e | á atal chaga, ja mais nunca serra, | se con quanta lãa á en esta terra | a escaentassen, nen cõno azeite: | por que a chaga non vai contra juso, | mais vai en redor, come perafuso, | e poren muit ' á que é fistolada. [+]
1240 LP 013/ 145 Don Foan, de quand ' ogano i chegou | primeirament ' e viu volta e guerra, | tan gran sabor ouve d ' ir a sa terra | que logu ' enton por adaíl filhou | seu coraçon; e el fez -lh ' i leixar, | polo mais toste da guerr ' alongar, | prez e esforço, -e passou a serra.| [+]
1240 LP 017bis/ 148 E se queredes meu conselho filhar, | creede -m ' ora, ben vos acharedes: | nunca muito de vó -los alonguedes, | ca non podedes outros taes achar | que vos non conhoscan quen sodes nen qual; | e se vos d[aqu]estes dous end ' ũu fal, | que por minguado que vos en terredes! [+]
1240 LP 021/ 149 Esta é a madeira certeira, | e, de mais, nõna dei eu a vós sinlheira; | e, pois que s ' en compasso á de meter, | atan longa deve toda [de] seer, | [que vaa] per antr ' as pernas da ' scaleira.| [+]
1240 LP 025/ 151 Mester avia Don Gil | un falconcinho bornil, | que non voass ' e | nemigalha non filhasse. | ũũ galguilinho vil, | que ũa lébor, de mil, | non[a] filhasse, | mais rabejasse e ladrasse.| [+]
1240 LP 026/ 152 E juro par Deus lo santo | que manto | non tragerei nen granhon, | nen terrei d ' amor razon | nen d ' armas, por que quebranto | e chanto | ven delas toda sazon; | mais tragerei un dormon, | e irei pela marinha | vendend ' azeit ' e farinha; | e fugirei do poçon | do alacran, ca eu non | lhi sei outra meezinha.| [+]
1240 LP 026/ 152 E direi -vos un recado: | pecado | nunca me pod ' enganar | que me faça já falar | en armas, ca non m ' é dado | (doado | m ' é de as eu razõar, | pois -las non ei a provar); | ante quer ' andar sinlheiro | e ir come mercadeiro | algũa terra buscar, | u me non possan culpar | alacran negro nen veiro. [+]
1240 LP 029/ 154 O que da guerra levou cavaleiros | e a sa terra foi guardar dinheiros, | non ven al maio.| [+]
1240 LP 029/ 154 O que da guerra se foi con maldade | [e] a sa terra foi comprar erdade, | non ven al maio.| [+]
1240 LP 029/ 154 O que tragia o pendon sen tenda, | per quant ' agora sei de sa fazenda, | non ven al maio. | O que se foi con medo dos martinhos | e a sa terra foi bever los vinhos, | non ven al maio.| [+]
1240 LP 029/ 155 O que [ar] roubou os mouros malditos | e a sa terra foi roubar cabritos, | non ven al maio.| [+]
1240 LP 029/ 155 O que da guerra se foi con espanto | e a sa terra ar foi armar manto, | non ven al maio.| [+]
1240 LP 029/ 155 O que da guerra se foi con gran medo | contra sa terra, espargendo vedo, | non ven al maio.| [+]
1240 LP 030/ 155 O que foi passar a serra | e non quis servir a terra, | é ora, entrant ' a guerra, | que faroneja?| [+]
1240 LP 033/ 157 E con dereito seer enforcado | deve Don Pedro, por que foi filhar | a Coton, pois -lo ouve soterrado, | seus cantares, e non quis en[de] dar | ũũ soldo pera sa alma quitar | sequer do que lhi avia emprestado.| [+]
1240 LP 037/ 159 Nen ar na egreja non vos conselh ' eu | de teer voz, ca vos non á mester; | ca, se peleja sobr ' ela ouver, | o arcebispo, voss ' amigu ' e meu, | a quen o feito do sagrado jaz, | e a quen pesa do mal, se s ' i faz, | querrá que seja quanto avedes seu.| [+]
1240 LP 039/ 160 Se conos cardeaes, con que faz seus conselhos, | posesse que guardasse nós de maos trebelhos, | fezera gran mercee, ca non furtar con elhos | e [os] panos dos cristãos meter sô sa capa.| [+]
1240 LP 001/ 162 Lo don vos dei molt merceiar | e l ' ondrat nom que m ' avetz mes, | e d ' aitan vos vul[h] segurar | qu ' an[c] será i om tan cortes: | que mia dona, qu ' es la melhor | del mond ' e la plus avinent, | farai passar a la dolçor | del temps, cum filias alteras cent. | -Don Arnaldo, fostes errar, | por passardes con batarês | vossa senhor a Ultramar, | que non cuid ' eu que aja três | no mundo de tan gran valor; | e juro -vos, par San Vicent[e], | que non é bon doneador | quen esto fezer a ciente. [+]
1240 LP 001/ 173 E quem soubesse como mi vay, non | terria que eu sõn de bon sen | en me leixar viver, ca sen razon | me dá tal coit ' Amor, que mi conven | a viver trist ' e sen todo prazer, | e mi conven atal afam sofrer | que mayor non fez Nostro Senhor. [+]
1240 LP 021/ 186 Diz que oje tercer dia | bem lhi partirades morte, | mais ouv ' el coita tam forte | e tam coitad ' er jazia | que per quanta poss ' avedes | ja o guarir nom podedes.| [+]
1240 LP 024/ 187 Ca sei que nom terrá el por razom | como quer que m ' aja mui grand ' amor, | de m ' ousar veer nem chamar senhor, | nem sol nom o porrá no coraçom, | pois tam muit ' a que nom veo veer | mi e meus olhos e meu parecer. [+]
1240 LP 028/ 189 De mi valerdes era mui mester | por que perço quanto vos [eu] direi, | o corp ' e Deus, e nunca vos errei, | e pero praz -vos do meu mal; mais er | veede se é bem, se vós prouguer, | como vos praz de me leixar morrer, | de vós prazer de mi querer valer.| [+]
1240 LP 042/ 196 Joan Bolo jouv ' en ũa pousada | ben des ogano que da era passou | con medo do meirinho que lh ' achou | ũa mua que tragia negada | pero diz el que se lhi for mester | que provará ante qual juiz quer | que a trouxe sempre des que foi nada.| [+]
1240 LP 046/ 198 Mais al Deus que end ' o poder a | lhi rogu ' eu que el querrá escolher | por vós, amigo, e desi por mi | que nom moirades vós, nem eu assi | Como morremos; ca nom a mester | de tal vida avermos de passar; | ca mais nos valrria de nos matar; | mais Deus escolha se a el prouguer, | por vós, amigo, e desi por mi | que nom moirades vós, nem eu assi | Como morremos; ca e -na maior | coita do mund ' ou e -na mais mortal | vivemos, amigo, e no maior mal; | mais Deus escolha come bom senhor | por vós, amigo, e desi por mi | que nom moirades vós, nem eu assi | Como morremos, ca, per bõa fe, | mui gram temp ' a que este mal passou | per nós e passa, e muito durou; | mais Deus escolha come quem ele é, | por vós, amigo, e desi por mi, | que nom moirades vós, nem eu assi | Como morremos; e Deus ponha i | conselh ' , amigo, a vós e a mi. [+]
1240 LP 060/ 205 Oimais quer ' eu ja leixá -lo trobar | e quero -me desemparar d ' amor, | e quer ' ir algunha terra buscar | u nunca possa seer sabedor | ela de mi nem eu de mha senhor, | pois que lh ' e d ' eu viver aqui pesar.| [+]
1240 LP 060/ 205 Mais se fez Deus a tam gram coita par | come a de que serei sofredor, | quando m ' agora ouver d ' alongar | d ' aquesta terra u est a melhor | de quantas som, e de cujo loor | nom se póde per dizer acabar. [+]
1240 LP 063/ 206 E creede que averei prazer | de me matardes, pois eu certo sei | que esso pouco que ei de viver, | que nenhum prazer nunca veerei; | e porque sõo d ' esto sabedor, | se mi quizerdes dar morte, senhor, | por gram mercee vo -lo [eu] terrei. [+]
1240 LP 078/ 213 Pois que vos Deus, amigo, quer guisar | d ' irdes a terra d ' u é mha senhor, | rogo -vos ora que por qual amor | vos ei, lhi queirades tanto rogar | que se doia ja do meu mal.| [+]
1240 LP 123/ 234 Senhor, que de grad ' oj ' eu querria, | se a Deus e a vós aprouguesse, | que u vós estades, estevesse | com vós, que por esto me terria | por tam bem andante | que por rei nem ifante | des ali adeante | nom me cambharia. | E sabendo que vos prazeria | que u vós morassedes, morasse, | e que vós eu viss ' e vós falasse, | terria -me, senhor, todavia | por tam bem andante | que por rei nem ifante | des ali adeante | nom me cambharia.| [+]
1240 LP 123/ 235 Ca, senhor, em gram bem viveria, | se u vós vivessedes, vivesse, | e sol que de vós est ' entendesse, | terria -me, e razom faria | por tam bem andante | que per rei nem ifante | des ali adeante | nom me cambharia. [+]
1240 LP 137/ 241 Ou a quem direi o meu mal | se o eu a vós nom disser, | pois calar -me nom m ' é mester | e dizer -vo -lo nom m ' er val? | e pois tanto mal sofr ' assi, | se comvosco nom falar i, | per quem saberedes meu mal?| [+]
1240 LP 001/ 264 Fernan Díaz, fazen -vos entender | que casaríades desta dona ben; | e nós teemos que vos é mal sen, | per quant ' est ' o que vos quero dizer: | por que a dona é de terra tal, | Don Fernando, que, per ben nen per mal, | non poderedes i un om ' aver.| [+]
1240 LP 001/ 266 Se a romaria fazer quiser, | como a sempre fazer [el] soía, | outro caminho cate todavia; | ca o da Trĩidade non lh ' é mester, | ca dizen que Fernan Dade lhe quer | meter ciada pela Gafaria.| [+]
1240 LP 003bis/ 278 Tal rrapaz que lh ' á mester d ' esta besta | eu cuydo ben que lh ' o tenho achado: | que, prol nen coyta, non peça recado, | que a seu dono non [gaste nen a esta], | e non ande triste, nen ande [l]edo, | nen vaa deante, nen a derredo, | e nunca cômha, nen beva, nen vesta. [+]
1240 LP 004/ 303 En lh ' o dizer non seria mia prol; | et eles, pois, mi -o terrian per mal, | se lh ' o dissesse; e des i per fol | me terrian; e digo -lhes eu al: | ca non saberan quen é mia senhor, | per mi, entanto com ' eu vivo for ' .| [+]
1240 LP 006/ 305 Algun amigo meu, se s ' acordasse, | e acordado foss ' en me partir | ante da terra, e leixasse -m ' ir!| [+]
1240 LP 003/ 309 Por esto faz mal -sen quen s ' en vos fia, | com ' eu, que ouvera end ' a morrer | por vos, Amor, en que m ' eu atrevia | muit ' , e cuidava convosc ' a vencer | a que me vos fezestes ben querer; | e falistes -m(e) u vos mester avia.| [+]
1240 LP 003/ 309 E por aquest ' , Amor, gran ben seria, | se eu per vos podesse ben aver | de mia senhor, ond ' eu ben averia | sol que vos end ' ouvessedes prazer; | mais vos, Amor, non queredes fazer | nulha ren de quant ' eu por ben terria.| [+]
1240 LP 001/ 331 Que amor tan astroso e tan delgado; | queno tevesse ' un ano soterrado!| [+]
1240 LP 002/ 331 De dia empeça ben: com ' a escuras, | non s ' alevant ' ergo su o bardon; | non corre senon pelas mataduras, | nen traz caal, se enas unhas non, | u trage mais de cen canterladuras; | e as sas rẽes sempre magra[s] son; | mais nas queixadas á fortes grossuras.| [+]
1240 LP 002/ 334 E poys que ben seus pecados catou, | de sa mort[e] ouv ' ela gran pavor | e d ' esmolnar ouv ' ela gran sabor; | e logu ' enton hun clerigo filhou | e deu -lh ' a cama en que sol jazer, | e diz que o terrá, mentre viver.| [+]
1240 LP 003/ 335 Mays esso pouco que eu vyvo for, | poys assy é, non me quero queixar | d ' eles: mays el seja seu traedor | se me non mata, poys non poss ' achar | que[n] me lh ' empare; e se me d ' el queixar, | Deus non mi valha, que eu mester ey: | ca, poys m ' eles non queren emparar | e me no seu poder queren leixar, | nunca per outrem emparado serey. [+]
1240 LP 004/ 335 Muytus vej ' eu per mi maravilhar | porque eu pedi a nostro Senhor | das coytas do mundo sempr ' a mayor: | mays se soubessem o meu coraçon, | non me cuyd ' eu que o fossem provar, | ante terrian que faço razon.| [+]
1240 LP 004/ 336 El que á de mi -a dar mui gram poder, | mh -a dê, pero se maravilhan én | -os que non saben meu coraçon ben - | porque a peço: ca m ' é mui mester | de mh -a dar el que o pode fazer, | per bõa fe, se o fazer quiser.| [+]
1240 LP 004/ 336 E se el sabe que m ' é mui mester | de mh -a dar, el mh -a dê, se lhi prouguer. [+]
1240 LP 006/ 342 Ben sodes desmesurada molher, | se voss ' amor non pod ' aver de pran | e ben sei que por mal vo -lo terran, | amiga, se vosso ben non ouver. | - [+]
1240 LP 003/ 347 E en terra de Campou | vos servi e en Olmedo; | assi fiz en Badalhou | e outrossi en Toledo, | quand ' i filhastes corõa; | mais atanto me mengou: | non fui vosco en ora bõa.| [+]
1240 LP 006/ 348 Jograr, tres cousas avedes mester | pera cantar, de que se paguen en: | é doair ' e voz e aprenderdes ben, | que de voss ' o non podedes aver | nen emprestado, nen end ' o poder | non á de dar -vo -l ' ome nen molher.| [+]
1240 LP 006/ 349 Se[n] ũa destas nunca bon segrel | vimos en Espanha, nen d ' alhur non ven, | e sen outra, que a todos conven: | seer [de bon] sen; pois vos, jograr, trager | non vos vej ' est ' , e comprar nen vender | nono pod ' ome, pero xe quiser, | Buscade per u, como ou onde quer | ajades est ' ; e, jograr, se vos ten | prol de trobar, terria -vos por sen | furtarde -l ' a queno sabe fazer; | desto podedes guaanhar ou perder, | tanto que x ' ome a verdade souber. [+]
1240 LP 010/ 350 Non troux ' estes cavaleiros aqui | este ricome nunca na guerra, | que ora trage; son doutra terra, | ca já eu [en eles] mentes meti; | nen seus sinaes nonos conhosco, | ca lhis dissera: - [+]
1240 LP 012/ 351 Pôs conta el -Rei en todas fronteiras | que nen en vilas nen en carreiras | que non cômian galinhas na guerra; | ca diz que dizen as veedeiras | que será perdimento da terra.| [+]
1240 LP 012/ 351 A concelhos e a cavaleiros | mandan comer vacas e carneiros, | mais non cômian galinhas na guerra; | ca diz que dizen os agüireiros | que será perdimento da terra.| [+]
1240 LP 012/ 351 Cômian porcos frescos e toucinhos, | cabritos, cachaç ' e ansarinhos, | mais non cômian galinhas na guerra; | ca diz que lhi dizen os devinhos | que será perdimento da terra. [+]
1240 LP 013/ 352 Se melhor quiser emparar | mia fazend ' , a terria | per i peior parada: | se o mat ' ou se me matar... | de qual [xe] quer, seria | de ventura minguada. [+]
1240 LP 018/ 354 Non vos colherei; | sempre por vós esto farei, | cada que m ' ouverdes mester.| [+]
1240 LP 018/ 354 Se vos pormeter algũa ren, | non vo -lo farei recadar.| [+]
1240 LP 001/ 360 Abadessa, Nostro Senhor | vos gradesca, se lhy prouguer, | porque vos nenbrastes de mi | a sazon que m ' era mester, | hu cheguey a vosso logar, | ¡que tan ben mandastes penssar | hy do vosso comendador!| [+]
1240 LP 001/ 360 Ajades por én galardon | de Deus, senhor, se a el praz, | porque vos nembrastes de min | hu m ' era muy mester assaz; | o comendador chegou, | e, sse el ben non albergou, | non foy por vosso coraçon.| [+]
1240 LP 004/ 362 En gran coyta andaramus con el -rey | per esta terra hu con el andamus, | se non fosse que quis Deus que achamus | infanções quaes vos eu direy: | que entram nosqu ' en dõas cada dia | e jantam e ceam a gram perfia | e burlham corte cada hu chegamus.| [+]
1240 LP 004/ 362 Taes barvas [d ' ] infanções non sey, | e todos nos d ' eles maravilhamus | e pero os infanções chamamus, | vedes, amigus, tanto vos direy: | eu por infanções nonos terria, | mays son -x ' , a graça de Sancta Maria | e San Juyão, con que albergamus.| [+]
1240 LP 004/ 362 E ssempre por ssa vida rogarey | e dereyt ' é que todo ' lo façamus, | poys d ' eles todos tant ' amor filhamus | en ssa terra, quanto vos eu direy: | qualquer d ' eles nos fez quanto devya, | mays tant ' é grand ' a nossa folya, | que nulhas graças lhis ende non damus. [+]
1240 LP 014/ 367 Ca vos non pod ' el assy guarecer | o doente, meos de terminhar, | mays, poys esto for, se quis[e]r filhar | seu consselho, pode ben guarecer, | se sse ben guardar; poy ' lo el catou, | ben guarrá do mal, ca terminhou, | e diz o maestre: "se lhi non tornar".| [+]
1240 LP 001/ 372 Ai Justiça, mal fazedes que non | queredes ora dereito filhar | de Mor da Cana, porque foi matar | Joan Airas, ca fez mui sen -razon; | mais, se dereito queredes fazer, | ela so el devedes a meter, | ca o manda o Livro de Leon.| [+]
1240 LP 014/ 378 Andei, senhor, Leon e Castela | despois que m ' eu d ' esta terra quitei, | e non foi i dona nen donzela | que eu non viss ' , e máis vos én direi: | quantas máis donas, senhor, ala vi, | tanto vos eu mui máis precei des i.| [+]
1240 LP 015/ 379 Se a podess ' eu filhar | terria -m ' én por ben -andante, | e nos braços a levar | na coma do rocin, deante, | per caminho de Lampai | passar Minh[o] e Doir ' e Gaia; | vestida d ' un pres de Cambrai, | [Deus, ¡que ben lh ' está manto e saia!]| [+]
1240 LP 035/ 388 E cofonda quen á tan gran sabor | d ' antre min e vós meter desamor, | ca [o] maior amor no mund[o] é. [+]
1240 LP 036/ 388 Non vos á mester de mi ren negar. | - [+]
1240 LP 053/ 396 Queixades -vos d ' el, mais, se Deus quiser, | saberedes, a pouca de sazon, | que nunca disse de vós se ben non, | nen dira; mais diz quant ' i á mester: | que de quanto disse de vós e diz, | volo julgade como vos prouguer, | ca diz que non quer i outro juiz.| [+]
1240 LP 072/ 405 Ca, mia senhor, sempre vos ben querrei, | e aquestas gentes que son aqui | teen que vos faço gran pesar i; | e [eu] tenh ' ora, e sempre terrei, | mui guisado de vos fazer pesar, | [se vos pesa de vos eu muit ' amar].| [+]
1240 LP 074/ 406 Pero que ome part ' o coraçon | das cousas que ama, per bõa fe, | e parte -s ' ome da terra ond ' é, | e parte -s ' ome d ' u gran[de] prol ten, | non se pode partilo coraçon | do meu amigo de mi [querer ben].| [+]
1240 LP 079/ 409 E non se queixe, ca non lh ' á mester, | e filhe o ben, quando lho Deus der. [+]
1240 LP 081/ 410 E, mia senhor, preguntei | por donas muitas, que oi loar | de parecer nas terras u andei; | e, mia senhor, pois mi as foron mostrar, | a máis fremosa de quan[tas eu vi, | long ' estava de parecer assi]. [+]
1240 LP 006/ 413 Vós non catades a ben, nen a mal, | nen do que nos poys d ' aquest ' averrá, | se non que pas ' o vosso hũa vez ja, | mays en tal feito muyt ' á mester al!| [+]
1240 LP 007/ 414 E ali log ' , u s ' a lide á volver, | verran -vos deles deante colpar; | des i os outros, por vos non errar, | ar querran -vos por alhur cometer; | mais sofrede -o, e ferran per u quer, | ca, se vos Deus en armas ben fezer, | ferindo en vós, an eles de caer.| [+]
1240 LP 008/ 414 Nen vus era mester | de a fazer, ca vedes quant ' i á: | se voss ' amigo morrer, morrerá | por ben que fez e non por outra ren. | - [+]
1240 LP 010/ 415 E quen vos pois vir la saia molhada, | ben lheu terrá que é con escasseza, | e en vós ouve sempre gran largueza; | e pois aqui vee -la invernada, | maravilha será, se vos guardar | un dia [de] poderdes -vos molhar | só ũa mui boa capa dobrada.| [+]
1240 LP 010/ 415 E Don Bernaldo, vel en esta guerra, | de quanto vo -lo vosso ome ar mete | aved ' ũa capa ou un capeirete, | pero capa nunca s ' a vós ben serra; | ar queredes -vos vós crás acolher | e cavalgar, e non pode seer | que vos non molhedes en essa terra. [+]
1240 LP 012/ 416 Non vus terrey, madre, hy outra razon: | quero lh ' eu ben [e que -lo el a mi, | e ben vus digo que non á mays hy.] | - [+]
1240 LP 012/ 416 Se mh -o negardes, filha, pesar -mh -á, | ca, se mays á hy feyt ' , a como quer, | outro consselh ' avemus hi mester. | -Ja vus eu dixi, madre, quant ' i á: | quero -lh ' eu ben [e que -lo el a mi, | e ben vus digo que non á mays hy.] [+]
1240 LP 022/ 421 Joan Baveca, tod ' ome se ten | con mui bon om ' , e quero -m ' eu teer | logo con el; mais, por sen -conhocer | vos tenh ' ora, que non sabedes quen | á peor sen; e, pois vo -l ' eu disser, | vós vos terredes con qual m ' eu tever; | e que sabiades vós que sei eu quen | é: [+]
1240 LP 025/ 423 Mays Deus, que sabe o gram ben que m ' el quer | et eu a el, quando nus for mester, | nus guarde de mal, se vir ca ben é. [+]
1240 LP 030/ 426 Que non ouvess ' antre nós qual preyto á, | per qual [a] vós [vos] foy sempre mester, | deviades por mi a fazer que -quer; | e, pero vus mil vezes roguei ja, | sol non vus poss ' esta hida [partir.] [+]
1240 LP 008/ 441 Amigas, tamanha coyta | nunca sofrí, poys foy nada; | e direy -vo -la gran coyta | con que eu sejo coytada: | amigas, ten meu amigo | amiga na terra sigo. | Nunca vós vejades coyta, | amiga[s], qual m ' oj ' eu vejo; | e direy -vos a mha coyta | con que eu coytada sejo: | amigas, ten meu amigo | amiga na terra sigo.| [+]
1240 LP 008/ 442 Sej ' eu morrendo con coyta, | tamanha coyta me filha; | e direy mha coyta e coyta | que tragu ' e que maravilha: | amigas, ten meu amigo | amiga na terra sigo. [+]
1240 LP 016/ 445 Dona Ouroana, pois já besta avedes, | outro conselh ' ar avedes mester: | vós sodes mui fraquelinha molher | e já mais cavalgar non podedes; | mais, cada que quiserdes cavalgar, | mandade sempr[e] a best ' achegar | a un caralho, de que cavalguedes.| [+]
1240 LP 021/ 448 May -la donzela que muyt ' á servida | o seu amigo, (esto lh ' é mester) | dé -lhi sa cinta, se lhi dar quiser, | se entender que a muyto á servida; | mays, se x ' el quer outro preyto mayor, | maldita seja quen lh ' amiga for | e quen se d ' el tever por [ben] servida!| [+]
1240 LP 028/ 451 Deus me cofonda, se oj ' eu i sei | d ' estes mesteres qual fazes melhor. | -Joan Garcia, soo sabedor | de meus mesteres sempr ' adeantar, | e vós andades por mi os desloar; | pero, non sodes tan desloador | que, con verdade, possades dizer | que meus mesteres non sei ben fazer; | mais vós non sodes i conhocedor. | - [+]
1240 LP 028/ 452 Lourenço, vejo -t ' agora queixar | pola verdade que quero dizer: | metes -me já por de mal conhocer, | mais en non quero tigo pelejar | e teus mesteres conhocer -tos -ei, | e dos mesteres verdade direi: | "ess ' é que foi con os lobos arar"! | - [+]
1240 LP 028/ 452 Joan Garcia, no vosso trobar | acharedes muito que correger, | e leixade mi, que sei ben fazer | estes mesteres que fui começar; | ca no vosso trobar sei -m ' eu com ' é: | i á de correger, per bõa fé, | mais que nos meus, en que m ' ides travar. | - [+]
1240 LP 033/ 454 Lourenço, a min grave non será | de te pagar tanto que mi quiser, | pois ante mi fezísti teu mester; | mui ben entendo e ben vejo já | como te pagu ' , e logo o mandarei | pagar a [un] gran vilão que ei, | se un bon pao na mão tever. | - [+]
1240 LP 033/ 454 Joan Garcia, tal paga achará | en vós o jograr, quand ' a vós veer; | mais outr ' a quen [meus] mesteres fezer, | que m ' eu entenda, mui ben [me] fará, | que panos ou algo merecerei; | e vossa paga bena leixarei | e pagad ' [a] outro jograr qualquer. | - [+]
1240 LP 034/ 454 Nunca [a]tan gran torto vi | com ' eu prendo dun infançon; | e quantos ena terra son, | todo -lo tẽe por assi: | o infançon, cada que quer, | vai -se deitar con sa molher | e nulha ren non dá por mi!| [+]
1240 LP 037/ 456 Par Deus, infançon, queredes perder | a terra, pois non temedes el -Rei, | ca já britades seu degred ' , e sei | que lho faremos mui cedo saber: | ca vos mandaron a capa, de pran, | trager dous anos, e provar -vos -an | que vo -la viron três anos trager.| [+]
1240 LP 037/ 456 E provar -vos -á, das carnes, quen quer | que duas carnes vos mandan comer, | e non queredes vós d ' ũa cozer; | e no degredo non á já mester | nen já da capa non ei a falar, | ca ben três anos a vimos andar | no vosso col ' e de vossa molher.| [+]
1240 LP 040/ 458 Mays dona que amig ' ouver | des oje mays (crea per Deus!) | non s ' esforç ' ẽ -[n]os olhos seus; | ca des oy mays non lh ' é mester: | ca ja meus olhos viu alguen | e meu bon talh ' , e ora ven | e vay -se tanto que s ' ir quer!| [+]
1240 LP 052/ 464 "|Posfaçavan d ' encolheito | e de vil e d ' espantoso | e en sa terra lixoso; | e dix ' eu enton dereito: | "Cada casa, favas lavan!" [+]
1240 LP 054/ 465 Sempr ' averá don Joan de Guilhade, | mentr ' el quiser, amigas, das mhas dõas | (ca ja m ' end ' el muytas deu e muy bõas); | des i terrey -lhi sempre lealdade; | mays el demanda -m ' outra torpidade. [+]
1240 LP 006/ 467 Des i er fala sempr ' en conhocença | que sabe ben seu conhocer mostrar; | e dorme, quando se dev ' espertar, | e meos sab ' , u mete mais femença; | e, se con guisa diz, logo s ' en sal; | e, u lh ' aven algũa cousa tal, | que lh ' é mester cienç ' , é sen ciença.| [+]
1240 LP 012/ 474 Perder -m ' á, se o non souber, | que terra foi a que achou, | u el sen min tanto morou, | se mi verdade non disser: | como pôd ' aquesto fazer, | poder sen mi tanto morar, | u mi non podesse falar? [+]
1240 LP 014/ 475 Quand ' og ' eu vi per u podia ir | a essa terra u é mia senhor, | e u eu d ' ir avia gran sabor | e me d ' ali non podia partir, | chorei tan muito d ' estes olhos meus | que non vi ren e chamei muito Deus!| [+]
1240 LP 008/ 490 Joan Coelho, el vos peitou | noutro dia, quando chegou, | pois ides d ' el tal ben dizer. | -Joan Pérez, já [e]u vos dou | quanto mi deu e mi mandou | e quanto mi á -de remeter. [+]
1240 LP 010/ 491 -Lourenço, soías tu guarecer | como podias, per teu citolon, | ou ben ou mal, non ti digu ' eu de non, | e vejo -te de trobar trameter; | e quero -t ' eu desto desenganar: | ben tanto sabes tu que é trobar | ben quanto sab ' o asno de leer. | - [+]
1240 LP 010/ 491 Joan d Avoín, já me cometer | veeron muitos por esta razon | que mi dizian, se Deus mi perdon, | que non sabia ' n trobar entender; | e veeron poren comigu ' entençar, | e fígi -os eu vençudos ficar; | e cuido vos deste preito vencer. | - [+]
1240 LP 019/ 495 Ca lhi direi ca mui melhor ca mi | lhi quer ' eu já, nen ca meu coraçon, | nen ca meus olhos, se Deus mi perdon, | e, pois que lh ' eu tod ' esto meter i, | non saberá como mi á gradecer, | nen que mi diga con tan gram prazer.| [+]
1240 LP 020/ 496 E tal rogo non vus dev ' a pesar, | e terrei que me fazedes ben i.| [+]
1240 LP 020/ 496 Por aquesto que vus rogo, senhor, | dizede mi -o, ca vos non jaz i mal, | nen vus rogu ' eu que me digades al: | e terrei que me fazedes amor.| [+]
1240 LP 011/ 529 E en seu ben per mi seer loado | no[n] á mester de ende ma[i]s dizer, | ca Deus la fezo qual melhor fazer | soub ' eno mund ' ; e ben maravilhado | será quen vir ' a senhor que eu vi | pelo seu ben; e ben dirá per mi | que ben dev ' end ' a Deus a dar bon grado | De quantas coitas por ela soffri, | σe Deus mi -a mostre como a ja vi | seendo con sa madr(e) en un estrado! [+]
1240 LP 026/ 536 Joan Fernández, creed ' est ' a mi[n], | que soo ome [mui] ben leterado.| [+]
1240 LP 027/ 537 Joan Fernándiz, mentr ' eu vosc ' ouver | aquest ' amor que oj ' eu con vosqu ' ei, | nunca vos eu tal cousa negarei | qual oj ' eu ouço pela terra dizer: | dizen que fode quanto mais foder | pode o vosso mouro a vossa molher.| [+]
1240 LP 027/ 537 [E], pero que foss ' este mouro meu, | já me terria eu por desleal, | Joan Fernández, se vos negass ' eu | atal cousa qual dizen que vos faz: | ladinho, como vós jazedes, jaz | con vossa molher, e m ' end ' é mal.| [+]
1240 LP 033/ 538 Luzia Sánchez, jazedes en gran falha | comigo, que non fodo mais nemigalha | d ' ũa vez; e, pois fodo, se Deus mi valha, | fiqu ' end ' afrontado ben por tercer dia.| [+]
1240 LP 034/ 539 Maria do Grave, grav ' é de saber | por que vos chaman Maria do Grave, | cá vós non sodes grave de foder, | e pero sodes de foder mui grave; | e quer ' , en gran conhocença, dizer: | sen leterad ' ou trobador seer, | non pod ' omen departir este "grave".| [+]
1240 LP 035/ 539 Martin Alvelo, | desse teu cabelo | te falarei já: | cata capelo | que ponhas sobr ' elo, | ca mui mester ch ' á; | ca o topete | pois mete | cãos mais de sete, | e mais, u mais á, | muitos che vejo | sobejo: | e que grand ' entejo | toda molher á!| [+]
1240 LP 035/ 540 Messa os cãos | e fiquen os sãos, | e non ch ' é mester | panos louçãos; | abride -las mãos, | ca toda molher | a tempo cata | quen s ' ata | a esta barata | que t ' ora disser: | d ' encobrir anos | con panos; | aquestes enganos | per ren nonos quer. [+]
1240 LP 037/ 541 E por esto rogo sancta Maria | que m ' ajud ' i, e que me dê poder | per que eu torne na terra viver, | u mia senhor vi en tan grave dia | sen outras coitas que depois soffri.| [+]
1240 LP 037/ 541 Mais cativ ' eu! de melhor que querria? | de poder eu na terra guarecer, | u a cuidass ' eu a poder veer | dos mil dias ũa vez en un dia?| [+]
1240 LP 041/ 543 Oje quer ' eu meu amigo veer; | por que mi diz que o non ousarei | veer mia madre, de pram vee -lo -ei | e quero tod ' en ventura meter, | e dés i saia per u Deus quiser.| [+]
1240 LP 001/ 550 O demo lev ' o que vos i perdedes! | Ay Pedr ' Amigo, eu non perderia | enquant ' el Rei podesse mais aver | en bõa terra e en gran poder, | ca quant ' el mais ouvesse, mais valria; | mais perde o rein ' e vos perdedes i, | os que sen el ficaredes aqui, | pois que s ' el for ' d ' Espanha sa via.| [+]
1240 LP 016/ 557 Parti -m ' eu de vos, mia senhor, | sen meu grad ' ũa vez aqui; | e na terra u eu vivi, | andei sempre tan sen sabor | que nunca eu pude veer | de ren, u vus non vi, prazer!| [+]
1240 LP 016/ 557 Na terra u me fez morar | muito sen vos, mia senhor, Deus, | fez -me chorar dos olhos meus; | e fez -me tan coitad ' andar | que nunca eu pude veer | de ren, u vus non vi, prazer!| [+]
1240 LP 001/ 560 Que vós do vosso filho | prazer vejades, que vós me ajudedes | o capelan que vós mester avedes.| [+]
1240 LP 002/ 560 Lourenço Bouçon, o vosso vilão, | que sempre vosco soedes trager, | é gran ladron; e oí eu dizer | que, se o colhe o meirinho na mão, | de tod ' en tod ' enforcar -vo -lo -á; | ca o meirinho en pouco terrá | de vos mandar enforcar o vilão.| [+]
1240 LP 002/ 560 Por que tragedes um vilão mao, | ladron, convosc ' , o meirinho vos é | sanhud ' e brav ' , e cuid ' eu, a la fé, | que vo -lo mande põer en un pao; | e pois que d ' el muitas querelas dan, | se lhi con ele non fogides, terran | todos que sodes om ' avizimao. [+]
1240 LP 003/ 572 Barcas mandou fazere | e no mar as metere, | e lá iran nas barcas migo | mya filha e noss ' amigo. [+]
1240 LP 004/ 572 Barcas novas mandey fazer | e no mar as mandei meter, | ay mya senhor velida! [+]
1240 LP 007/ 573 Non vos ten prol, filha, de my -o negar, | ante vo -lo terrá de my -o dizer. | - [+]
1240 LP 011/ 580 -Joan Soares, de pran as melhores | terras andastes, que eu nunca vi: | d ' averdes donas por entendedores | mui fremosas, quaes sei que á i, | fora razon; mais u fostes achar | d ' irdes por entendedores filhar | sempre quand ' amas, quando tecedores? | - [+]
1240 LP 011/ 580 Joan Soares, nunca vi chamada | molher ama, nas terras u andei, | se por emparament ' ou por soldada | non criou mês, e mais vos en direi: | enas terras u eu soía viver, | nunca mui bõa dona vi tecer, | mais vi tecer algũa lazerada. | - [+]
1240 LP 017/ 583 Non mi -á mais vosso preito mester | e ide -vos já, por nostro Senhor, | e non venhades nunca u eu for, | pois começastes con outra molher, | com ' ousastes [vós] viir ant ' os meus | olhos, amigo, por amor de Deus. [+]
1240 LP 018/ 584 Pater nostrus rez ' eu mais de cento, | por aquel que morreu na vera cruz, | que el mi mostre mui ced[o] a luz, | mais mostra -mi as noites d ' avento, | mais, se masesse con meu amigo, | a luz agora seria migo. [+]
1240 LP 002/ 585 Sabe -o San Leuter, a que o eu roguei | que o non mereçi, pero o sanhud ' ei, | e, se soubess ' eu, madre, ca mi sanhud ' ia, | desassanha -lo -ia.| [+]
1240 LP 003/ 585 Ben vej ' eu que dizia mha senhor | gram verdade no que mi foy dizer, | ca já eu d ' ela querria aver | est ' e terria -lho por grand ' amor, | que sol quysesse comigo falar | e quytar -m ' ia de lh ' al demandar.| [+]
1240 LP 004/ 586 Sabe -o San Leuter, a que eu muito roguei, | que non mereci por que o sanhud ' ei: | e porque s ' assanhou agora o meu amigo?| [+]
1240 LP 006/ 587 Par San Leuter vos digo: | cuidand ' en meu amigo, | non mi dan amores vagar. [+]
1240 LP 007/ 587 E, mha senhor, nunca cedo verrey | hu vos veja, des que m ' ora partir | de vós, mha senhor, e vos eu non vir, | mays con tal coyta como vyverey? | ca, se hun dia tardar hu eu for | e hu vos non vir, ben terrey, mha senhor, | que á hun an ' ou mays que alá tardey.| [+]
1240 LP 007/ 587 E, mha senhor, por que me coitarey | de viir cedo, poys mi prol non á? | ca, se veer logo, tardi será, | e por esto nunca ced ' acharey, | ca, se hun dia en meos meter, | que vos non veja, logu ' ey de teer | que á mil dias que sen vós morey. [+]
1240 LP 010/ 588 Por Deus vos rogo, madre, que mi digades | que vos mereçi, que mi tanto guardades | d ' ir a San Leuter falar con me[u] amigo.| [+]
1240 LP 010/ 588 Fazede -mi ora quanto mal poderdes, | ca non me guardaredes, pero quiserdes, | d ' ir a San Leuter falar con me[u] amigo.| [+]
1240 LP 010/ 588 Nunca vos fiz ren que non devess ' a fazer | e guardades -me tanto que non ei poder | d ' ir a San Leuter falar con me[u] amigo. [+]
1240 LP 005/ 591 Quantus oi ' en Galiza son, | atá en terra de Leon, | todus com o brial "Colhon!" | dizen, e fazen -o muj mal; | e pesa -m ' en e é -m ' en mal | [que lh ' escarniron seu brial, | que era nov ' e de cendal] | e -sseu irmano o Zevron, | que lhi quer mal de coraçon, | porque lhi reng ' o selegon | (e -sse lhi renge non m ' en cal); | e pesa -m ' en [e é -m ' en mal | que lh ' escarniron seu brial, | que era nov ' e de cendal]. [+]
1240 LP 008/ 592 D ' esto son os Zevrões de ventura minguada: | ergen -sse nus arções da sela canterllada | e dan dus nadigões. [+]
1240 LP 009/ 592 En este son de negrada farey hun cantar | d ' una sela canterllada liada muj mal. | Este a sela pagada? e direy do brial!| [+]
1240 LP 009/ 593 En este son de negrada hun cantar farey | d ' una sela canterllada que vj ant ' el Rey.| [+]
1240 LP 012/ 594 Mal aia quen non servir | [dona fremosa que fogir]! | .... qual é meu sabor: | aver em ambus guerra; | e ben toste mha senhor | verrá -ss ' a nossa terra | guarir.| [+]
1240 LP 013/ 595 Ao infançon vilan, | affamado come can, | e a[a] canterllada | e o seu brial d ' Alvan | trégoa lhi dey eu de pram; | e pois lh ' a ouvj dada, | ante que foss ' una légoa, | [começey | aqueste cantar da égoa, | que non andou na trégoa | e poren lhi cantey]. [+]
1240 LP 014/ 595 "Ora tenho guysado | de m ' achar o Zevron: | non and ' encavalgado | nen trag ' er selegon | nen sela, mal pecado! | nen lh ' oyrey o son, | ca iá non trag ' a sela | de que riíu a bela, | a sela canterllada | que rengeu na ciada.| [+]
1240 LP 014/ 596 Valmj Sancta Maria! | poys a sela non ouço | (a que renger soya | ao lançar do touço), | matar -mi -á hun dia | ou ele ou Ayras Louço, | ca iá non tra[g ' a sela | de que riíu a bela, | a sela canterllada, | que rengeu na ciada"]. [+]
1240 LP 015/ 596 E[les] fforon -lhi meter | ciada polo prender; | mays oyu -lhis el renger | as selas, por que guariu; | polas selas que [lh ' ] oyu | renger, por essas guariu. [+]
1240 LP 017/ 597 Saben en Morraz ' e en Salnês | meu preit ' e seu; e non lhis pês | que á de min mais á dun mês | un sold ' e dous e dez e três; | de mais dizia | que tercer dia | [ela seeria] | en cas de Don Corral, o burgês. [+]
1240 LP 019/ 598 Se m ' el Rey dess ' algo, iá m ' iria | pera mha terra [mui] de bon grado, | e -sse [i] chegasse, compraria | dona fremosa de gran mercado, | ca iá [a] venden, a Deus louvado! | como venderon dona Luzia | en Orzelhon ora, n ' outro dia.| [+]
1240 LP 020/ 598 Tercer dia ante Natal | de Lecia lhi foy dar | hun brial a mha senhor bela; | e ao Zevron renge -lh ' a sela. | Hun brial a mha senhor bela; | e ao Zevron renge -lh ' a sela.| [+]
1240 LP 003/ 600 Pero o muytus vẽen cometer | tan ben sse sab ' a todus defender | en sseu trobar, per bõa fe, | que nunca o trobadores vencer | poderon, tan trobador é.| [+]
1240 LP 004/ 601 Estes con que eu venho preguntei | quant ' á que vehemus, per boa fe, | d ' essa terra hu [a] mha senhor é; | mays dizen -mh o que lhis non creerey | dizen que mays d ' oyto dias non á | e a mi é que may[s] d ' un an ' y á!| [+]
1240 LP 011/ 603 Mais dizede: porque lh ' o ssoffrerey | a Pedr ' Amigo, se me mal disser | de meus mesteres, poi -los ben fezer, | e demais o trobar de mi ja partirey?| [+]
1240 LP 014/ 604 Rodrigu ' Ianes, queria saber | de vós porque m ' ides sempre travar | en meus cantares, ca ssey ben trobar, | e a vós nunca vos vimos fazer | cantar d ' amor nen d ' amigo; e por én | sse querede -lo que eu faço bem | danar, terrán -vos por ssem -conhocer.| [+]
1240 LP 014/ 604 Lourenç ' Eanes, terras hu (eu) andey | [eu], non vi vilan tan mal departir; | e vejo -te [de] trobares cousir | e loar -te; mais hũa cousa sey: | de tod ' omen que entendudo for | non averá en teu cantar sabor, | nen ch ' o colherán en casa d ' el -rey.| [+]
1240 LP 001/ 612 Dizede -mi quen mi vos fez tardar, | ai meu amigu ' , e gradecer -vo -lo -ei, | ca já m ' end ' eu o mais do preito sei | e non vos é mester de mi -o negar, | ca eu quer ' end ' a verdade saber, | pero mi a vós non ousades dizer.| [+]
1240 LP 007/ 615 E atal preito m ' era mui mester, | se mi Deus aguisar de o aver, | e quanto o meu amigo quiser | e que mi -o mande mia madre fazer, | e, se mi Deus esto guisar, ben sei | de mi que logu ' eu mui leda serei.| [+]
1240 LP 001/ 620 E, se trobar, sey ca lle pesará, | poys que lle pesa de lle querer ben; | e, se m ' alguen desamar, prazer -ll ' á | d ' oyr o mal que me per amor ven, | e ar pesará [a] quen me ben quiser; | por én non trobo, ca non m ' é mester; | mays que non am ' , esto nunca será!| [+]
1240 LP 005/ 622 E direy -vus como lh ' aven | a quen dona mui gram ben quer, | se a vyr e lhi non poder | falar: tal é come quen ten | ante ssy quanto lh ' é mester | e non lh ' ousa falar en ren, | e desejando morr ' assy. | E tod ' aquest ' eu padeci, | ca mui gram coyta per -levey, | poys me de mha senhor quitey, | ......................... | porque lhi falar non ousey: | atan coytado foy logu ' i | que cuydara morrer enton.| [+]
1240 LP 013/ 627 Per como achamus na Sancta Scriptura | o Antecristo ora seerá na terra, | ca sse non guarda tregoa nen postura, | e cada parte vejo a volver guerra | e fazer mal con mengoa de justiça; | e na gent ' é tan grande a cobiiça | que non há hi conselho nen mesura.| [+]
1240 LP 017/ 630 E, poys mha coyta per tal guisa hé | que a non posso per ren encobrir, | en atal terra cuydo eu de guarir | que ben entendam meu mal, a la fe, | e a tal gente cuid ' eu de cantar | e dizer son, hu con ela falar, | que ben entenda o meu mal onde hé! [+]
1240 LP 018/ 630 Porque me non vou algur esterrar, | se poderia mellor mund ' achar?| [+]
1240 LP 018/ 630 Quand ' est ' eu cat ' e vej ' end ' o mellor, | porque me [non vou algur esterrar, | se poderia mellor mund ' achar?]| [+]
1240 LP 018/ 630 Quand ' est ' eu cat ' e quanto mal ss ' i faz, | porque me [non vou algur esterrar, | se poderia mellor mund ' achar?]| [+]
1240 LP 018/ 630 Viv ' eu en tal mund ' , e faz -m ' i viver | ũa dona que quero muy gran ben, | e muyt ' á ja que m ' en seu poder ten, | ben de -lo temp ' u soyan amar: | oymays de min pode quenquer saber | porque [me] non [vou algur esterrar, | se poderia mellor mund ' achar!]| [+]
1240 LP 004/ 632 Deus, e que cuydey a fazer, | quando m ' eu da terra quitey | hu mha senhor vi? baratey | mal, porque o fuy cometer, | ca sey que non posso guarir | per nulha rrem, sse a non vir:| [+]
1240 LP 002/ 641 Paay Soarez, o om ' é de seu | triste e nojoso e torp ' e sem mester, | per[o] faremos nos d ' e[l] -cuido -m ' eu - | jograr, se én de vós ajuda ouver, | ca lhe daredes vós esse sayo[m] | e porrei -lh ' eu nome "jograr sisom", | e con tal nome gualrrá per u quer. | - [+]
1240 LP 005/ 643 Quen me conselho der, terrey | que muyt ' é bon conselhador, | ca ela non mh -o quer hi dar | nen m ' ar poss ' eu d ' ela quitar:| [+]
1240 LP 006/ 643 E direi -vus, fremosa mha senhor, | pois vus non vir, quan perdudo serey: | perderei sen e esforç ' e pavor, | e des i ben nen mal non sentirey; | e, mha senhor, al vus er direy en: | non mi terrá conselho que mi den, | dano nen prol nen pesar nen prazer, | e per qual guisa m ' ei mays a perder?| [+]
1240 LP 017/ 648 Ca mi seria mays mester, | ca me ten oj ' el na mayor | coita ' n que home ten Amor.| [+]
1240 LP 023/ 651 E dereit ' é, ca fui mal conselhado | que lhi faley; pero m ' ouv ' en sabor, | ca entendi que foy tan sen seu grado | que lhi fugi da terra con pavor | que ouvi d ' ela, e fiz muy mal sen | ca non mi -avi ' a dizer nulha ren | ond ' eu nen outrem fosse despagado. [+]
1240 LP 024/ 651 E d ' Amor nunca hun prazer prendi, | por mil pesares que m ' el faz sofrer; | e a senhor que eu por meu mal vi | non me quer el contra ela valer | nen dar -m ' esforço, que m ' era mester.| [+]
1240 LP 026/ 652 Mays nona viu e vay -m ' agora dar | tal conselho en que perde seu sen, | ca, se a vir ou lh ' a mostrar alguen, | ben me faç ' en d ' atanto sabedor | que me terrá mha morte por melhor | ca me partir do seu ben desejar.| [+]
1240 LP 026/ 652 Ca, se el vir o seu bon semelhar | d ' esta dona porque mh -a mi mal ven, | non m ' ar terrá que m ' eu possa per ren | d ' ela partir, enquant ' eu vivo for, | nen que m ' end ' eu tenha por devedor, | nen outr ' ome que tal senhor amar.| [+]
1240 LP 026/ 652 E poila vir, se poder ssy guardar | de lh ' aviir com ' end ' a min aven, | ben terrey eu que escapara en; | mays d ' ũa ren ei ora gram pavor: | des que a vir, este conselhador | de non poder min nen ssy conselhar. [+]
1240 LP 028/ 653 Pero non fui a Ultramar, | muito sei eu a terra ben | per Soeir ' Eanes, que en ven, | segundo lh ' eu oí contar.| [+]
1240 LP 030/ 654 Ca lhi non poderei guarir | nelhur, se o provar quiser; | e por esto non mh -a mester | de trabalhar en vus fogir, | ca eu como vus fugirei | pois estes, de que tal med ' ei, | me non leixan de vos partir?| [+]
1240 LP 032/ 655 Pois boas donas son desemparadas | e nulho ome non nas quer defender, | nonas quer ' eu leixar estar quedadas, | mais quer ' en duas per força prender, | ou três ou quatro, quaes m ' eu escolher, | pois non an já per que sejan vengadas: | netas de Conde quer ' eu cometer, | que me seran mui pouc ' acoomiadas!| [+]
1240 LP 035/ 656 E sse quiserdes, mha senhor, | min en poder d ' Amor leixar, | matar -m ' á el, pois esto for; | aquen vus vir desenparar | min, que fui vosso pois vus vi, | terrá que faredes assy | de pois a quen, ss ' a vos tornar.| [+]
1240 LP 035/ 656 E sse mi contra vos gran ben, | que vus quero, prol non tever, | matar -m ' á voss ' amor poren, | e a min será mui mester, | ca logu ' eu coyta perderei; | mas de qual mort ' eu morrerey | se guarde quen vus ben quiser.| [+]
1240 LP 044/ 661 Ũa donzela jaz [preto d ' ] aqui, | que foi ogan ' ũa dona servir | e non lhi soube da terra sair: | e a dona cavalgou e colheu [i] | Don Caralhote nas mãos; e ten, | pois lo á preso, ca está mui ben, | e non quer d ' el[e] as mãos abrir.| [+]
1240 LP 001/ 664 Pero Coelho é deitado | da terra pelos meirinhos, | por que britou os caminhos; | mais de seu padr ' ei gran doo: | non á mais dun filho soo | e ficou dele lançado.| [+]
1240 LP 001/ 664 E foi -s ' el morar a França | e desemparou sa terra, | ca non quis con el -Rei guerra; | mais á coita de sa madre, | por que ficou a seu padre | d ' el no coraçon a lança.| [+]
1240 LP 001/ 664 E foi -s ' el morar a Coira, | que é terra muit ' esquiva, | u coidamos que non viva; | e seu padre e seu linhage | da lança que del[e] trage | todos cuidamos que moira.| [+]
1240 LP 001/ 664 E el se foi certamente, | por que [de pran] non podia | na terra guarir un dia; | ca eu a seu padre ouvi -lho: | que a lança de seu filho | eno coraçon a sente. [+]
1240 LP 008/ 670 A meu pesar, quanto morei | sen vos, foi, e d ' aquestes meus | olhos; mais pois que m ' ora Deus | [o] guisou, j ' agora terei | prazer, por quanto pesar vi, | des quando m ' eu de vos parti. [+]
1240 LP 010/ 670 Falava migu ' e quiso -me falar | no mui gram ben que m ' el diz ca mi quer | e dixi -lh ' eu que non lh ' era mester | de falar i, e el con gran pesar | tornou mui trist ' e eu ben lh ' entendi | que lhe pesou porque lho defendi.| [+]
1240 LP 001/ 675 Agora me quer ' eu ja espedir | da terra, e das gentes que i son, | u mi Deus tanto de pesar mostrou, | e esforçar mui ben meu coraçon, | e ar pensar de m ' ir alhur guarir.| [+]
1240 LP 001/ 675 Pero das terras averei soidade | de que m ' or ' ei a partir despagado; | e sempr ' i tornará o meu cuidado | por quanto ben vi eu en elas ja; | ca ja por al nunca me veerá | nulh ' om(e) ir triste nen desconortado.| [+]
1240 LP 001/ 675 E ben dig ' a Deus, pois que m ' én vou, verdade, | se eu das gentes algun sabor avia, | ou das terras en que eu guarecia.| [+]
1240 LP 001/ 675 Por aquest ' era tod ' , e non por al; | mais ora ja nunca me será mal | por me partir d ' elas e m ' ir mia via. | Ca sei de mi | quanto sofri | e encobri | en esta terra de pesar.| [+]
1240 LP 007/ 679 ¡E Deus mi valha, se quiser ' , | ca eu ja non lh ' o rogarei, | pois vejo que non mi -á mester!| [+]
1240 LP 007/ 679 ¡E Deus mi valha, se quiser ' , | ca eu ja non lh ' o rogarei, | pois vejo que non mi -á mester!| [+]
1240 LP 007/ 679 ¡E Deus mi valha, se quiser ' , | ca eu ja non lh ' o rogarei, | pois vejo que non mi -á mester!| [+]
1240 LP 007/ 680 ¡E Deus me valha, se quiser ' , | ca eu ja non lh ' o rogarei, | pois vejo que non mi -á mester! [+]
1240 LP 008/ 680 Con gran coita de vos direi -vo ' -lo que farei: | leixar quer ' a terra u vos sodes, senhor, | [e] u eu de vos tan muito pesar prendi, | e rogar [ei] a Deus que se nembre de mi | que vos fezestes perder do mundo sabor.| [+]
1240 LP 011/ 682 Toda ' -las gentes mi -a mi estranhas son, | e as terras, senhor, per u eu ando | sen vos; e nunca d ' al i vou pensando | se non no vosso fremoso parecer; | e cuid ' en vos, como vus soyo veer | e quant ' ei de ben eno meu coraçon.| [+]
1240 LP 004/ 685 E quando lh ' eu quero dizer | o muito mal que mi -amor faz, | sol non lhe pesa, nen lhe praz, | nen quer en min mentes meter.| [+]
1240 LP 006/ 686 E pera qual terra lh ' eu fugirei, | logu ' el saberá mandado de mi, | ali u for ' ; e pois me tever ' i | en sa prison, sempr ' eu esto direi:| [+]
1240 LP 007/ 686 Aquestas son as que el enviara, | sen as outras que con el[e] ficaron, | de que paga os que o aguardaron, | á gran sazon; e demais seus amigos | pagará delas e seus ẽmiigos, | ca tal est ' el, que nunca lhi menguaron | Nen minguaran, ca mui ben as barata | de mui gran terra que ten ben parada, | de que lhi non tolhe nulh ' ome nada;| [+]
1240 LP 010/ 687 E rogu ' eu a Nostro Senhor | que, se vos vus fordes d ' aquen, | que me dê mia morte por én, | ca muito me será mester.| [+]
1240 LP 013/ 689 E ben mi -o per devedes a creer | que me será mia morte [mui] mester | des quando vus eu veer non poder ' ; | nen Deus, senhor, non me leixe viver, | pois eu de vos os meus olhos partir ' , | e os vossos mui fremosos non vir ' .| [+]
1240 LP 020/ 693 E se m ' el amostrar ' a mia senhor, | que am ' eu mais ca o meu coraçon, | vedes, o que lhe rogarei enton: | que me dê seu ben, que m ' é mui mester; | e rogá -lh ' -ei que, se o non fezer ' , | que me non leixe mais eno mundo viver!| [+]
1240 LP 005/ 696 E a min era mui mester | ũa morte que ei d ' aver | ante que tal coita sofrer, | e pesar -mi -á, se non souber: | se vos eu morrer, que será | do meu amig ' ou que fará? [+]
1240 LP 002/ 708 Non quis meter guarda | de min que seria | e quant ' alá tarda | é por seu mal dia; | torto mi ten ora | o meu namorado, | que tant ' alhur mora | e sen meu mandado. [+]
1240 LP 009/ 715 E quand ' el a madeyra adusser | guárdea ben, e fáçaa iazer | en logar que non chovha, ca torcer | ss ' ya mui tost ' e non ar á mester, | e, sse o lavor non quer escarnir, | ábralh ' o fundament ' alt ' e ferir | e muyto batelo quanto poder.| [+]
1240 LP 009/ 715 E Don Affonso, poys á tal sabor | de fazer bõa casa, começar | a dev ' [el] assy, e des y folgar | e iazer quand ' e quando mester for | descobrila e cobrila poderá | e revolvela, ca todo sofrerá | a madeyra, e seer aly en melhor.| [+]
1240 LP 012/ 717 Mais eu, que mal soffrí | senpre por vós, e non ben, des aquí | terriades por ben de vos nenbrar.| [+]
1240 LP 013/ 717 Ora me venh ' eu, senhor, espedir | de vós, a que muyt ' á que aguardei | e ora me quero de vós partir | sen galardón de camanho temp ' ey | que vos serví, e quérom ' ir vyver | en atal terra, hu nunca prazer | veia, nen cante, nen possa riir.| [+]
1240 LP 013/ 717 E do meu corpo ¿que será, senhor, | quand ' el d ' alá o vosso deseiar? | ¿e que fará quen vos á tal amor | e vos non vir, nen vos poder falar? | ca veio vós e por vós morr ' aquí, | poys, ¿que farey ou que será de min | quand ' en terra hu vós fordes non for?| [+]
1240 LP 018/ 720 Tan muit ' avía mester de saber | trobar mui ben, quen por atal señor | trobar quissesse. [+]
1240 LP 018/ 720 A mi, peccador, | nunca Deus quisso dar a entender | atal razón qual og ' eu mester ey | pera falar no que sempre cuidei, | no seu ben e no seu bon parecer.| [+]
1240 LP 025/ 724 Hunha dona que eu quero gran ben | por mal de mi, par Deus, que non por al, | pero que sempre mi fez e faz mal | e fará, diréyvo -lo que m ' avén: | mar, nen terra, nen prazer, nen pesar, | nen ben, nen mal non ma poden quitar | de coraçón, ¿e que será de min?| [+]
1240 LP 025/ 724 Morto son, sse cedo non morrer | ela ia nunca ben mh ' á de fazer, | mays sempre mal, e pero est ' é assy | mar, nen terra, nen prazer, nen pesar, | nen ben, nen mal non ma poden quitar | do coraçón. [+]
1240 LP 025/ 724 Ora me vay peyor | ca mi vén dela, por vus non mentir, | mal se a vei ' e mal sse a non vir, | que de coytas máys cuyd ' [eu] a mayor, | mar, nen terra, nen prazer, nen pesar, | nen ben, nen mal non ma poden quitar. [+]
1240 LP 026/ 724 Pae Gómez, quérovos responder | por vos fazer a verdade saber: | ouv ' aquí reys de mayor poder | [en] conquerer e en terras gaanhar | mays non quen ouvesse mayor prazer | de comer, quando lhi dan bon iantar. | - [+]
1240 LP 011/ 738 Joham Baveca e Pero d Anbrõa | ar foron outra razon começar, | sobre que ouverom de pelejar | J[o]am Baveca e Pero d Anbrõa: | sobre la terra de Iherusalen | que dizian que sabian mui ben | Joham [B]aveca e Pero d Anbrõa.| [+]
1240 LP 015/ 740 Marinha Mejouchi, Pero d A[n]brõa | diz el que tu o fuisti pregoar | que nunca foy na terra d ' Ultramar; | mays non fezisti come molher bõa, | ca, Marinha Mejouchi, sy é sy, | Pero d Anbrõa sey eu ca foy lhy; | mays quesiste -lh ' y tu mal assacar.| [+]
1240 LP 020/ 743 E, meus amigos, mal dia foy nado, | poys esta dona senpre tant ' amey, | des que a vi, quanto vus eu direy: | quant ' eu mays púdi; non ey d ' ela grado, | e diz que senpre me terrá en vil | ata que barate huun maravidil, | e mays d ' un soldo non ey baratado.| [+]
1240 LP 022/ 744 O meu amigo non é trobador, | pero tan grand ' é o ben que m ' el quer | que filhará outr ' a entendedor | e trobará poys que lh ' o eu disser, | mays, amiga, per quen o saberá | que lh ' o eu mando, ou quen lh ' o dirá?" | "Eu, amiga, o farey sabedor | que, tanto que el hun cantar fezer | por outra dona e poys por seu for, | que falará vosco quando quiser, | mays á mester de lh ' o fazer el ben | creent ' e vós non o ceardes én". | "Amiga, per ceos e quant ' eu ey | de mal, mays nunca o já cearey". | "Mester vus é, ca vo -lo entenderán | se o ceardes, [e] guardar -vus -am". [+]
1240 LP 027/ 745 "Fazede -me -lh ' en mente; | ainda oje vós migo jaredes | por seu amor, ca x ' anda tan coytado | que, se vós oje migo non jouverdes, | será sandeu, e, se o non fezerdes, | non sse terrá de vós por ajudado; | mays enmentade -me -lhi hũa vegada | e marrey eu vosqu ' en vossa pousada, | e o cativo perderá cuydado. | E, já que lhi vós amor demonstrades, | semelh ' ora que lhi sodes amigo: | jazede logo aquesta noyte migo | e des y, poys, cras, hu quer que o vejades, | dizede -lhi que comigo albergastes | por seu amor, e que me lh ' enmentastes, | e non tenha que o pouc ' ajudades". [+]
1240 LP 037/ 751 Hun cavaleyro, fi ' de clerigon, | que non á en sa terra nulha ren, | por quant ' está con seu senhor mui ben, | por tanto se non quer já conhocer | a quen sab ' onde ven e onde non, | e leixa -vus en gram conta põer.| [+]
1240 LP 037/ 751 El sse quer muyt ' a seu poder onrrar, | ca se quer por mays fidalgo meter | de quantus á en tod ' aquel logar | hu seu padre ben a missa cantou, | e non quer já por parent ' acolher | hun seu sobrino que aqui chegou. [+]
1240 LP 004/ 766 Mais, se lha deren, logu ' enton | aos cães a deitará, | e direi -vos por qual razon: | ca nunca xe lhi cozerá, | e a cachaça non á mester, | pois que se non cozer [ouver] | a quanta lenha no mund ' á.| [+]
1240 LP 006/ 767 De [Don] Fernan Díaz Estaturão | oí dizer novas, de que mi praz: | que é ome que muito por Deus faz | e se quer ora meter ermitão; | e fará bon feito, se o fezer; | de mais, nunca lh ' ome soube molher, | des que nasceu, tant ' é de bon cristão.| [+]
1240 LP 006/ 767 Que [se] oj ' el[e] foss ' empardẽado, | non se saberia melhor guardar | de nunca já con molher albergar, | por non se riir d ' el[e] o pecado, | ca nunca deu por molher nulha ren; | e pero vedes: se o vir alguen, | terrá que morre por seer casado.| [+]
1240 LP 007/ 768 De Sueir ' Eanes direi | como lhe de trobar aven: | non o baralha el mui ben | nen ar quer i mentes meter; | mais desto se pod ' el gabar: | que, se m ' eu faço bon cantar, | a ele mi o soio fazer.| [+]
1240 LP 008/ 768 Mais vós, que tod ' entendedes | quant ' entende bon segrel, | pera que demo queredes | puta que non á mester?| [+]
1240 LP 008/ 768 Ca vedes que vos fará: | en logar vos meterá | u vergonha prenderedes.| [+]
1240 LP 011/ 770 Ca o torpe que sempr ' anda calado | nono deven por torpe a razõar, | pois que é torp ' e leixa de falar; | e d ' atal torpe sõo eu pagado; | mais o mal torpe eu vo -lo mostrarei: | quen diz mal dos que son en cas del -Rei, | por se meter por mais desembargado. [+]
1240 LP 012/ 771 E direi -vos d ' el outra ren | e non acharedes end ' al: | pois el diz que lhi non en cal | de dizeren d ' el mal nen ben, | já mais d ' el non atenderei | bon feit ' , e sempre o terrei | por cousa que non vai nen ven.| [+]
1240 LP 014/ 772 E deste ricome quen quer | vos pod ' a verdade dizer: | pois non aprês nen un mester, | quen querrá i o seu perder? | ca el non faz nen un lavor | de que nulh ' om ' aja sabor, | nen sab ' adubar de comer.| [+]
1240 LP 020/ 774 Maria Pérez, a nossa cruzada, | quando veo da terra d ' Ultramar, | assi veo de pardon carregada | que se non podia con el en erger; | mais furtan -lho, cada u vai maer, | e do perdon já non lhi ficou nada.| [+]
1240 LP 022/ 775 E ben vos podedes gabar | que vos non sab ' oj ' ome par, | enas terras, de semelhar; | de mais diss ' un, que vos catou, | que non s ' ouver ' a levantar | quen vos viu e vos desejou!| [+]
1240 LP 023/ 776 E, pois ben quer remiir seu pecado, | logar achou qual avia mester, | u non saberá parte nen mandado | de nulh ' ome, se d ' alhur non veer; | pero, se pobr ' ou coitado passar | per aquel porto, sabê -lo -á albergar | e, de mais, dar -lh ' albergu ' endõado. [+]
1240 LP 025/ 777 E quen viu terra tan mal empregada | nen a cuida nunca mais a veer?, | que non merece carta de soldada, | e dá -lhe o Demo terra e poder; | e muitas terras pod ' ome saber, | mais nunca terra tan mal empregada.| [+]
1240 LP 025/ 777 E o que non val, e podia valer, | este merece sô terra jazer, | mais non [sô] terra dũa polegada. [+]
1240 LP 030/ 779 O muy bon Rey, que conquis a fronteyra | e acabou quanto quis acabar | e que se fez, con razon verdadeyra, | [en] todo o mundo temer e amar, | este bon Rey de prez, valent ' e fis, | rey don Fernando, bon Rey que conquis | terra de mourus ben de mar a mar.| [+]
1240 LP 032/ 781 E oymais ben pode dizer | tod ' ome, que esto souber, | que o mundo non á mester, | poys que o quer Deus confonder; | ca, par Deus, mal o confondeu | quando lhi don Lopo tolheu, | que o soya mantẽer!| [+]
1240 LP 032/ 781 E oymais, ¿que ' -no manterrá | por dar hi tanto ryco don, | caval ' e armas a baldon?| [+]
1240 LP 033/ 782 E creede que en justiça | pod ' i mais andá -la terra, | ca se non fará i guerra | nen mui maa cobiiça; | ca el rogo nunca prende | de cornudos, mais entende | mui ben os foros da terra. [+]
1240 LP 043/ 786 Quen a sa filha quiser dar | mester, con que sábia guarir, | a Maria Doming ' á -d ' ir, | que a saberá ben mostrar; | e direi -vos que lhi fará: | ante dun mês lh ' amonstrará | como sábia mui ben ambrar.| [+]
1240 LP 043/ 787 E quen d ' aver ouver sabor | non ponha sa filh ' a tecer | nen a cordas nen a coser, | mentr ' esta meestr ' aqui for, | que lhi mostrará tal mester, | por que seja rica molher, | ergo se lhi minguar lavor.| [+]
1240 LP 049/ 790 Sueir ' Eanes, nunca eu terrei | que vós trobar non entendedes ben, | pois entendestes, quando vos trobei, | que de trobar non sabíades ren; | pero d ' al non sodes tan trobador, | mais o trobar ond ' estades melhor | entendedes, quando vos troba alguen.| [+]
1240 LP 049/ 790 Entendestes un dia ant ' el -Rei | como vos meteron en un cantar | polo peior trobador que eu sei - | esto s ' a vós nunca pode negar; | e por aquesto maravilho -m ' eu | deste poder. [+]
1240 LP 049/ 790 Ca vos vi eu aqui mui gran sazon | e non vos vi por trobador meter; | e ora non vos troban en razon | en que xi vos possa ren asconder, | se de mal trobador enmentan i, | que vós logo non digades: - [+]
1240 LP 005/ 804 Tan sanhudo non m ' é, se m ' eu quiser, | que muit ' alhur sen mi possa viver | e en sobervia lho quer ' eu meter | que o faça, se o fazer poder: | e por aquesto non tenh ' eu en ren | sanha que sei onde mi verrá ben. | E, des que eu de mandado sair, | non se pode meu amigo guardar | que me non aja pois muit ' a rogar | polo que m ' ag ' ora non quer gracir, | e por aquesto non tenh ' eu en ren | sanha que sei onde mi verrá ben.| [+]
1240 LP 006/ 813 E mia sennor e meu lum ' e meu ben! | pero que m ' eu muitas terras andei, | nunca y tan fremosa dona achei | come vos, per que me muito mal ven.| [+]
1240 LP 015/ 818 Olho de cabra lhi quis hy meter, | e non lhi pode no caston fazer, | e con seu olho de boy xi ficou. [+]
1240 LP 019/ 820 E se vus daquesto non castigades, | nulh ' ome non sey con que ben estedes, | pero muytas boas maneyras ajades, | poys ja daquesto tam gram prazer avedes | de descreerdes; e direy vus al: | se volo oyr, terrá volo a mal | bon ome, e nunca con el jogaredes.| [+]
1240 LP 020/ 821 Poys lhe morren, a velha sandia, | per pis[s]as, será en terra deytada. [+]
1240 LP 022/ 822 [E] quand ' a terra veg ' e o logar, | e vej ' as casas u mia sen[n]or é, | vedes que faç ' enton, per bõa fe: | pero mi as casas veg ' e o logar, | non ous ' ir y, e peç ' a Deus enton | mia morte muit ' e mui de coraçon, | e choro muit ' , e ei m ' end ' a partir, | e non vou y, nen sei pera u ir! [+]
1240 LP 026/ 824 Non me poss ' eu, mia sennor, defender | que me non mate cedo vosso amor | se m ' eu de vos partir, ay mia sennor! | pois mi aqui ven ante vos cometer:| [+]
1240 LP 029/ 826 Martin [F]ernandez sayo a min, | e mostrou m ' albergue cabo sy: | en que compre quanto mester avya!| [+]
1240 LP 031/ 827 E nunca me Deus valla, poila vi, | se me non fez tod ' al escaeçer, | Tanto a vi fremoso parecer | e fremoso falar, que sol mester | non m ' ouvera per ren de a veer! | e se vus eu verdade non disser, | non me dé Deus dela ben, nen de si, | ca nunca tan fremosa dona vi | de quantas donas pude connoçer.| [+]
1240 LP 041/ 833 Que muit ' á ja que a terra non vi | u est ' a mui fremosa mia sennor, | de que m ' meu trist ' e chorando parti, | e muit ' anvidos e mui sen sabor, | por que me disse que me partiss ' en!| [+]
1240 LP 045/ 835 Roy [Q]ueymado morreu con amor | en seus cantares, par [S]anta Maria! | por hunha dona que gran ben queria, | e por se meter por mays trobador, | por que lh ' ela non quis ben fazer, | feze s ' el en seus cantares morrer, | mays resurgiu depoys ao tercer dia.| [+]
1240 LP 007/ 851 Pero d ' Ambroa, se Deus mi pardon, | non vos trobei da terra do Ultramar, | vedes por quê: ca non achei razon | por que vos dela podesse trobar, | pois i non fostes; mais trobar -vos -ei | de muitas cousas que vos eu direi, | de que vos vós non sabedes guardar.| [+]
1240 LP 007/ 851 E da terra u non fostes, non sei | como vos trobe i, mais saber -vos -ei | as manhas, que vós avedes, contar. [+]
1240 LP 013/ 854 Un ricome que oj ' eu sei, | que na guerra non foi aqui, | ven mui sanhudo e diz assi | como vos agora direi: | diz que ten terra qual pediu, | mais, por que a nunca serviu, | á mui gran querela del -Rei.| [+]
1240 LP 013/ 854 El vẽo, se Deus mi pardon, | des que viu que era paz; | ben lhe venha [i], se ben faz, | pero mostra el tal razon: | diz que ten terra qual pediu, | mais, por que a nunca serviu, | contra el -Rei anda mui felon.| [+]
1240 LP 013/ 854 Pero na guerra non fez ben | nen mal, que non quis i viir, | con coita del -Rei non servir, | pero mostra el ũa ren: | diz que ten terra qual pediu, | mais, por que a nunca serviu, | al Rei quer mui gran mal poren.| [+]
1240 LP 013/ 854 Sanhudo ven contr ' el -Rei já, | ca, u foi mester, non chegou, | e mais de mil vezes jurou | que da terra non sairá; | diz que ten terra qual pediu, | mais, por que nunca a serviu, | al Rei poren gran mal querrá. [+]
1240 LP 001/ 855 E terria por gram razon, | pois que vos eu tal amor ei, | d ' averdes oje qual eu ei | coita no vosso coraçon | de viver migo, qual eu ouv ' i | de viver vosco, des que vos vi.| [+]
1240 LP 002/ 858 E mayor pecado mortal non sey | ca o que eu vejo fazer a Deus, | ca desanpara os vassalos seus | en muy gram coyta d ' amor, qual eu ey; | e o senhor que acorrer non quer | a seus vassalos, quando lh ' é mester, | peca mortal, poys é tan alto rey.| [+]
1240 LP 002/ 863 Ay mia senhor! veen -me conselhar | meus amigos, como vos eu disser: | que vos non sérvia, ca non m ' é mester, | ca nunca ren por mi quisestes dar; | pero, senhor, non m ' en quer ' eu quitar | de vos servir e vos chamar "senhor"; | e vós faredes depoy ' -lo melhor!| [+]
1240 LP 006/ 879 Quem mal nen ben con el non comeu ' ssy, | et d ' el ben diz nen mal, non lh ' é mester: | poys mal nen ben con el non comeu sol, | et d ' el ben nen mal diz, tenh ' eu per fol | se mal nen ben de seu jantar disser.| [+]
1240 LP 006/ 879 Por el comer en sa casa, tenh ' eu, | quer ben quer mal, que gran torpidad ' é | quem mal nen ben d ' el diz, per bõa fé, | poys ben nen mal nunca lh ' i jantar deu: | nen mal nen ben non er ten hi de pran, | et mays que a ben a mal lhe terran | de ben nen mal dizer do jantar sseu. | Hi en ssa casa comer non usou | quer ben quer mal, que ' ssi como a el praz: | quem mal nen ben d ' el diz sandece faz, | poys ben nen mal do jantar non gastou, | nen mal nen ben d ' adubar hy non há, | et mays que a ben a mal lhe salrrá | de ben nen mal dizer, hu non jantou. [+]
1240 LP 001/ 883 Maravilho -me como non perdeu | o corpo per quantas terras andou | por min ou como non ensandeceu, | por qual vos digo que a min chegou:| [+]
1240 LP 004/ 885 "Assi me ve[n]ha ben, | como serei guardada dizer -vo -lo quer ' eu: | se eu trouxer os panos, non dedes por én ren, | ca terrei o contrairo eno coraçon meu". [+]
1240 LP 003/ 891 Que viss ' eu que non dava ren | el por mi, non se m ' espediu, | quando se da terra partiu, | mais logo me lh ' eu queira ben, | se el ven e m ' eu non vingar, | quand ' el quiser migo falar.| [+]
1240 LP 006/ 892 Ora non dev ' eu preçar parecer | nen palavra que eu aja, nen sen, | nen cousa que en mi seja de ben, | pois vos eu tanto non posso dizer | que vos queirades, amigo, partir. | Outra senhor vos conven a buscar, | ca nunca vos eu mais por meu terrei, | pois ides mais ca por mi por el -rei | fazer, nen vos po[sso] tanto rogar | que vos queirades, amigo, partir.| [+]
1240 LP 007/ 893 Irei, se Deus vos valha, | por non meter en falha | meu amigo, no monte.| [+]
1240 LP 006/ 896 Assaz entendo eu que d ' ir | começar con atal molher | come vós non m ' era mester | e quisera -m ' end ' eu partir, | may ' lo vosso bon parecer | non mh -o leixou, senhor, fazer, | nen mh -o leixa, senhor, fazer.| [+]
1240 LP 010/ 898 Os meus olhos, que vyron mha senhor | e o seu muy fremoso parecer, | maos seram agora d ' afazer | longi d ' ela, nas terras hu eu for, | e cataram muyto contra hu jaz | a terra d ' esta dona, que os faz | sempre chorar e o sono perder.| [+]
1240 LP 012/ 899 Tod ' este mal quant ' a mi ven, | nen a gran coyta que sofri | por vós, des que vos conhoci, | non o terria já en ren, | se, após tod ' aqueste mal, | eu atendesse de vós al.| [+]
1240 LP 003/ 910 [E] se non é, [que] me leixe prender | por ela morte, ca non m ' é mester | d ' eu viver mays, se seu ben non ouver, | mays Deus, que pod ' a verdade saber, | mi dê seu ben, se lh ' eu quero melhor | [ca nunca quis no mund ' om ' a senhor].| [+]
1240 LP 006/ 911 E des quand ' ela fosse sabedor | do mui gram ben que lh ' eu quis, poi -la vi, | pero me mal ar quisesse, des y | terria -m ' eu que estava melhor: | ca me non quis nunca, nen quer creer, | [per nulha ren, que lhi sey ben querer]. [+]
1240 LP 009/ 912 De fazer filhos m ' é mester, | comendador, dade -mi mha molher, | e dar -vus -ei outra d ' Alanquer | en que percades a caentura; | comendador, dade -[mi] m[h]a molher | [que vus dey, e fazede mesura.] [+]
1240 LP 008/ 922 Diz que o non guii Nostro Senhor, | se vos mui ced ' outro tal non fezer | -non vos veer quando vos for mester - | poi -lo non vistes; aind ' al diz peior, | un verv ' antigo, con sanha que á: | "como lhi cantardes, bailar -vos -á", | ca non á por que vos baile melhor. [+]
1240 LP 014/ 926 Quanto quiser tanto more | meu amigo en outra terra | e ande comigo a guerra, | mais, pero ante vos chore | que me vós por el roguedes, | nunca me por el roguedes. [+]
1240 LP 020/ 928 Quando meu amigo souber | que m ' assanhei por el tardar | tam muito, quand ' aqui chegar | e que lh ' eu falar non quiser, | muito terrá que baratou | mal, por que tan muito tardou.| [+]
1240 LP 020/ 928 Non tem agora el en rem | mui gram sanha que eu d ' el ei; | quando el veer, com ' eu serei | sanhuda, parecendo bem, | muito terrá que baratou | mal, por que tan muito tardou.| [+]
1240 LP 020/ 928 E, quand ' el vir os olhos meus | e vir o meu bom semelhar | e o eu non quiser catar, | nen m ' ousar el catar dos seus, | muito terrá que baratou | mal, porque tan muito tardou.| [+]
1240 LP 020/ 928 Quando m ' el vir ben parecer, | com ' oj ' eu sei que m ' el verá, | e da coita que por min á | non m ' ousar nulha ren dizer, | muito terrá que baratou | mal, porque tan muito tardou. [+]
1240 LP 024/ 930 Senhor, que Deus mui melhor parecer | fez de quantas outras donas eu vi, | ora soubessedes quant ' eu temi | sempr(e) o que ora quero cometer: | de vus dizer, senhor, o mui gran ben | que vus quero, e quanto mal me ven, | senhor, por vos, que eu por meu mal vi.| [+]
1240 LP 024/ 931 E mia senhor, por eu vosco falar | nunca vos i ren podedes perder, | e guarredes min; e se o fazer | quiserdes (quero -vus desenganar, | senhor), todos vo ' -lo terran por ben.| [+]
1240 LP 004/ 934 Meu é o poder, que sõo senhor | de fazer d ' el o que m ' a mi prouguer, | mais foi i tan coitado que mester | non me fora, pois que o vi, per ren, | cuidand ' , amiga, qual era melhor: | de o matar ou de lhi fazer ben. [+]
1240 LP 006/ 957 Esta tenh ' eu por la mayor | coita do mund(o), a meu coidar, | e non pud ' i aver mayor; | e no ' -no quer ' eu én coidar | esto per nulha ren meter, | mais por verdade o dizer, | como quen end ' é sabedor, | Ca me fez Deus coitas saber, | porque mi -as fez todas soffrer, | e tenh ' end ' esta por mayor. [+]
1240 LP 012/ 960 Rei Don Alfonso, ladron por atal | en nulha terra nunca chamar vi, | nen vós, senhor, nono oístes a min, | ca, se o dissesse, diria mal; | ante tenho [já] por trajeitador | (se Deus mi valha, nunca vi melhor) | quen assi torna pena de cendal. | - [+]
1240 LP 012/ 960 Don Vaasco, dizer -vos quer ' eu al | daqueste preito, que eu aprendi: | oí dizer que trajeitou assi | ja ũa vez un rei en Portugal: | ouve un dia de trajeitar sabor | e, por se meter por mais sabedor, | fez [Foan] cavaleiro do Espital. [+]
1240 LP 005/ 966 Balteyra, como vus digo, | nus engana tod ' est ' ano | e non á mesura sigo; | mays, par fé, sen mal engano, | non terria por guysada | cousa, se el -Rey quisesse | de molher cono, nen nada, | vender, se o non ouvesse.| [+]
1240 LP 008/ 968 Vaasco Perez, ben de Meca ven | este poder; e, poy -lo outorgou | o patriarcha, des y mal levou | sobre ssy quanto sse fez en Jaén | e en Eixares, hu sse fez muyto mal; | e poren met ' en escomunhon qual | xi quer meter e qual quer saca én. | - [+]
1240 LP 012/ 970 E, ssenhor, nunca don Anssur cuydou, | seendo vós na terra e no logar, | que lh ' os couces non mandassen dobrar | os alcaydes; mays, poys que vus achou, | por Deus, mandad ' agora vós poren | por hun couce que mil couces lhi den, | poys don Anssur per justiça hy mingou.| [+]
1240 LP 013/ 970 E d ' este mal sempr[e] é mui coytado | e non guarrá ja d ' el, se non ouver | home que lhi dê quanto lh ' é mester.| [+]
1240 LP 002/ 972 Leixei -lh ' a terra, por lhe non fazer | pesar, e viv ' u non posso viver | Se non coitad ' . [+]
1240 LP 002/ 972 E mais vos én direi: | pero m ' eu viv ' en gran coita d ' amor, | de non fazer pesar a mia senhor, | veed ' , amigos, que ben m ' én guardei: | leixei -lh ' a terra, por lhe non fazer | pesar, e viv ' u non posso viver | Se non coitado no meu coraçon; | ca me guardei de lhe fazer pesar.| [+]
1240 LP 002/ 972 E amigos, non me soub ' én guardar | per outra ren se per aquesta non: | leixei -lh ' a terra, por lhe non fazer | pesar, e viv ' u non posso viver! [+]
1264 CSM 1/ 105 E non ar quero obridar || com ' angeos cantada || loor a Deus foron cantar || e "paz en terra dada"; || nen como a contrada || aos tres Reis en Ultramar || ouv ' a strela mostrada, || por que sen demorada || vẽeron sa offerta dar || estranna e preçada.|| [+]
1264 CSM 2/ 107 Sen muita de bõa manna, || que deu a un seu prelado, || que primado foi d ' Espanna || e Affons ' era chamado, || deu -ll ' hũa tal vestidura || que trouxe de Parayso, || ben feyta a ssa mesura, || porque metera seu siso || en a loar noyt ' e dia.|| [+]
1264 CSM 5/ 116 O Emperador dous anos e meyo en Acre morou || e tod ' a terra de Jerussalem muitas vezes andou; || e pois que tod ' est ' ouve feito, pera Roma se tornou; || mas ante que d ' Ultramar se partisse, mandad ' enviou || a sa moller, e ela logo soltar mandou || o seu irmão muy falsso que a foy traer.|| [+]
1264 CSM 5/ 116 Quand ' o Emperador oyu, ouv ' en tal pesar, || que se leixou do palaffren en terra caer.|| [+]
1264 CSM 5/ 116 Quenas coitas deste mundo ben quiser sofrer ... || Quand ' o Emperador da terra s ' ergeu, logo, sen mentir, || cavalgou e quanto mais pod ' a Roma começou de ss ' ir; || e a pouca d ' ora vyu a Emperadriz a ssi vĩir, || e logo que a vyu, mui sannudo a ela leixo -ss ' ir || e deu -lle gran punnada no rosto, sen falir, || e mandou -a matar sen a verdade saber.|| [+]
1264 CSM 5/ 117 "Ela respos." "Moller || sõo mui pobr ' e coitada, e de vosso ben ei mester." || "Par Deus", diss ' el Conde, "aqueste rogo farei volonter, || ca mia companneira tal come vos muito quer || que criedes nosso fill ' e façades crecer. [+]
1264 CSM 5/ 118 "Pois est ' a Deus non praz, || leixemo -la sobr ' aquesta pena, u pod ' aver assaz || de coita e d ' affan e pois morte, u outra ren non jaz || ca, se o non fezermos, en mal ponto vimos seu solaz || E pois foy feyto, o mar nona leixou en paz, || ante a vẽo con grandes ondas combater.|| [+]
1264 CSM 6/ 121 Porend ' a Sant ' Escritura, | que non mente nen erra, || nos conta un gran miragre | que fez en Engraterra || Virgen Santa Maria, | con que judeus an gran guerra || porque naceu Jesu Cristo | dela, que os reprende.|| [+]
1264 CSM 6/ 121 Avia en Engraterra | hũa moller me[n]guada, || a que morreu o marido, | con que era casada; || mas ficou -lle del un fillo, | con que foi [mui confortada], || e log ' a Santa Maria | o offereu porende.|| [+]
1264 CSM 6/ 121 O menỹ ' a maravilla | er ' apost ' e fremoso, || e d ' aprender quant ' oya | era muit ' engẽoso; || e demais tan ben cantava, | tan manss ' e tan saboroso, || que vencia quantos eran | en ssa terr ' e alende.|| [+]
1264 CSM 6/ 122 Poi -lo menỹo foi morto, | o judeu muit ' agỹa || soterró -o na adega, | u sas cubas tiỹa; || mas deu mui maa noite | a sa madre, a mesq[u]ỹa, || que o andava busca[n]do | e dalend ' e daquende.|| [+]
1264 CSM 6/ 123 O menỹ ' enton da fossa, | en que o soterrara || o judeu, começou logo | en voz alta e clara || a cantar "Gaude Maria" , | que nunca tan ben cantara, || por prazer da Groriosa, | que seus servos defende.|| [+]
1264 CSM 8/ 127 Pois a candea fillada | ouv ' aquel monge des i || ao jograr da viola, foy -a põer ben ali || u x ' ant ' estav ' , e atou -a mui de rrig ' e diss ' assi: || "Don jograr, se a levardes, | por sabedor vos terremos. [+]
1264 CSM 8/ 127 Poi -lo monge perfiado | aqueste miragre vyu, || entendeu que muit ' errara, | e logo ss ' arrepentiu; || e ant ' o jograr en terra | se deitou e lle pedyu || perdon por Santa Maria, | en que nos e vos creemos.|| [+]
1264 CSM 9/ 129 Pois que foi o monge | na santa cidade, || u Deus por nos morte | ena cruz prendera, || comprido seu feito, | ren da Magestade || non lle vẽo a mente, | que el prometera; || mas disse: [+]
1264 CSM 9/ 132 Ora retrayamos || quan grand ' arteria || fez per antollança; || mas, como penssamos, || tanto lle valrria || com ' hũa garvança.|| [+]
1264 CSM 13/ 139 Onde ll ' avẽo un dia | que foi un furto fazer, || e o meirỹo da terra | ouve -o log ' a prender, || e tan toste sen tardada | fez -lo na forca põer; || mas a Virgen, de Deus Madre, | log ' enton del se nenbrou.|| [+]
1264 CSM 14/ 141 E muit ' é cousa guisada | de poder muito con Deus || a que o troux ' en seu corpo, | e depois nos braços seus || o trouxe muitas vegadas, | e con pavor dos judeus || fugiu con el a Egipto, | terra de rey Faraon.|| [+]
1264 CSM 15/ 143 Ond ' en Cesaira a de Suria || fez un miragre, á gran sazon, || por San Basillo Santa Maria || sobre Juỹao falss ' e felon, || que os crischãos matar queria, || ca o demo no seu coraçon || metera y tan grand ' erigia, || que per ren non podia mayor.|| [+]
1264 CSM 15/ 143 Este Juỹao avia guerra || con perssiãos, e foi sacar || oste sobr ' eles, e pela terra || de Cesaira ouve de passar; || e San Basill ' a pe dũa serra || sayu a el por xe ll ' omillar, || e diss ' assi: [+]
1264 CSM 15/ 144 E mais ti digo que, sse conqueiro || terra de Perssia, quero vĩir || per aqui log ' e teu mõesteiro || e ta cidade ti destroyr; || e fẽo comerás por fazfeiro, || ou te farey de fame fĩir; || e se t ' aqueste pan non refeiro, || terrei -me por d ' outr ' ome peyor. [+]
1264 CSM 15/ 145 Poi -lo sant ' om ' aquest ' ouve feito, || ben ante ' o altar adormeceu || da Santa Virgen, lass ' e maltre[i]to; || e ela logo ll ' apareceu || con gran poder de Santos afeito || que a terra toda sclareceu, || e dizendo: [+]
1264 CSM 15/ 146 E mantenente sen demorança || San Mercurio log ' ir -se leixou || en seu cavalo branqu ' , e sa lança || muito brandind ' ; e toste chegou || a Juyão, e deu -lle na pança || que en terra morto o deitou || ontr ' os seus todos; e tal vingança || fillou del come bon lidador.|| [+]
1264 CSM 17/ 153 "Moller || bõa, de responder vos é mester." || "O ben", diss ' ela, "se prazo ouver || en que eu possa seer conssellada. [+]
1264 CSM 19/ 159 Pois sse repentiron, foron mellorados || e dun santo bispo mui ben confessados, || que lles mandou, por remĩir seus pecados, || que fossen da terra como quen ss ' eixilla.|| [+]
1264 CSM 20/ 160 Virga de Jesse ... || Miragres fremosos || vas por nos fazendo || e maravillosos, || per quant ' eu entendo, || e corregendo || muit ' e soffrendo, || ca non nos escaeces, || e, contendendo, || nos defendendo || do demo, que sterreces.|| [+]
1264 CSM 23/ 166 E dobrava -xe -ll ' a coita, ca pero quisesse || ave -lo, non era end ' en terra que podesse || por dĩeiros nen por outr ' aver que por el désse, || se non fosse pola Madre do Vell ' e Menĩo.|| [+]
1264 CSM 24/ 169 Porque non quisestes coller || o meu crerigo, nen meter || no sagrad ' , e longe põer || o fostes por viltança.|| [+]
1264 CSM 25/ 171 "||Diz o crischão : "Fas un preito: || ir -t -ei por fiador meter || Jeso -Crist ' e Santa Maria. [+]
1264 CSM 25/ 172 Poi -lo crischão assi fis || fez o judeu, a poucos dias || con seu aver quant ' ele quis || gãou en bõas merchandias; || ca ben se soub ' en trameter || dest ' e ben faze -lo sabia; || mas foi -ll ' o praz ' escaecer || a que o el pagar devia.|| [+]
1264 CSM 25/ 173 "Sol duas nozes || non vales, que fuste temer || o mar con mui gran covardia; || mas esto quer ' eu cometer, || ben lev ' a mi Deus la daria. [+]
1264 CSM 28/ 186 Teve -sse por peccador, || ca viu que aquel feito || era de nostro Sennor; || poren per niun preito || non quis conbater mandar, || e fez come sisudo, || e na vila foi entrar || dos seus desconnoçudo.|| [+]
1264 CSM 30/ 190 Tal foi el meter entre nos e ssi || e deu por avogada, || que Madr ' , Amiga ll ' é, creed ' a mi, || e Filla e Criada.|| [+]
1264 CSM 33/ 198 E con coyta d ' arribar, || ssa vea foron alçar, || e terra foron fillar || con pavor e medorentos; || e enton viron estar || aquel que perigoar || viran enos mudamentos.|| [+]
1264 CSM 35/ 202 O que a Santa Maria | der algo ou prometer, || dereit ' é que ss ' en mal ache | se llo pois quiser toller.|| [+]
1264 CSM 35/ 202 O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 202 O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 202 O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 202 O que a Santa Maria | der algo ou prometer ... || Os crerigos, quando viron | que a igreja queimar || se fora, como vos digo, | ouveron -sse d ' acordar || que sse fossen pelo mundo | conas relicas gãar || per que ssa eigreja feita | podess ' agynna seer.|| [+]
1264 CSM 35/ 203 O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 203 O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 203 E andou primeiro França, | segundo com ' aprendi, || u fez Deus muitos miragres | por elas; e foi assy || que depois a Ingraterra | ar passou e, como ' oý, || polas levar mais en salvo | foy -as na nave meter || O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 203 O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 203 E u ja pelo mar yan | todos a mui gran sabor, || ouveron tan gran bonaça | que non podia mayor; || e estando en aquesto, | ar ouveron gran pavor, || ca viron ben seis galeas | leixar -ss ' a eles correr, || O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 203 "||O que a Santa Maria | der algo ou prometer ... || Logo que esto foi dito, | maestre Bernalt sacou || a arca conas relicas; | e tanto que as mostrou, || dos mercadores que yan | ena nav ' un non ficou || que tan toste non vẽessen | mui grand alg ' y offerer.|| [+]
1264 CSM 35/ 204 O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 204 "||O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 204 O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 204 O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 204 "||O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 204 Quant ' o crerigo dizia | o almiral tev ' en vil, || e fez tirar das galeas | saetas mui mais de mil || por mataren os da nave; | mas un vento non sotil || se levantou muit ' agỹa, | que as galeas volver || O que a Santa Maria | der algo ou prometer ... || Fez, que a do almirallo | de fond ' a cima fendeu, || e britou logo o maste, | e sobr ' el enton caeu || e deu -lle tan gran ferida, | que os ollos lle verteu || logo fora da cabeça | e fez -lo no mar caer.|| [+]
1264 CSM 35/ 205 O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 205 O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 205 E logo aas relicas | correndo mui gran tropel || vẽo desses mercadores, | e cada un seu fardel || fillou e quant ' al y dera, | e non cataron o bel || miragre maravilloso, | per que os fez guarecer || O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 205 "||O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 205 "||O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 205 O[s] mais desses mercadores | de Frandes e de Paris || eran; e pois s ' apartaron, | cada ũu deles quis || comprar de seu aver lãa, | cuidando seer ben fis || que en salvo a ssa terra | a poderia trager. || que a Santa Maria | der algo ou prometer ... || E poy -ll ' ouveron conprada, | un dia ante da luz || moveron do porto Doura; | mais o que morreu na cruz, || querendo vingar sa Madre, | fez com ' aquel que aduz || gran poder de meter medo | que ll ' ajan de correger || O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 206 O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 206 Quand ' este miragre viron, | tornaron mui volonter || u leixaran as relicas, | e disseron: [+]
1264 CSM 35/ 206 "||O que a Santa Maria | der algo ou prometer ...|| [+]
1264 CSM 35/ 206 "||E non quis en mais do terço, | que fezo logo coller. || que a Santa Maria | der algo ou prometer ... [+]
1264 CSM 37/ 209 Est ' avẽo na terra que chaman Berria, || dun ome coytado a que o pe ardia, || e na ssa eigreja ant ' o altar jazia || ent ' outros coitosos.|| [+]
1264 CSM 38/ 211 Pois que Deus quis da Virgen fillo ... || Poi -los monges foron ende tirados, || mui maas conpannas se foron tan tost ' y meter, || ribaldos e jogadores de dados || e outros que lles tragian y vỹo a vender; || e ontr ' os malaventurados || ouv ' y un que começou a perder, || per que foron del dẽostados || os santos e a Reynna sen par.|| [+]
1264 CSM 38/ 212 "Vella, son muit ' enganados || os que nas omagẽes de pedra queren creer; || e por que vejas com ' errados || sson, quer ' eu ora logo cometer || aqueles ydolos pintados. [+]
1264 CSM 39/ 216 Daquesto foron [mui] maravillados || quantos das terras y foron juntados, || que solament ' os fios defumados || non viron do veo, nena brancura || Torto seria grand ' e desmesura ...|| [+]
1264 CSM 42/ 221 Foi en terra d ' Alemanna | que querian renovar || hũas gentes ssa eigreja, | e poren foran tirar || a Majestad ' ende fora, | que estava no altar, || e posérona na porta | da praça, sso o portal.|| [+]
1264 CSM 42/ 221 En aquela praç ' avia | un prado mui verd ' assaz, || en que as gentes da terra | yan tẽer seu solaz || e jogavan à pelota, | que é jogo de que praz || muit ' a omẽes mancebos | mais que outro jog ' atal.|| [+]
1264 CSM 42/ 222 Este donzel, con gran medo | de xe l ' o anel torcer || quando feriss ' a pelota, | foy buscar u o põer || podess ' ; e viu a omage | tan fremosa parecer, || e foi -llo meter no dedo, | dizend ' : [+]
1264 CSM 42/ 222 Que o fezesse cuidaron | logo todos dessa vez; || mas por consello do demo | ele d ' outra guisa fez, || que o que el prometera | aa Virgen de gran prez, || assi llo desfez da mente | como desfaz agua sal.|| [+]
1264 CSM 42/ 223 E da Virgen groriosa | nunca depois se nenbrou, || mas da amiga primeira | outra vez sse namorou, || e per prazer dos parentes | logo con ela casou || e sabor do outro mundo | leixou polo terrẽal.|| [+]
1264 CSM 42/ 223 Mal te nenbrou a sortella | que me dést ' ; ond ' á mester || que a leixes a te vaas | comigo a como quer, || se non, daqui adeante | averás coyta mortal. [+]
1264 CSM 43/ 226 Que o soterrassen logo | o marido ben quisera; || mas la madre do menỹo | disse con gran coita fera || que el ' a Santa Maria | o daria, que llo dera || con sa cera como ll ' ela | prometera da primeira.|| [+]
1264 CSM 44/ 228 Quen fiar na Madre do Salvador || E daquest ' o ifançon gran pesar || avia de que o non pod ' achar, || e porende o fez apregõar || pela terra toda en derredor.|| [+]
1264 CSM 45/ 230 E desta guisa avẽo | pouc ' á a un cavaleiro || fidalg ' e rico sobejo, | mas era brav ' e terreiro, || sobervios ' e mal creente, | que sol por Deus un dĩeiro || non dava, nen polos Santos, | esto sabed ' en verdade.|| [+]
1264 CSM 45/ 231 E des i ar cuidou logo | de meter y gran convento || de monges, se el podesse, | ou cinquaenta ou cento; || e per que mui ben vivessen | lles daria conprimento, || e que por Santa Maria | servir seria y frade.|| [+]
1264 CSM 45/ 232 Os diaboos ar disseron: | "Esto per ren non faremos, || ca Deus é mui justiceiro, | e por esto ben sabemos || que esta alma fez obras | por que a aver devemos || toda ben enteiramente, | sen terç ' e sen meadade. [+]
1264 CSM 46/ 234 Aquel mouro astragou || as terras u pod ' entrar, || e todo quanto robou || fezo -o sigo levar; || e mui ledo sse tornou || a ssa terra, e juntar || foi e dar || os roubos que ouv ' avudos.|| [+]
1264 CSM 47/ 237 Ca ele noit ' e dia | punna de nos meter || per que façamos erro, | porque a Deus perder || ajamo -, lo teu Fillo, | que quis por nos sofrer || na cruz paxon e morte, | que ouvessemos paz.|| [+]
1264 CSM 49/ 242 Ben com ' aos que van per mar ... || E poi -la donzela chegou, || todas essas montannas || do seu gran lum ' alumẽou, || e logo as compannas || dereito a Seixon levou || e per muit ' estrannas || terras en salvo os guiou || come quen podia.|| [+]
1264 CSM 50/ 244 E poren dos ceos quis en terra decer || sen seer partido nen menguar seu poder; || e quis ena Virgen por nos carne prender, || e leixou -[ss] ' encima, demais, por nos matar.|| [+]
1264 CSM 51/ 246 E desto vos contar quero | hũa mui gran demostrança || que mostrou Santa Maria | en terra d ' Orlens en França || al Con de Peiteus, || que un castelo cercara || e come judeus || a gent ' en fillar cuidara.|| [+]
1264 CSM 51/ 246 Este castel ' aquel conde | por al fillar non queria || senon pola gran requeza | que eno logar avia; || poren gran poder || de gent ' ali assũara || con que combater || o fez e que o tomara, || A Madre de Deus ...|| [+]
1264 CSM 51/ 247 A Madre de Deus .... || Esta maravilla viron | os de dentr ' e os da oste, || e outrossi fez el conde; | e deceu a terra toste || du[n] cavalo seu, || en que enton cavalgara, || e come romeu || aprix que dentro entrara.|| [+]
1264 CSM 53/ 251 Seu padre del era morto; | mas hũa pobre moller || sa madr ' era que fiava | a lãa mui volonter, || per que ss ' ambos governavan; | mas quen m ' ascoitar quiser, || direi -ll ' eu de com ' a Virgen | quis no menỹo mostrar.|| [+]
1264 CSM 53/ 252 E alá vyu || que a Virgen a seu Fillo mercee po [el] pediu || e por todo -los da terra | de Seixon, e ben sentiu || que por seu rogo do fogo | os quis Deus todos livrar.|| [+]
1264 CSM 53/ 252 E de muitas outras terras, | que darán aver assaz, || ca todo quanto demandas | e queres, todo me praz; || e que eu faça teu rogo, | aquest ' en dereito jaz, || ca fillo por bõa madre | fazer dev ' o que mandar. [+]
1264 CSM 54/ 254 Est ' era sisudo e leterado || e omildoso e ben ordinnado, || e a Santa Maria todo dado, || sen tod ' orgullo e sen louçaỹa.|| [+]
1264 CSM 54/ 254 Toda saude da Santa Reỹa ... || E dizia prima, terça e sesta || e nõa e vesperas, e tal festa || fazia sempre baixada a testa, || e pois completas e a ledanĩa.|| [+]
1264 CSM 54/ 255 Tergeu -ll ' as chagas ond ' el era chẽo; || e pois tirou a ssa teta do sẽo || santa, con que criou aquel que vẽo || por nos fillar nossa carne mesquỹa, || Toda saude da Santa Reỹa ...|| [+]
1264 CSM 55/ 257 Esta dona mais amava | d ' outra ren Santa Maria, || e porend ' en todo tempo | sempre sas oras dizia || mui ben e conpridamente, | que en elas non falia || de dizer prima e terça, | sesta, vesperas e nõa, || Atant ' é Santa Maria | de toda bondade bõa ...|| [+]
1264 CSM 55/ 258 "Por Deus, mia filla, | logo aa terça sõa. [+]
1264 CSM 58/ 266 Con ele que sse foss ' a como quer, || e que a fil[l]asse pois por moller || e lle déss ' o que ouvesse mester; || e pos de s ' ir a el a un curral || De muitas guisas nos guarda de mal ... || Do mõesteir ' ; e y a atendeu.|| [+]
1264 CSM 58/ 267 Mas en tant ' a dona adormeçeu || e viu en vijon, ond ' esterreçeu || con mui gran pavor que ouve mortal.|| [+]
1264 CSM 58/ 268 "Mal quisera falir || en leixar Deus por ome terrẽal.|| [+]
1264 CSM 61/ 274 En aquel mõester ' á hũa çapata || que foi da Virgen por que o mundo cata, || por que diss ' un vilão de gran barata || que aquesto per ren ele non creya.|| [+]
1264 CSM 61/ 275 E logo que chegou deitou -se tendudo || ant ' o altar en terra como perdudo, || repentindo -se de que for ' atrevudo || en sol ousar dizer atan gran folia.|| [+]
1264 CSM 63/ 279 Mais el conde defendia -sse mui ben, || ca era ardido e de mui bon sen; || e poren do seu non lle leixava ren, || mais ya -os mui de rrijo cometer.|| [+]
1264 CSM 63/ 280 Mas rogo -vos, porque vos é mio mester, || que de vossas chagas pensedes, Senner; || e eu ey un meje dos de Monpisler || que vos pode çedo delas guareçer. [+]
1264 CSM 64/ 282 Ante que movesse, disse -ll ' assi sa moller: || "Sennor, pois vos ides, fazede, se vos prouguer, || que m ' encomendedes a alguen, ca m ' é mester || que me guarde e que me sábia ben consellar. [+]
1264 CSM 65/ 288 Atan muit ' andou por terras e per mares, || soffrendo traballos muitos e pesares, || buscando ermidas e santos logares || u achasse tal ome. [+]
1264 CSM 65/ 292 Ca esta terra foi de meu poderio, || e meu linnage a mantev ' a gran brio; || e morreron todos, e o sennorio || me ficou end ' a mi, e foi rei alçado.|| [+]
1264 CSM 65/ 293 Enton cuidei logo como me partisse || daquesta terra que neun non me visse, || e que como fol entr ' as gentes guaris[s]e || per que fosse do mundo mais despreçado.|| [+]
1264 CSM 65/ 293 E por razon tive que en esta terra || dos meus que soffresse desonrra e guerra || por amor de Deus, que aos seus non erra || e polos salvar quis seer marteirado.|| [+]
1264 CSM 68/ 303 Demais, aquela vay ficar || os gẽollos ant ' o altar || meu e çen vezes saudar || me poend ' en terra sa faz. [+]
1264 CSM 71/ 310 Se muito non amamos, | gran sandeçe fazemos ... || E poren te rogamos | que filles tal maneyra || de rezares mui passo, | amiga compan[n]eyra, || e duas partes leixa | e di ben a terçeira || de quant ' ante dizias, | e mais t ' end ' amaremos. [+]
1264 CSM 74/ 316 "E el diss ' enton: || "Esto que ch ' eu faço e con gran razon, || ca tu sempre mal fazes, e do ben non || te queres per nulla ren entrameter. [+]
1264 CSM 74/ 317 Pois aquel vento na ygrega entrou, || en quanto o pintor estava deitou || en terra; mais el log ' a Virgen chamou, || Madre de Deus, que o vẽes[s] ' acorrer.|| [+]
1264 CSM 75/ 323 E enquant ' a Virgen disse, | sempr ' o crerig ' os gẽollos || teve ficados en terra, | chorando muito dos ollos; || e tornou -ss ' a cas do rico, | e ouv ' y outros antollos, || ca viu de grandes diabos | a casa toda çercada.|| [+]
1264 CSM 76/ 326 "Este terrei eu trões que vir || Quenas [sas] figuras da Virgen partir ...|| [+]
1264 CSM 77/ 327 Que amba -las suas mãos assi s ' encolleran, || que ben per cabo dos onbros todas se meteran, || e os calcannares ben en seu dereito || se meteron todos no corpo maltreito.|| [+]
1264 CSM 77/ 328 Ca en aquele dia || se fez meter na ygreja de Santa Maria; || mais a Santa Virgen non alongou preyto, || mas tornou -ll ' o corpo todo escorreyto.|| [+]
1264 CSM 80/ 335 Ontr ' as outras molleres tu || es bẽeita porque Jesu Cristo || parist ' ; e porend ' u || nos for mester, razõador || De graça chẽa d ' amor ...|| [+]
1264 CSM 80/ 335 Sei por nos, pois que bẽeit ' é || o fruito de ti, a la ffe; || e pois tu sees u el seé, || roga por nos u mester for.|| [+]
1264 CSM 85/ 346 Onde direi un miragre que en Englaterra || demostrou Santa Maria, a que nunca erra, || por converter un judeu que prenderan ladrões, || a que chagas grandes deran e pois torçillões.|| [+]
1264 CSM 85/ 346 Os ladrões que fezeron est ' eran crischãos; || e poi -lo ouveron feito, ataron -ll ' as mãos || e os pees e deron -lle muitas con bastões, || que lles esterlĩis désse, ca no[n] pipiões.|| [+]
1264 CSM 85/ 348 E pois que ant ' o convento contou quanto vira, || o abbad ' o fez crischão logo sen mentira; || e deste feito foron pelas terras pregões, || por que a Santa Maria deron ofreções.|| [+]
1264 CSM 86/ 349 Eno mar que cerca o mund ' arredor, || na terra que chaman Bretanna Mayor, || fez a Santa Madre de Nostro Sennor || un gran miragre que vos quero contar.|| [+]
1264 CSM 88/ 353 Quen servir a Madre do gran Rey, || ben sei || que será de mal guardado, || com ' ora vos contarey || En un miragre de grado, || segund ' eu oý contar, || que no mõesteir ' onrrado || de Claraval foi entrar || un monje mui leterado, || que sabia ben obrar || de fisica, com ' achey.|| [+]
1264 CSM 91/ 363 Porend ' hũa noit ' avẽo || que lume lles pareceu || grande que do ceo vẽo, || e log ' enton decendeu || Santa Maria, e a terra tremeu || quando chegou a Sennor celestial.|| [+]
1264 CSM 93/ 366 Est ' era mui fremoso e apost ' assaz, || e ar mui leterado e de bon solaz; || mais tod ' aquele viço que á carne praz || fazia, que ren non queria en leixar.|| [+]
1264 CSM 93/ 367 Tanto que foi guarido, começou -ss ' a ir || dizendo pela terra como quis vĩir || a el Santa Maria e o foi guarir, || por que todos en ela devemos fiar.|| [+]
1264 CSM 95/ 372 Desto direy un miragre que hũa vegada || demostrou a Santa Virgen benaventurada || por un conde d ' Alemanna, que ouve leixada || sa terra e foi fazer en Portugal morada || encima dũa hermida, preto da salgada || agua do mar, u cuidou a viver sen baralla.|| [+]
1264 CSM 95/ 373 E pois est ' ouveron feito, fezeron gran guerra, || rouband ' en mar quant ' achavan e saynd ' a terra, || e quiseran -ss ' ir con todo. [+]
1264 CSM 95/ 374 Estas novas pela terra foron mui sõadas, || e gentes de todas partes foron y juntadas, || e a Santa Maria loores poren dadas; || mais el Cond ' Abran acharon pois muitas vegadas || mouros que correr viian con barcas armadas, || e non lle fezeron mal, d ' atant ' ouv ' avantalla.|| [+]
1264 CSM 96/ 376 Ouveron; e meteron ben femença || com ' as vozes dizian: [+]
1264 CSM 97/ 380 Est ' ome punnou toste de ss ' ir || e fez gente da terra vĩir, || que foron o feito descobrir || da verdad ' e de quanto mentir || e falir || foran al Rey. [+]
1264 CSM 99/ 384 Foron esto [c]ometer, || ca lle -lo non quis sofrer || a Madre do que morrer || quis por nos crucifigado.|| [+]
1264 CSM 104/ 396 "||E log ' a un mõesteiro | se tornou monja meter.|| [+]
1264 CSM 105/ 399 Mais, por non meter ontr ' eles baralla, || a seu marido a foi comendar, || en que caeu fog ' , assi Deus me valla, || logo salvag ' , e ardeu o malvaz.|| [+]
1264 CSM 105/ 401 E começaron enton de loar || Santa Maria, e logo souberon || este feito pola terra viaz.|| [+]
1264 CSM 106/ 402 Dous escudeiros correr || foron por rouba fazer; || mais fóronos a prender || e meter || en prijon perigoosa.|| [+]
1264 CSM 106/ 403 E pois esto prometeu, || logo ll ' o cepo caeu || en terra; mais non ss ' ergeu: || atendeu || ant ' a noite lubregosa.|| [+]
1264 CSM 107/ 405 Mas tu, Reỹa Maria, || u crischaỹdade fia, || se tal es com ' oý ja || Quen crever na Virgen Santa ... || Que acorre -las coytadas || que ti son acomendadas, || ontre toda -las culpadas || val a mi, ca mester m ' á.|| [+]
1264 CSM 108/ 408 "Se Deus m ' anpar, || ante podo ben seer; || ca o que terra e mar || fez per seu mui gran poder, || esto ben o faria. [+]
1264 CSM 108/ 409 Merlin muit ' a assannar -se || fillou e log ' ali || os gẽollos foi ficar || en terra e diss ' assi: || "Madre do que nos salvar || vẽo, este diz de ti || o que non deveria.|| [+]
1264 CSM 112/ 418 Esto foy cousa muy certa, || ca a nav ' era aberta; || e porende gran[d] ' offerta || prometeron enton de dar || Nas coitas devemos chamar ...|| [+]
1264 CSM 114/ 421 E mester lle foi, ca un dia acharon -no || seus ẽemigos e mal o chagaron || de guisa que todo o espedaçaron, || ca lle deron colbes mui descomũaes.|| [+]
1264 CSM 115/ 424 En terra de Roma ouv ' y, || com ' escrit ey achado, || un ome, com ' aprendi, || bõo e muit ' onrrado, || e demais, segund ' oý, || riqu ' e mui ben casado, || e amado || de todo -los da terra, || ca sen err ' a || sa fazenda fazia.|| [+]
1264 CSM 115/ 424 Est ' ome e ssa moller || mui gran temp ' esteveron || servindo Deus volonter || e seus fillos fezeron, || e quant ' ouveron mester || a cada ũu deron.|| [+]
1264 CSM 115/ 427 Ca un sant ' om ' y está || que end ' é Patriarcha || daquela terra e á || en pode -la comarca, || e consello te dará || bõo, se Deus [me] parca.|| [+]
1264 CSM 115/ 428 Contaria -vos de dur || as mui grandes tormentas || que sofreu no mar de Sur || o moço, ca trezentas || millas correu sen nenllur || folgar, ou quatrocentas || ou quine[n]tas, || sen ancora deitaren || nen chegaren || a terra d ' Armenia.|| [+]
1264 CSM 115/ 428 "Sei que andas || con mui gran coita mortal; || mas desto que demandas, || un hermitan sei atal || que vestiduras blandas || nen viandas || non usa terrẽaes, || senon taes || coma llas Deus envia.|| [+]
1264 CSM 117/ 436 Esto teve un gran tenpo; mas en tantas guisas || a sossacou o diabo, que lle fez camisas || tallar e coser con seda d ' obra mui myuda, || per que sa loor na terra fosse connoçuda.|| [+]
1264 CSM 117/ 436 E en mente non avia do que prometera || que o sabado guardasse, mas sempr ' y cosera || mais ca en outro dia, tant ' era [a]trevuda; || per consello do diabr ' assi foy decebuda.|| [+]
1264 CSM 117/ 436 Mais que vissen a vingança judeus e crischãos || que por ssa M[a]dre Deus dela fillou, fez -ll ' as mãos || que aos braços apresas foron, e tenduda || cae en terra e jouve mui gran peça muda || Toda cousa que aa Virgen seja prometuda ...|| [+]
1264 CSM 117/ 437 Per toda aquela terra, que os que a viran || andar tolleita das mãos e pedir oyran || deron graças aa Virgen, a que sempr ' ajuda || aos coitados, ca desto muit ' end ' é tẽuda.|| [+]
1264 CSM 121/ 444 Quando non achava rosas, | rezava, com ' aprendi, || toda -las Aves Marias | que prometera, que nihũa || non lle falecia.| [+]
1264 CSM 121/ 445 Foron -s ' eles; e daquesto | o cavaleiro non vyu || nulla ren, nen sol a dona | nen da guerlanda sentiu || que en sa mão tevesse; | mais pela terra oyu || todo quanto ll ' escontaron | da Sennor que pod ' e val.|| [+]
1264 CSM 121/ 445 E poren, se a amava | ante, depois la amou || mui mais; e este miragre | per muitas terras contou || e con quantos a loavan | sempre muito a loou, || mostrando como nas coitas | aos seus é mui leal.|| [+]
1264 CSM 123/ 449 Mais foi -lle mester || De Santa Maria sinal qual xe quer ...|| [+]
1264 CSM 123/ 450 Sempre terrá sigo algu[u]n sinal || de Santa Maria, a que nunca fal || aos que a serven e senpre lles val || e saca de pẽa que y estever.|| [+]
1264 CSM 124/ 451 E dest ' un mui gran miragre | vos contarei, que oý || dizer aos que o viron, | e o contaron assi || como eu vos contar quero; | e, segun com ' aprendi, || demostrou Santa Maria | ena terra que está || O que pola Virgen leixa | o de que gran sabor á ...|| [+]
1264 CSM 124/ 451 Mui preto d ' ambo -los mares, | do gran que corr ' arredor || da terra e ar do outro | que é chamado Mẽor; || e mostrou Santa Maria, | Madre de Nostro Sennor, || por un ome. [+]
1264 CSM 124/ 452 Esto fez Santa Maria, | a Sennor que nos manten, || pola ssa gran piadade, | e sempre nos manterrá.|| [+]
1264 CSM 125/ 456 "A -che mester || que o leixes e te vaas | meter en hũa mongia. [+]
1264 CSM 127/ 461 E a gente a veer - || o vẽeron e puxando | o cuidaron y meter || per força; mais non poderon | daquel logar o mover || que na eigreja entrasse | por ben que fossen puxar.|| [+]
1264 CSM 128/ 465 Que o vilão metera | y con gran mengua de siso, || mui sãa e mui fremosa, | como x ' a Deus guardar quiso || con ssa Madr ' a Virgen Santa, | Reynna de Parayso.|| [+]
1264 CSM 129/ 467 Pelas terras; e quantos lo souberon || a Santa Maria loores deron || de Salas, e mui gran sabor ouveron || de fazer log ' a ela ssa vĩida.|| [+]
1264 CSM 131/ 472 Dentro ena cova gran gente meteu || e tirou a terr ' e a pena fendeu; || e pois lles el dentro viv ' apareceu, || tirárono ende sen sse detẽer.|| [+]
1264 CSM 131/ 472 E ele lles contou que por ssa moller || lle dera a Virgen quanto lle mester || fora: [+]
1264 CSM 132/ 475 E demais que lle darian || hũa menynna donzela || das mais ricas que sabian || ena terra e mais bela, || porque ambos vivirian || sen coita e sen mazela || e sen toda tricharia.|| [+]
1264 CSM 133/ 480 E logo fez cantar || missa de requiem pola soterrar, || e ũu foi a pistola rezar || dos mortos que fez Judas Macabeus.|| [+]
1264 CSM 134/ 482 A Virgen en que é toda santidade ... || O mal xe ll ' aprendeu || ena outra perna, || tan forte que ardeu || mui mais que lenterna; || mais la Madre de Deus lle diss ' : [+]
1264 CSM 135/ 487 "||E tan tost ' a Monpesler || chegaron e y achado || [o ouveron, e disser - || ron -lle que ll ' era mester || de ser log ' apparellado || Aquel podedes jurar ...]|| [+]
1264 CSM 136/ 489 Desto direi un miragre que a Groriosa || fez grand ' en terra de Pulla come poderosa || sobr ' un malfeito que fez hũa moller astrosa, || por que prendeu poren morte a muy gran viltança.|| [+]
1264 CSM 138/ 493 E ar mandaron -lle que logo sair || se fosse da terr ' , e non leixaron yr || null ' ome con ele pera o servir, || mas deron -lle pouco pan e un bordon.|| [+]
1264 CSM 138/ 493 Quen a Santa Maria de coraçon ... || Pois esto fezeron, fórono meter || eno camynno que devia tẽer; || e poi -lo leixaron, foi log ' el torcer || e caeu en un mui gran silvar enton.|| [+]
1264 CSM 141/ 499 Desta razón vos quer ' un miragre preçado || contar dun santo monge mui ben ordĩado || que, se nome da Virgen ll ' era ementado, || dos gẽollos en terra dava gran ferida.|| [+]
1264 CSM 141/ 499 E a terra beijava u esto fazia, || chorando e dizendo log ' : [+]
1264 CSM 141/ 500 Un dia ll ' avẽo que u s ' agẽollava || e niun dos monges enton y non estava, || e caeu en terra e con coita chorava || e chamou a Virgen; e log ' y foi vĩida, || Quen muit ' onnrrar o nome da Sennor conprida ...|| [+]
1264 CSM 143/ 505 Poren cada ũu com ' a mi vir || fazer faça; e sei que nos oyr || querrá a Virgen que Deus foi parir, || que ante de tercer dia || Quen algũa cousa quiser pedir ...|| [+]
1264 CSM 143/ 505 Pois esto disse, sen al comedir, || log, en terra das mãos foi ferir || e diss ' : [+]
1264 CSM 144/ 507 E el sayu por yr alá enton; || e o touro leixou -ss ' yr de randon || e ele polo ferir mui felon, || por ll ' os cornos pelas costas meter.|| [+]
1264 CSM 144/ 507 E en atal guisa o acorreu || que o touro log ' en terra caeu || e todo -los quatro pees tendeu, || assi como sse quisesse morrer.|| [+]
1264 CSM 145/ 509 El esto fazendo, en aquela terra || avẽo gran fame por tenp ' e por guerra; || mais tal non foi ele come o que serra || sa port ' e s ' asconde dentro nos rancões;|| [+]
1264 CSM 146/ 512 Porende vos quero falar || dun gran miragre que oý || a omees bõos contar, || que juravan que foi assi, || que Santa Maria mostrar || foi por hũa, com ' aprendi, || dona que soya morar || ena terra de Briançon.|| [+]
1264 CSM 146/ 514 E sol detẽer -sse non quis, || mais como coitada moller || foi log ' alá, seendo fis || que Deus dar -ll -ia como quer || seu fillo sen maravedis || são, que ll ' era mui mester.|| [+]
1264 CSM 147/ 516 Esto fez Santa Maria || por hũa pobre moller || que a de grado servia || come quen ben servir quer; || e porend ' ela un dia || valeu -ll ' u lle foi mester || e mostrou y seu miragre, | que vos non foi mui rafez.|| [+]
1264 CSM 149/ 520 E porende vos quero | desta razon un preito || contar que ey oydo | mui pouc ' á e retreyto; || e creo que terredes | [por estrann ' end ' o feito] || primeyr ' , e pois encima | por fremos ' aventura.|| [+]
1264 CSM 149/ 520 En terra d ' Aleymanna | un crerigo avya || que amava mais d ' outra | cousa Santa Maria, || assi que a ssa missa | cantava cada dya; || mas eno Sagramento | dultava con loucura.|| [+]
1264 CSM 149/ 521 Est ' é o que tu comes, | onde fazes tres partes, || e beves do seu sangue, | ond ' é ben que te fartes; || e quen cree ben esto, | o demo nen sas artes || nunca lle terrán dano, | se en elo atura.|| [+]
1264 CSM 149/ 522 E pero semellança | an de pan e de vynno, || esto quer Deus que seja | polo ome mesq[u]ynno, || que terria por crua | cousa comer minỹo || ou bever de seu sangue, | ca non é apostura. [+]
1264 CSM 155/ 532 En terra d ' Aleyxandria | ouve un mui malfeitor || cavaleiro, mui sobejo | e mui brav ' e roubador; || mais pois vẽo a vellece, | sentiu -sse por pecador || e foi a un ome santo | seus pecados confessar.|| [+]
1264 CSM 155/ 534 "||Quando viu o hermitano | este miragre tan bel, || loou muit ' a Virgen Santa, | de Deus Madr ' e Manuel, || e fez per toda a terra | ste miragre mostrar, || Ali u a pẽendença | do pecador vai minguar ...|| [+]
1264 CSM 156/ 535 A Madre do que de terra | primeir ' ome foi fazer || ben pod ' a lingua tallada | fazer que possa crecer.|| [+]
1264 CSM 156/ 535 A Madre do que de terra | primeir ' ome foi fazer...|| [+]
1264 CSM 156/ 535 A Madre do que de terra | primeir ' ome foi fazer...|| [+]
1264 CSM 156/ 535 A Madre do que de terra | primeir ' ome foi fazer... || E o que mais grave ll ' era, || que quando oya son || dizer dos que el dissera, || quebrava -ll ' o coraçon || porque non podia nada | cantar, ond[e], gran prazer || ouvera muitas vegadas, | e fillava -ss ' a gemer.|| [+]
1264 CSM 156/ 536 A Madre do que de terra |primeir ' ome foi fazer...|| [+]
1264 CSM 156/ 536 El cuitad ' assi andando, || un dia foi que chegou || a Cunnegro, e entrando || na eigreja, ascuitou || e oyu como cantavan | vesperas a gran lezer || da Virgen Santa Reỹna; | e quis con eles erger || A Madre do que de terra | primeir ' ome foi fazer...|| [+]
1264 CSM 156/ 536 A Madre do que de terra | primeir ' ome foi fazer...|| [+]
1264 CSM 156/ 536 Esto viron muitas gentes || que estavan enton y, || e meteron mui ben mentes || no miragre, com ' oý; || e a Virgen poren todos | fillaron -s ' a bẽeizer, || e o crerigo na orden | dos monges se foi meter.|| [+]
1264 CSM 156/ 536 A Madre do que de terra | primeir ' ome foi fazer... [+]
1264 CSM 157/ 538 Tan tost ' aqueste miragre | pela terra en redor || souberon, e deron todos | poren graças e loor || aa Virgen groriosa, | Madre de Nostro Sennor; || e sabede do miragre | que non é muit ' ancião.|| [+]
1264 CSM 158/ 539 E de tal razon vos quero | contar un mui gran miragre, | que fez por un cavaleiro || bõo d ' armas e de mannas | e en servir un ric -ome | cug ' era, mui verdadeiro; || e foi pres ' en seu serviço, | e en carcer tẽevrosa || o meteron e en ferros, | como gente cobiiçosa, || De mu[i]tas guisas los presos | solta a mui groriosa ...|| [+]
1264 CSM 159/ 541 E mandaran nove postas | meter, asse Deus m ' anpar, || na ola, ca tantos eran; | mais poi -las foron tirar, || acharon, end ' hũa menos, | que a serventa furtar -lles || fora, e foron todos | poren ja quanto queixosos.|| [+]
1264 CSM 161/ 544 Poder á Santa Maria, | a Sennor de piadade, || de defender toda terra | de mal e de tempestade.|| [+]
1264 CSM 164/ 550 Este monge acusado | fora aquela sazon || de mandar fazer mõeda; | e por aquesta razon || fez -lo prender o ifante | que foi de Mont -Aragon || abade e que a terra | tĩia acomendada.|| [+]
1264 CSM 164/ 550 Ond ' a omagen da Virgen | foi daquesto tan yrada, || Como deve dos crischãos | seer a Virgen onrrada ... || Que deu hũa voz tan grande, | que cuantos estavan y || o oyron; e a terra | tremeu, segund ' aprendi, || e a omagen tan toste | redrou seu fillo de ssi, || e perdeu ssa fremosura | e tornou descoorada, || Como deve dos crischãos | seer a Virgen onrrada ...|| [+]
1264 CSM 169/ 560 E daquest ' un miragre | direi grande, que vi || des que mi Deus deu Murça, | e oý outrossi || dizer a muitos mouros | que moravan ant ' y || e tĩian a terra | por nossa pecadilla, || A que por nos salvar ...|| [+]
1264 CSM 171/ 564 Un ome non podi ' aver || fillo, per quant ' eu aprendi, || de sa moller, e p[ro]meter || foi d ' ir a Salas; e des i || quis Santa Maria guisar, || que faz miragres fremosos, || que lles foi log ' un fillo dar, || ond ' ambos foron goyosos.|| [+]
1264 CSM 171/ 565 No camynno se meter || foron, dizend ' ela: [+]
1264 CSM 172/ 567 A Madre de Jesu Cristo | que ceos, terras e mares || fez, poder á d ' as tormentas | toller en todos logares.|| [+]
1264 CSM 172/ 567 A Madre de Jesu Cristo | que ceos, terras e mares ...|| [+]
1264 CSM 172/ 567 Ca ouve tan gran tormenta, | que o masto foi britado || e a vea toda rota; | e el se viu tan coitado || que prometeu [que] se vivo | ao porto arribado || fosse, que romeu en Salas | vel a santos seus altares || A Madre de Jesu Cristo | que ceos, terras e mares ...|| [+]
1264 CSM 172/ 567 A Madre de Jesu Cristo | que ceos, terras e mares ...|| [+]
1264 CSM 172/ 567 A tormenta aquedada | foi, e seu mast ' adubaron || e log ' a Santa Maria de Salas s ' acomendaron; || e ouveron tan bon vento, | que na mannãa chegaron || a Acr ' , e perderon medo | e todos maos penssares || A Madre de Jesu Cristo | que ceos, terras e mares ... || Que ant ' avian da morte; | des i quantas merchandias || tragian, todas venderon | mui ben e en poucos dias.|| [+]
1264 CSM 172/ 568 Pois a ssa terra tornaron | e fezeron romarias || al Poi, e depois a Salas, | con loores e cantares.|| [+]
1264 CSM 172/ 568 A Madre de Jesu Cristo | que ceos, terras e mares ...|| [+]
1264 CSM 172/ 568 A Madre de Jesu Cristo | que ceos, terras e mares ... [+]
1264 CSM 175/ 575 Foron -sse logu ' , e con eles | foi seu padre o cativo || con coita d ' aver seu fillo; | e des que llo mostrou vivo, || descendérono da forca, | e un chorar tan esquivo || fazian todos con ele, | que mester ouv ' y: [+]
1264 CSM 180/ 586 Por Reynna tod ' ome a terria || que a visse a seu Fillo levar || daqueste mund ' , e sigo a sobia || ao ceo, u ssé con el a par || e guia -nos com ' Estrela do Mar; || poren dizemos : [+]
1264 CSM 181/ 588 Fremoso miragre desto | fez a Virgen groriosa || na cidade de Marrocos, | que é mui grand ' e fremosa, || a un rei que era ende | sennor, que perigoosa || guerra con outro avia, | per que gran mester ajuda || Pero que seja a gente | d ' outra lei e descreuda ...|| [+]
1264 CSM 184/ 595 E de tal razon com ' esta | un miragre mui fremoso || vos direi que fez, a Virgen, | Madre do Rei poderoso, || en terra de Santiago, | en un logar montannoso, || [hu] hũa moller morava | que era prenn ' ameude || A Madre de Deus ...|| [+]
1264 CSM 184/ 596 Mai -lo fillo pela chaga | sayu, [que] mester engrude || A Madre de Deus ...|| [+]
1264 CSM 185/ 598 "||E tornaron -sse correndo | e foron -se en el meter.|| [+]
1264 CSM 185/ 599 El[e] com medo de morte | logo o castelo pediu, || e dos que dentro estavan | atal resposta oyu || que per fe non llo darian, | Quand ' el rei aquesto viu, || fez log ' a toda ssa gente | o castelo combater || Poder á Santa Maria | grande d ' os seus acorrer ...|| [+]
1264 CSM 185/ 600 "Nulla prol || non ei de mais conbatermos, | e tẽer -m -ia por fol || sse contra Maria fosse, | que os seus defender sol. [+]
1264 CSM 186/ 602 "Ai, Sennor, val -me, ca mester m ' á, || Quen na Virgen santa muito fiará ... || Santa Maria Virgen, se te prouguer, || ca en mayor coita nunca foi moller; || e poren tenno que quen en ti crever || que nunca en ta mercee falirá. [+]
1264 CSM 187/ 605 E outro dia acharon tanto pan || que os orreos foron chẽos de pran, || que lles deu Santa Maria sen prender y afan, || ond ' o convent ' ouve quanto en mester avia.|| [+]
1264 CSM 187/ 605 Mas depois a tempo lles avẽo mal, || que ouve na terra gran fame mortal, || assi que todos enton cuidaran morrer sen al; || e o abade, muito chorando, lles dizia:|| [+]
1264 CSM 187/ 606 El lle jurou muito par nostro Sennor || que nunca daquelo fora sabedor; || enton o convento deu end ' aa Virgen loor, || porque lle atan ben deu quando mester avia.|| [+]
1264 CSM 191/ 613 Dest ' avẽo gran miragre, | per com ' a mi foi mostrado, || a hũa moller que era | dun castelo que chamado || é Roenas, que en termio | d ' Alvarrazin é poblado, || en cima dũa gran pena, | ben en cabo da montanna.|| [+]
1264 CSM 192/ 616 Muitas vegadas, o dem ' enganados ... || O om ' entendudo || foi e de bon sen || e apercebudo || de guardar mui ben || o mouro barvudo, || falss ' e descreudo; || e come sisudo || o mandou meter || en logar sabudo || d ' aljub ' ascondudo, || e dentr ' estendudo || o fezo jazer.|| [+]
1264 CSM 192/ 617 Daquesta maneira || duas noites fez; || mais aa terceira || a Sennor de prez, || a mui verdadeira || e Virgen enteira, || come lumẽeyra || sse lle fez veer, || e deu -lle carreira || per que na fogueira || d ' inferno que cheira || non podess ' arder.|| [+]
1264 CSM 193/ 620 Sobelos fondos do mar | e nas alturas da terra || á poder Santa Maria, | Madre do que tod ' ensserra.|| [+]
1264 CSM 193/ 620 Sobelos fondos do mar | e nas alturas da terra ...|| [+]
1264 CSM 193/ 620 En hũa nave da oste, | un gran gente maa ya, || un mercador y andava | que mui grand ' aver tragia; || e porque soo entrara | ontr ' aquela compania, || penssaron que o matassen | pera despender na guerra || Sobelos fondos do mar | e nas alturas da terra ...|| [+]
1264 CSM 193/ 620 Mais acorreu -ll[e] a Virgen | que nunca errou nen erra, || Sobelos fondos do mar | e nas alturas da terra ...|| [+]
1264 CSM 193/ 620 Sobelos fondos do mar | e nas alturas da terra ... || E ele ali jazendo | u o a Virgen guardava, || a cabo de tercer dia | outra nav ' y aportava; || e un ome parou mentres | da nav ' e vyu com ' estava || aquel ome so a agua, | e diz: [+]
1264 CSM 193/ 621 "Mal aja tal guerra || Sobelos fondos do mar | e nas alturas da terra ...|| [+]
1264 CSM 193/ 621 Sobelos fondos do mar | e nas alturas da terra ...|| [+]
1264 CSM 193/ 621 "||Sobelos fondos do mar | e nas alturas da terra ...|| [+]
1264 CSM 193/ 621 Quand ' os da nav ' oyron | falar, espanto prenderon, || ca tĩian que mort ' era; | mais pois lo ben connoceron || e lles el ouve contado | como o no mar meteron, || disseron: [+]
1264 CSM 193/ 621 "||Sobelos fondos do mar | e nas alturas da terra ...|| [+]
1264 CSM 193/ 621 Sobelos fondos do mar | e nas alturas da terra ...|| [+]
1264 CSM 193/ 621 "||Sobelos fondos do mar | e nas alturas da terra ... || Quando os da nav ' oyron | esto, mui grandes loores || deron a Santa Maria, | que é Sennor das sennores; || e pois foron eno porto, | acharon os traedores || e fezeron justiça -los | como quen atan muit ' erra.|| [+]
1264 CSM 193/ 622 Sobelos fondos do mar | e nas alturas da terra ...|| [+]
1264 CSM 193/ 622 Sobelos fondos do mar | e nas alturas da terra ... [+]
1264 CSM 194/ 623 Dest ' avẽo un miragre | en terra de Catalonna || dun jograr que ben cantava | e apost ' e sen vergonna; || e andando pelas cortes, | fazendo ben ssa besonna, || a casa dun cavaleiro | foi pousar cobiiçoso, || [C]omo o nome da Virgen | é aos bõos fremoso ...|| [+]
1264 CSM 194/ 623 Que lle deu aquela noite | ben quanto mester avia.|| [+]
1264 CSM 195/ 625 Dun bon cavaleiro || d ' armas, que senlleiro || con seu escudeiro || a un tornei ya || e viu mui fremosa || menỹa en un terreiro || e muit ' amorosa.|| [+]
1264 CSM 195/ 628 Ey -la no convento, || e el, non con cento, || no torneamento, || u morte prendia || mui perigoosa; || e [y] ouv ' enterramento || na praça ervosa.|| [+]
1264 CSM 195/ 629 Ali u lidaron, || ca ben y mataron || e ar enterraron || aquel que t ' avia || por muit ' enganosa - || mente, e a el tiraron || daquest ' amargosa || Quena festa e o dia ...|| [+]
1264 CSM 195/ 630 En desoterra -lo || e dali leva -lo || e despois deita -lo || como merecia; || ca maravillosa || vertude fez en mostra -lo || a mui vertuosa.|| [+]
1264 CSM 196/ 633 "E tan toste | o meteron na eigreja; || e pois el viu a omagen | daquela que sempre seja || bẽeita, disse: [+]
1264 CSM 197/ 634 Como quer que gran poder ... || Mas seu padr ' e seus parentes | fezeron doo enton || por el mui grand ' e mui fero, | e chorando de coraçon, || e un seu irmão disse: | " Oyde -m ' hũa razon, || ca tenno que o terredes | por consello mui leal:|| [+]
1264 CSM 197/ 635 Meu yrmão prometera | por en romaria yr || a Terena, mais non quiso | Deus que o fosse conprir; || mais eu, porque ele seja | perdõado, sen falir || yrei alá de bon grado | e farey este jornal.|| [+]
1264 CSM 197/ 635 Outro dia madurgada | pera Terena fillou || o camynn ' , e seu irmão | nunca sse dele quitou; || e pois foi ena eigreja, | aqueste feito contou || todo como lle avẽera, | e seu don deron y qual || Como quer que gran poder ...|| [+]
1264 CSM 198/ 636 Dest ' aveo en Terena | un miragre mui fremoso || que mostrou Santa Maria, | e d ' oyr mui saboroso; || e poi -lo oyren, creo | que por mui maravilloso || o terrán, e que metudo | dev ' a seer ontr ' os preçados.|| [+]
1264 CSM 198/ 636 Muitas vezes volv ' o demo | as gentes por seus pecados ... || E u andavan buscando | os mortos que soterrassen || e os outros mal chagados, | de que ben penssar mandas[s]en, || non quiso Santa Maria | que neũu tal achassen; || mas perpontos e escudos | acharon muitos colpados.|| [+]
1264 CSM 199/ 639 E pois el parou [y] mentes | e viu que assi morria, || e fisica que fezesse | nulla prol non lle fazia, || mandou -sse levar tan toste | dereit ' a Santa Maria || de Terena, prometendo - | lle sas offertas e dões.|| [+]
1264 CSM 199/ 639 Aa bẽeita Reynna, | que en ceo e en terra || acorre aos coitados | e perdõa a quen lle erra, || e pera aver mercee | nunca a ssa porta serra, || e que os guarda do dem ' e | de sas maas tentações.|| [+]
1264 CSM 200/ 640 Santa Maria loei ... || Ca mi fez de bõa terra || sennor, e en toda guerra || m ' ajudou a que non erra || nen errou, u a chamei.|| [+]
1264 CSM 200/ 641 Poren todos m ' ajudade || a rogar de voontade || que con ssa gran piadade || mi acorra, que mester ei.|| [+]
1264 CSM 201/ 642 E aqueste miragre [fez] por hũa donzela || que era de gran guisa e aposta e bela || e que lle prometera de seer sa ancela || e de guardar seu corpo ben de toda folia.|| [+]
1264 CSM 201/ 643 E creceu -ll ' en tal coita, que ouve tal despeito || de ssi que dun cuitelo se feriu eno peito; || e non morreu do colbe, ca non foi a dereito, || pero caeu en terra, ca mui mal lle doya.|| [+]
1264 CSM 203/ 648 "||E foi e achou -a chẽa | de farynna ben ata || na cima, e deu -lles dela | quanto lles ouve mester.|| [+]
1264 CSM 204/ 649 El un bon arcediago | en ssa ordem recebeu, || que era mui leterado, | e por aquest ' entendeo || que podia en começo | por ele mui mais comprir.|| [+]
1264 CSM 204/ 649 Ca el era tan coitado | que non avia en ssy || nen sol un sinal de vida; | e os fisicos daly || dizian que poderia | daquela guarir assy || como poderia morto | de sso terra resorgir.|| [+]
1264 CSM 205/ 651 Na fronteira un castelo | de mouros mui fort ' avia || que combateron crischãos | que sayan d ' açaria || d ' Ucres e de Calatrava | con muita cavalaria; || e era y Don Affonsso | Telez, ric -ome preçado, || Oraçon con piadade | oe a Virgen de grado ...|| [+]
1264 CSM 205/ 652 Na torre meteron cavas | e fogo pola queimaren; || e os mouros que dentr ' eran, | por sse mellor a[m]pararen || do fogo, ontr ' as amẽas | punnavan de sse deitaren; || e assi morreron muitos | daquel poblo malfadado.|| [+]
1264 CSM 205/ 652 O maestre Don Gonçalvo | Eanes de Calatrava, || que en servir Deus en mouros | guerrejar se traballava || e porend ' aquela torre | muito conbater mandava, || e outrossi Don Alffonsso | Telez, de que ei falado, || Oraçon con piadade | oe a Virgen de grado ...|| [+]
1264 CSM 205/ 652 Oraçon con piadade | oe a Virgen de grado ... || E daquela part ' a torre | u eles eran tan passo || se leixou vĩir a terra | sobr ' un gran chão devasso || que neũu deles morto | non foi, ferido nen lasso, || nena madre neno fillo; | mas pousou -os en un prado || Oraçon con piadade | oe a Virgen de grado ...|| [+]
1264 CSM 206/ 654 E daquesto un miragre | conteo, non á gran sazon, || dun Papa que ouv ' en Roma, | que nom ' avia Leon, || e que punnou o diabo | de meter en tentaçon, || porque en Santa Maria | era todo seu cuidar.|| [+]
1264 CSM 208/ 658 E con grandes precissões | foron e dando loor || aa Virgen groriosa, | Madre de nostro Sennor; || e cataron a colmẽa, | e pois viron o lavor, || deitou -ss ' o poblo en terra | a prezes tod ' estendudo.|| [+]
1264 CSM 209/ 661 E pois viron a mercee que me fez || esta Virgen Santa, Sennor de gran prez, || loárona muito todos dessa vez, || cada ũu põendo en terra sa faz.|| [+]
1264 CSM 210/ 662 E esto non fezera | Deus, sse ante non visse || a bondade da Virgen, | que per ela comprisse || quanto nos prometera, | segund ' el ante disse; || gran verdade vos digo.|| [+]
1264 CSM 211/ 665 Quand ' aquesto viron toda -las gentes || e eno miragre meteron mentes, || loaron a Virgen, e mais creentes || quis cada un foi que ante creya.|| [+]
1264 CSM 212/ 666 Com ' avẽo en Toledo | a hũa bõa moller || que polo amor de Santa | Maria dava que quer || que vẽess ' a sua mão | aos pobres que mester || avian de lle pediren | por seu amor seu aver.|| [+]
1264 CSM 212/ 667 "Mas con medo | en llo dar muito dultou; || mais poi -la ela por Santa | Maria esconjurou || que por seu amor llo désse, | logo da ucha tirou || o sartal e en sa mão | llo foi a furto meter.|| [+]
1264 CSM 213/ 668 E de tal razon a Virgen | fez miragre connoçudo || na eigreja de Terena, | que é de muitos sabudo, || ca sempre dos que a chaman | é amparanç ' e escudo; || e de como foi o feito | contar -vos -ei a maneira:|| [+]
1264 CSM 213/ 669 E morand ' en Badallouce, | entrou -lle na voontade || que en romeria fosse | a Teren ' , e piadade || averia del a Virgen | mui conprida de bondade, || que de quanto ll ' apõyan, | pois que non era certeira || Quen serve Santa Maria, | a Sennor mui verdadeira ...|| [+]
1264 CSM 213/ 670 E pois que hũa gran peça | en aquel logar estavan, || foron -sse contra Terena, | u sen dulta o cuidavan || achar; mas o dem ' acharon | en forma del na ribeira || Quen serve Santa Maria, | a Sennor mui verdadeira ...|| [+]
1264 CSM 214/ 672 E macar que d ' outros jogos | eran eles sabedores, || enton outro non jogavan, | senon aquel que "mayores" || [chaman]; e o riqu ' en logo | de meter y fiadores, || meteu [y] muitos dĩeiros | por comprir sa voontade.|| [+]
1264 CSM 214/ 673 O rico, quand ' oyu esto, | volveu na mão os dados || e lançou senas al terce, | que son de pontos contados || dez e oito; e mas pontos | non poden seer achados.|| [+]
1264 CSM 215/ 675 E metérona no fogo | mui grand ' , e jouv ' y dous dias; || mas o que en Babilonna[nia] | guardou no forn ' Ananias || e Misael o menyno | e o tercer, Azarias, || guardou aquesta do fogo, | que sol non lle noziu nada.|| [+]
1264 CSM 216/ 677 Ela dun bon cavaleiro | muy rico era moller, || que perdera quant ' avia | e era -lle mester || de o cobrar, e queria | cobra -lo ja como quer; || e polo cobrar vassalo | se foi do demo tornar, || O que en Santa Maria | de coraçon confiar ...|| [+]
1264 CSM 216/ 678 Diss ' enton Santa Maria: | "Vai, demo chẽo de mal, || cuidasch ' a meter a dano | a mia serventa leal; || mas de quanto tu cuidaste | eu cho tornarei en al, || ca te tollo que non possas | ja mais fazer -lle pesar. [+]
1264 CSM 217/ 680 Quand ' esto viu sa conpanna, | punnaron de o meter || por força ena eigreja; | mais non ouveron poder, || per força que y posessen, | sol dun logar o mover, || ca sofrer nono queria | a Madre do Salvador.|| [+]
1264 CSM 218/ 682 En terra d ' Alemanna | un mercador onrrado || ouve, rico sobejo | e muit ' enparentado; || mas dũ ' anfermedade | foi atan mal parado, || per que ficou tolleito | d ' anbos e dous los lados.|| [+]
1264 CSM 218/ 682 El en esto estando, | viu que gran romaria || de gente de sa terra | a Santiago ya; || e que con eles fosse | mercee lles pidia, || e eles deste rogo | foron muit ' enbargados.|| [+]
1264 CSM 218/ 683 Razon an de seeren | seus miragres contados ... || E pois a poucos dias foi -sse pera ssa terra || por prazer da que nunca | sa mercee enserra.|| [+]
1264 CSM 219/ 685 Ena terra de Toscana | hũa gran cidad ' á y || que Sena éste chamada; | e como dizer oý, || fez o bispo na ygreja | mayor fazer pora ssi || un logar u preegasse | de marmor riqu ' e fremoso.|| [+]
1264 CSM 221/ 688 E sa avoa y era, | filla del Rei d ' Ingraterra, || moller del Rei Don Alffonsso, | por que el passou a serra || e foi entrar en Gasconna | pola ga[ann]ar per guerra, || e ouv ' end ' a mayor parte, | ca todo ben merecia.|| [+]
1264 CSM 223/ 693 Per todo o mund ' ela miragres faz, || mais dũa sa casa, cabo Monssarraz, || que chaman Terena, sei ben que assaz || fai muitos miragres a quen y recude.|| [+]
1264 CSM 223/ 693 De toda -las terras gentes vẽen y. || pois y foron, quis a Virgen assy || que foi logo são; e, com ' aprendi, || ja ll ' ante fazian os seus ataude || Todo -los coitados que queren saude ... || En que o metessen por morto de pran.|| [+]
1264 CSM 224/ 695 Assi com ' oý dizer | a quen m ' aquest ' á contado, || en riba d ' Aguadiana | á un logar muit ' onrrado || e Terena chaman y, | logar mui sant ' aficado, || u muitos miragres faz | [a Sennor con dereitura.]|| [+]
1264 CSM 224/ 696 Ca u pariu sa moller, | naceu -ll ' enton hũa filla || que ben terredes que foi | muit ' estranna maravilla || ca o braço lle sayu | [ontr ' o corp ' e a verilla] || juntado de suum assi | que non era de costura.|| [+]
1264 CSM 224/ 696 E dos miragres enton | da Virgen ali contaron || que faz grandes en Terena; | porend ' ambos outorgaron, || de levar la menyn[n]a | fizeron atal postura.|| [+]
1264 CSM 224/ 696 [E] anbos de Beja ' nton | se sairon [pois] un dia || con outra conpanna d ' i; | e quando foron na via, || hũa legua do logar | u era Santa Maria de Teren ' , || acharon ssa | filla morta. [+]
1264 CSM 224/ 696 Ouveron de a levar | alá por seer soterrada || eno cimiteyro d ' i.| [+]
1264 CSM 224/ 697 A Reynna en que é | comprida toda mesura... || Pois aquel miragr ' atal | viron os que [y] vẽeron || en Teren ' , e log ' assi | mui grandes offertas deron || en Beja e nos logares; | e pois que esto souberon, || feito tan maravilloso, | loaron a Virgen pura.|| [+]
1264 CSM 226/ 701 Assi pod ' a Virgen so terra guardar || o seu, com ' encima dela ou no mar.|| [+]
1264 CSM 226/ 701 Assi pod ' a Virgen so terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 226/ 701 Assi pod ' a Virgen so terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 226/ 701 Assi pod ' a Virgen so terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 226/ 701 Que dia de Pasqua u Deus resorgiu, || começand ' a missa os monges, s ' abriu || a terr ' e o mõesteiro se somyu || que nulla ren del non poderon achar.|| [+]
1264 CSM 226/ 701 Assi pod ' a Virgen so terra guardar ... || E log ' assi todo so terra entrou || que ninhũa ren de fora non ficou; || mais Santa Maria alá o guardou || que nihũa ren non pode del minguar;|| [+]
1264 CSM 226/ 702 Assi pod ' a Virgen so terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 226/ 702 Assi pod ' a Virgen so terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 226/ 702 Assi pod ' a Virgen so terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 226/ 702 [E] assy viian alá dentr ' o sol || como sobre terra; e toda sa prol || fazer -lles fazia, e triste nen fol || non foi niun deles, nen sol enfe[r]mar || Assi pod ' a Virgen so terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 226/ 702 Assi pod ' a Virgen so terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 226/ 702 Assi pod ' a Virgen so terra guardar ... || Ca dia de Pasqua, en que resorgir || Deus quis, foron todos a missa oyr; || enton fez a Virgen o logar sayr || todo sobre terra como x ' ant ' estar || Assi pod ' a Virgen so terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 226/ 703 E a gente toda foi alá poren, || E o convento lles contou o gran ben || que lles fez a Virgen, e todos loar || Assi pod ' a Virgen so terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 226/ 703 Assi pod ' a Virgen so terra guardar ... [+]
1264 CSM 227/ 705 E respondeu -lles logo | de como xe lle nenbrava || da gran festa que fazian | na terra u el morava || en tal dia, e porende | quebrava -ll ' o coraçon.|| [+]
1264 CSM 228/ 707 E desto fez en Terena | a Virgen Santa Maria || gran miragre por un ome | que un seu muu avia || tolleito d ' ambo -los pees | que atras tortos tragia, || que sãou por sa vertude; | e poren ben m ' ascoitade:|| [+]
1264 CSM 229/ 709 E foron aa eigreja | en que lavravan enton || omees muitos da terra | por aver de Deus perdon; || e quando viron as ostes | dos mouros, log ' a Carron || fogiron e a ygreja | desanpararon assi.|| [+]
1264 CSM 229/ 710 Pois souberon os da terra | esto, deron gran loor, || aa Virgen Groriosa, | Madre de nostro Sennor, || porque o seu ben guardara | e fora defendedor.|| [+]
1264 CSM 232/ 715 Tod ' aquel dia buscó -o, | mais per ren nono achou; || e foi -sse pera ssa terra | e seus omees enviou || busca -lo a muitas partes, | e por el tanto chorou, || pois viu que o non achavan, | que cuidou enssandecer.|| [+]
1264 CSM 232/ 716 Quand ' esto viu, os gẽollos | pos en terra, e a faz, || loando Santa Maria | que taes miragres faz; || e aa vara foi logo | fillar seu açor en paz || ena mão, e a Virgen | começou a bẽeizer.|| [+]
1264 CSM 233/ 717 "|Mas el nonos asperava, || ca tragia bon cavalo | que o deles alongava; || e log ' a hũa hermida | foi da Virgen, u entrava, || que é cabo Pena -Cova, | u jazian soterrados || Os que bõa morte morren | e son quitos de peccados ...|| [+]
1264 CSM 233/ 717 Omees bõos do tempo | que sse perdera a terra, || que os mouros gannaran, | e os mataran na guerra.|| [+]
1264 CSM 233/ 718 E pois as gentes souberon || da terra este miragre, | mui gran prazer end ' ouveron; || e todos comũalmente | a Santa Maria deron || loores, porque son senpre | os seus por ela guardados.|| [+]
1264 CSM 234/ 719 Este moço de Saldanna | era, per com ' apres ' ey, || natural, e Don Rodrigo | o criou, per quant ' eu sei, || que tiin ' aquela terra, | ca ric -om ' era del Rey, || e que con seus cavaleiros | lle avia de servir.|| [+]
1264 CSM 235/ 722 E despois, quando da terra | sayu e que foi veer || o Papa que enton era, | foi tan mal adoecer || que o teveron por morto | dest ' anfermidad ' atal.|| [+]
1264 CSM 235/ 722 E feze -ll ' en poucos dias | que podesse cavalgar || e que tornass ' a ssa terra | por en ela ben sãar; || e passou per Catalonna, | en que ouve de fillar || jornadas grandes no dia, | como quen and ' a jornal.|| [+]
1264 CSM 235/ 722 E pois entrou en Castela, | vẽeron todos aly, || toda -las gentes da terra, | que lle dizian assy: || "Sennor, tan bon dia vosco".| [+]
1264 CSM 237/ 727 Se ben ena a Virgen fiar ... || Vivend ' esta moller assi, | estand ' en tal estado || como vos retraý ant ' eu, | tev ' assi por guysado || d ' ir a ssa terra; e enton | vestiu -sse ben provado || e ssayu -ss ' enton daly, | e non muit ' ascondudo.|| [+]
1264 CSM 237/ 728 E foy -a enton acalçar | camĩo de Leirẽa, || pelos cabelos a tirou | do camỹ ' a gran pẽa ; || ela começou vozes dar : | "Ai eu en terr ' allẽa, || a que mal tenpo me chegou | meu feyto decebudo. [+]
1264 CSM 237/ 728 Se ben ena a Virgen fiar ... || Sennor, Sennor de gran poder, | valla -m ' a ta bondade, || non me leixes perder assi, | pola ta piadade; || guarda -me polo prazer teu | do dem ' e de sa grade, || so que el muitos meter vai, | e do seu dent ' agudo.|| [+]
1264 CSM 239/ 737 "||E a tercer dia sen al || foi mort ' . [+]
1264 CSM 240/ 739 Ena loar, e quen esto fezer || fará dereito, pois senpr ' ela quer || rogar por nos u nos á mais mester || por nos tirar de coitas e d ' afan.|| [+]
1264 CSM 241/ 740 E se m ' oyr quiserdes | e parardes femença, || direi -vos un miragre | en que ei gran creença, || que fez a Groriosa | en terra de Proença || por hũa dona viuva | que un seu fill ' avia.|| [+]
1264 CSM 242/ 745 Todos quantos esto viron | loaron de coraçon || a Virgen Santa Maria, | e aquel pedreyr ' enton || ant ' o seu altar levaron, | chorando con devoçon, || e fezeron o miragre | per essa terra saber.|| [+]
1264 CSM 245/ 751 O ome bõo avia | nomeada que aver || avia grand ' ; e porende | os que soyan fazer || mal e rroubavan a terra | fórono enton prender || e, mao peccad ' , avian | de o espeitar sabor.|| [+]
1264 CSM 245/ 751 Metérono nun barco | e passárono alen, || e ýano maltragendo | que lles déss ' algũa ren; || e no castel[o] de Nevia | o meteron, e des en || o que o peor julgava | tĩia -ss ' en por mellor.|| [+]
1264 CSM 245/ 753 El ouv ' espanto do rio, | non ousou y meter pe || e diz : "Sennor, muit ' é alto, | des i u mais baixo é || á y mais de dez braçadas | ou doze, per bõa ffe. [+]
1264 CSM 246/ 756 "|Respos -ll ' era volonter: || "Eu sõo a que nas cuitas | acorr ' a quen m ' á mester, || en que Deus por sa mercee | quis de mi carne fillar. [+]
1264 CSM 247/ 757 Esta, ante que nacesse, sa madre a prometera || que serviss ' a ssa eigreja | e un estadal de cera || offerecess ' y cad ' ano; | mas porque cega nacera, || a madr ' era mui coitada | e o padre mui coitado.|| [+]
1264 CSM 248/ 759 Onde foi hũa vegada | que foron y albergar || muitos omees da terra | e sas candeas queimar; || e enton dous marỹeiros | fillaron -ss ' a pelejar, || ben ant ' o altar estando, | de peleja mui mortal.|| [+]
1264 CSM 251/ 9 En terra de Proença | un gran miragr ' achei || escrito que fezera | a Madre do gran Rey; || e des que o oyrdes, | ben sõo fis e sei || que non oistes d ' outro | nunca tal retraer.|| [+]
1264 CSM 251/ 9 Un burges y avia | mui rico e que ben || casad ' era, mas fillos | non podia per ren || aver, ca lle morrian; | e prometeu poren || hũa que lle nacera | de en orden -na meter.|| [+]
1264 CSM 251/ 10 Quando chegou seu tenpo | que en religion || meteron a minỹa, | vẽo -ll ' a coraçon || de pedir o seu fillo | da omagen enton || que faagar podesse | e en braços coller.|| [+]
1264 CSM 252/ 13 Tan gran poder a ssa Madre | deu en[o] fondo da terra || Deus d ' acorrer os coitados, | ben come en alta serra.|| [+]
1264 CSM 252/ 13 Tan gran poder a sa Madre | deu eno fondo da terra ...|| [+]
1264 CSM 252/ 13 En Castroxeriz foi esto | de que vos quero contar, || que por fazer a ygreja, | de que vos fui ja falar, || omes so terra entraron | pera arẽa cavar; || mas caeu logo sobr ' eles | o mont ' , e come quen serra || Tan gran poder a sa Madre | deu eno fondo da terra ...|| [+]
1264 CSM 252/ 13 Tan gran poder a sa Madre | deu eno fondo da terra ...|| [+]
1264 CSM 252/ 13 Os da vila, quand ' oyron | esto, per com ' aprendi, || quiseron cavar o monte | pera tira -los dali, || cuidando que mortos eran; | mas acháronos assi || todos oraçon fazendo | aa Virgen que aterra || Tan gran poder a sa Madre | deu eno fondo da terra ... || O demo. [+]
1264 CSM 252/ 14 Tan gran poder a sa Madre | deu eno fondo da terra ... [+]
1264 CSM 253/ 15 Ca pola sa omildade | é ela lum ' e espello || de todo -los peccadores, | e abrigo e consello; || e a ssa virgĩidade | legou forte no vencello || o demo que nos quisera | todos meter so sa grade.|| [+]
1264 CSM 253/ 17 De grad ' á Santa Maria | mercee e piadade ... || Des i log ' a Santiago | foi conprir sa romaria; || e pois tornou a ssa terra, | serviu muy ben todavia || enquanto viveo de grado | a Virgen Santa Maria.|| [+]
1264 CSM 254/ 19 E dest ' avẽo en França | un gran miragre provado, || que mostrou Santa Maria, | ond ' aja ela bon grado; || e porend ' ontr ' estes outros | miragres será contado, || porque sei que o terredes | por bõo e por fremoso.|| [+]
1264 CSM 254/ 20 Os diabos responderon : | "Mester vos foi que chamastes || o nome da Virgen santa | e que vos en el fiastes ; || ca se por esto non fosse, | porque vos desenparastes || o mõesteiro, con nosco | forades a tẽevroso || O nome da Virgen [santa | a]tan muit ' é temeroso ...|| [+]
1264 CSM 255/ 23 O meirỹo, que foi fort ' e bravo, || mandou fillar log ' aquela moller, || e por queima -la non deu un cravo, || ca muito fazia ben seu mester.|| [+]
1264 CSM 255/ 23 Eles fezeron -ll ' o que rogava; || e ela log ' en terra se tendeu || ant ' a omagen, muito chorava || dizendo: [+]
1264 CSM 256/ 26 E seu mandado | fez ela mui volonter; || e quando foi na cidade, | peor enferma moller || non vistes do que foi ela; | ca pero de Monpisler || bõos fisicos y eran, | dizian: [+]
1264 CSM 256/ 27 Ca pois eu a sa fegura | vir, atal creença ei || que de todos estes maes | que atan toste guarrei; || porend ' a mi a chegade | e logo lle beijarei || as sas maos e os pees, | ca mui gran prol me terrá. [+]
1264 CSM 258/ 30 Un an ' en aquela terra | foi mui caro, com ' oý, || e hũa moller mui bõa, | que amava mais ca si || a Virgen Santa Maria | e, segund ' eu aprendi, || polo seu amor esmolna | a quen lla pedia dar || Aquela que a seu Fillo | viu cinque mil avondar ...|| [+]
1264 CSM 259/ 33 Og ' este dia esta vertud ' an || os jograres da terra que y van, || e tan ben sãan as gentes de pran, || que non an pois daquel mal a sentir.|| [+]
1264 CSM 261/ 35 Un santo bispo, com ' oý dizer, || vẽo a essa terra preegar, || e ela con sabor de o veer || ll ' enviou muito dizer e rogar || que se de Deus quisses ' algo falar, || ena eigreja iria seer || Quen Jesu -Crist ' e ssa Madre veer ...|| [+]
1264 CSM 261/ 37 Esto mandou en escrito meter || o santo bispo, e fez en loar || a Jhesu -Cristo que llo fez veer, || e a ssa Madre non ar quis leixar || que non fossen grandes loores dar, || ca tal feito non lle quis asconder.|| [+]
1264 CSM 262/ 38 A ora de madodỹos | fezo a terra tremer || con torvões e coriscos | de todas partes caer, || assi que todos fogiron, | nono podendo soffrer, || e desta guis ' a igreja | ficou d ' omees senlleira.|| [+]
1264 CSM 263/ 40 E daquest ' un gran miragre | muy preto de Santander || fez a Virgen, en Cudejo, | dun ome que gran mester || avia d ' aver saude, | que qual de seus nenbros quer || perdera en tal maneira, | per que o corpo perdeu.|| [+]
1264 CSM 264/ 43 Quand ' est ' ouveron dito, | eno mar a poseron || u a feriss ' as ondas, e assi lle disseron: || "A ti e nos deffende destes que non creveron || nen creen no teu Fillo, ca mester nos seria. [+]
1264 CSM 265/ 45 E o Enperador, poi -lo viu, mui gran || prazer con el ouv ' e en orden de San || Bẽeito o fez logo meter enton, || Sempr ' a Virgen santa dá bon gualardon ... || [En] un mõesteiro, per quant ' aprendi, || que era en Roma; e ýano y || veer ameud ' , e el estand ' aly, || seu conssell ' oya senpr ' e seu sermon.|| [+]
1264 CSM 265/ 46 Porque ssa letera estremar adur || poderia ome da sua nenllur || poi -las achassen, ca nunca mur con mur || se mais semellaron en sua faiçon.|| [+]
1264 CSM 265/ 47 "||O Emperador, pois viu esto, assaz || catou as leteras e diss ' : [+]
1264 CSM 265/ 47 Fez, ca destas leteras soon ben fis || que ele as escriviu, par San Denis; || mais farei -vo -ll ' eu o que mal fazer quis, || que el de ssi veja mui maa vijon. [+]
1264 CSM 267/ 51 A [de] que Deus pres carn ' e foi dela nado, || Como quer que el pelas terras mercasse, || se dõa fremos ' e aposta achasse || e que pera o altar lle semellasse, || de lla aduzer era muit ' entregado.|| [+]
1264 CSM 267/ 54 A [de] que Deus pres carn ' e foi dela nado, || E levou -o salvo a terra segura, || que sol non sentiu coita nen rancura; || esto fez a da virgĩidade pura, || que por nos viu seu Fillo crucifigado.|| [+]
1264 CSM 267/ 54 A [de] que Deus pres carn ' e foi dela nado, || E o mercador, pois se tornou de França || e foi en ssa terra, sen longa tardança || a Rocamador se foi, e confiança || na Virgen sempr ' ouv ' . [+]
1264 CSM 268/ 55 Hũa dona filladalgo, | que ben de terra de França || era natural, avia | na Virgen gran confiança; || e servindo -a de grado | sempre sen nulla dultança, || ouv ' en seu corpo doores | grandes que todos tememos.|| [+]
1264 CSM 268/ 56 Pois esta dona guarida | foi da coita que avia, || tornou -sse pera ssa terra | e foi de Santa Maria || servidor mentres foi viva.| [+]
1264 CSM 269/ 57 Dest ' un gran miragre fezo | por hũa bõa moller || a Virgen Santa Maria, | que faz muitos quando quer, || grandes e maravillosos, | e acorr ' u á mester || a aqueles que a chaman | ou que a saben servir.|| [+]
1264 CSM 271/ 61 Aquela nav ' y meteran | per cordas, com ' aprendi, || no rio que estreit ' era, | e non podia pois d ' y || sair per nulla maneira; | porend ' estava assy || a nave come perduda, | que ata en Monpesler || Ben pode seguramente | demanda -lo que quiser ...|| [+]
1264 CSM 271/ 61 Porend ' os mouros aver || todavia a cuidavan | e viynnana combater; || mas los que la na nave eran | sabian -sse deffender || mui ben deles, mas bon vento | avian muito mester.|| [+]
1264 CSM 272/ 63 Que quand ' en desasperança | nos quer o demo mayor || meter, ben ali nos mostra | ela mercee e amor || por que non desasperemos, | e porend ' atal Sennor || devemos mais d ' outra cousa | senpre servir e loar.|| [+]
1264 CSM 272/ 63 E de tal razon miragre | vos contarei que oý || mui grande, que fez a Virgen | en Roma, com ' aprendi, || en hũa eigreja nobre | de Leteran que á y, || por hũa moller errada | que ss ' y foi maenfestar.|| [+]
1264 CSM 272/ 64 "||Quand ' a moller oyu esto, | chorou tan muito os seus || peccados que hũa peça | de terra ant ' o altar || Maravillosos miragres | Santa Maria mostrar ...|| [+]
1264 CSM 272/ 64 Ant ' a moller e rogou -lle | que muito ll ' era mester || que a Deus por el rogasse, | ca nunca ja per moller || mayor miragre mostrara | sa Madr ' . [+]
1264 CSM 273/ 65 Desta razon un miragre | direy apost ' e fremoso, || que fezo Santa Maria, | e d ' oyr mui saboroso; || esto foi en Ayamonte, | logar ja quanto fragoso, || pero terra avondada | de perdiz e de cõello.|| [+]
1264 CSM 274/ 68 Enton diss ' a Groriosa: | "Meu Fillo perdõará || a ti quanto tu cuydasche, | pois que t ' en mal achas ja; || e torna -t ' a tua orden, | ca mui cedo ch ' averá || mester de t ' alá tornares | ca eu teu mal non querria.|| [+]
1264 CSM 275/ 70 Dest ' en Terena fez, [per] com ' aprendi, || miragr ' a Virgen, segund[o] que oý || dizer a muitos que ss ' acertaron y, || de dous raviosos freires do Espital || A que nos guarda do gran fog ' infernal...|| [+]
1264 CSM 275/ 70 E a Terena os levaron enton, || que logar éste de mui gran devoçon, || que os guariss[e] a Virgen, ca ja non || lles sabian y outro consello tal.|| [+]
1264 CSM 275/ 71 E o primeiro deles mentes parou || de cima dun outeiro u assomou, || des i mui longe ante ssi devisou || a Terena que jaz en meo dun val.|| [+]
1264 CSM 275/ 71 E pois beveron, ar fillaron -s ' a ir || dereitament ' a Terena por conprir || ssa romaria; e porque os guarir || fora a Virgen, deron y por sinal || A que nos guarda do gran fog ' infernal... || Cada un deles desso que ss ' atreveu || de seu aver, que eno logar meteu; || e des i cada un deles acendeu || ant ' o altar da Virgen seu estadal.|| [+]
1264 CSM 276/ 73 U viu os synos estar || e foi que os tangesse, || mais un deles se britar || foi e caeu sobr ' esse. || "Ahá, " || Quena Virgen por sennor ... || Disseron todos, "par Deus, || mort ' é sen nulla falla; || porend ' a que val os seus || mester á que lle valla || ja.|| [+]
1264 CSM 277/ 76 E dest ' un mui gran miragre | demostrou Santa Maria || en dezeseis almograves | que foron en azaria || aa terra que chamada | ést ' Algarv[e], u soya || aver gran gente de mouros | que ss ' en foron, e foi ben.|| [+]
1264 CSM 277/ 77 De jajũar en tal terra | e andand ' en cavalgada; || poren que quer comeremos | que non leixaremos nada".|| [+]
1264 CSM 277/ 77 Os outros, quand ' esto viron, | prometeron que leixassen || d ' en sabado comer carne, | e que o muito guardassen || por onrra da Virgen santa, | e sempre o jajũassen || por tal miragre que fezo | a Sennor que nos manten.|| [+]
1264 CSM 278/ 78 E de muitas terras eran | os que vĩian aly.|| [+]
1264 CSM 281/ 83 A requeza que avia, | non sey por que mia perdi; || mais se a cobrar non posso, | yr -m -ei algur esterrar. [+]
1264 CSM 281/ 84 "Pois negaste | Deus, non mi á ren que fazer || de ssa Madre non negares, | mais dou -che mui grand ' aver; || demais negasch ' os seus santos, | mais al mi ás de prometer || que non entres en eigreja. [+]
1264 CSM 283/ 88 E por esto vos contarey || un gran miragre que achey || que fez a Madre do gran Rey || en Terena, e mui ben sey || que outros y, com ' apres ' ey, || fez muitos e faz cada dia || aos que os van buscar y.|| [+]
1264 CSM 283/ 89 De quantos vos fordes partir || de vossas eigrejas e ir || a Terena por y servir || nen dar do voss ' e offerir; || e juro -vos eu sen mentir || que por est ' escomungaria || quantos alá fossen daqui.|| [+]
1264 CSM 284/ 92 E logo | começou a dizer || que o do leit ' erguessen, | e mandou -sse põer || en terra, e a alma | foi dar a Deus en don.|| [+]
1264 CSM 285/ 94 E demais que grand ' herdade | lle daria e aver || e a terria senpr ' onrrada, rica e viçosa, || e que nunca del pesar receberia, mais prazer.|| [+]
1264 CSM 285/ 95 Poi -la levou a ssa terra | e con ela juras pres, || mui ben ll ' ouve conprid ' aquelo que lle convẽera; || aynda mui mais lle deu, que ante que passas[s] ' un mes || a fez sennor de ssa herdade, mais ca ll ' el dissera. || E ela vivia || a mais viçosa dona | que viver poderia, || e quanto queria || tod ' aquel seu amigo | lle dava e conpria.|| [+]
1264 CSM 285/ 96 Por est ' eu terria || por ben que te tornasses | pera a ta mongia, || e eu guisaria || logo con Deus, meu Fillo, | que te perdõaria".|| [+]
1264 CSM 287/ 99 O marido por mata -la | mostrou aquesta razon: || "Ai, moller, por Deus, vaamos | ambos fazer oraçon || aa hermida de Scala | per mar, ca per terra non, || e aqueste meu consello | non tennades en desden. [+]
1264 CSM 288/ 101 El natural dũa terra | foi que ora é chamada || Cantaaria per nome, | viçosa e avondada; || e ali senpre fazia | sa vida e ssa morada, || servindo a Groriosa| que aos seus non falece.|| [+]
1264 CSM 289/ 103 E porque en aquel dia | de San Quirez segava, || Deus, por onrra daquel santo, | a mão con que cuidava || o mãoll ' alçar de terra | con ele se ll ' apertava || de guisa que non podia | aver ende delivrança.|| [+]
1264 CSM 292/ 111 Ond ' avẽo que seu fillo, | Rei Don Affonsso, fazer || fez mui rica sepoltura | que costou mui grand ' aver, || feita en fegura dele, | polos ossos y meter || se o achassen desfeito; | mas tornou -xe -lle en al.|| [+]
1264 CSM 292/ 112 No dedo desta omagen | metera seu fill ' el Rei || ũu anel d ' ouro con pedra | mui fremosa, com ' achei || por verdad ' ; e maravilla | mui grande vos en direi || que mostrou en este feito | o que naceu por Nadal.|| [+]
1264 CSM 293/ 115 E o colo con o braço | tan forte se ll ' estorceu, || que en pees estar non pode | e log ' en terra caeu; || mas a gente que viu esto | o fillou e o ergueu, || e correndo à eigreja | o levaron de randon.|| [+]
1264 CSM 294/ 116 Aquesta moller cativa | foi de terra d ' Alemanna; || e perdendo aos dados, | creceu -ll ' en tan gran sanna || que fez hũa gran sandece, | e oyd ' ora quamanna, || por que guardados sejades | de seerdes descreentes.|| [+]
1264 CSM 295/ 119 Hũa delas mantẽente | foi al Rei e o chamou; || e el Rei vẽo tan toste, | e logo que y chegou, || a omagen os gẽollos | ant ' el en terra ficou || e as mãos que beijasse | lle começou a pedir.|| [+]
1264 CSM 295/ 119 Mas el Rei deitou -s ' en terra | ant ' ela, tendud ' en cruz, || chorando muit ' e dizendo: | "A ti, Sennor, que es luz, || beijarei pees e mãos, | ca ta vertude m ' aduz || sempre saud ' e me guarda | dos que me queren nozir".|| [+]
1264 CSM 295/ 119 Que por al non deves[s] ' om ' a | Santa Maria servir ... || "Non," diss ' ela, "mais as vossas | mãos vos beijarei eu || por quanta onrra fazedes | a mi sempr ' e ao meu || Fillo, que é Deus e ome; | e poren no reino seu || vos meterei pois morrerdes, | esto será sen mentir" || Que por al non deves[s] ' om ' a | Santa Maria servir ...|| [+]
1264 CSM 296/ 121 Este muit ' ameude | fazia oraçon || sempr ' ant ' o altar dela | con mui gran devoçon, || os gẽollos ficados, | e mui de coraçon || pedia que lle désse, | ca ll ' era mui mester, || Quen aa Virgen santa | mui ben servir quiser ...|| [+]
1264 CSM 296/ 122 Sempr ' en aqueste mundo | bóa vida fará, || e quen servir a ela, | seu Fillo servirá, || e pois que del for fora, | Parayso verá; || demais valrrá -lle senpre | u a mester ouver.|| [+]
1264 CSM 299/ 129 O freire log ' ante de tercer dia || a seu maestr ' aquesto descobria, || que lle respos: [+]
1264 CSM 304/ 139 Aquela en que Deus carne | prendeu e nos deu por lume... || E porend ' os dessa terra | non ousan seer ousados || d ' outr ' oyo ali que[i]maren, | ca saen por denodados || ende cada que o provan, | e por esto son tornados || a queimar oyo d ' oliva | nas lampadas por costume.|| [+]
1264 CSM 305/ 141 E poren dizer -vos quero, | se me mui ben ascuitardes , || un mui fremoso miragre; | e se y mentes parardes, || gran prol de vossa fazenda | vos terrá, se vos guardardes || de fazer per que perçamos | d ' aver de Deus galardões.|| [+]
1264 CSM 305/ 142 E ela assi andando, | chegou a hũa cidade || e viu seer na rua, | com ' eu achei por verdade, || un canbiador que canbiava | d ' aver mui gran quantidade, || esterlĩis e to[r]neses, | burgaleses, pepiões, || Sempre devemos na Virgen | a tẽer os corações ...|| [+]
1264 CSM 305/ 142 El disse : "Faze -lo quero | sobre pennor, ca na terra || u somos non é costume | de dar d ' outra guisa dões. [+]
1264 CSM 305/ 142 "Vee -la quero, | e meterei [y] femença || se é carta de soltura | ou se é de petições. [+]
1264 CSM 305/ 142 Sempre devemos na Virgen | a tẽer os corações ... || Ela meteu na balança | a carta, e tan pesada || se fez logo, que na outra | non pode pois meter nada || que tanto per ren pesasse, | esto foi cousa provada, || e o canbiador con sanna | depenava seus grannões.|| [+]
1264 CSM 305/ 143 O cambiador fillou outra | balança mayor daquela, || e coidou aquela carta | per mayor peso vence -la; || mas pero non meteu tanto | na balança que move -la || per ren podesse de terra.| [+]
1264 CSM 306/ 144 Esta eigrej ' é aquela | que chaman de Leteran, || que do ' mperador foi casa | que nom ' ouv ' Octavian; || mas depois ar foi eigreja | do apostol San Johan, || mui nobre [e] mui ben feita | e que costou grand ' aver.|| [+]
1264 CSM 306/ 145 Que Santa Maria virgen | foi , sol non dizedes ren, || ca vedes que ten a cinta | como moller prenne ten || suso per cima do ventre; | muito sodes de mal sen || en creer ataes cousas | nen sol y mentes meter. [+]
1264 CSM 307/ 146 E dest ' en Cezilla mostrou hũa vez || un mui gran miragre a Sennor de prez || que é madr ' e filla daquel Deus que fez || a terra e pos os ceos en redor.|| [+]
1264 CSM 307/ 146 En aquesta terra un mui gran mont ' á || que veen de longe os que van alá, || que Mongibel chaman, e de fogos dá || chamas aas vezes, ond ' an gran pavor || Toller pod ' a Madre de nostro Sennor ...|| [+]
1264 CSM 307/ 146 Todo -los da terra. [+]
1264 CSM 307/ 146 Onde conteceu || que en aquel monte fogo s ' acendeu || mui grande, e toda a terra tremeu, || e choveu tan muito come no mayor || Toller pod ' a Madre de nostro Sennor ... || Inverno do mundo chove, com ' oý, || volta con gran pedra, e ar outrossy || cayan coriscos tantos ben aly || que cuidaron todos morrer a door.|| [+]
1264 CSM 308/ 148 De todo mal pod ' a Virgen | a quena ama sãar || qu ' é en terra de Sosonna, | e per com ' oý cantar, || por hũa moller a Virgen, | que non ouve nen á par.|| [+]
1264 CSM 308/ 149 A primeira foi tan grande, | ca as foron mesurar, || De todo mal pod ' a Virgen | a quena ama sãar || como d ' anssar un grand ' ovo; | a outra, por non chufar, || De todo mal pod ' a Virgen | a quena ama sãar || foi com ' ovo de galỹa; | a terceira, sen dultar, || era come de poomba, | muito -las foron catar.|| [+]
1264 CSM 311/ 157 E outro dia por ele | hũa missa dizer fez, || des i que o soterrassen, | ca tal era come pez || tornado daquel corisco; | e ar disse dessa vez || paravras contra a Virgen | onde naceu nossa fe, || O que diz que servir ome | aa Virgen ren non é ...|| [+]
1264 CSM 311/ 157 El aquest ' assi dizendo, | resorgiu o mort ' enton || e assentou -sse no leito | e diss ' aquesta razon: || "Mentes a guisa de mao, | ca mia alma ' a perdiçon || fora, se non foss ' a Virgen | que chav ' é de nossa fe, || O que diz que servir ome | aa Virgen ren non é ... || Que me livrou de sas mãos | u era en poder seu; || e porend ' , enquant ' eu viva, | sempre no coraçon meu || a terrei per servi -la, | e nunca me será greu || de ren que por ela faça, | ca mui ben enpregad ' é. [+]
1264 CSM 312/ 160 Des que tod ' esto foi feito, | o cavaleiro fillou -a || e a ũu bon mõesteiro | que avia y levou -a, || a que a el prometera, | e tan tost ' apresentou -a, || porque aly escollera | pera a sa sopoltura.|| [+]
1264 CSM 314/ 166 Ela seu marid ' avia | cavaleir ' e caçador, || e de sse tẽer viçoso | avia mui gran sabor; || poren foi veer sa fonte | que era end ' a mellor || de toda aquela terra, | e diss ' a sa moller: [+]
1264 CSM 314/ 167 Enquant ' el foi pola dona, | o cavaleiro perdeu || o lume d ' ambo -los ollos, | e en terra sse tendeu || volcando -ss ' e braadando | come se fosse sandeu, || dizendo: [+]
1264 CSM 316/ 172 Que enquant ' eu vivo seja, | nunca por outra moller || trobe nen cantares faça | oy mais, ca non mi á mester; || mais por ti direi de grado | quanto ben dizer poder, || e des aqui adeante | quero ja por ti trobar".|| [+]
1264 CSM 317/ 174 "Val, || Madre de Deus, ca mester nos seria".|| [+]
1264 CSM 318/ 176 En Fita conteceu esto, | en hũa vila que jaz || eno reino de Toledo, | e é logar fort ' assaz, || ena eigreja da Madre | de Deus, a que muito praz || con nosso ben e acorre - | nos cada u é mester.|| [+]
1264 CSM 318/ 177 "Ai, bẽeita | Virgen, dos miragres teus || mostra sobre quen tal feito | fez; e o que non disser || Quen a Deus e a sa Madre | escarnno fazer quiser ... || " Pater nostro " por aquesto, | Deus lo cofonda poren".|| [+]
1264 CSM 319/ 178 Riba d ' Odian ' á hũa ssa eigreja || desta Virgen santa que bẽeita seja, || que chaman Teren ' ; e quen quer que deseja || saud ' en seu corpo de door dultosa || Quen quer mui ben pod ' a Virgen groriosa ...|| [+]
1264 CSM 319/ 179 Des i prometeron que a levarian || a Terena, ca ja per al non sabian || que saud ' ouvesse. [+]
1264 CSM 319/ 179 Foi desto sa madr ' e levou -a correndo || daly a Terena, gran doo fazendo || e pela carreira ynd ' assi dizendo: || "Virgen de Deus Madre santa preciosa, || Quen quer mui ben pod ' a Virgen groriosa ...|| [+]
1264 CSM 319/ 180 Que é de Deus Madr ' , e muito a loaron; || des i a ssa terra con ela tornaron || sãa e guarida, e da Virgen contaron || que a ssa mercee non é dovidosa.|| [+]
1264 CSM 321/ 183 Sa madre con coita dela, | en tal que lla ben guarissen, || non catou de dar a meges | todo quanto lle pedissen, || nen a fisicos da terra, | rogando -lles que a vissen, || e maravedis quinentos | ou mais lles deu a mesqỹa.|| [+]
1264 CSM 323/ 188 En Coira, cabo Sevilla, | foi este miragre feyto || no tempo que Aboyuçef | passou ben pelo estreito || d ' Algizira e a terra | de Sevilla tod ' a eito || correu, e muitas aldeas | foron dos mouros queimadas.|| [+]
1264 CSM 323/ 188 Ali era un bon ome | que un filynno avia || pequeno, que tant ' amava | com ' a vida que vivia; || a este deu hũa fever | e foi mort ' a terçer dia.|| [+]
1264 CSM 323/ 188 Ontre toda -las vertudes | que aa Virgen son dadas ... || Aquel ome que seu fillo | pera soterrar estava, || quando viu correr a vila, | o fillo desamparava || e aa Virgen bẽeita | logo o acomendava || e todo quant ' el avia | chorando a saluçadas.|| [+]
1264 CSM 324/ 191 [E] el Rei con amor grande | que avia do logar, || porque seu padre ' e sa madre | fezera y soterrar, || outorgou -lles a omagen, | que non quis per ren tardar || que lla non trouxesse logo, | sen fillar neun lezer.|| [+]
1264 CSM 325/ 192 Con dereit ' a Virgen santa | á nome Strela do Dia, || ca assi pelo mar grande | come pela terra guia.|| [+]
1264 CSM 325/ 192 Ca a que nos abr os braços | e o inferno nos serra, || tan ben faz pelo mar vias | come pela chãa terra; || e quen aquesto non cree | maravillosament ' erra || e de Deus en niun tempo | perdon aver non devia.|| [+]
1264 CSM 325/ 192 E de tal razon com ' esta | direi mui maravilloso || miragre que fez a Virgen, | e d ' oyr mui saboroso; || e quen parar y ben mentes | terrá -o por piadoso || e averá mais fiança | eno seu ben todavia.|| [+]
1264 CSM 325/ 192 Na terra d ' Affrica ouve | en Tanjar hũa cativa || moller a que davan pẽa | cada dia muit ' esquiva || con pouco pan e muito mao, | e mui mais morta ca viva || era, se lle non valvesse | a Virgen Santa Maria.|| [+]
1264 CSM 325/ 194 "En terra de Tanjar | me sõo como soya".|| [+]
1264 CSM 326/ 196 E log ' un cavaleir ' aly chegou || que de toda a terra a redor || era jostiça, e pois sabedor || foi deste feito, busca -los mandou.|| [+]
1264 CSM 328/ 199 Sabor á Santa Maria, | de que Deus por nos foi nado, || que seu nome pelas terras | seja sempre nomeado.|| [+]
1264 CSM 328/ 199 Este logar jaz en terra | mui bõa e mui viçosa || de pan, de vynno, de carne | e de fruita saborosa || e de pescad ' e de caça; | ca de todo deleitosa || tant ' é, que de dur seria | en un gran dia contado.|| [+]
1264 CSM 328/ 199 Ca este logar é posto | ontr ' ambos e dous os mares, || o grand ' e o que a terra | parte per muitos logares, || que chaman Mediterrano; | des i ambos e dous pares || s ' ajuntan y con dous rios, | per que ést ' o log ' onrrado.|| [+]
1264 CSM 328/ 200 El poussand ' en aquel logo | e ssa frota enviando || e yndo muitas vegadas | a Cadiz e ar tornando, || e do que mester avia | a frota ben avondando, || per que fosse mais agỹa | aquel feit ' enderençado, || Sabor á Santa Maria, | de que Deus por nos foi nado ...|| [+]
1264 CSM 328/ 201 "Non saya dest ' ano || se esto que vos eu rogo | o faço por null ' engano, || mas por meter paz na terra | e por desviar gran dano || que pode seer, se este | feito non for acabado".|| [+]
1264 CSM 329/ 202 Dest ' un fremoso miragre | avẽo, com ' aprendi, || en Tudia, na eigreja | da Virgen, e foi assi || que de mouros mui gran gente | vẽeron correr aly || tod ' en redor pela terra | e mui gran dano fazer.|| [+]
1264 CSM 329/ 203 Quand ' aquest ' ouveron feito, | logo sse partiron en; || mas un mour ' avizimao, | atrevud ' e de mal sen, || leixou ir os outros todos | e foi en mui gran desden || fillar quant ' offereceron | e en ssa bulssa meter.|| [+]
1264 CSM 331/ 207 "Sen ti mui soa | fico, e tu sen mi soo; || e oy mais jarás so terra | ben como jaz teu avoo, || e muit ' ei coraçon forte | que agora non perece.".|| [+]
1264 CSM 331/ 207 E pois a missa foi dita, | o menynno soterraron, || e a madre come morta | de sobr ' ele a tiraron; || e ben assi seus parentes | a ssa casa a levaron || come a moller transsida | que niun nenbro non mece.|| [+]
1264 CSM 331/ 207 Assi jouv ' aquela noit ' , e | outro dia madurgada || foi veer u soterravan | seu fillo a malfadada || ... ... ... ... ... ..... | achou e foi tan coitada || que tornou poren sandia; | ca muitas vezes contece || Ena que Deus pos vertude | grand ' e sempr ' en ela crece ...|| [+]
1264 CSM 332/ 208 Atan gran poder o fogo | non á per ren de queimar ... || Onde foi hũ vegada | que palla deitaron y || muita na eigreja toda, | e era mester assy || por gran frio que fazia, | e ar deitaron log ' y || estadaes encendudos, | como soyan deitar.|| [+]
1264 CSM 332/ 210 Log ' enton a abadessa, | que era bõa moller, || foi alá, e o convento | ar foi y mui volonter; || e pois viron o miragre, | disseron: [+]
1264 CSM 332/ 210 "Muit ' é mester || que dest ' a Santa Maria | sábiamos loores dar".|| [+]
1264 CSM 333/ 211 E poren vos direi ora | un miragre que á feito || en Terena esta Virgen, | Madre do Fillo bẽeito, || en ũu mesqỹo que era | de todos nenbros contreito || si que en carret ' andava | mais de quinz ' anos avia.|| [+]
1264 CSM 333/ 212 E assi andado || [ja] ouve per muitas terras, | assi que ouve chegado || a Terena, u a Virgen | fez muito miragr ' onrrado, || ca ela é dos coitados | esforço e luz e via.|| [+]
1264 CSM 333/ 212 "Ai, Virgen Madre, | se algũa vez servida || fuste de mi algun tenpo, | val, ca mester me seria".|| [+]
1264 CSM 333/ 212 Ca des Pasqua y jouve | assi como vos eu digo || ata setembro meado | a conssell ' e a abrigo || da Virgen Santa Maria; | e el jazend ' y mendigo, || hũa noite de ssa terra | foi y mui gran romaria.|| [+]
1264 CSM 334/ 214 E desto fez en Terena, | ond ' averedes sabor, || un miragr ' a Virgen santa, | Madre de nostro Sennor, || que ou[v] ' hũa vez guarido | ũu mancebo lavrador || dun mui gran mal que a[via], | que lle fezeran fazer.|| [+]
1264 CSM 334/ 215 E seus parentes poren || levárono a Terena, | que long ' é de Santaren; || e yndo pela carreira, | ouve morte de prender.|| [+]
1264 CSM 334/ 215 E atal morto com ' era | levárono ben assy || dereitament ' a Terena | e posérono log ' y || ant ' o altar da mui nobre | Virgen; e, com ' aprendi, || resorgiu e foi são | como soya seer.|| [+]
1264 CSM 337/ 223 Tan gran poder á a Virgen | aos da terra guardar || de mal, come aos outros | que nunca passaron mar.|| [+]
1264 CSM 337/ 223 Tan gran poder á a Virgen | aos da terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 337/ 223 E colleu tal antollança | polo fazer entender, || que con todos contendia; | e macar ll ' yan dizer || que en ben se soltaria, | non llo queria creer, || ant ' ya travar en muitos | e dos panos lles tirar, || Tan gran poder á a Virgen | aos da terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 337/ 223 E esta door avia | tan forte, creed ' a mi, || que toda ren que achasse | enton a redor de ssy || travava dela de grado, | e depois a braadar || Tan gran poder á a Virgen | aos da terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 337/ 223 Tan gran poder á a Virgen | aos da terra guardar ... || E ynd ' en aquel cavalo, | ouv ' assi de contecer || que dũa muit ' alta ponte | foi o menynno caer || e o cavalo con ele, | e ouveron de morrer.|| [+]
1264 CSM 337/ 224 Mais o padr ' abriu a boca | e a Virgen foi chamar, || Tan gran poder á a Virgen | aos da terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 337/ 224 Tan gran poder á a Virgen | aos da terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 337/ 224 Tan gran poder á a Virgen | aos da terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 337/ 224 Tan gran poder á a Virgen | aos da terra guardar ...|| [+]
1264 CSM 337/ 224 Tan gran poder á a Virgen | aos da terra guardar ... [+]
1264 CSM 339/ 227 Este logar Alecante nom ' á, || e omes per mar muitos van alá || e per terra, ca en logar está || d ' as gentes muit ' y de sa prol fazer.|| [+]
1264 CSM 339/ 229 Na nave, que non á tan sabedor || maestre nen tan calafetador || que podesse calafetar mellor || per cousa que y podesse meter.|| [+]
1264 CSM 341/ 233 Desto direi un miragre | que en terra de Gasconna || fez a Virgen groriosa, | que sobre nos mão ponna || por que ao gran joizo | non vaamos con vergonna || ant ' aquel que as maldades | e os erros se desfazen.|| [+]
1264 CSM 341/ 234 "Ja Deus non queira | que [eu] en tal torto jaça, || e non á no mundo salva | que eu sobr ' esto non faça; || e sequer en un gran fogo | en meo daquela praça || me meterei, ca non sõo | daquelas que esto fazen. [+]
1264 CSM 341/ 235 Ela perdõou -lle logo, | e deron todos loores || aa Virgen groriosa, | que é Sennor das sennores; || e tan toste o miragre | meteron ontr ' os mayores || miragres eno gran livro, | en que outros muitos jazen.|| [+]
1264 CSM 343/ 239 Ca, sen que a ten coitada, | faz -lle que diga nemiga || a todos, ond ' ei vergonna | tal que sol non sei que diga; || mas tu que es verdadeira | Madre de Deus e amiga, || mandasses -lle que se fosse | dela e se desterrasse. [+]
1264 CSM 345/ 242 Ca os mouros espreitaron | quando el Rei ben seguro || estava deles, e toste | foron fazer outro muro || ontr ' o castel ' e a vila, | muit ' ancho e fort ' e duro; || e daly os do castelo | fillaron -s ' a conbater || Sempr ' a Virgen groriosa | faz aos seus entender ... || Tan feramente, en guisa | que ũu ric -ome onrrado || muito, que dentro jazia, | e Don Nun ' era chamado, || con peça de cavaleiros, | foi de tal guisa coitado, || que al Rey enviou logo | que o mandass ' acorrer.|| [+]
1264 CSM 345/ 244 Aa ora que aquesto | fazian, ben en Sevilla || jazia el Rey dormindo | na sesta; e maravilla || viu en sonnos, com ' aquela | que é de Deus Madr e Filla || oya ena capela | de Xerez vozes meter.|| [+]
1264 CSM 348/ 250 Aquel rei tesouros grandes | despendera que avia || pera conquerer a terra | que chaman Andaluzia; || mais atan muito fiava | na Virgen Santa Maria, || que nunca jamais cuidava | aver mingua de tesouros.|| [+]
1264 CSM 348/ 251 "Teu rogo | de meu Fill ' é ja cabudo; || onde por mingua que ajas | non dés ren, mais atrevudo || sei ben, ca mui gran tesouro | te darei que ascondudo || jaz sso terra, que meteron | y mui peyores ca mouros. [+]
1264 CSM 350/ 254 Santa Maria, Sennor, || val -nos u nos mester for.|| [+]
1264 CSM 350/ 254 E val -nos, Santa Maria, || ca mester é que nos vallas, || ca tu por nos noit ' e dia || con o diabo barallas || e ar punnas todavia || por encobrir nossas fallas, || e por nos dar alegria || con Deus sempre te traballas, || ca tu es razõador || a el polo pecador.|| [+]
1264 CSM 350/ 255 Val -nos, Sennor de mesura, || ca por nos no mundo nada || fuste, e o da altura || Deus fillou en ti pousada || e fez de ti, Virgen pura, || Madre e nossa avogada, || por nos meter na folgura || u te fez el corõada, || e [te] fez dos santos fror || e guarda do peccador.|| [+]
1264 CSM 352/ 258 Dest ' un fremoso miragre | vos direi se m ' ascuitardes, || que fezo Santa Maria; | e se y mente parardes, || por mui grande o terredes | quant ' en ele mais cuidardes, || e veredes com ' a Virgen | á poder sobre natura.|| [+]
1264 CSM 352/ 259 Fremosos miragres mostra | a Madre da fremosura ... || Esto fez Santa Maria, | Madre do que formou suso || os ceos maravillosos | e ar pos a terra juso, || que miragres mui fremosos | fez senpr ' , e á -o por uso, || por nos fazer ben c[re]entes | e guardar -nos de loucura.|| [+]
1264 CSM 353/ 261 Este miragre mui grande | foi, segundo que oý || dizer a omees bõos, | que o contaron a my, || dun ric -ome que morava | en terra de Venexi, || a que morrian os fillos, | que non podian durar.|| [+]
1264 CSM 355/ 267 O mancebo prometera | por yr -[se] en romaria || a Vila -Sirgu ' , e guisou -se e foi -[se] logo sa via; || mais soube -o a mançeba | e depos el sse saya || por conprir sa voontade | e o meter en pecado.|| [+]
1264 CSM 355/ 269 Tornou -sse pera sa terra.| [+]
1264 CSM 356/ 272 Ca d ' outra cousa nehũa | que y ouvesse mester, || ca de tod ' avond ' avian; | e porend ' a com[o] quer || punnavan de a averen.| [+]
1264 CSM 358/ 276 "E logo amostrou -llo, | e sacárono de fondo || de terra; e pois lo viron | quadrado, ca non redondo, || cavaron, e d ' outros taes | acharon tan grand ' avondo, || per que a lavor mui toste | foi mui de longe veuda.|| [+]
1264 CSM 358/ 277 Enton, quando todos viron | que assi foran achados || aqueles cantos so terra, | grandes e mui ben quadrados, || por que a lavor foi feita | tost ' e os muros yguados || e as torres acabadas, | est ' é cousa connoçuda, || A que às cousas coitadas | d ' ajudar muit ' é tẽuda ...|| [+]
1264 CSM 359/ 278 As mãos da Santa Virgen | que tangeron acaron ... || E logo na almoeda | o meteron essa vez; || dessi compró -o un mouro | que deu por ele seu prez || de por quanto llo venderon, e ma[n]tenent ' al non fez || e enviou -o na requa | a Aljazira enton.|| [+]
1264 CSM 362/ 284 Este çeg ' ourivez fora | que non ouvera mellor || en todo o reyno de França | ne -nas terras arredor, || e en servir sempr ' a Virgen | avia mui gran sabor; || e porend ' hũa arca d ' ouro | fora mui rica lavrar || Ben pode Santa Maria | seu lum ' ao çego dar ...|| [+]
1264 CSM 362/ 285 E tan toste manaman || as fillou logo correndo | un que era y dayan || e levou -as pelas terras | e soffreu mui grand ' affan || por gãar con elas algo | con que podessen cobrar || Ben pode Santa Maria | seu lum ' ao çego dar ...|| [+]
1264 CSM 362/ 285 Andando assi pelas terras, | a Chartes ouveron d ' ir || u aquel ourivez era | çego; e pois foy oyr || da arca com ' era feita, | disso logo sen falir: || "Par Deus, eu fiz aquela arca | ante que fosse çegar. [+]
1264 CSM 362/ 285 Chamando "Santa Maria, | Madre do bon Rey Jesu, || porque vejo dos meus ollos | bẽeyta sejas tu; || e pois m ' este ben feziste, | quando me for mester, u || teu Fillo sever julgando, | queiras por mi razõar. [+]
1264 CSM 364/ 288 Desto direi un miragre | que eno gran Port ' avẽo || que chamam da Groriosa, | que cabo do Mar Terrẽo || éste e cabo do Grande, | que ten a terra no sẽo || e cerca todo o mundo, | segun diz a escritura.|| [+]
1264 CSM 364/ 288 Ali jazian cavando | un dia triinta obreiros || so esquina dũa torre, | por gaannar seus dinneiros; || e a torre, que estava | posta sobre terronteiros, || leixou -sse caer sobr ' eles.| [+]
1264 CSM 366/ 292 E de tal razon com ' esta | hũa maravilla fera || avẽo ja en Sevilla | eno tempo que y era || el Rey, e que de Grãada | de fazer guerra vẽera || aos mouros des[s]a terra | que y eran moradores || A que en nossos cantares | nos chamamos Fror das flores ...|| [+]
1264 CSM 366/ 293 E tan toste | aquel falcon con[n]osçeron || que era o que perderan, | e en el mentes meteron || e o falcon e a ave | viron como se mergeron || e foron caer en terra.| [+]
1264 CSM 367/ 295 Que en mui pouco tenpo acabada || foi a onrra da Virgen corõada, || e de torres e de muro cercada, || segund ' aquel logar mester avia.|| [+]
1264 CSM 367/ 296 Foi alá logo per mar e per terra.|| [+]
1264 CSM 371/ 306 Tantos vay Santa Maria | eno seu Porto fazer ... || Porem per mar e per terra | punnavam y de vĩir || muitos e de longas terras, | e por quant ' yam oyr || que os mortos resurgia | e os doentes guarir || fazia ali a Virgen, | e yam -no y veer.|| [+]
1264 CSM 372/ 308 Muit ' éste mayor cousa | en querer -se mostrar ... || E des oy mais non ajas | medo de mal aver, || mais á mester que cómias | e que queiras bever; || ca eu sõo aquela | que posso guareçer || tod ' aquel que na coita | que ouver me chamar. [+]
1264 CSM 376/ 314 E dest ' un muy gran miragre | avẽo ũa vegada || na çibdade de Sevilla, | u fazia sa morada || el Rey por guardar a terra | e que fosse ben pobrada || e ouvesse per mar frota, | per que fosse mais temuda.|| [+]
1264 CSM 376/ 315 Nemigalla non falava, | mais diss ' en sa voontade: || "Muit ' é mester que me valla, | Sennor, a ta piedade, || Santa Maria do Porto, | e prometo -ch ' en verdade || seis livras de bõa çera | que en ta casa arduda || A Virgen, cuja mercee | é pelo mundo sabuda ...|| [+]
1264 CSM 378/ 319 Mais a nossa avogada, | que ten ben nossa razon, || roga por nos a seu Fillo | que nos de sa tentaçon || daquel astroso nos guarde | e nos livre d ' ocajon || e que nos dia saude | cada que nos mester for.|| [+]
1264 CSM 378/ 319 Onde daquest ' en Sevilla | fez ela miragr ' atal || qual vos ora contar quero; | e des que oyrdes qual || foi, por grande o terredes, | ca ela que pod ' e val || mostrou y sa gran vertude, | ca sempre fez o mellor.|| [+]
1264 CSM 378/ 320 "Se vos fezerdes | o que vos quero dizer, || esta menyn ' ao Porto | yde logo prometer || da Virgen Santa Maria, | e sse sãar, offreçer -lla || yde, e mantenente | perderá esta door.|| [+]
1264 CSM 378/ 320 "||E eles lle prometeron | que a levassen alá || con sas offertas mui grandes; | e a moça log ' acá || viveu e abriu os ollos | e catou enderredor.|| [+]
1264 CSM 379/ 322 Dest ' avẽo no gran Porto | que el Rey pobrar mandava, || que é de Santa Maria, | en que el muito punnava || de fazer y bõa vila; | poren termino lle dava || grande per mar e per terra, | ca logar é dos mellores || A que defende do demo | as almas dos pecadores ...|| [+]
1264 CSM 379/ 322 Per omẽes de sa terra.| [+]
1264 CSM 379/ 322 E roubavan aos mouros | que ali per mar querian || vĩir, e muitos matavan | deles e muitos prendian; || e neũa reverença | aa Virgen non avian || en cujo terminno era, | come omees malfeitores.|| [+]
1264 CSM 379/ 323 Onde foi ũa vegada | que ali un salto deron || a mouros que y viinnam, | e a todo -los preserom, || e quiseran -s ' a ssa terra | tornar -se; mais non poderon, || pero tiinnam navios | ligeyros e corredores.|| [+]
1264 CSM 379/ 323 Deron al Rey en Sevilla; | e depois que entregaron || todo quant ' ali fillaram, | en seu serviço ficarom, || ca ja per nulla maneyra | a sas terras non ousaron || tornar daquela vegada.| [+]
1264 CSM 379/ 323 Nen outros que a sa casa | vennan per mar e per terra; || e, empero que os mouros | a vezes lle fazen guerra, || aos que vee coitados | nunca lle -la porta serra || d ' acorrer con sa merçee, | que é mayor das mayores.|| [+]
1264 CSM 382/ 329 Con gran coita que avia | quis al Rey entrar poren; || mais porque o non colleron, | acordou -ss ' e fez bon sen, || e en terra os gẽollos | ficou e disse: [+]
1264 CSM 383/ 331 O ffondo do mar tan chão | faz come a terra dura || aos seus Santa Maria, | Sen[n]or de muy gran mesura.|| [+]
1264 CSM 383/ 331 E foy en Estremadura, || O ffondo do mar tan chão | faz come a terra dura ...|| [+]
1264 CSM 383/ 331 O ffondo do mar tan chão | faz come a terra dura ...|| [+]
1264 CSM 383/ 331 O ffondo do mar tan chão | faz come a terra dura ...|| [+]
1264 CSM 383/ 332 E passou per muitas terras, | e atal foi sa ventura || O ffondo do mar tan chão | faz come a terra dura ...|| [+]
1264 CSM 383/ 332 O ffondo do mar tan chão | faz come a terra dura ...|| [+]
1264 CSM 383/ 332 E poi -lo ouveron visto, | ar fezeron romarias || pelos logares mais santos | des[s]a terra u Mes[s]ias || Jhesu -Cristo, Deus e ome, | andou; e a poucos dias || forum en Acre tornadas, | mais non como quen atura || O ffondo do mar tan chão | faz come a terra dura ...|| [+]
1264 CSM 383/ 332 Mais foi tan grand ' a presura || O ffondo do mar tan chão | faz come a terra dura ...|| [+]
1264 CSM 383/ 332 O ffondo do mar tan chão | faz come a terra dura ...|| [+]
1264 CSM 383/ 332 "|E tan toste da altura || O ffondo do mar tan chão | faz come a terra dura ...|| [+]
1264 CSM 383/ 332 O ffondo do mar tan chão | faz come a terra dura ... || Todos quantos esto viron | foron mui maravillados, || e os gẽollos en terra | ouveron logo ficados || e aa Virgen mui santa | porende loores dados, || dizendo: [+]
1264 CSM 383/ 333 "||O ffondo do mar tan chão | faz come a terra dura ...|| [+]
1264 CSM 383/ 333 E pois esta moller bõa | pela Virgen foi g[u]ardada || assi como ja oystes, | e a ssa terra tornada, || teve na vella ygleja | noveas, e mui loada || foi logo Santa Maria | per ela, e fez cordura.|| [+]
1264 CSM 383/ 333 O ffondo do mar tan chão | faz come a terra dura ... [+]
1264 CSM 384/ 334 A terçeyra chamam rosa, | porque é coor vermella; || onde cada ũa destas | coores mui ben semella || aa Virgen que é rica, | mui santa, e que parella || nunca ouv ' en fremosura, | ar é mellor das mellores.|| [+]
1264 CSM 384/ 335 Ond ' aqueste nome santo | o monge tragia sigo || da Virgen Santa Maria, | de que era muit ' amigo, || beyjando -o ameude | por vençer o ẽemigo || diabo que sempre punna | de nos meter en errores.|| [+]
1264 CSM 384/ 336 Enton contou o que vira, | segundo vos ey ja dito; || e o abade tan toste | o fez meter en escrito || pera destruyr as obras | do ẽemigo maldito, || que nos quer levar a logo | u sempr ' ajamos pavores.|| [+]
1264 CSM 385/ 337 E porende en aquel logo | mostrou miragres çertãos || de muitos que y vẽeron | enfermos e forun sãos, || ca os que a ssa merçee | mester an nunca oblida.|| [+]
1264 CSM 386/ 340 Enquant ' as cartas faziam | desto, foron convidados || todos del Rey que comes[s]en | con el, e que avondados || serian de quant ' ouvessen | mester; e dest ' acordados || foron quantos que y eran | des Tui ata Ocanna.|| [+]
1264 CSM 390/ 344 A nos faz que sabiamos Deus temer, || e a ele que queyra reçeber || nosso serviço, por nos pois meter || u el for.|| [+]
1264 CSM 391/ 346 Se fillaron a Reynna | que taes miragres faz, || e cada u[u]n chorando | poso en terra sa faz, || dizendo: [+]
1264 CSM 392/ 348 E que ante terçer dia | enas sas mãos tornasse || do alcayde, en tal guisa | que logo o enforcasse.|| [+]
1264 CSM 393/ 349 Macar é door a rravia | maravillosa e forte ... || Desta guisa quatro dias | passara que non bevera || cousa que de bever fosse, | e tan gran coita soffrera, || que tod ' ome que o visse | terria que ja morrera; || mas non quis a que nas coitas | acorre e dá conorte.|| [+]
1264 CSM 394-395-396-397-398/ 351 [O]nde en atal semellança | demostrou Santa Maria || gran miragre no seu Porto, | que ant ' o seu nom ' avia, || que de Xerez é mui preto, | na fin da Andaluzia, || u o mar Mediter[r]ano | cono mui grand ' é juntado.|| [+]
1264 CSM 394-395-396-397-398/ 352 E seu marido, con coita | de os achar, non quedava || de busca -los pelos montes, | e pero nonos achava; || mais depois a tercer dia | viu o gãad ' u estava || de consũu, e de lobos | tod ' en derredor çercado.|| [+]
1264 CSM 401/ 357 Pois a ti, Virgen, prougue | que dos miragres teus || fezess ' ende cantares, | rogo -te que a Deus, || teu Fillo, por mi rogues | que os pecados meus || me perdon e me queira | reçebir ontr ' os seus || no santo parayso, | u este San Maatheus, || San Pedr ' e Santi[a]go, | a que van os romeus, || e que en este mundo | queira que os encreus || mouros destruyr possa, | que son dos Filisteus, || com ' a seus ẽemigos | destruyu Machabeus || Judas, que foi gran tenpo | cabdelo dos judeus. || E al te rog ' ainda | que lle queiras rogar || que do diab ' arteiro | me queira el guardar, || que pun[n]a todavia | pera om ' enartar || per muitas de maneiras, | por faze -lo peccar, || e que el me dé siso | que me poss ' amparar || dele e das sas obras, | con que el faz obrar || mui mal a queno cree | e pois s ' en mal achar, || e que contra os mouros, | que terra d ' Ultramar || tẽen e en Espanna | gran part ' a meu pesar, || me dé poder e força | pera os en deitar.|| [+]
1264 CSM 401/ 359 Sennor Santa Maria, | pois que começad ' ey || de pedir -che merçee, | non me departirey; || poren te rog ' e peço, | pois que teu Fillo Rey || me fez, que del me gães | siso, que mester ey, || con que me guardar possa | do que me non guardey, || per que d ' oj ' adeante | non erre com ' errey || nen meu aver enpregue | tam mal com ' enpreguey || en algũuns logares, | segundo que eu sey, || perdend ' el e meu tenpo | e aos que o dey; || mas des oi mais me guarda, | e guardado serey.|| [+]
1264 CSM 403/ 362 E o pesar terceiro || foi mui grand ' aficado, || quando ll ' un mandadeiro || disse que recadado || seu Fillo verdadeiro, || Jesu -Crist ' , e liado || levavan mui senlleiro, || dos seus desanparado.|| [+]
1264 CSM 403/ 363 O sesto foi sen falla || quando o despregaron || da cruz e con mortalla || a soterrar levaron, || e temendo baralla || o sepulcro guardaron; || mais pois, se el me valla, || ali nono acharon.|| [+]
1264 CSM 404/ 364 De bon linage foi aquest ' assaz || e mui fremoso de corp ' e de faz, || e leterado e de bon solaz, || que en sa terra non avia par.|| [+]
1264 CSM 404/ 365 Ca tu parist ' o bon Sennor Jesu || que fez o ceo e terra e mar.|| [+]
1264 CSM 405/ 368 Madre do que nos governa, || e que é nossa lenterna, || ena que chaman Luzerna, || igreja cabo do mar.|| [+]
1264 CSM 407/ 373 Como o demo confonder ... || E demais la vista dos ollos perdeu, || e o poder do corpo si ll ' ar tolleu, || e con mui gran coita en terra caeu || que se non pod ' end ' erger.|| [+]
1264 CSM 411/ 382 Ca Joachin e Anna | tal acordo preseron, || que fezeron tres partes | de quant ' aver ouveron || a hũa pera pobres, | a outra reteveron || pera ssi, a terçeyra | ao templ ' era dada.|| [+]
1264 CSM 411/ 384 El, cuidando que era | ome, respos -ll ' atanto: || "Com ' irei a mia terra | u reçebi quebranto || grand ' entre meus vezinnos, | que eu, palo Deus santo, || quisera que a testa | me fosse ante tallada?|| [+]
1264 CSM 411/ 384 E por esta vergonna | e por este dẽosto || fogi a esta terra, | e ei ja assi posto || que nunca alá torne; | e eno mes d ' agosto || averá ben seis meses | que fiz aqui estada || Bẽeito foi o dia | e benaventurada ...|| [+]
1264 CSM 411/ 384 Entr ' aquestas montannas, | que é terra esquiva, || con estes meus gãados; | ca mais me val que viva || en logar apartado, | que vida mui cativa || fazer entre mias gentes, | vergonnos ' e viltada. [+]
1264 CSM 411/ 384 "||Bẽeito foi o dia | e benaventurada ... || O angeo lle disse: | "Eu soon mandadeiro || a ti de Deus do çeo | por te fazer certeiro || que de ta moller Anna | averás tal erdeiro || per que toda a terra | será enlumẽada.|| [+]
1264 CSM 411/ 385 Quando Joachin esto | oyu, log ' esmorido || caeu e jouv ' en terra | fora de seu sentido, || atães que o angeo | foi dali partido, || que seus omens o foron | erger sen detardada || Bẽeito foi o dia | e benaventurada ...|| [+]
1264 CSM 411/ 385 E que lle preguntaron | logo o que ouvera, || que tal peça en terra | esmorido jouvera.|| [+]
1264 CSM 414/ 390 E porend ' , amigos, mentes parade || e veredes obra muit ' ordin[n]ada || de como Deus buscou carne sagrada || en que nos mostrasse humanidade || comprida de todo ben, e d ' al non, || con que podesse poys soffrer paxon || e morrer, e viver a terçer dia || e destruir o dem ' e sa maldade. || E macar é Sennor, quis ygualdade || con sa Madre, a benaventurada; || ca seendo sa filla e criada, || non catou grandeza nen quantidade || de ssi a ela, mais fillou fayçon || d ' ome na carne dela, e enton || foi fillo da que el criad ' avia, || e da filla fez madr ' , est é verdade.|| [+]
1264 CSM 418/ 396 O terceyro de consello | ést ' , e con mui gran razon || o ouve Santa Maria; | porque quantas ora son || molleres nen forum ante | non ouveron bẽeycion || de Deus com ' aquesta ouve, | nen outra non averá.|| [+]
1264 CSM 419/ 399 E un ramo de palma | lle deu log ' en sinal || que dend ' a tercer dia | non averia al || que verria por ela | o Rey espirital, || seu Fillo Jhesu -Christo, | que en ela encarnou.|| [+]
1264 CSM 419/ 400 Des quando Deus sa Madre | aos çeos levou ... || Mais a ora da sesta, | direi -vo -lo que fez || Deus, que foi Padr ' e Fillo | desta Virgen de prez: || vẽo leva -ll ' a alma, | que el ja outra vez || lle metera no corpo | u a santivigou.|| [+]
1264 CSM 419/ 401 E disso a San Pedro: | "Direi -ch ' o que farás: || pois mia Madr ' é finada, | non esperes a cras, || mas enterra seu corpo | no Val de Josaphas, || en atal sepultura | com ' ela t ' ensinou. [+]
1264 CSM 419/ 401 Esto foi en agosto, | en meyante do mes, || que Jhesu -Christo a alma | de sua Madre pres; || e o corpo San Pedro | fillou con sete e tres || Apostolos e en Josaphas lo enterrou.|| [+]
1264 CSM 419/ 401 E pos la enterraron | en sepulcro mui bel, || foron -ss ' aa cidade; | mais logo San Miguel || levou o corpo dela | con outro gran tropel || d ' angeos que vẽeron, | e cada un cantou.|| [+]
1264 CSM 419/ 401 "||Des quando Deus sa Madre | aos çeos levou ... || E Santo Tomas lle disse: | "Sennor, mui m ' é mester, || por que creudo seja | desto, se vos prouguer, || que algun sinal aja, | que quando o disser || que eu amostrar possa. [+]
1264 CSM 419/ 402 "Tol -t ' alá, || e que te Deus non ama | gran mostra ch ' en feit ' á, || que non viste sa Madre | morrer, nen fust ' acá || u a nos soterramos; | tanto te despreçou. [+]
1264 CSM 419/ 403 San Pedr[o], e os outros | todos a hũa voz || en terra se deitaron, | pedindo per Ayoz || perdon a Santo Thomas; | e diss ' el: [+]
1264 CSM 422/ 409 U terrán escrito | nas fontes quanto fezeron, || di -ll ' o que soffriste | quand ' o ena cruz poseron.|| [+]
1264 CSM 423/ 411 Por nos fez el çeo, terra e mar, || ca pera ssi non avia mester; || e quen aquesto creer non quiser, || a piedade de Deus quer negar.|| [+]
1264 CSM 423/ 411 E u a terra fez, mostrou ben qual || poder avia; mas quen comidir, || por mais terrá u por nos remiir || andou en ela e sofreu gran mal.|| [+]
1264 CSM 424/ 413 Ben das insoas de Sabá || e de Tarsso, que son no mar, || e d ' Arabia, u gran gent ' á || e muitas terras de passar.|| [+]
1264 CSM 424/ 414 E a estrela os guyou || ate ena terra dos judeus, || u Erodes lles demandou: || "Que vẽestes aqui fazer? [+]
1264 CSM 425/ 416 Ca nos reemiu || Deus por sa mort ' e resurgiu || do sepulcr ' a terçer dia.|| [+]
1264 CSM 425/ 416 Grand ' alegria nos creçeu || quando do çeo deçendeu || o angeo, e que tremeu || a terra u el deçia.|| [+]
1264 CSM 426/ 418 Subiu ao ceo, onde quis deçer || en terra por nos e da Virgen nacer, || e despois paixon e morte quis prender || mui forte na cruz per mão dos judeus.|| [+]
1264 CSM 427/ 420 Muitas vezes lles fora prometer || Deus que per seu Espirito saber -lles || faria todas [las] cousas entender || mellor que nunca sage en todo o mund ' aprendeu.|| [+]
1264 CSM 427/ 420 E porend ' os dicipolos meter || se foran de sũu e atender || en hũa casa por aquel don reçeber; || e estand ' ali, direi -vos eu o que lles conteçeu:|| [+]
1264 CSM 427/ 420 Todo -los bẽes que nos Deus ... || A terça começou muit ' a tremer || a terra, e son come de caer || o ayre fez; e enton viron deçender || linguas de fogo sobre ssi, que os todos ençendeu || Todo -los bẽes que nos Deus ...|| [+]
1264 CSM 427/ 421 E dali adeante sen temer || souberon preegar e retraer || os dicipolos e as gentes converter || a Jesu -Crist ' , e cada un deles muitos converteu.|| [+]
1300 LP 004/ 247 Venden quant ' an, | el e aquesta sa molher: | an -no mester, an -no mester!| [+]
1300 LP 004/ 247 Sei eu, de pran, | per ela, quanto vos disser: | an -no mester, an -no mester! | E diss ' eu: - [+]
1300 LP 004/ 248 Per com ' estan, | el e aquesta sa molher, | an -no mester, an -no mester! [+]
1300 LP 006/ 248 Bispo, senhor, eu dou a Deus bon grado | por que vos vej ' en privança entrar | del -Rei, a que praz d ' averdes logar | no seu conselho mais d ' outro prelado; | e, por que eu do vosso talan sei | qual prol da vossa privança terrei, | rogo eu a Deus que sejades privado.| [+]
1300 LP 015/ 253 Mais, se decae, quen será | que já dereito nen razon | for demandar nen defenson | en tal meestre, que non dá | en seu feit ' ajuda de si, | mais levará, per quant ' oí, | quen lh ' o dereito sosterrá?| [+]
1300 LP 015/ 253 Ca o meestre entende já, | se decaer, que lh ' é cajon | antr ' os que leterados son, | onde vergonha prenderá | d ' errar seu dereito assi; | e quen esto vir, des ali, | por mal andante o terrá. [+]
1300 LP 016/ 253 Vencede -vos a quanto vos disser, | ca perfiardes non vos é mester | con vossa madr ' -e perfiar assi!| [+]
1300 LP 018/ 254 E por [que] esto, per que ant ' el vivia, | lh ' é defeso, des que foi ordinhado, | ôi -mais se ten el por desasperado | da prol do mester e da clerizia; | e as planetas o tornaron fol, | sen egreja nen capela de prol | e sen o mester per que guarecia.| [+]
1300 LP 018/ 255 E já de grado el renunçaria | sas ordĩis, per quant ' eu ei apreso, | por lhe non seer seu mester defeso | nen er ficar en tanta peioria, | como ficar por devaneador | coroado, e -o que é peor - | perder a prol do mester que avia.| [+]
1300 LP 020/ 256 Mais a Reínha, pois que certa for | de qual juiz ena sa casa ten, | terrá por razon -esto sei eu ben - | de põer i outro juiz melhor; | e assi poss ' eu aver meu dereito, | pois que d ' i for este juiz tolheito | e me deren qual quer outr ' oidor. [+]
1300 LP 023/ 257 Deseg ' e coita e gran soidade | conven senhor, de sofrer todavia, | poys, du vos fordes, i a gran beldade | voss ' eu non vir, que vi en grave dia; | e, mha senhor, en gran ben vos terria | de me darde -la morte | ca de viver eu en coita tan forte | et en tal estraidade.| [+]
1300 LP 027/ 259 Pois cata per u m ' espreite | con sas razões d ' engano | e me quer meter a dano, | por end ' , ante que mo deite, | deitar quero eu todavia | o ma[s]tique a Don Macia.| [+]
1300 LP 028/ 260 Pois que te preças d ' aver sen comprido | en trobar ben e en bõa razon, | non faz mester a ti, Fernan Chancon, | d ' ir entençar come torp ' e avorrido | nen te loares come quen s ' engana, | e de palavras torpes e d ' oufana | e de posfaço seer espargido;| [+]
1300 LP 035/ 264 Já Don Foan, por mal que mi quer, diz | que nego quant ' ei, por non peitar nada; | e de com ' é mia fazend ' apostada | vós, Don Estêvan, sodes en ben fiz | que nunca foi de mia talha negado, | mais sabudo e certo, apregoado | quant ' ei na terra, móvil e raiz. | - [+]
1300 LP 003/ 268 Estes que agora, madre, aqui som | dizem que hé sandeu meu amigo; | non tenhades que o por al digo, | mays bem creo, se me vissem, que non | terriam meu amigo por sandeu, | madre, de[s] que por mim ensandeceu.| [+]
1300 LP 003/ 268 E os que dizem que perdeu o sem | por my, madre, non me diriam mal | se soubessem com ' é; e sey -me eu al, | poys que me vissem, que nunca por én | terriam meu amigo [por sandeu, | madre, des que por mim ensandeceu].| [+]
1300 LP 003/ 268 E aquelles que ja dizem qu ' el hé | por my sandeu, asy Deus me pardom, | cada hũu d ' elles no seu coraçom, | se me vissem, nunca, per boa fe, | terriam meu amigo por sandeu, | [madre, des que por mim ensandeceu]. [+]
1300 LP 001/ 478 Encobride -vus sobejo | de min e ja o feyto eu sey, | e poridade vos terrey.| [+]
1300 LP 001/ 478 Come se fosse o feyto meu | vos guardarey quant ' eu poder, | e negar -me non á mester, | ca vedes porque o sey eu: | porque vos [vej ' ambos andar | muy tristes e sempre chorar].| [+]
1300 LP 001/ 756 Alvar Ro[drigu]iz, monteyro mayor, | sabe bem que lhi [á] el -rey desamor | porque lhe dizem que é mal feytor | na sa terra; est ' é cousa certa, | ca diz que se quer ir e, per u for, | levará cabeça descuberta.| [+]
1300 LP 001/ 756 El entende que faz al rey pesar | se lhi na terr ' aqui mais [de]morar; | por em quer ir sa guarida buscar | com gram despeit ' em terra deserta, | e diz que pode, per u for, levar | sempr ' a cabeza bem descuberta. [+]
1300 LP 002/ 757 Outrossi Pero Marinho | dous sabujos mh -á mandado | lá da terra de Condado; | e disse -me un seu mininho | que bem certo foss ' eu disto: | poys veer o Antre -Cristo | verrá com el per caminho.| [+]
1300 LP 006/ 759 Nom quer ' a Deus por mha morte rogar | nem por mha vida, ca non mh -á mester:| [+]
1300 LP 011bis/ 762 D ' estes privado[s] non sey novelar | se non que lhes vejo muy gram poder, | e grandes rendas, casas guaanhar, | e vejo as gentes muyto emprovecer | [e] con proveza da terra sayr; | e há el -rrey sabor de os ouvir, | mays eu non sey que lhe van conselhar.| [+]
1300 LP 011bis/ 762 Sodes de Cort ' e non sabedes ren, | ca mester faz a tod ' omen que dê, | poys a Corte por [livrar] algo ven, | ca, sse dar non quer, por [sen -sabor hé]: | pensse de dar, non sse trabalhe d ' al.| [+]
1300 LP 001/ 859 Por Deus, vos rogo que esto non seja | nen façades cousa tan sen razon: | amade vós [o] que vos mais desseja, | e ben creede que eles todos son; | e se vos eu quero ben de coraçon, | leve -me Deus a terra u vos non veja. [+]
1301 LP 008/ 104 Sempre levei assaz d ' affam | por vós, mha senhor, e por em, | pois outro bem de vós de pram | non ouve, senhor, a meu ssem, | sse quer, por quanto vos sservi, | d ' aqueste bem cuid ' eu de mi | que me non tolhades vós em | Nada, senhor, mentr ' eu viver, | e, sse vos conveer qu ' alguem | dissesse com ' eu já perder | tal bem non posso, que me ven | de vós, terredes, [eu] bem ssey, | que non devia, poy ' lo ey | por vós, a tee -l ' em desdem. [+]
1355 CGC 3/ 112 Entre Doiro e Minno estando, | ben preto de Salva -Terra, | fui fillar comigo guerra | un ruissennor que cantando | estava de amor, e cando | vido que triste seia, | dixo: [+]
1355 CGC 9/ 143 O seu nome delicado | daquesta rossa novela, | corteis, plazenter e bela, | me fez bivir consolado; | apartado, | enamorado | andarei sirvendo aquesta | rosa de gentil floresta | e flor de mui lindo prado. | [+]
1355 CGC 20/ 193 Servi e sirvo e servire | a vós, fermosa sennor; | esperança en voso amor | tove e tengo e terne . | [+]
1355 CGC 29/ 232 Por esto, amigos, so emaginado | en cujo esforço Viçente o fez, | o esta dentera , si es de o agraz, | foi ben azeda no tempo passado; | o si es por esto, es mal consellado, | e si por enveja, es ben fol de plan, | salvante si atende ao Taborlan, | que de otro non pode el ser ajudado. | [+]
1355 CGC 39/ 291 ¡Ai, la mi sennora de bon paresçer, | con la vosa graçia me voy desterrar! [+]
1355 CGC 40/ 294 Mando a minna carne cativa, cuitada, | dar a a terra onde se despenda, | por que i faça alguna emenda | del tenpo que fui a Deus mui errada; | e a El demandando mui de coraçon | que nunca seja por esta razon | en o inferno minn ' alma lançada. | [+]
1355 CGC 40/ 296 Pero algunas cosas de aqui non van, | mando -as dar a quen son ligados, | por que un dia siquier os cuitados | ajan e agora do que menester han; | e de otras algunas, si non me nenbraren, | desque eu morrer, os que as acharen | den - las si quisieren do mais conplirán. | [+]
1390 CGC 55/ 374 U veen duenna e donsella, | i é toda su folgança, | e non veen la mal andança | que ora sufre la mi silla. | Fesieron mui grand alardo | e grant senblante de guerra; | de si lançaron un dardo | veinte codos por la terra, | robando de serra en serra. | Con peitos e con pedidos, | eles van apersebidos; | dizen: "non ha punto de guerra". [+]
1400 CGC Ap. 13/ 445 Finida | Más bella que Pollixena | me fae ser desterrado, | ará del todo apartado | de su vista por axena. [+]
1401 LP 001/ 1002 E pero nom ten que ter | de me bem fazer vontade, | mays val seu mall, en verdade, | que o bem que m ' outra der. [+]
1401 LP 001/ 1002 E pero nom ten que ter | de me bem fazer vontade, | mays val seu mall, en verdade, | que o bem que m ' outra der. [+]
1404 CGC Ap. 12/ 440 Ya non puedo mas durar | esta vida padesçiendo, | et pues muero asi biviendo, | bivo me quiero ' nterrar, | e sera el enterramiento | Cativo de minya tristura; | [+]
1412 CGC 59/ 391 Graças vos queiro render | por me tanto conloar, | mais el non me conoçer | vos engana, sin dudar; | e temo, si ven la prueva, | que minna virtud se negue, | ca muito mellor por nueva | me terneis que cando achegue | e minnos viçios despregue. | [+]
1450 LP 001/ 996 Luis Vaasquez, depois que parti | d ' esa çidade tam boa, Lisboa, | achey tall emcontro que, digo per mim, | que som ja desfecto e jaço à toa: | acerca de Sintra, ò pee d ' esta sserra, | vy hũa sserana que braadava guerra: | "Vós treedes comigo: deçê -vus a terra, | pois allá tangem e qua ora soa! [+]
1450 LP 001/ 996 Luis Vaasquez, depois que parti | d ' esa çidade tam boa, Lisboa, | achey tall emcontro que, digo per mim, | que som ja desfecto e jaço à toa: | acerca de Sintra, ò pee d ' esta sserra, | vy hũa sserana que braadava guerra: | "Vós treedes comigo: deçê -vus a terra, | pois allá tangem e qua ora soa! [+]




RILG - Recursos Integrados da Lingua Galega
Seminario de Lingüística Informática / Grupo TALG / Instituto da Lingua Galega, 2006-2018
Deseño e programación web: Xavier Gómez Guinovart

Powered by Debian    Powered by Apache    Powered by PHP    Powered by MySQL